Ik denk dat onze ex-baas als (relatief) groene jongen dan nog een was die die wegwerpmaatschappij wilde vermijden. Ik heb daar toch regelmatig componenten moeten vervangen om niet heel het toestel weg te gooien. Dat hij daar dan wel de hoofdprijs voor vroeg, is iets anders.Ik heb jaren in een elektronica bedrijf gewerkt waar we de printplaten voor o.a. zulke toestellen maakten. De componenten erop worden berekend zodat ze zeker de garantieperiode overleven en dan kan het ieder moment stuk gaan. Als je er iets van kent kan het met 50 cent en een soldeerpen opgelost zijn maar we zitten in een wegwerpmaatschappij en niemand werkt daar nog aan.
Ze werken daar met klassen waarbij de hoogste klasse dan ruimtevaart, vliegtuigen, ziekenhuismateriaal is en die dingen worden veel beter gesoldeerd en gecontroleerd zodat daar nooit iets aan komt.

Hij wist ook heel goed wie welke projecten moest doen, toen we eens militair materiaal moesten maken, waren er een paar van de soldeersters die daar al veel langer zaten kwaad omdat ik en Brecht dat kregen.

We maakten daar ook de printplaten voor een niet nader genoemd wasmachine-merk en die printen werden dan gemaakt door mensen die, met alle respect, eigenlijk in een maatwerkbedrijf thuis hoorden. Dus niet enkel de componenten, maar zelfs het soldeertin en productieproces/team was anders.
.