Ik denk vooral dat jij, en vele anderen, het veel te persoonlijk nemen wanneer ik het over ons veel te groot ambtenarenleger heb.
1) Ik ontzeg toch niemand het recht op het verdienen van hun boterham, om op reis te gaan, om een onderdak te hebben, ... ? Een heel bizarre insteek vind ik dat. Dus ik zeg: "Onze overheid is veel te groot", en jij gaat daar tegenin met: "Jamaar, die mensen hebben ook het recht op eten en onderdak".
Want veranderen van job (bij een eventuele overheidsafslanking (die hier toch nooit zal komen)) is onmogelijk ofzo?
2) Ik zou dat stukje over dat "
toevallig bij een overheidsdienst terechtkomen" ook wel eens stevig willen nuanceren. Heel veel mensen in mijn omgeving komen daar namelijk niet toevallig. Zo ken ik een familie van wie werkelijk iedereen doelbewust bij een overheidsdienst werkt omwille van de unieke voordelen bij de overheden, er zo ingelepeld door de pater familias. Eén iemand is de laatste jaren veranderd van job: van de Vlaamse Overheid naar de Federale Overheid. Totaal andere jobinhoud, dat is van ondergeschikt belang, maar het moest vooral binnen een overheid blijven.
Anderen zijn dan weer doelbewust gaan werken bij de overheid om zich te onttrekken aan de werkdruk van een private omgeving. Namelijk omdat hun echtgenoot carrière aan het maken is, respectievelijk zelfstandig geworden is, en er iemand flexibel beschikbaar moet zijn om de kinderen naar school te brengen, te gaan halen, etc.
Als voormalig ambtenaar kan ik ook nog talloze andere voorbeelden geven van mijn ex-collega's die bijvoorbeeld tijdrovende hobby's uitoefenen of een bijberoep uitoefenen.
In mijn ervaring is de ambtenarij voor veel mensen een doelbewuste carrièrekeuze, en zelden een toevalligheid. Eerst kiest men of men in de ambtenarij stapt of in de privé, en pas daarna kiest men binnen de ambtenarij respectievelijk de privé wat hun interesses zijn.
En dat is geen gezond principe.
Wat jij beschrijft is het ideale scenario: we zouden inderdaad moeten streven naar een arbeidsmarkt waar je geheel toevallig bij een overheid terechtkomt of bij de privé. Maar dat zal pas gebeuren wanneer de verloning, de voorwaarden, de verlofstelsels, de werkdruk, de pensioenen, ... op een gelijkaardige manier tot stand komen. Tot het zover is, zullen beide sectoren een totaal ander doelpubliek aantrekken.
Ik beledig helemaal niemand.
Ik ben ook helemaal niet moreel verheven. Ik voer gewoon een vurig discours tegen wat er verkeerd loopt. Zeg me waar ik verkeerd ben, ga akkoord of negeer het. Maar waarom zou ik op basis daarvan in hemelsnaam "verheven" zijn?
Je moet toch dringend eens kritiek op de overheid gescheiden zien van kritiek op individuele personen hoor. Het is niet moeilijk dat je je zo aangevallen voelt. Het is sympathiek dat je zo opkomt voor uw werkgever tot het niveau dat je je er blijkbaar mee vereenzelvigd, maar dat hoeft mijn duidelijk gescheiden discours niet teniet te doen.
Overigens zit iedereen (in meerdere of mindere mate) aan de vetpotten van de overheid. Ook ikzelf, in mindere mate dan, via enkele voormalige subsidietjes die ik heb gekregen door heel gehoorzaam aan alle opgelegde regeltjes van de overheid te voldoen. Maar de aandachtige lezer zal gemerkt hebben dat dit louter kritiek is op de modus operandi van onze Big Government en langs geen kanten kritiek op de individuele burger. Sterker zelfs: de individuele burger is er het slachtoffer van.
. Dat is waarschijnlijk wat de vakbond op tafel legt. Dat gaat nooit 8% zijn.
