Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Avondland]

Ik heb De Meester en Margarita van Michaïl Boelgakov gelezen. De duivel komt naar Moskou en veroorzaakt er heibel. Ik moest er weer even in komen, misschien door de soms wat oubollig aanvoelende vertaling, maar dit blijft één van mijn favoriete boeken. Het is enerzijds een satire van Rusland onder Stalinistisch regime met wat magisch-realistische elementen en anderzijds een gelaagde allegorie over onder andere het goede versus het kwade. Boelgakov vertelt het verhaal met een schalkse humor waar een donkere ondertoon in zit, iets wat ik ook recent bij Thomas Pynchon terug vond en erg kan appreciëren.

Ervoor had ik me gewaagd aan Wuthering Heights van Emily Brönte, maar ik geraakte er niet echt in, na een kleine honderd pagina's gestopt. Ga deze later wel nog een kans geven. Ook recent Dune van Frank Herbert gelezen en goed bevonden, maar had zin in iets anders voor ik aan het volgende deel begin.

Ik heb ook maar ineens die Broken Earth trilogie van NK Jemisin besteld samen met Harlem Shuffle, de nieuwe van Colson Whitehead.

Die Boelgakov is inderdaad om van te snoepen. Enorm van genoten, wél met een redelijk recente vertaling. Ik neem aan dat je ook een uitgave van de Russische Bibliotheek hebt (uitgeverij Van Oorschot)?

En ik geraakte wel door Wuthering Heights, maar ik had er véél meer van verwacht. Ik ga het boek nog wel eens een nieuwe kans geven, maar dan moet ik er wel wat tijd voor kunnen nemen.

 

[Kid_C]

Ik heb De Meester en Margarita van Michaïl Boelgakov gelezen. De duivel komt naar Moskou en veroorzaakt er heibel. Ik moest er weer even in komen, misschien door de soms wat oubollig aanvoelende vertaling, maar dit blijft één van mijn favoriete boeken. Het is enerzijds een satire van Rusland onder Stalinistisch regime met wat magisch-realistische elementen en anderzijds een gelaagde allegorie over onder andere het goede versus het kwade. Boelgakov vertelt het verhaal met een schalkse humor waar een donkere ondertoon in zit, iets wat ik ook recent bij Thomas Pynchon terug vond en erg kan appreciëren.

Ervoor had ik me gewaagd aan Wuthering Heights van Emily Brönte, maar ik geraakte er niet echt in, na een kleine honderd pagina's gestopt. Ga deze later wel nog een kans geven. Ook recent Dune van Frank Herbert gelezen en goed bevonden, maar had zin in iets anders voor ik aan het volgende deel begin.

Ik heb ook maar ineens die Broken Earth trilogie van NK Jemisin besteld samen met Harlem Shuffle, de nieuwe van Colson Whitehead.

Met wat begin je best van Colson Whitehead?

 

[Yulquen]

Ik heb De Meester en Margarita van Michaïl Boelgakov gelezen. De duivel komt naar Moskou en veroorzaakt er heibel. Ik moest er weer even in komen, misschien door de soms wat oubollig aanvoelende vertaling, maar dit blijft één van mijn favoriete boeken. Het is enerzijds een satire van Rusland onder Stalinistisch regime met wat magisch-realistische elementen en anderzijds een gelaagde allegorie over onder andere het goede versus het kwade. Boelgakov vertelt het verhaal met een schalkse humor waar een donkere ondertoon in zit, iets wat ik ook recent bij Thomas Pynchon terug vond en erg kan appreciëren.

Die Boelgakov is inderdaad om van te snoepen. Enorm van genoten, wél met een redelijk recente vertaling. Ik neem aan dat je ook een uitgave van de Russische Bibliotheek hebt (uitgeverij Van Oorschot)?

Hoe vreemd de wereld soms in elkaar steekt. Vrijdag jongstleden werd dit boek mij aangeraden door twee Russische kennissen, nadat ze gezien hadden welke twee boeken ik momenteel aan het lezen ben.

On topic

Gelezen in augustus, het laatste boek beëindigd in september:

Jim Butcher - Turn Coat (Dresden Files #11)

Lee Child - The Enemy (Jack Reacher #8)
Een verhaal dat zich afspeelt toen Reacher nog in het leger zat, en waarin hij als majoor bij de militaire politie de dood van een generaal in een motel op nieuwjaarsdag moet onderzoeken. Wanneer ook nog diens vrouw en een militair van de Special Forces vermoord worden terug gevonden, lijkt er meer aan de hand te zijn.
Niet echt veel verandering aan de klassieke formule, maar je krijgt wel meer achtergrondinformatie van het hoofdpersonage, ook omdat er passages zijn met Reacher's broer en moeder.

Genevieve Cogman - The Secret Chapter (Invisible Library #6)

 

[PBR Streetgang]

Jij had nog dingen van Jacobson gelezen he? Eentje specifiek dat je aanraadt?

Ik heb hier Zoo Time van hem liggen. Die heb ik ooit in een vlaag van woede tijdens het boekenfestijn in Hasselt voor een prikje gekocht. Ik zeg "vlaag van woede" omdat ik enorm teleurgesteld was in het aanbod dat jaar, en dit was samen met een boek van Roddy Doyle (dat het 2de deel in een trilogie bleek te zijn toen ik het nadien opzocht) het enige dat ik dat jaar uit wanhoop in mijn mandje had gelegd om toch niet helemaal van een kale reis terug thuis te komen.

Recensies van Zoo Time op goodreads zijn best wel slecht, maar ik weet uit ervaring beter dan me blind te staren op die ratings. Dus ooit zal hij nog wel eens de revue passeren bij mij.

Nee, dit was mijn eerste ervaring met Jacobson, dus kan er geen aanraden. Maar ik zou zeker nog wat van hem willen lezen, al ga ik me niet naar de boekhandel reppen om er nu al eentje te kopen. Puur op basis van de titel zou ik Peeping Tom willen lezen omdat dat ook de titel is van een van mijn lievelingsfilms.

 

[FlyingHorseman]

Die Boelgakov is inderdaad om van te snoepen. Enorm van genoten, wél met een redelijk recente vertaling. Ik neem aan dat je ook een uitgave van de Russische Bibliotheek hebt (uitgeverij Van Oorschot)?

En ik geraakte wel door Wuthering Heights, maar ik had er véél meer van verwacht. Ik ga het boek nog wel eens een nieuwe kans geven, maar dan moet ik er wel wat tijd voor kunnen nemen.

Het was inderdaad ook die uitgave. Nu ik er wat over nagedacht heb, ligt het misschien wat minder aan de vertaling maar was het Boelgakov zelf die soms meer archaïsche bewoordingen koos. Op zich past het ook wel bij het verhaal. Vond het ook tof om meer achtergrond te krijgen in deze uitgave door de uitleg van verwijzingen naar andere werken en personen, iets dat ik vroeger uiteraard nooit zelf opgepikt had. Net ook gezien dat ik de umlaut verkeerd gezet heb bij Brontë, oeps.

Met wat begin je best van Colson Whitehead?

Ik heb The Underground Railroad en The Nickel Boys gelezen en er zijn wel wat gelijkenissen tussen beide boeken, je kan met allebei beginnen. Whitehead schrijft op een vrij toegankelijke manier over gruwelijke onderwerpen, beide boeken waren zo spannend en vlot geschreven dat ik er telkens op een paar dagen door vloog. Ik vond ze allebei zo goed dat ik de nieuwe een beetje blind besteld heb, wist pas sinds gisteren dat hij een nieuw boek had.

Hoe vreemd de wereld soms in elkaar steekt. Vrijdag jongstleden werd dit boek mij aangeraden door twee Russische kennissen, nadat ze gezien hadden welke twee boeken ik momenteel aan het lezen ben.

Bij deze is De Meester en Margarita u dan ook door een niet-Russisch persoon aangeraden! Ik heb niet veel bekende Russische romans gelezen, maar deze leek me altijd makkelijker om in te geraken dan pakweg een Dostojevski of Tolstoj door het wat meer fantastisch verhaal.

 

[GemaneDude]

Ik ben "Surely You're Joking, Mr. Feynman!" van Richard Feynman aan het lezen en fucking hell die kerel is irritant.

 

[Conradus]

Ik vond dat nog wel geniaal

 

[TsD]

Mijn Tweede Huid - Erwin Mortier

Nog een boek die ik gevonden had in de Kringwinkel voor de gulle prijs van 0.25 centjes. Dit is het derde boek die ik lees van Mortier en telkens sta ik toch versteld van zijn ongelooflijk sterk taalgebruik. Hij schrijft het alledaagse neer met een bepaalde schoonheid en simpelheid in een poëtisch proza zonder dat het complex of te gemaakt aan voelt. Het boek zelf gaat over Anton die opgroeit op de boerderij in een ogenschijnlijk warm nest, toch voelt hij zich eenzaam en 'anders'. Het kan aan mij liggen want ik ben op een leeftijd gekomen dat ik nostalgisch de nacht durf te verzuchten, maar dit boek staat er bol van. Nostalgie met een grote N. Herkenbare taferelen zoals te koude winters in een te warm bed, de eerste schooldag, plots merken dat je ouders oud zijn, dat ze u niet meer kennen zoals toen...

Dit boek gaat dus over het alledaagse, opgroeien en de harde eenzaamheid van het platteland, maar ook over verloren liefde. Niks nieuws onder de zon maar toch ook wel, zoals zoveel goede romans. Ergens voel ik dat Anton en Erwin Mortier mogelijks meer gemeen hebben dan we mogen weten. Hoe 0.25 cent toch zoveel waarde kan hebben.

Me binnenkort toch eens een dichtbundel van de man aanschaffen, ik ben ongelooflijk benieuwd geworden naar al zijn werk.

 

[ns_man]

Wolf Hall - Hilary Mantel

Prachtige boek. Een historische roman as it should be. De schrijfstijl in combinatie met het groot aantal personages vergt wat gewenning in het begin (een soft/hardback versie is wel handig zodat je ten allen tijde de dramatis personae bij de hand hebt). Nadien leest het als een trein. Inmiddels ook al bijna Het boek Henry verslonden. Dat zegt genoeg zeker?

 

[Avondland]

Mijn Tweede Huid - Erwin Mortier

Nog een boek die ik gevonden had in de Kringwinkel voor de gulle prijs van 0.25 centjes. Dit is het derde boek die ik lees van Mortier en telkens sta ik toch versteld van zijn ongelooflijk sterk taalgebruik. Hij schrijft het alledaagse neer met een bepaalde schoonheid en simpelheid in een poëtisch proza zonder dat het complex of te gemaakt aan voelt. Het boek zelf gaat over Anton die opgroeit op de boerderij in een ogenschijnlijk warm nest, toch voelt hij zich eenzaam en 'anders'. Het kan aan mij liggen want ik ben op een leeftijd gekomen dat ik nostalgisch de nacht durf te verzuchten, maar dit boek staat er bol van. Nostalgie met een grote N. Herkenbare taferelen zoals te koude winters in een te warm bed, de eerste schooldag, plots merken dat je ouders oud zijn, dat ze u niet meer kennen zoals toen...

Dit boek gaat dus over het alledaagse, opgroeien en de harde eenzaamheid van het platteland, maar ook over verloren liefde. Niks nieuws onder de zon maar toch ook wel, zoals zoveel goede romans. Ergens voel ik dat Anton en Erwin Mortier mogelijks meer gemeen hebben dan we mogen weten. Hoe 0.25 cent toch zoveel waarde kan hebben.

Me binnenkort toch eens een dichtbundel van de man aanschaffen, ik ben ongelooflijk benieuwd geworden naar al zijn werk.

Het is altijd genieten met Erwin Mortier. Zijn taalbeheersing is fenomenaal en zeer benijdenswaardig. Ik weet niet of @coldplayke zijn Gestameld Liederboek al heeft kunnen lezen? Dat gaat over zijn dementerende moeder. Geen dik boek en leest enorm vlot maar dat is pagina na pagina sublieme zinnen proeven. Ja, niet zomaar lezen, maar waarlijk degusteren!

 

[coldplayke]

Ik weet niet of @coldplayke zijn Gestameld Liederboek al heeft kunnen lezen?

Je bedoelt Godenslaap? Hij ligt klaar, maar ben er nog niet aan toegekomen!

 

[Deleted member 95]

Ik wil zowaar alweer iets lezen en heb dan maar het boek, je weet wel welk, van Milan Kundera besteld. 2021, wat een rit.

 

[Kid_C]

4 3 2 1 van Paul Auster

Blij dat ik hier volledig ben kunnen induiken terwijl ik op reis ben. Ik vond deze heel goed desondanks het feit dat het zich bij momenten wat vooruitsleept.
Het leukste van al binnen het concept vond ik dat ongeacht welke versie van Ferguson je las, dat het altijd Ferguson was als persoon. Het is een kunst van zo'n lijn over een volledig boek te kunnen vasthouden. Aangenaam verrast en ik kijk uit naar meer werk van Auster, las enorm vlot...


Next one up: American Gods

 

[massiveidiot]

Maar relatief recent echt boeken beginnen lezen, dus ben nog wat zoekende naar mijn voorkeur. Drama en politiek blijken mij minder te kunnen boeien. The perfect weapon van David E. Sanger, bijvoorbeeld, geraak ik met moeite door. Sci-Fi lijkt me des te meer mee te slepen. Deze een tijdje geleden uitgelezen:

Neuromancer - William Gibson

Klassieker in de sci-fi, als ik het goed heb. Een redelijk kort boek, maar door het taalgebruik een hele kluif om door te geraken (The Expanse las een heel stuk vlotter, bijvoorbeeld). Acties worden niet zozeer uitgelegd, danwel beschreven in emoties en sensaties. Best een sterk staaltje sfeercreatie. Zal me lang bij blijven.

Dune van Frank Herbert ligt klaar om te beginnen, maar ben nog op zoek naar iets met een absurde/surrealistische en eventueel komische verhaallijn. Ideeën?

 

[coldplayke]

Dune van Frank Herbert ligt klaar om te beginnen, maar ben nog op zoek naar iets met een absurde/surrealistische en eventueel komische verhaallijn. Ideeën?

Eender wat van Kurt Vonnegut is geniaal en dekt die lading wel die je daar beschrijft.

 

[welcometorapture]

Maar relatief recent echt boeken beginnen lezen, dus ben nog wat zoekende naar mijn voorkeur. Drama en politiek blijken mij minder te kunnen boeien. The perfect weapon van David E. Sanger, bijvoorbeeld, geraak ik met moeite door. Sci-Fi lijkt me des te meer mee te slepen. Deze een tijdje geleden uitgelezen:

Neuromancer - William Gibson

Klassieker in de sci-fi, als ik het goed heb. Een redelijk kort boek, maar door het taalgebruik een hele kluif om door te geraken (The Expanse las een heel stuk vlotter, bijvoorbeeld). Acties worden niet zozeer uitgelegd, danwel beschreven in emoties en sensaties. Best een sterk staaltje sfeercreatie. Zal me lang bij blijven.

Dune van Frank Herbert ligt klaar om te beginnen, maar ben nog op zoek naar iets met een absurde/surrealistische en eventueel komische verhaallijn. Ideeën?

Deze heb je waarschijnlijk al gehoord, maar Hitchhikers Guide to the Galaxy is absurd van de eerste tot de laatste letter en bij momenten echt hilarisch. En om nog iets van Vonnegut aan te raden: ik vond The Sirens of Titan heel goed.

 

[massiveidiot]

Deze heb je waarschijnlijk al gehoord, maar Hitchhikers Guide to the Galaxy is absurd van de eerste tot de laatste letter en bij momenten echt hilarisch. En om nog iets van Vonnegut aan te raden: ik vond The Sirens of Titan heel goed.

Don't forget your towel! Kende ik inderdaad al.

Zonet wat zitten lezen rond Vonnegut en ga inderdaad beginnen met Sirens. Dank voor de suggestie!

 

[FlyingHorseman]

4 3 2 1 van Paul Auster

Blij dat ik hier volledig ben kunnen induiken terwijl ik op reis ben. Ik vond deze heel goed desondanks het feit dat het zich bij momenten wat vooruitsleept.
Het leukste van al binnen het concept vond ik dat ongeacht welke versie van Ferguson je las, dat het altijd Ferguson was als persoon. Het is een kunst van zo'n lijn over een volledig boek te kunnen vasthouden. Aangenaam verrast en ik kijk uit naar meer werk van Auster, las enorm vlot...


Next one up: American Gods

Goed dat je er van genoten hebt. Ik ga deels krediet ervoor claimen, aangezien ik waarschijnlijk je verwachtingen bijgesteld heb waardoor het misschien beter dan verwacht was!

Bij deze ook veel plezier met het vreselijke, dodelijk saaie American Gods*

*ik heb American Gods niet gelezen

 

[Général Zantas]

NK Jemisin - The Fifth Season (The Broken Earth #1)

Hmm, hmm. Ik begrijp de euforie rond het boek, maar ik deel het toch niet helemaal.

De setting is nochtans zeer goed, een mix van post-apocalyptische Fantasy met een vaag vleugje van een soort half-vergaan Romeins Rijk. Ook de sociale thema's die aan bod komen en vooral hoe ze aan bod komen zijn geloofwaardig, intrigerend en goed geschreven. Last but not least is Jemisin wat mij betreft ook gewoon een goede schrijfster, je ziet het verschil vrij snel met de gemiddelde Fantasy auteur.

Los daarvan ben ik maar matig tevreden met het boek. Het verhaal op zich kan me voorlopig weinig boeien en ik merk toch dat ik vaak de aandacht voel verslappen en me moet aanmanen om even terug te focussen op het boek. Er gebeurt toch te weinig en de karakters zijn iets te weinig memorabel. Iemand gaf complimenten omwille van de rijke wereld, maar daar moet ik de wenkbrauwen bij fronsen. In theorie is er een rijke wereld, maar daar krijgen wij toch heel weinig van te merken. De focus in het boek is heel minimaal op een klein arsenaal van karakters en op een paar locaties, met weinig informatie over de rest van de wereld. De geschiedenis is heel beperkt, met een paar vage termen en beschrijvingen hier en daar. That's it. Dat is eerlijk gezegd maar povere world-building. De geloofwaardigheid van de karakters is ook niet altijd 100%. Een vrij grote groep leeft praktisch als slaven, en je ziet eigenlijk niets van weerstand/tegenkanting op 1 personage na. Ik had toch verwacht iets te lezen over rebellie, een opstand of wat dan ook desnoods in het verleden, maar in de plaats daarvan lijkt quasi iedereen het als makke lammetjes te aanvaarden en zich erin te berusten.
Haar schrijfstijl is ook niet mijn ding. De Proloog begon vrij pretentieus, en de JIJ-vorm waarin 1/3e van het boek beschreven wordt, heeft tijd nodig om op je in te werken (alleszins bij mij toch).

Ondanks de kritiek krijgt het toch een 3/5, het is zeker niet slecht maar het is gewoon niet helemaal mijn ding. Ik zet wel door met de trilogie omwille van de vele superlatieven en prijzen die alle boeken kregen, en het zijn niet echt lange boeken.

 

[Gromker]

NK Jemisin - The Fifth Season (The Broken Earth #1)

Hmm, hmm. Ik begrijp de euforie rond het boek, maar ik deel het toch niet helemaal.

De setting is nochtans zeer goed, een mix van post-apocalyptische Fantasy met een vaag vleugje van een soort half-vergaan Romeins Rijk. Ook de sociale thema's die aan bod komen en vooral hoe ze aan bod komen zijn geloofwaardig, intrigerend en goed geschreven. Last but not least is Jemisin wat mij betreft ook gewoon een goede schrijfster, je ziet het verschil vrij snel met de gemiddelde Fantasy auteur.

Los daarvan ben ik maar matig tevreden met het boek. Het verhaal op zich kan me voorlopig weinig boeien en ik merk toch dat ik vaak de aandacht voel verslappen en me moet aanmanen om even terug te focussen op het boek. Er gebeurt toch te weinig en de karakters zijn iets te weinig memorabel. Iemand gaf complimenten omwille van de rijke wereld, maar daar moet ik de wenkbrauwen bij fronsen. In theorie is er een rijke wereld, maar daar krijgen wij toch heel weinig van te merken. De focus in het boek is heel minimaal op een klein arsenaal van karakters en op een paar locaties, met weinig informatie over de rest van de wereld. De geschiedenis is heel beperkt, met een paar vage termen en beschrijvingen hier en daar. That's it. Dat is eerlijk gezegd maar povere world-building. De geloofwaardigheid van de karakters is ook niet altijd 100%. Een vrij grote groep leeft praktisch als slaven, en je ziet eigenlijk niets van weerstand/tegenkanting op 1 personage na. Ik had toch verwacht iets te lezen over rebellie, een opstand of wat dan ook desnoods in het verleden, maar in de plaats daarvan lijkt quasi iedereen het als makke lammetjes te aanvaarden en zich erin te berusten.
Haar schrijfstijl is ook niet mijn ding. De Proloog begon vrij pretentieus, en de JIJ-vorm waarin 1/3e van het boek beschreven wordt, heeft tijd nodig om op je in te werken (alleszins bij mij toch).

Ondanks de kritiek krijgt het toch een 3/5, het is zeker niet slecht maar het is gewoon niet helemaal mijn ding. Ik zet wel door met de trilogie omwille van de vele superlatieven en prijzen die alle boeken kregen, en het zijn niet echt lange boeken.

Oei, ik heb de reeks net vandaag thuis aangekregen om eens te proberen door alle lovende kritieken overal maar als ik deze review lees (door iemand die denk ik toch wel wat mijn smaak deelt) begin ik toch wel wat te twijfelen...
Nuja, ik heb nog 4 of 5 andere boeken eerst klaar liggen dus we zien wel tegen dan