Vind ik toch een rare opmerking. De meesten onder ons die kinderen hebben, waren ooit wel kinderloos hoor, en kunnen meespreken over "totale vrijheid"
De vrijheid die ik nu ervaar is ook niet mijn vrijheid van tig jaren geleden.
Je bent jong en...
-Je kende vooral alleen de mensen uit uw schooltijd.
-Je had geen centen.
-Je kende amper iets van de wereld. Veel was gewoon nog onbekend voor u.
-Je durfde niet gauw bepaalde stappen te zetten.
-...
Je wist gewoon nog niet waarheen met alles. Je moest in kleine vijvers vissen.
20 jaar geleden was er ook niet veel he.
Internet beperkt, idem gps en toestanden, ...
Vrijheid toen was vooral: "kom je niet mee naar café de kroon?" Bweuk.
Een gezin starten was ook gewoon een vorm van entertainment, vaak van niet beter weten.
Nu is er gewoon een overdaad aan alles gekomen.
Je stapt in uw auto, google maps instellen en op start klikken et voila.
(En dan nog, bv. ik zie er hun vrijheid afgeremd worden, omdat ze vastzitten in een grootstad en omdat ze geen rijbewijs hebben.)
Echt? Nooit in me opgekomen.
Tja, alsof dat zo ongewoon is.
Vroeger was dit nochtans een norm, kinderen waren er om later voor u te zorgen.
Nu zal dit minder zijn, maar er zal zeker wel een deel zijn dat later liefst een back up heeft, al is het om niet alleen te zijn opdat iemand u nog eens komt bezoeken.
Dit is van hetzelfde niveau als "ik betwijfel of je echt zo gelukkig kan zijn zonder kinderen", of iets dergelijks. Een houding die mensen met kinderen vaak wordt aangewreven, waarom ze dan omkeren? Dit is het respect dat van 2 kanten moet komen.
Goh ik heb al van mensen horen zeggen, nochtans gegoede.:
"Ik zie ze heel graag, maar als ik opnieuw kon beginnen dan toch niet meer."
Ok dat zijn nu wel uitzonderlijke gevallen.
Dit vat het wel goed samen:
Research shows that there is a “happiness bump” that parents experience right after a baby is born. But that tends to dissipate over the course of a year, Glass says.
After that point in time, the levels of happiness of parents and non-parents gradually diverge, with non-parents generally growing happier over time.
Parents are not happier than nonparents, according to research, but there are other benefits.
www.cnbc.com
Primaire behoeften worden voldaan, waarbij hoge tevredenheid komt kijken.
Maar na een tijd verwatert het alweer.
Wat ik daarmee wou bedoelen is: dat we niet enkel op migratie moeten inzetten om "verouderde landen" levensvatbaar te houden. Migratie zal inderdaad wel nodig zijn, maar ik zie niet in waarom we niet zouden kunnen inzetten op een pronataliteitsbeleid. Ik geloof niet in migratiestops omdat migratie een heel normaal menselijk fenomeen is. Dat zal door de wijzigende push- en pullfactoren wel eens van richting veranderen en geheel eigen problematieken of juist kansen met zich meebrengen. 
