Je favoriete leerkracht

Ik wou dat ik kon zeggen dat de spoeling dun is, maar helaas, ook mijn schools pad was bezaaid met bedenkelijk onderwijzend personeel, sommigen zelfs oprecht malignant (maar vastbenoemd).

Ik heb drie HEEL goede leerkrachten geschiedenis gehad doorheen mijn middelbaar. De Schutter, Vercammen & Willems. Alle drie compleet verschillende manieren van lesgeven, maar wel perfect passend voor de tijdsperiode die hun lessen behandelden. Alledrie ook zeer bevlogen, en deden ook echt de moeite om buiten het curriculum te gaan om te duiden wat voor impact X of Y zoveel honderden/duizenden jaren geleden nog steeds heeft op het leven van vandaag. Het heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik geschiedenis nooit als een suffe, stoffige & saaie materie heb gezien, en er nog altijd een passie voor heb.

Ook een zeer goed lerares Frans gehad, Gielen. Een vrouwtje dat toen al tegen haar pensioen aanschurkte, maar ons wel de liefde voor de Franse taal bleef meegeven. Beetje ouderwetse manier van lesgeven (alsof je talen trendy kunt geven?), maar het werkte wel gewoon goed. Had ook altijd goede punten voor dat vak.

Op hoger onderwijs weinig die het opmerken waard zijn. Veel academici die de onderwijstaak deden omdat ze moeten (uitzondering voor fysica, een absolute bevlogen lesgever), en dat op een bijzonder inspiratieloze en quasi mechanische manier deden.

Maar helaas ook een paar draken van leerkrachten. Van een godsdienstleerkracht L.V. die nogal té geïnteresseerd was in de rondborstige medestudentjes, tot een leerkracht wiskunde die "als motivatie" punten aftrok voor DT-vauten, om ervoor te zorgen dat je op 49% eindigde qua examen.
 
Als ik eraan terug denk, dan heb ik best wel positieve herinneringen aan de meeste leerkrachten van het basisonderwijs. Ik zat op een heel kleine school waar ze een mengvorm van traditioneel en alternatief onderwijs gaven. Achteraf gezien een ideale mix die ons voldoende kennis en zelfstandigheid gaf. De leerkracht van het 5de en 6de leerjaar is mij vooral bijgebleven. De man kon enorm gepassioneerd vertellen over cultuur, kunst, maatschappij, actualiteit, geschiedenis e.d. Hij wakkerde ons nieuwsgierigheid op een natuurlijke wijze aan, behandelde ons met respect en vertrouwen. Hij waardeerde ook altijd onze vragen en ideeën en kon daarmee goed opgaan. Kortom het was een persoon die om de juiste redenen in het onderwijs stond. Ik kan oprecht zeggen dat die 2 jaren een van mijn gelukkigste herinneringen zijn uit mijn schooltijd.

Jammer genoeg is hij gestopt als leerkracht. Hij is nu een educatiemedewerker voor een project die hij mee heeft helpen opstarten. Voor zover ik weet doet hij dat vandaag nog altijd als zal de pensioenleeftijd ook wel al naderen. Een paar jaar geleden ben ik hem nog tegen gekomen en hebben we lang gepraat. Heb hem o.a. bedankt voor alles, want hij heeft zeker een positieve invloed gehad op mij en mij mee gevormd tot de persoon die ik vandaag ben.

Het middelbaar is voor mij een veel minder roodkleurige herinnering. Door persoonlijke problemen is dat ook abrupt ingekort geraakt, maar ik heb er maar bitter weinig sporen van menselijkheid gevonden in de tijd dat ik er rondliep. Ik heb mezelf meermaals moeten overtuigen dat dit ook mensen waren. Dat het maar een facade was dat ze in de klas opzette. Niet dat ze lastig deden tegen mij, maar over het algemeen was er een cynisme en negativiteit die doorsijpelde tot de kern. Vele stonden daar puur om hun brood te verdienen, niet met een passie om les te geven.
 
Namen wil ik niet noemen, maar ik heb eigenlijk weinig slechte herinneringen moet ik zeggen.

Springen eruit (+):

De leerkracht wiskunde van de 8u wiskunde. Een ongeloofelijk wiskundegek. Type van de wiskundeolympiade oplossen als hobby. Deed zich voor als een tiran, gewoon om enkel de gemotiveerde studenten in de 8u te houden. Eerste les, terwijl bij elke andere leerkracht we 20-30 minuten intro kregen over de leerkracht zelf en het vak: "ja, ik ben mijnheer X..., ja we zien elkaar 8u per week je leert mij wel kennen zeker, hoofdstuk 1! Overigens, soms vragen ze mij wat ze niet moeten kennen, awel de titels en de ondertitels, de rest WEL."
Ik heb die man 2 jaar gehad (5de en 6de jaar) en gewoon bakken wiskunde gekregen, allemaal op kopies van zelfgeschreven nota's, die ons gewoon werden gegeven zonder kost ofzo. Die examens waren hard labeur gewoon door de hoeveelheid stof (ook theorie), terwijl de mensen van de 6u iemand hadden die vooral graag over zaken buiten zijn vak babbelde. Resultaat was dan ook dat die 2 jaar wiskunde waarschijnlijk de reden waren dat ik een van de weinigen was die op de universiteit, na een schabouwelijke cursus wiskunde, nog goed geslaagd was in eerste zit.

Een leerkrachte Frans (en geschiedenis, maar dat heb ik van haar nooit gehad) die de schrik van de school was. Gewoon een ouderwetse harde tante, wat toen al wat "extreem" werd bevonden, maar het werkte gewoon. Nooit zo goed gepresteerd voor dat vak (en ook gewoon dingen blijven begrijpen en onthouden, het belangrijkste) als dat jaar. Ja, dat betekende dan eens 100 keer de vervoeging van être en avoir opschrijven als straf omdat ik aan het praten was, maar eigenlijk zouden al mijn leerkrachten zo mogen geweest zijn.

Een leerkrachte biologie. Eigenlijk gewoon omdat ze jong was, net begon les te geven toen wij in het 4de of 5de jaar zaten (en dus maar enkele jaren jonger waren), en ze toch gezag kon uitoefenen. Dit was een contrast met hieronder.

Springen eruit (-):

Een leerkrachte wiskunde in het 3de jaar die (achteraf gehoord) ook slecht lag bij collega's omdat ze zich superieur voelde ten opzichte van anderen die geen wiskunde gaven :unsure:
Bij ons sloeg ze erin om enerzijds mensen te buizen aan het begin van het jaar omdat ze een toets gaf over zaken uit het 2de jaar na de vakantie. Die was zo slecht dat er een 2de moest komen, iedereen dus studeren. Waarna ondergetekende goed scoorde...op de zijde van de toets die hij had ingevuld. Ja, we zijn allemaal jong en idioot geweest zeker. Volgend oudercontact: "Ja Sylverscythe moet misschien toch zakken als het te moeilijk is", terwijl ik verder geen enkel tekort had voor of na haar vak en dan enkel voor het eerste "dagelijks werk". Wat later stond ze in onze klas dan te wenen omdat de leerlingen van de Latijnse (dus niet bepaald het crapuul) haar hadden gezegd dat ze niet eerlijk was want ze hielp niet iedereen even hard tijdens de oefeningen. Soit, echt een vreemd geval, dat na dat ene jaar ook verdween.

Een andere wiskundeleerkracht, en haar collega van chemie. Beiden jonge meisjes die net begonnen. De ene was een knap blondje dat vooral populair wou zijn, en dus een klas (brave) pubers niet onder controle kreeg, en de andere zat met de helft van die pubers in dezelfde jeugdbeweging en had dus zeker geen gezag. Dat waren enkele jaren later waarschijnlijk goede leerkrachten, maar op dat moment was het gewoon onmogelijk om een deftige les te geven omdat ze meegingen in allerhande onnozelheden.
 
Ah, de penis! :laugh:
Dat lijkt me eerder op een koningin van het schaken, maar uit een brandend gebouw gehaald.
tot een leerkracht wiskunde die "als motivatie" punten aftrok voor DT-vauten, om ervoor te zorgen dat je op 49% eindigde qua examen.
Ik heb de indruk dat leerkrachten, die zo'n toeren uithalen, gewoon herinnerd willen worden en zie hier, je bent hem niet vergeten :laugh:.
Een andere wiskundeleerkracht, en haar collega van chemie. Beiden jonge meisjes die net begonnen. De ene was een knap blondje dat vooral populair wou zijn, en dus een klas (brave) pubers niet onder controle kreeg, en de andere zat met de helft van die pubers in dezelfde jeugdbeweging en had dus zeker geen gezag. Dat waren enkele jaren later waarschijnlijk goede leerkrachten, maar op dat moment was het gewoon onmogelijk om een deftige les te geven omdat ze meegingen in allerhande onnozelheden.
Dat moet verre van gemakkelijk zijn, voor alle jonge leerkrachten, die net van hun studies komen en begin - midden twintig zijn.
Je komt van een hogeschool / unief en dan terug naar het middelbaar, met steeds veranderende generaties, waarvan je misschien nog delen van herkent in jouw jeugd. En dan moet je je toch wel gedragen als een figuur, die wat autoriteit uitstraalt, met een vleugje voeling met de jongeren, anders eten die u figuurlijk op met allerhande pesterijen.
Het helpt ongetwijfeld, dat je in het middelbaar bekend stond als een sociaal en los iemand, maar dat is niet iedereen gegeven met een leerkrachtendroom.

OT:
Mevrouw van Frans in het eerste en tweede middelbaar.
Jaar een: ineens een luide knal te horen en iedereen keek naar waar het vandaan kwam.
De leerkracht stond met haar handen in haar zij, kwaad te staren naar een gechoqueerde leerlinge, die stilletjesaan begon te huilen.
Dan stak ze van wal en de leerlinge brak.
Wat bleek, de leerkracht had een perforator gesmeten in haar richting. Gelukkig kwam die op tafel terecht.
Jaar twee: ong. zelfde situatie, maar deze keer raak gesmeten met de agenda van een leerling. Dat was zeker een overbrugging van een drietal meter.
Ik vraag mezelf nog steeds af hoeveel keer, die zoiets geflikt heeft en waarom dat die daar nog is aangebleven.
 
Lievelings: Meester Mick Goethals in het VHSI.

Zo'n vreemde kluizenaar op het eerste zicht, maar die man was een aikido specialist, en telkens we les hadden, begonnen we over een film die we hadden gezien van Steven Seagal. En de moves bespreken.

En die kerel begon daar ook telkens in mee te gaan, en zijn verwezenlijkheden te bespreken.... Voor ons was het gewoon een afleid truuk om geen les te hebben , maar om over vechtsporten te praten. heerlijk. :)


Hatelijkste: Meester Dirk in VHSI.

Die man van informatica, die telkens wou dat je muis stil was. Als je een probleem had, kwam hij met zijn zweet handen je computermuis vastgrijpen en helpen. en dan was je muis nat (jakkes).
Of met zijn koffie adem in je nek hijgen.
En als hij lawaai hoorde was het van "wie was dat. wie wil staf schrijven?? ik heb thuis zo'n pak oefeningen liggen, dat ik je uren en uren werk kan geven. vooruit wie was wat. wie wil voor secretaris spelen dit weekend!!" :sop:


Edit
Oh no. Overleden wtf. Dat komt aan.
Wat een krachtpatser en wat een man..
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Zo'n vreemde kluizenaar op het eerste zicht, maar die man was een aikido specialist, en telkens we les hadden, begonnen we over een film die we hadden gezien van Steven Seagal. En de moves bespreken.

En die kerel begon daar ook telkens in mee te gaan, en zijn verwezenlijkheden te bespreken.... Voor ons was het gewoon een afleid truuk om geen les te hebben , maar om over vechtsporten te praten. heerlijk. :)
Wij hadden dat met de leerkracht Duits. Iedere keer over Schumacher bezig zijn en wat hij nu weer uitgestoken had. Schumacher kon ons eigenlijk niets schelen, maar zo hadden we minder Duits. Wij hadden trouwens, in 1995, een boekje dat nog vol over de Berlijnse Muur ging en gemaakt was begin de jaren 80. En geen slecht woord erover, want zij had dat gemaakt.
 
Wij hadden dat met de leerkracht Duits. Iedere keer over Schumacher bezig zijn en wat hij nu weer uitgestoken had. Schumacher kon ons eigenlijk niets schelen, maar zo hadden we minder Duits. Wij hadden trouwens, in 1995, een boekje dat nog vol over de Berlijnse Muur ging en gemaakt was begin de jaren 80. En geen slecht woord erover, want zij had dat gemaakt.
Ik heb in mijn eerste jaar hoger onderwijs (=2007) nog een cursus Cobol gehad.
De titel van de cursus: "Cobol '88 " :D
 
In tegenstelling tot velen hier blijkbaar vond ik het overgrote deel van de leerkrachten echt wel goed en aangenaam, tevens ook een rode draad - ik heb vaak les gehad van oude leerkrachten, heel vaak pensioen meegemaakt.

Een vermelding waard:
  • De onmogelijke leerkracht: Mechanika - Motoren: die mens had de gave om uren te praten zonder ook maar enige nuance of intonatie te kennen -> oer maar dan ook oersaai. Als kers op de taart kon die sneller op het bord schrijven dan ik kon neerpennen EN de letters n/m/r/s/t/u/v waren onmogelijk van elkaar te onderscheiden - koppel dat aan het vak en het was voor quasi iedereen onmogelijk om de genomen notities te begrijpen. De mechanika is geen tikfout, de cursus was alles met een K, de C was nog niet uitgevonden.
  • Het specialleke: Fysica en chemie: Trok zich niets aan van het lessenrooster, je kon dus evengoed chemie krijgen wanneer fysica gepland was, gaf nooit een aangekondigde test - altijd onverwacht en veelal niet bij het aanvangen van de lessen, iedereen kreeg andere punten (6/10 voor de ene, 9/13 voor de andere, 62% voor nog iemand anders), schreef zijn eigen cursussen, lukraak werden leerlingen aan bord gevraagd om oefeningen op te lossen en uit te leggen, rookte dikke sigaren en kende zowat elke film/actrice/acteur, heeft ooit zijn haar/baard gedurende 2 jaar niet geschoren/laten knippen - maar belangrijk: een fantastische leerkracht waar het onmogelijk was om je te vervelen, de bordoefeningen zijn mijn inziens geniaal om bij te leren. Geen idee of dit vandaag de dag nog zou toegelaten worden om op dergelijke, toch wat alternatieve wijze, les te geven. Helaas vroegtijdig overleden aan kanker.
  • Mr. Efficiency: Wiskunde: zeer intelligente en rustgevende persoonlijkheid, stelde zich voor als lui - en nam dat zeer letterlijk: sloeg bewust stappen over bij o.a. afgeleiden, integralen en differentiaalvergelijkingen - wie niet kon volgen kon wel wat uitleg vragen - maar dat deed je niet zo graag uiteraard, zeker niet bij aanvang van het jaar. Ook het examen was in functie van zijn luiheid: steeds 3 vragen, niet meer/niet minder - resultaat van je examen had je (wanneer je het vroeg) veelal binnen de 10-15 minuten na het indienen, tegen dat de laatste buiten was waren alle examens verbeterd. Ik denk dus effectief ook dat 20 lesuren effectief 20 werkuren waren.
 
Ik heb de indruk dat leerkrachten, die zo'n toeren uithalen, gewoon herinnerd willen worden en zie hier, je bent hem niet vergeten
Het heeft mij wel een degout en PTSD voor wiskunde/statistiek gegeven, met ernstige faalangst voor examens, zo erg dat het mijn verdere studies en carrière waarschijnlijk wel gefnuikt heeft.
 
Leuk om te lezen. Ondertussen ook al bijna 20 jaar van de uniefbanken en over het algemeen alleen maar goede herinneringen aan heel mijn schoolcarriere. Ook leraars gehad in alle geuren en kleuren, soms had ik ook veel te danken aan hen. Zo had ik in het middelbaar een ouderwetse leraar LO die altijd dezelfde straf uitdeelde: 'Ik zal mijn kinderschoenen ontgroeien' maal X opschrijven als straf :laugh: Had ook de irritante gewoonte om je hoofd vast te nemen en eens te laten detsen tussen zijn pols en schouder. Die had ook de mentaliteit van 'hij doet zijn best, dus laat ik hem er door'. Het nadeel is wel dat ik nooit deftig leren zwemmen heb. Nu pakt dat niet meer, toen wel nog. Ik haalde waarschijnlijk geen enkele eindterm wat betreft zwemmen, maar was er toch door.
 
Hier in de familie beter gekend als "den druiper". 🙈
Dat is zowat wat wij het ook noemen. Ik zou wel eens willen weten wat het anders wel moet voorstellen want ik zie het niet 😁

Wij hadden dat met de leerkracht Duits. Iedere keer over Schumacher bezig zijn en wat hij nu weer uitgestoken had. Schumacher kon ons eigenlijk niets schelen, maar zo hadden we minder Duits. Wij hadden trouwens, in 1995, een boekje dat nog vol over de Berlijnse Muur ging en gemaakt was begin de jaren 80. En geen slecht woord erover, want zij had dat gemaakt.
Die van ons van Duits was ook zo een. Een echte Duitser, ooit naar hier verhuisd als wielrenner en hier blijven wonen. Had oa in de ploeg van Eddy Merckx gereden. Kregen al de verhalen van zijn heroïsche koersen. Was dan ook jager en vertelde daar dan verhalen over. Of over de nieuwe vriendin van zijn zoon (als je ze ooit beu bent stuurt ge ze toch naar mij he fiston?). Zo ging hem ooit jagen in een woud in Polen dat paar duizend hectare was. 4 maand later: zelfde verhaal maar was het al een bos van dubbel zo groot. Tegen het einde van het jaar nog eens dat zelfde verhaal en dan was dat bos al een paar 10000 hectare groot. Als hem het nu nog verteld moet het de oppervlakte van het Amazone woud hebben.
Probleem was dat hij net voor de examens in alle klassen 2 weken echt les gaf zonder verhalen. 1 klas nominatief, 1 klas accustatief, 1 klas weer wat anders,... En dan moest je maar zien dat je alles van alle klassen had want dat werd allemaal als gekend op het examen gegeven.
 
Laatst bewerkt:
Dat is zowat wat wij het ook noemen. Ik zou wel eens willen weten wat het anders wel moet voorstellen want ik zie het niet 😁


Koningin van de Schelde dus! 🤣
 
Ik had heel mijn middelbaar maar een 3-tal goede leerkrachten. Dat waren die van Biologie, Chemie en Fysica. Al de rest was matig, zwak tot zeer zwak. De 3 waarover ik het heb waren precies de enige die er nog wat moeite en passie in staken.

Dat "kunstwerk" noemen wij de penis.
 
Toen ik een jaar of 16-17 was, hadden wij een heel strenge leraar kunstgeschiedenis. Als je iets vergeten was (boek, schrift, agenda), moest je straf schrijven. De hele klas moest ook al die dingen tonen aan het begin van elke les. Hij gaf geen les tenzij het muisstil was. Ernstige man, duldde geen onnozelheden en kon ook echt wel scherp uit de hoek komen. Indrukwekkende baard en altijd in kostuum. Ongewoon in vergelijking met de andere leerkrachten in het kunsthumoria. Soms heb je strengere leerkrachten bij wie mensen toch babbelen of kattenkwaad uithalen, maar bij deze durfde echt niemand. Ik vond dat heel toffe lessen. Die kon echt heel goed vertellen en uitleggen, ik was enorm geboeid door zijn lessen en dat je niet afgeleid was door klasgenoten vond ik alleen maar een voordeel, terwijl iedereen een hekel aan hem had net omdat hij zo streng was. Hij was dan ook wel het type dat meer loskwam naarmate je vorderde tijdens je middelbaar, en tijdens de honderd dagen deed hij dan eens iets zots, wat natuurlijk nog spectaculairder was omdat je hem nooit zo zag.

Aan de andere kant staat de leerkracht wiskunde in mijn eerste jaren middelbaar. Hetzelfde type wel een beetje, streng, élke les een paar willekeurige mensen ondervragen en dan moest je uit het hoofd de definitie opzeggen van een cirkel, natuurlijke getallen, een bissectrice, distributiviteit,... En dan moest je ook heel de wiskundige notatie van buiten opzeggen, dus: als en slechts als, en dan een hele riedel over wat het dan ook ging. Ging je de mist in? 5 bladzijden die definitie of die notatie schrijven. Er was één jongen in mijn klas die eens besloot om het niét te doen, en de straf werd verdubbeld. Om dan nog eens te verdubbelen. En nog eens en nog eens. Toen ze uiteindelijk aan 360 bladzijdes zaten, kreeg hij gewoon strafstudie in de plaats :laugh: Maar het meest vreselijke was de grijns op die mens zijn gezicht als je de definitie niet kon opzeggen. Zijn hand in de lucht, vijf vingers omhoog en een grote grijns. Dat was echt vreselijk als twaalfjarige. Je had al kweet niet hoeveel zenuwen want je was bang om aangesproken te worden, en als het dan niet lukte mocht je die grijns nog zien ook.

In het vijfde leerjaar (lager) hadden we ook een leerkracht die nu niet meer aan de bak zou komen. Die kwam achter je staan en speelde dan met je oorlelletjes? 🤮
 
Ah, de penis! :laugh:

Vraag me af of die mens ermee kan lachen dat ze zijn beeld zo belachelijk maken/vinden...

Ik denk niet dat die dat veel kan schelen eerlijk gezegd. Ik denk dat ik eens een interview gezien heb waarin ze hem daarnaar vroegen, en zijn insteek iets was als "kunst wordt niet altijd begrepen" ofzo. Maar ik kan me dat ook inbeelden omdat dat mijn verwachting is van hoe hij daar tegenover staat :)
 
In het middelbaar nog geen handvol leraren die me konden inspireren. Als hun manier van lesgeven goed was, was ik mee met hun les, ongeacht het vak.

Toen ik op mijn 26ste terug begon met studeren, waren er meerdere leraren die mij mee hadden, maar dat had dan ook te maken dat ik zelf veel meer gemotiveerd was dan vroeger, alsook geen bang had voor mijn punten.
 
Terug
Bovenaan