JorisBlack
Well-known member
Gisteren een filmpje bekeken van een Amerikaanse professor i.v.m. nucleaire wapens:
Wat ik niet wist, in het kort: zelfs als 2 'kleine' kernmachten als India en Pakistan in een lokale nucleaire oorlog verwikkeld raken, resulteert dat in zoveel asvorming in de bovenste lagen van de atmosfeer dat we over de hele wereld een nucleaire winter ingaan. Concreet dus significant minder voedselproductie, zodat miljoenen mensen wereldwijd zouden sterven van de honger.
En dat gaat over de kleine kernmachten. Een groter nucleair conflict = het einde van de menselijke beschaving. Niet eens door de rechtstreekse vernielingen (die uiteraard ook al gigantisch zouden zijn), maar wel door die secundaire effecten.
Je kan daardoor bang krijgen en bv. om jodiumtabletten gaan, maar ik ervaar dat eigenlijk andersom. Ten eerste verlaagt dat de kans dat iemand (zelfs Poetin) effectief kernwapens zou inzetten (in de veronderstelling dat die op de hoogte zijn van het resultaat), en ten tweede denk ik dat ik toch liever snel dood zou zijn als het zo ver komt, i.p.v. nog jarenlang kapot te gaan aan ontbering (honger, kou) en kanker o.w.v. verhoogde straling.
Wat ik niet wist, in het kort: zelfs als 2 'kleine' kernmachten als India en Pakistan in een lokale nucleaire oorlog verwikkeld raken, resulteert dat in zoveel asvorming in de bovenste lagen van de atmosfeer dat we over de hele wereld een nucleaire winter ingaan. Concreet dus significant minder voedselproductie, zodat miljoenen mensen wereldwijd zouden sterven van de honger.
En dat gaat over de kleine kernmachten. Een groter nucleair conflict = het einde van de menselijke beschaving. Niet eens door de rechtstreekse vernielingen (die uiteraard ook al gigantisch zouden zijn), maar wel door die secundaire effecten.
Je kan daardoor bang krijgen en bv. om jodiumtabletten gaan, maar ik ervaar dat eigenlijk andersom. Ten eerste verlaagt dat de kans dat iemand (zelfs Poetin) effectief kernwapens zou inzetten (in de veronderstelling dat die op de hoogte zijn van het resultaat), en ten tweede denk ik dat ik toch liever snel dood zou zijn als het zo ver komt, i.p.v. nog jarenlang kapot te gaan aan ontbering (honger, kou) en kanker o.w.v. verhoogde straling.

