Mijn hart brak even in 2 tot ik me herinnerde dat Infinite Jest van 1996 is.
Welke podcast? Ze hebben dan toch al zeker één gast met goeie smaak, ik heb na 2666 nog 6 of 7 andere boeken van Bolaño gelezen. Niet altijd even goed (meestal wel!) maar het is wel cool om te zien dat hij op relatief korte tijd een soort Bolañoverse gecreëerd heeft waar al zijn boeken via personages of thema's gelinkt zijn.Mijn hart brak even in 2 tot ik me herinnerde dat Infinite Jest van 1996 is.
Ik luister quasi dagelijks naar een boekenpodcast en een van de gasten daar is enorm fan van Bolaño en 2666 (al heeft hij de titel al op 3 verschillende manieren uitgesproken). Dat had mij al zin doen krijgen om me eraan te zetten, maar nu nog des te meer!
Behalve hun lengte en de post-modernisme stempel hebben de twee boeken wel niet zoveel gemeen. IJ handelt ook wel over zware thema's maar is een veel meer menselijk boek vind ik. IJ maakte bij mij ook een klik waarna het leven vrij vlot ging maar 2666 vind ik een moeilijker boek. Enerzijds door het verschil in stijl tussen de delen en de chaotische manier van schrijven van Bolaño. Maar anderzijds is het ook een behoorlijk donker en zwaar boek met veel meer symboliek waar je je hoofd continu wel bij moet houden. Zeker het vierde deel (The Part About The Crimes) is... Niet echt ontspannende lectuur. Maar wel enorm krachtig! Ik zou nog heel veel over 2666 kunnen neerpennen 
Eigenlijk heeft 2666 wel wat gemeen met De Welwillenden, zeker het afschuwwekkende vierde deel waar de Mexicaanse vrouwenmoorden op de voorgrond geplaatst worden. Heb je ooit van The Powers of Horror van Julia Kristeva gehoord? Dat is een essay over de theorie van abjectie. Volgens haar is het abjecte "our reaction (horror, vomit) to a threatened breakdown in meaning caused by the loss of the distinction between subject and object or between self and other." Je zal meteen wel weten hoe dat op Aue slaat. Het abjecte is ook een belangrijk onderdeel van 2666.
Het eerste boek in je lijstje heb ik al vaak genoeg bewierrookt, dus mijn mening daarover is al welbekend.Tot mijn grote schaamte, wordt het eerder, welke heb ik niet uitgelezen.
Het verdriet van België - Hugo Claus (1/3 gelezen)
De man kan schrijven. Als kroniek van Vlaenderen in de jaren 40-50 lijkt het me zeer geslaagd. Dialogen zijn ook dik in orde. Ondanks deze positieve punten weet het boek me niet te bekoren. Het glijdt snel af naar de banaliteit. Misschien is het gewoon te voorspelbaar. Ik kan er niet echt een uitleg aan geven.
The complot against America - Roth (1/3 gelezen)
Goed geschreven maar inhoudelijk kan ook dit me niet bekoren. Een alternatieve geschiedenis van de USA met een Nazi-minnende president. Banaliteit troef. Die fait divers dialogen boeien me geen zier.
De graaf van Monte Cristo - Dumas (1/4 gelezen)
Grootse verwachtingen want deze behoort tot de klassiekers. Langdradig. Ik had hier een meesterplan voor wraak verwacht maar ik zie het nog steeds niet.
The Light Fantastic - Terry Pratchett
Na met moeite 'The Colour of Magic' uitgelezen te hebben, gestart aan 'The Light Fantastic'. Niet zoveel van gelezen maar het ziet er toch ook weer mediocre at best uit.
Geen idee wat 'mijn genre' is maar klaarblijkelijk weet ik het na al die jaren nog steeds niet.
Met Roth en Dumas ga ik wel met je akkoord. Ik heb ze wel uitgelezen, maar ze vielen me beide tegen. Roth bleef te veel aan de oppervlakte en bij Dumas leek het alsof ik een studio100 musical script was aan het lezen, ik had daar een veel volwassenere roman met veel meer uitgediepte personages van verwacht.
Kan natuurlijk zijn dat Pratchett zijn stijl niets voor jou is, maar The Light Fantastic en The Colour of Magic zijn wel bij de minste van zijn discworld boeken imo. Je merkt dat hij nog zocht naar zijn eigen stijl. Hij zei zelf ooit "In mijn eerste boeken was het verhaal bijzaak om grappen te kunnen vertellen maar ik heb geleerd om het verhaal niet ondergeschikt te maken aan de humor.".The Light Fantastic - Terry Pratchett
Na met moeite 'The Colour of Magic' uitgelezen te hebben, gestart aan 'The Light Fantastic'. Niet zoveel van gelezen maar het ziet er toch ook weer mediocre at best uit.
Geen idee wat 'mijn genre' is maar klaarblijkelijk weet ik het na al die jaren nog steeds niet.
Vond ik ook tof!Recursion - Blake Crouch
Niet slecht. Een page turner over de uitvinding van een soort stoel waarmee je mensen terug kan sturen haar hun verleden op basis van herinneringen. En alles loopt uiteraard volledig mis
In ieder geval een heel origineel 'time travel' verhaal, gebaseerd op een interessant concept.
De auteur is er ook in geslaagd om het niet te ingewikkeld te maken om te volgen (want ja, als je het hebt over time travel kan het een soep worden)
- mooi boek voor wie fan is van het genre.
Heel herkenbaar. Ik snap waarom dat zo hoog aangeschreven staat maar persoonlijk heeft die bij mij nooit geklikt. Misschien moet ik die ooit nog wel eens een kans geven maar er zijn nog zo veel goeie boeken geschreven.
Zoals @Hellsdinner zegt: de eerste boeken zijn niet zo wauw. Mort en Sourcery (het vierde en vijfde boek in de reeks) zijn imo pas de eerste dat echt zijn potentieel tonen. Guards! Guards! is imo het eerste echt steengoede boek en da's pas nummer acht.
. Spijt dat ik er niet eerder mee in contact gekomen ben...
Dat is inderdaad echt een verbluffend goed geschreven boek. Buiten dat werk enkel maar Client E. Busken en Zonsopgangen boven zee gelezen, maar ik vermoed dat ik stelselmatig zijn oeuvre wel verder ga ontdekken.Jeroen Brouwers - Bezonken rood
Naar aanleiding van zijn overlijden beseft dat ik nooit iets van hem gelezen en had en dus Bezonken rood in huis gehaald.
Zonder stoppen uitgelezen. Fantastisch geschreven op alle mogelijke vlakken. Wat mij betreft echt wereldklasse
Ja, het was gewoon niet het goede moment voor mij. Ik probeer over een paar maanden nog eens.
Bij mij ook compleet mislukt doordat ik 'm op de ereader probeerde te lezen.
