Een overlijden en de aangifteshit afhandelen.
Werkelijk, wie niet digi-minded is, geen auto heeft, en wat financiële buffers heeft.
Op de rand van een brug gaan staan en meer, is een valabele optie.
Een garage die niet antwoordt, is er niks tegen.
De laatste frats.
Dus de persoon overlijdt in een ziekenhuis.
Naar waar worden de ziekenhuisfacturen uiteindelijk gestuurd? Naar de doccle van de overledene.
Per toeval ontdekt, omdat ik nog eens in zijn mail ging kijken. "Er staan facturen voor u klaar in doccle."
Ik dacht al: "waar blijven die facturen nu?"
Met enig gepruts in zijn doccle geraakt.
Moet je een link leggen met dat ziekenhuis.
Ik link, wordt er gevraagd achter een patiëntnummer. Klik op help:" Waar vind je het patiëntnummer?" Op de ziekenhuisfacturen!
Ik bel: "geef me het patiëntnummer."
Ik pruts verder in doccle, de patiëntnummer wordt aanvaard, krijg ik de melding: "documenten staan reeds op een andere doccle van iemand anders."
Maar bij niemand anders terug te vinden.
Ik bel terug. "is voor dienst facturen" Ze schakelen me door naar dienst facturen.
Biep biep "dienst facturen is gesloten."
Later teruggebeld, rechtstreeks naar dienst facturen, 10 min. wachten effectief aan de lijn.
"Blablabla, stuur ze me gewoon op papier naar thuis."
Verder.
De notaris waar je zelf achter moet aanzitten, of je hebt niks. Kost alleen hopen geld.
Begrafenisfactuur arriveert, 1000den euro's.
Tegen wanneer moet die betaald zijn? Ten laatste 5 dagen later.
Werkelijk, de factuur komt de 25ste aan, moet betaald zijn tegen de 30ste.
Bel eens naar pakweg een CM, mag je ook een uur wachten, en dan gooi je ook maar in.
Spring je in je auto en rijd je naar een kantoor dat maar beperkt open is in de week.
-"Heeft u een afspraak gemaakt?"
-"Nee"
-"Dan is het die wachtrij daar bij meneer....."
And so on.
Gewoon aanvaarden dat alles shit is geworden, en nog grotere shit wordt.
