Kan zijn want puur strategisch heeft het geen grote waarden. Enigste waarde dat het heeft is de bereidheid van de Russen om soldaten op te offeren. Hoe meer buiten strijd hoe gemakkelijker een tegenaanval kan slagen.
Tegen wanneer een mobilisatie van de Russen is afgerond en ze aan front staan gaan de beloofde Westerse wapens ook al geleverd zijn.
Voor iedere dode Russische soldaat is er ook een dode aan Oekraïense kant.
Weinig nieuws hierover in onze media maar ook aan oekraïense kant zijn de verliezen enorm.
Nu zijn ze zelfs een groot deel van hun beste strijdkrachten aan het opofferen in een hopeloze (?) poging om Bakhmut te verdedigen.
Feitelijk wel opmerkelijk dat Oekraïne ondanks een overmacht aan soldaten en Westerse steun er niet meer in slaagt om een al bij al kleine, slecht voorbereide en slecht georgansieerde Russische aanvalsmacht achteruit te drijven.
Mijn indruk is dat de Russische beer zich aan het herpakken is en geleerd heeft uit de enorme blunders van de eerste maanden.
Het gros van de nieuwe recruten is ook nog in opleiding en nog niet aan het front.
Eénmaal die aan het front gekomen zijn zie ik Oekraïene geen grootscheepse, succesvolle offensiefen meer ontplooien.
Het momentum voor Oekraïene was de herovering van Kherson en de streek rond Kharkov, toen was er een zekere paniek in Russische kringen.
Me dunkt dat het Westen voor de derde maal op rij (Napoleon, WO2, nu), Rusland en de taaiheid en kracht van hun bevolking zwaar onderschat.