taste like summer
Active member
A man called Ove - Fredrik Backman
Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
- Onderwerp starter coldplayke
- Startdatum
- Boeken
Dixaq
Active member
Het ene sluit het andere niet uit, toch? De literaire waarde van een werk staat (meestal toch) los van de opvattingen van de personages?
Of het al dan niet terecht op 1 staat, da's nog een ander verhaal, maar ik herinner me Joe Speedboot als veel meer dan de zaken die jij opsomt: hoe het voelt om het buitenbeetje te zijn (op verschillende manieren), de dynamiek tussen de jongens, het je 'je-m'en-foutisme' en de drang naar avontuur van Joe. Daarenboven was het ook het werk dat de deur heeft geopend naar literatuur die meer is dan de fantasy die ik als jonge knaap las. Naar wat ik in mijn omgeving opvang was dat zeker niet voor mij alleen zo.
Allemaal zaken die toch veel waardevoller zijn in het beoordelen van een werk dan de racistische of seksistische opvattingen/handelingen van personages?
The Dictionary of the Kazhars - Milorad Pavić
De Chazaren waren een echt bestaand volk waar veel mysterie rond hangt en weinig onbetwiste bronnen over terug gevonden zijn. Pavić borduurt verder op het voorhanden materiaal en geeft zijn eigen invulling aan de mythos rond het volk. Het lexicon bestaat uit drie delen - telkens zogezegd geschreven vanuit een Christelijk, een Islamitisch en een Joods standpunt. De centrale gebeurtenis waarbij de leider van de Chazaren zich tot een nieuwe religie wil laten bekeren komt in ieder deel terug, uiteraard met telkens een andere overwinnaar. Die repetitie met variaties zorgt ervoor dat je het boek best niet volledig lineair leest omdat je anders door de vele details wel eens de subtiele steekjes tussen de aparte delen kan missen. Qua idee vond ik het top, maar mijn aversie tegen al te fantasierijke verhaallijnen maakte dat ik niet volledig door de eerste lagen heen kon kijken om de kritiek op fanatisme in al zijn facetten mee te krijgen.
De Chazaren waren een echt bestaand volk waar veel mysterie rond hangt en weinig onbetwiste bronnen over terug gevonden zijn. Pavić borduurt verder op het voorhanden materiaal en geeft zijn eigen invulling aan de mythos rond het volk. Het lexicon bestaat uit drie delen - telkens zogezegd geschreven vanuit een Christelijk, een Islamitisch en een Joods standpunt. De centrale gebeurtenis waarbij de leider van de Chazaren zich tot een nieuwe religie wil laten bekeren komt in ieder deel terug, uiteraard met telkens een andere overwinnaar. Die repetitie met variaties zorgt ervoor dat je het boek best niet volledig lineair leest omdat je anders door de vele details wel eens de subtiele steekjes tussen de aparte delen kan missen. Qua idee vond ik het top, maar mijn aversie tegen al te fantasierijke verhaallijnen maakte dat ik niet volledig door de eerste lagen heen kon kijken om de kritiek op fanatisme in al zijn facetten mee te krijgen.
Crashing Heaven - Al Robertson
Crashing Heaven speelt zich af in een verre toekomst waarin de aarde onbewoonbaar is geworden en het grootste deel van de mensheid overleeft op een ruimtestation gebouwd in een asteroide (Station). Er heeft een oorlog gewoed tussen verschillende AI-entiteiten en het hoofdpersonage (Jack) was 1 van de pionnen die mbv een 'puppet', een AI-wapen ingebouwd in zijn lichaam, Rogue AI's moest opsporen en vernietigen. Maar hij keerde zich tegen zijn meesters, corporate AI 'goden' die de mensheid controleren en onderhouden, door te weigeren nog verder te vechten nadat hij inziet dat z'n vijanden niet van kwade wil zijn. Hij wordt opgepakt en geëscorteerd naar Station waar hij z'n 'online' rechten verliest, maar wel semi-vrij mag rondlopen. Hij grijpt de kans een oude liefde op te zoeken en een onopgeloste moordzaak weer op te pikken met z'n oude detective collega. En er blijkt meer scheef te zitten dan hij al dacht...
Alle elementen aanwezig voor een classic Cyberpunk plot à la William Gibson. Noir, mysterie, investigation, hacking, AI's, uitbuiting door big corporate, een vleugje mystiek. En Al Robertson doet dat best goed. Je verveelt je nooit doorheen het boek. Qua sci-fi technologie zijn er veel elementen die niet nieuw zijn in 't genre (augmented reality, digitaal bewustzijn) maar Robertson geeft er vaak nog een interessante spin aan. Het mocht soms wel wat meer 'fleshed out' zijn, dat wel.
Jack zelf vond ik als protagonist niet de boeiendste figuur, 't was vooral zijn Puppet (Fist) die voor de actie zorgde. En da's tegelijk een beetje een zwakte. Doorheen het boek vroeg ik me constant af wat Jack z'n expertise eigenlijk was, naast opdrachten geven aan z'n puppet, die zowat al het werk deed
't Boek haalt niet het niveau van een Neuromancer of Altered Carbon (2 favo's dus sowieso al moeilijk te evenaren), maar cyberpunk fans kunnen het wel appreciëren denk ik.
Crashing Heaven speelt zich af in een verre toekomst waarin de aarde onbewoonbaar is geworden en het grootste deel van de mensheid overleeft op een ruimtestation gebouwd in een asteroide (Station). Er heeft een oorlog gewoed tussen verschillende AI-entiteiten en het hoofdpersonage (Jack) was 1 van de pionnen die mbv een 'puppet', een AI-wapen ingebouwd in zijn lichaam, Rogue AI's moest opsporen en vernietigen. Maar hij keerde zich tegen zijn meesters, corporate AI 'goden' die de mensheid controleren en onderhouden, door te weigeren nog verder te vechten nadat hij inziet dat z'n vijanden niet van kwade wil zijn. Hij wordt opgepakt en geëscorteerd naar Station waar hij z'n 'online' rechten verliest, maar wel semi-vrij mag rondlopen. Hij grijpt de kans een oude liefde op te zoeken en een onopgeloste moordzaak weer op te pikken met z'n oude detective collega. En er blijkt meer scheef te zitten dan hij al dacht...
Alle elementen aanwezig voor een classic Cyberpunk plot à la William Gibson. Noir, mysterie, investigation, hacking, AI's, uitbuiting door big corporate, een vleugje mystiek. En Al Robertson doet dat best goed. Je verveelt je nooit doorheen het boek. Qua sci-fi technologie zijn er veel elementen die niet nieuw zijn in 't genre (augmented reality, digitaal bewustzijn) maar Robertson geeft er vaak nog een interessante spin aan. Het mocht soms wel wat meer 'fleshed out' zijn, dat wel.
Jack zelf vond ik als protagonist niet de boeiendste figuur, 't was vooral zijn Puppet (Fist) die voor de actie zorgde. En da's tegelijk een beetje een zwakte. Doorheen het boek vroeg ik me constant af wat Jack z'n expertise eigenlijk was, naast opdrachten geven aan z'n puppet, die zowat al het werk deed
't Boek haalt niet het niveau van een Neuromancer of Altered Carbon (2 favo's dus sowieso al moeilijk te evenaren), maar cyberpunk fans kunnen het wel appreciëren denk ik.
Laatst bewerkt:
Général Zantas
Well-known member
Michael Crichton - Jurassic Park
Eindelijk eens aan toegekomen om dit boek te lezen, en er echt van genoten. Begint allemaal heel mysterieus en intrigerend, en daarna is het een rollercoaster van spanning en fun. Ben natuurlijk wel gespoiled doordat ik de film al enkele keren gezien heb, maar dat deed uiteindelijk weinig afbreuk aan de ervaring. Er zaten enerzijds voldoende (soms kleine) verschillen in het plot om het interessant te houden, en anderzijds was het een pluspunt om sommige zaken visueel gemakkelijker te kunnen voorstellen in mijn hoofd.
Enige minpuntje waren de soms heel technische uitleggen die de vaart uit het verhaal haalden. Uitleggen hoe de genetica in mekaar steekt, of hoe bepaalde wiskundige theorieen in mekaar steken, etc. Geen meerwaarde voor mij. Op dat vlak was Malcolm veel aangenamer in de film.
Bon, 4.5/5 voor mij.
Eindelijk eens aan toegekomen om dit boek te lezen, en er echt van genoten. Begint allemaal heel mysterieus en intrigerend, en daarna is het een rollercoaster van spanning en fun. Ben natuurlijk wel gespoiled doordat ik de film al enkele keren gezien heb, maar dat deed uiteindelijk weinig afbreuk aan de ervaring. Er zaten enerzijds voldoende (soms kleine) verschillen in het plot om het interessant te houden, en anderzijds was het een pluspunt om sommige zaken visueel gemakkelijker te kunnen voorstellen in mijn hoofd.
Enige minpuntje waren de soms heel technische uitleggen die de vaart uit het verhaal haalden. Uitleggen hoe de genetica in mekaar steekt, of hoe bepaalde wiskundige theorieen in mekaar steken, etc. Geen meerwaarde voor mij. Op dat vlak was Malcolm veel aangenamer in de film.
Bon, 4.5/5 voor mij.
Hellsdinner
Crew Member
Age of Deception - T.A White (The Firebird Chronicles #2)
Vorig jaar ergens het eerste boek gelezen maar kon me niet volledig overtuigen. Dit tweede deel echter heeft me volledig te pakken gekregen en nu wil ik zo snel mogelijk de rest van de serie lezen! Drama, romantiek, intriges, actie en een leuke cast van karakters allemaal in een interessante sci-fi wereld... Meer moet ik niet hebben.
Vorig jaar ergens het eerste boek gelezen maar kon me niet volledig overtuigen. Dit tweede deel echter heeft me volledig te pakken gekregen en nu wil ik zo snel mogelijk de rest van de serie lezen! Drama, romantiek, intriges, actie en een leuke cast van karakters allemaal in een interessante sci-fi wereld... Meer moet ik niet hebben.
Général Zantas
Well-known member
Michael Crichton - The Lost World
Sequel die duidelijk gemotiveerd werd door het kassasucces dat Jurassic Park, de film, was. Weining continuiteit tussen het eerste en het tweede boek, doodgeachte personages zijn er plots weer, en niets uit boek 1 wijst erop dat de faciliteit die een rol speelt in dit boek realistisch is.
Net zoals in boek 1 wordt er van start gegaan met verslagen dat er dinosaurussen gespot zijn op mainland Costa Rica, om het naderhand dan compleet te negeren en niet meer te vermelden...
Het plot was niet bijster origineel en bevatte teveel, slechte, tropes/cliches, er was weinig echte spanning en op geen enkel moment werd er echt een band gesmeed tussen de lezer en de personages waardoor een hoop van de gebeurtenissen maar zo-zo overkwamen, inclusief een hoop sterftes. Er worden ook een hoop mysteries gecreeerd die naderhand weinig bevredigend opgelost werden.
Al bij al een teleurstellend boek. 2/5
Sequel die duidelijk gemotiveerd werd door het kassasucces dat Jurassic Park, de film, was. Weining continuiteit tussen het eerste en het tweede boek, doodgeachte personages zijn er plots weer, en niets uit boek 1 wijst erop dat de faciliteit die een rol speelt in dit boek realistisch is.
Net zoals in boek 1 wordt er van start gegaan met verslagen dat er dinosaurussen gespot zijn op mainland Costa Rica, om het naderhand dan compleet te negeren en niet meer te vermelden...
Het plot was niet bijster origineel en bevatte teveel, slechte, tropes/cliches, er was weinig echte spanning en op geen enkel moment werd er echt een band gesmeed tussen de lezer en de personages waardoor een hoop van de gebeurtenissen maar zo-zo overkwamen, inclusief een hoop sterftes. Er worden ook een hoop mysteries gecreeerd die naderhand weinig bevredigend opgelost werden.
Al bij al een teleurstellend boek. 2/5
Général Zantas
Well-known member
Boek 1 was geweldig, boek 2 kan ik niemand aanraden. Dan is de film beter. Afgaande op de plot en cast op IMDB is The Lost World de film toch vooral gebaseerd op The Lost World het boek. De intro van boek 1 is wel de intro voor film 2. Ze lijken dus wel ongebruikt materiaal uit boek 1 te gebruiken in de 2e film.
Al heel lang geleden dat ik ze nog eens gezien heb. Al denk ik ze deze week eens terug op te zetten. Enkel uitdokteren op welk verdomd streaming platform ze tegenwoordig te vinden zijn...
Ik zal dan fout zijn. Kzeg het, tis al zo lang geleden dat ik het echt niet meer wist. Wat ik wel nog weet is dat ik enorm genoten heb van boek 1.
Hellsdinner
Crew Member
Ik heb Lost World een hogere score gegeven dan Jurassic Park...
Général Zantas
Well-known member
Ik heb Lost World een hogere score gegeven dan Jurassic Park...
Dat is uw goed recht he!
James S.A. Corey - Nemesis Games (The Expanse #5)
Beste Expanse tot nu toe. Ook welkom na het dipje dat boek 4 was. Ik vind het ook gewoon een hele leuke wereld die gebouwd is in de serie en ben ook mee met de characters. Veel actie en het feit dat de groep nu opgesplitst is zorgt voor veel variatie. Van genoten en al zin gekregen in boek 6, al ga ik wss eerst iets anders lezen.
Beste Expanse tot nu toe. Ook welkom na het dipje dat boek 4 was. Ik vind het ook gewoon een hele leuke wereld die gebouwd is in de serie en ben ook mee met de characters. Veel actie en het feit dat de groep nu opgesplitst is zorgt voor veel variatie. Van genoten en al zin gekregen in boek 6, al ga ik wss eerst iets anders lezen.
Deel 1 meerdere keren gelezen. Deel 2 maar één keer. Dat heeft een reden.Lost World hier toch ook een lagere score dan boek 1 gegeven 10 jaar geleden
Kan mij er ook weinig van herinneren eigenlijk. Zegt mssn genoeg. Wel zin gekregen de eerste nog eens open te slaan.
Alhoewel: meningen kunnen altijd veranderen hé.
The Savage Detectives - Roberto Bolaño
Wederom een sterk boek van Bolaño. Ik had eerder al het magistrale 2666 gelezen en uit de podcast van 10 uur die ik daarover had beluisterd, wist ik dat de zaadjes daarvoor in The Savage Detectives werden geplant. Voor de duidelijkheid: de boeken kunnen volledig los van elkaar worden gelezen, maar ze verrijken mekaar wel wederzijds.
In The Savage Detectives zijn de hoofdrollen weggelegd voor de enigmatische "visceral realist" poets, Ulises Lima & Arturo Belano (die tweede naam mag je inderdaad als knipoog naar de auteur lezen), die eind de jaren 1970 op de vlucht slaan en aan een zwerftocht doorheen verschillende wereldsteden beginnen. Hun avonturen krijg je louter fragmentarisch mee, via getuigenissen van mensen die over verschillende decennia heen met de twee wannabe-dichters in aanraking komen. Een lichte dreiging voert de ondertoon, die uiteindelijk in 2666 meer naar het oppervlak zal borrelen. In beide boeken staat de drang naar coherentie en logische associaties tussen gebeurtenissen centraal, en volgt de ene memorabele scène de andere op. Het mag ook gezegd zijn dat de Engelse vertaling van Natasha Wimmer weer een voltreffer is.
Zo ontzettend spijtig dat Bolaño jong gestorven is. Ik had graag nog veel meer van hem kunnen hebben lezen...
Wederom een sterk boek van Bolaño. Ik had eerder al het magistrale 2666 gelezen en uit de podcast van 10 uur die ik daarover had beluisterd, wist ik dat de zaadjes daarvoor in The Savage Detectives werden geplant. Voor de duidelijkheid: de boeken kunnen volledig los van elkaar worden gelezen, maar ze verrijken mekaar wel wederzijds.
In The Savage Detectives zijn de hoofdrollen weggelegd voor de enigmatische "visceral realist" poets, Ulises Lima & Arturo Belano (die tweede naam mag je inderdaad als knipoog naar de auteur lezen), die eind de jaren 1970 op de vlucht slaan en aan een zwerftocht doorheen verschillende wereldsteden beginnen. Hun avonturen krijg je louter fragmentarisch mee, via getuigenissen van mensen die over verschillende decennia heen met de twee wannabe-dichters in aanraking komen. Een lichte dreiging voert de ondertoon, die uiteindelijk in 2666 meer naar het oppervlak zal borrelen. In beide boeken staat de drang naar coherentie en logische associaties tussen gebeurtenissen centraal, en volgt de ene memorabele scène de andere op. Het mag ook gezegd zijn dat de Engelse vertaling van Natasha Wimmer weer een voltreffer is.
Zo ontzettend spijtig dat Bolaño jong gestorven is. Ik had graag nog veel meer van hem kunnen hebben lezen...
Pieterjan94
Well-known member
Philip Roth - Het complot tegen Amerika
Mijn eerste boek van Roth en het was wel een aangename kennismaking. In het verhaal vertelt een jonge Philip Roth over de spannende jaren onder het bestuur van Lindbergh die Roosevelt heeft verslagen begin jaren veertig. Het is duidelijk dat het in die tijd niet eenvoudig was om Jood te zijn. Het verhaal ging ook wel wat breder dan enkel dat thema, ook in het aanbod: ouders die proberen te breken met een armoedig verleden, wat het inhoudt om een goed leven te leiden, en familiespanningen en hoe er mee om wordt gegaan, etc. Bij momenten ook interessante paralellen met de tijd waar we vandaag in leven - MAGA.
Ondanks de soms wat lange zinnen las het best wel vlot weg. Ik weet niet of ik het spontaan zou aanraden aan familie of vrienden, maar afraden zou ik het zeker niet. Al is het maar om de vaderfiguur, Herman Roth, te leren kennen.
Mijn eerste boek van Roth en het was wel een aangename kennismaking. In het verhaal vertelt een jonge Philip Roth over de spannende jaren onder het bestuur van Lindbergh die Roosevelt heeft verslagen begin jaren veertig. Het is duidelijk dat het in die tijd niet eenvoudig was om Jood te zijn. Het verhaal ging ook wel wat breder dan enkel dat thema, ook in het aanbod: ouders die proberen te breken met een armoedig verleden, wat het inhoudt om een goed leven te leiden, en familiespanningen en hoe er mee om wordt gegaan, etc. Bij momenten ook interessante paralellen met de tijd waar we vandaag in leven - MAGA.
Ondanks de soms wat lange zinnen las het best wel vlot weg. Ik weet niet of ik het spontaan zou aanraden aan familie of vrienden, maar afraden zou ik het zeker niet. Al is het maar om de vaderfiguur, Herman Roth, te leren kennen.
Laatst bewerkt:
Voss - Patrick White
Moeilijk boek - soms onduidelijk wat er aan de hand is omdat er precies soms met hallucinaties gewerkt wordt.
Patrick White schrijft wel heel mooi maar met moeilijke woorden. Vaak worden er dingen beschreven zodat je zelf een beetje zelf moet vormen in uw hoofd/met uw gedachten, maar op zich een leuke uitdaging om zoiets te lezen.
Wel heel interessant qua setting: 18xx Australië: een Duitse ontdekkingsreiziger Voss die het Australisch continent wil doorkruisen (gebaseerd op waargebeurd soortgelijk verhaal). Voss ontmoet bij de start van zijn expeditie een vrouw, Laura, en daar ontstaat dan een soort van "romance" langs 2 kanten, hoewel ze elkaar maar 1x ontmoeten. Moest me eigenlijk doen denken aan jeugdige ontmoetingen waarbij je iemand tegenkomt en dan een heel leven in uw hoofd begint uit te bouwen over hoe die persoon is en denkt etc.
De expeditie is ook wel interessant en ruw om te volgen. De aboriginals en Australië worden goed in het verhaal gebracht.
Goed boek (hoewel het traag op gang komt), interessante setting, en personages/verhaal blijft wel bij. Ik begrijp nu ook wel beter waarom P. White een nobelprijs heeft gekregen om Australië op de literaire kaart te zetten. Blijkbaar is het wel geen populaire schrijver, zelfs in Australië.
Moeilijk boek - soms onduidelijk wat er aan de hand is omdat er precies soms met hallucinaties gewerkt wordt.
Patrick White schrijft wel heel mooi maar met moeilijke woorden. Vaak worden er dingen beschreven zodat je zelf een beetje zelf moet vormen in uw hoofd/met uw gedachten, maar op zich een leuke uitdaging om zoiets te lezen.
Wel heel interessant qua setting: 18xx Australië: een Duitse ontdekkingsreiziger Voss die het Australisch continent wil doorkruisen (gebaseerd op waargebeurd soortgelijk verhaal). Voss ontmoet bij de start van zijn expeditie een vrouw, Laura, en daar ontstaat dan een soort van "romance" langs 2 kanten, hoewel ze elkaar maar 1x ontmoeten. Moest me eigenlijk doen denken aan jeugdige ontmoetingen waarbij je iemand tegenkomt en dan een heel leven in uw hoofd begint uit te bouwen over hoe die persoon is en denkt etc.
De expeditie is ook wel interessant en ruw om te volgen. De aboriginals en Australië worden goed in het verhaal gebracht.
Goed boek (hoewel het traag op gang komt), interessante setting, en personages/verhaal blijft wel bij. Ik begrijp nu ook wel beter waarom P. White een nobelprijs heeft gekregen om Australië op de literaire kaart te zetten. Blijkbaar is het wel geen populaire schrijver, zelfs in Australië.
Hellsdinner
Crew Member
Legend - David Gemmell
Niets speciaals, niets nieuws, niets dat ik nog niet eerder gelezen heb, maar mijn god was dit fun om te lezen.
Gewoon een klassiek verhaal van een groep strijders in een onoverwinnelijke situatie die zich verbeten verzetten tegen het onvermijdelijke.
De deus ex machinas, vrij magere karakters en oud-bollige overtuigingen neem ik er wel bij voor een keertje.
Niets speciaals, niets nieuws, niets dat ik nog niet eerder gelezen heb, maar mijn god was dit fun om te lezen.
Gewoon een klassiek verhaal van een groep strijders in een onoverwinnelijke situatie die zich verbeten verzetten tegen het onvermijdelijke.
De deus ex machinas, vrij magere karakters en oud-bollige overtuigingen neem ik er wel bij voor een keertje.
