Vrouwtje Theelepel
Well-known member
Waarschijnlijk omdat ze even wat één op één tijd willen met de kleinzoon en ongestoord het kadootje kunnen geven, als er veel volk is verdwijnt er wat aandacht.
Daarom komt mijn ma toch altijd te vroeg.
Je ergernissen van vandaag - Deel 2
- Onderwerp starter makila
- Startdatum
Daarom komt mijn ma toch altijd te vroeg.
Mijn digitaal abonnement van De Morgen werkt niet. Ik ben ingelogd, mijn abonnement is actief en betaald, maar toch krijg ik bij elke pagina de melding dat ik mij moet abonneren. Zowel op de website als op de app.
Klantendienst is op zaterdag maar tot 13u en dan pas weer bereikbaar maandagochtend
Edit: amai, ik had eerder moeten posten, 'k ga nog eens kijken en 't is opgelost.
Klantendienst is op zaterdag maar tot 13u en dan pas weer bereikbaar maandagochtend
Edit: amai, ik had eerder moeten posten, 'k ga nog eens kijken en 't is opgelost.
De laatste keer dat we mijn schoonbroer en schoonzus hadden uitgenodigd bij ons thuis, waren ze iets te vroeg en bleven ze op onze oprit in hun auto zitten.
Je kan zoiets voorstellen.
The Magical Taz
Well-known member
Geeft me In de gloria vibes.De laatste keer dat we mijn schoonbroer en schoonzus hadden uitgenodigd bij ons thuis, waren ze iets te vroeg en bleven ze op onze oprit in hun auto zitten.
Je kan zoiets voorstellen.
Als mijn schoonfamilie langskomt blijven ze 3 weken logeren met 3-7 mensen dus goh, not impressed.
Stel u voor dat die onmensen ook nog een witte polo mee hebben voor de zoon.
Een half uurtje te vroeg komen, nagel ze aan het kruis aub.
taste like summer
Active member
Eh, omdat de wereld loopt op de agenda van één persoon, tiens! Wist jij niet dat de nul-meridiaan door het huis van je schoonouders loopt? GMT staat voor Grootouders Mean Time, é!
wij hebben ook zulke.
Waarschijnlijk omdat ze even wat één op één tijd willen met de kleinzoon en ongestoord het kadootje kunnen geven, als er veel volk is verdwijnt er wat aandacht.
Daarom komt mijn ma toch altijd te vroeg.
De laatste keer dat we mijn schoonbroer en schoonzus hadden uitgenodigd bij ons thuis, waren ze iets te vroeg en bleven ze op onze oprit in hun auto zitten.
Je kan zoiets voorstellen.
Op vriendelijk verzoek gingen ze zich niet haasten om er al om 14u30 te zijn. Uiteindelijk hadden ze elk verkeerslicht rood en ze passeren er toch een 20tal dus uiteindelijk waren ze er om 15u.
Een asociale aap die keiluide filmpjes aan het afspelen was op de trein. En daarna een asociale aap op de tram die gedurig aan het hoesten was zonder hand voor de mond. ‘T is dat je tegenwoordig een handgemeen riskeert als je er iets durft van zeggen.
Muscleduck
Well-known member
Gisteren uit gemak eeen gehaktschoten met puree gekocht van Spar in onze lokale buurtsupermarkt. Fuck man, hoe goor was dat. Dat was niet zoals een Come A Casa eetbaar maar gene vetten. Neen, dat was gewoon goor. Nog een chance dat de kleine het wel opat. Ik heb enkele happen gegeten en de rest moeten weggooien.
marcel
Well-known member
Fluvius/3DM
in augustus contacteren ze mij voor de installatie van mijn digitale meter. mijn huisbaas laat mij weten dat ik daar zelf bij moet zijn, ivm de meterstanden.
Goed, ik maak een afspraak voor volgende week, de 18de.
Vandaag sms + mail: "wij komen morgen langs voor de installatie van je digitale meters". ik bel hun: "ah ik zie dat ze vandaag langs komen op uw adres." ik zeg dat mijn afspraak de 18de is, die bekijkt dat in haar systeem: "ah ja, ik zie dat hier effectief staan, dus die zullen voor u de 18de komen".
ik kom thuis: mijn meters zijn vervangen. waarom maakt een mens nog een afspraak? en wie heeft mijn meterstanden genoteerd zodat ik die kan na gaan?
in augustus contacteren ze mij voor de installatie van mijn digitale meter. mijn huisbaas laat mij weten dat ik daar zelf bij moet zijn, ivm de meterstanden.
Goed, ik maak een afspraak voor volgende week, de 18de.
Vandaag sms + mail: "wij komen morgen langs voor de installatie van je digitale meters". ik bel hun: "ah ik zie dat ze vandaag langs komen op uw adres." ik zeg dat mijn afspraak de 18de is, die bekijkt dat in haar systeem: "ah ja, ik zie dat hier effectief staan, dus die zullen voor u de 18de komen".
ik kom thuis: mijn meters zijn vervangen. waarom maakt een mens nog een afspraak? en wie heeft mijn meterstanden genoteerd zodat ik die kan na gaan?
pardal
Well-known member
Normaal gezien mogen die mannen niet binnenkomen zonder toestemming van de bewoner.
Woon je dan een appartementsblok waar de meters ergens gezamelijk staan?
Heb ook al voorgehad dat een onderaannemer een andere planning heeft dan Fluvius en Fluvius dit niet weet.
ik ben moordlustig momenteel...
Wij zijn bezig met (onder andere) het dak te vernieuwen van onze hangar. Daar liggen(lagen) asbesthoudende golfplaten op, we gaan die vervangen door geisoleerde sandwichpanelen.
Begin juli 2023 hebben we de offerte getekend, en toen had de aannemer geschat dat hij rond april 2024 zou kunnen beginnen. De afbraak had ik voorzien om zelf te doen.
Maar door zowel fysieke (breuk aan m'n fibula, chronische tenniselleboog) en mentale (nog niet echt in orde na m'n burn-out van zomer 2023), het feit dat het toch wel hoog is en we een premie kunnen krijgen door het door een erkend aannemer te laten doen heb ik toch wijselijk beslist om die afbraak uit te besteden.
Dus heb ik in maart 2024 de aannemer gecontacteerd met de vraag of hij officeel erkend is om dat te doen, en of hij dat ziet zitten. Maar dat was niet het geval dus ben ik op zoek gegaan naar een erkende aannemer. Vrij snel gevonden, en die konden ook vrij snel langskomen om dat te doen, dus ik had dat ingepland begin juli 2024. Ik liet dat zo weten aan de aannemer waarop die me terugmailde dat hij door het slechte weer enorm achterliep op z'n planning. Hij vroeg om die afbraak uit te stellen tot begin september. Dat was voor die afbraakfirma gelukkig geen probleem, dus die werken verplaatst naar 5+6/09/2024.
Half augustus plots mail van de aannemer dat ze nog extra vertraging zijn opgelopen en met de vraag om de afbraak uit te stellen tot begin oktober. De afbraakfirma had de werken al aangegeven, dus kon ze niet meer verplaatsen.
Dus om de tussentijd te overbruggen moet de hangar afgedekt worden met dekzeilen.
Ik was van plan om te vragen aan die afbraakfirma of die het zouden zien zitten om, als ze daar toch bezig waren, dat dekzeil erop te smijten. Maar terwijl ze bezig waren mocht ik (uiteraard, asbest) de werfzone niet betreden. Ik was dus van plan om ze het donderdagavond voor ze vertrokken te vragen. Maar kort na de middag waren ze al klaar en ze hadden alles al opgeruimd. Het zou stom geweest zijn om te vragen hun ladders/stelling/... terug te zetten daarvoor. Dus dan maar beslist om het zelf te doen.
Om het in Jeremy Clarkson zijn woorden te zeggen: "how hard can it be".
Very hard dus..
De ruimte is ongeveer 8x9m op de vloer. De schuine zijden 2x ongeveer 9,5x4x5m. Ik had enkele dekzeilen liggen (8x10m, 6x8m, 3x3m), dus dat moest ermee wel lukken.
Die donderdag moest ik om 15u30 de kinderen van school ophalen en om 19u30 was het infoavond op de school van onze jongste. Niet veel tijd om daar aan te beginnen. Maar ze gaven regen, dus heb ik vlug dat grootste dekzeil op de vloer gelegd om toch een beetje bescherming te hebben.
Die vrijdag had ik een dag verlof (geregeld om evt naar DHZ te rijden om een extra dekzeil als die mannen van de afbraakfirma dat wouden), dus zag ik dat wel in orden komen. Maar mijn vrouw moest om 9u30 naar de arbeidsgeneesheer (ze zit al enkele maanden ziek thuis) en ze wou graag dat ik mee ging als "emotional support" en uiteraard als chauffeur. Tegen 11u waren we thuis dus kon ik er aan beginnen.
Ik had het lumineuze idee om enkele schroevendraaiers aan touwen te knopen om die over het gebinte te smijten om zo dat dekzeil erover te trekken. Het enige touw dat ik hier thuis vond was zo een "kooktouw", maar ik dacht, dat moet wel lukken. Maar bij het omhoog trekken is dat touw meermaals kapot gesprongen.
Ondertussen weet ik wel zeker dat ik geen goede basketter zou zijn, want ik heb meer moeten wegspringen van de terugkerende schroevendraaiers dan dat het me lukte om ze er deftig over te smijten. Ook leuk was dat dat touw heel snel "knosselde" waardoor ik enorm veel tijd verloren heb om de knopen daaruit te halen. Het was intussen ook zwaar beginnen regenen waardoor dat touw nat werd en dus vrij glad. Dat dekzeil werd daardoor ook zwaarder.
Uiteindelijk is het mij gelukt om het er over te krijgen. Ik had dat dekzeil langs de ene kant gefixeerd door er betonklinkers op te leggen in de dakgoot en aan de zijkanten door elke ring een touw te knopen dat ik langs buiten naar beneden liet hangen om daar ergens aan vast te knopen.
Aangezien dat dekzeil te kort was heb ik aan de andere kant ongeveer hetzelfde gedaan met die 2 andere dekzeilen.
Ik wist wel dat het niet voldoende ging zijn met die betonklinkers in de dakgoten en met , maar ik had die vrijdag geen tijd meer om het deftiger vast te maken. Ik dacht dat alles wel een beetje ging blijven liggen zodat ik in de daaropvolgende dagen op m'n gemak alles beter en steviger kon vastmaken. Zaterdagochtend ben ik eens gaan kijken, en de boel was half losgekomen. Doordat dat dekzeil wat doorhing bleef er water instaan en op den duur werd dat zo zwaar dat die betonklinkers dat niet meer konden tegenhouden. Langs beide zijden was dat dus losgekomen en al het water liep recht die ruimte binnen.
Die zaterdag moest ik om 9u met onze oudste naar een centrum voor psychodiagnostiek (we zijn gestart met een traject voor mogelijk ASS), daarna moest ik nog naar de supermarkt en om 14u werden we verwacht voor een boottochtje voor de verjaardag van mijn kut schoonmoeder.
Rond 17u waren we eindelijk thuis en kon ik er terug op vliegen.
Gelukkig gaven ze goed weer, dus de toestand kon niet echt slechter worden.
Ik heb dus verticaal enkele pannenlatten (ik heb er hier gelukkig een hele hoop liggen) vastgemaakt aan het gebinte om het doorzakken tegen te gaan, en onderaan dat dekzeil vastgebonden aan die pannenlatten. Ik was ermee klaar tegen dat het donker werd, maar wist wel dat ik alles best nog extra zou vastmaken met steviger touw. Maar alles zag er goed uit dus dat kon wachten tot maandag.
Tot ik zondagochtend nog eens ging kijken, en dit tegen kwam:
Door de hevige wind waren een hoop touwtjes gesprongen. Ik ben zondagnamiddag een hele namiddag bezig geweest met alles terug vast te maken, overal dubbele touwtjes in. Ik heb enorm lopen vloeken, want door hevige windstoten klopte dat dekzeil constant. En aangezien nog niet alles dubbel vastgebonden was moest ik enorm vechten om dat dekzeil in bedwang te houden om de touwtjes te kunnen vastbinden.
Vanochtend ga ik nogmaals op inspectie en tot m'n niet meer zo grote verbazing (op den duur ging ik er al vanuit dat alles weer om zeep was) kwam ik hetzelfde scenario tegen.
Blijkt dus dat dat grote dekzeil al heel verstorven was en bijna alle verstevingsringen waaraan ik het had vastgebonden waren losgescheurd. dit in combinatie met de hevige wind van de afgelopen dagen is dus een ramp.
Gelukkig had ik vandaag ook een dag verlof aangezien m'n vrouw en ik deze voormiddag terug naar het centrum voor psychodiagnostiek voor onze oudste. Tegen dat we daar van terug waren, en ik naar de DHZ gereden was voor nieuwe dekzeilen en steviger touw was het al 13u30. Om 14u40 moest ik onze oudste van school gaan halen, en om 15u30 de andere 2.
Onze jongste moest om 17u15 vertrekken naar hockeytraining. Aangezien m'n vrouw naar de kinesist moest in dezelfde straat ging zij hem voeren en ophalen. Om 17u10 kwam ik even naar binnen en zag m'n vrouw net de douche binnenstappen. Dus mocht ik in de auto springen om hem naar z'n training te sturen. Uiteraard werd er dan van mij verwacht dat ik zou zorgen dat het eten klaar was tegen dat ze terugwaren.
Ik heb vandaag dus bijna niets kunnen doen.
Gelukkig heb ik in allerijl morgen nog een dag verlof kunnen nemen. M'n hele lijf schreeuw het uit van de pijn, vooral m'n tenniselleboog is moordend, maar ik zal morgen die pijn toch moeten verbijten. Hopelijk kan ik eindelijk eens een hele dag doordoen en is het deftig opgelost dan. En ik hoop ook dat het dan deftig is en blijft, want ik heb geen zin om de komende maand constant daarmee bezig te moeten zijn. Ik heb meer dan genoeg andere dingen te doen.
Je zou je dan natuurlijk kunnen afvragen waarom m'n vrouw dan niet de kinderen van/naar school voert, boodschappen doet, naar dat centrum voor psychodiagnostiek rijdt, kookt, ... Maar dat is een heel extra verhaal waar ik nu niet over ga uitweiden.
Wij zijn bezig met (onder andere) het dak te vernieuwen van onze hangar. Daar liggen(lagen) asbesthoudende golfplaten op, we gaan die vervangen door geisoleerde sandwichpanelen.
Begin juli 2023 hebben we de offerte getekend, en toen had de aannemer geschat dat hij rond april 2024 zou kunnen beginnen. De afbraak had ik voorzien om zelf te doen.
Maar door zowel fysieke (breuk aan m'n fibula, chronische tenniselleboog) en mentale (nog niet echt in orde na m'n burn-out van zomer 2023), het feit dat het toch wel hoog is en we een premie kunnen krijgen door het door een erkend aannemer te laten doen heb ik toch wijselijk beslist om die afbraak uit te besteden.
Dus heb ik in maart 2024 de aannemer gecontacteerd met de vraag of hij officeel erkend is om dat te doen, en of hij dat ziet zitten. Maar dat was niet het geval dus ben ik op zoek gegaan naar een erkende aannemer. Vrij snel gevonden, en die konden ook vrij snel langskomen om dat te doen, dus ik had dat ingepland begin juli 2024. Ik liet dat zo weten aan de aannemer waarop die me terugmailde dat hij door het slechte weer enorm achterliep op z'n planning. Hij vroeg om die afbraak uit te stellen tot begin september. Dat was voor die afbraakfirma gelukkig geen probleem, dus die werken verplaatst naar 5+6/09/2024.
Half augustus plots mail van de aannemer dat ze nog extra vertraging zijn opgelopen en met de vraag om de afbraak uit te stellen tot begin oktober. De afbraakfirma had de werken al aangegeven, dus kon ze niet meer verplaatsen.
Dus om de tussentijd te overbruggen moet de hangar afgedekt worden met dekzeilen.
Ik was van plan om te vragen aan die afbraakfirma of die het zouden zien zitten om, als ze daar toch bezig waren, dat dekzeil erop te smijten. Maar terwijl ze bezig waren mocht ik (uiteraard, asbest) de werfzone niet betreden. Ik was dus van plan om ze het donderdagavond voor ze vertrokken te vragen. Maar kort na de middag waren ze al klaar en ze hadden alles al opgeruimd. Het zou stom geweest zijn om te vragen hun ladders/stelling/... terug te zetten daarvoor. Dus dan maar beslist om het zelf te doen.
Om het in Jeremy Clarkson zijn woorden te zeggen: "how hard can it be".
Very hard dus..
De ruimte is ongeveer 8x9m op de vloer. De schuine zijden 2x ongeveer 9,5x4x5m. Ik had enkele dekzeilen liggen (8x10m, 6x8m, 3x3m), dus dat moest ermee wel lukken.
Die donderdag moest ik om 15u30 de kinderen van school ophalen en om 19u30 was het infoavond op de school van onze jongste. Niet veel tijd om daar aan te beginnen. Maar ze gaven regen, dus heb ik vlug dat grootste dekzeil op de vloer gelegd om toch een beetje bescherming te hebben.
Die vrijdag had ik een dag verlof (geregeld om evt naar DHZ te rijden om een extra dekzeil als die mannen van de afbraakfirma dat wouden), dus zag ik dat wel in orden komen. Maar mijn vrouw moest om 9u30 naar de arbeidsgeneesheer (ze zit al enkele maanden ziek thuis) en ze wou graag dat ik mee ging als "emotional support" en uiteraard als chauffeur. Tegen 11u waren we thuis dus kon ik er aan beginnen.
Ik had het lumineuze idee om enkele schroevendraaiers aan touwen te knopen om die over het gebinte te smijten om zo dat dekzeil erover te trekken. Het enige touw dat ik hier thuis vond was zo een "kooktouw", maar ik dacht, dat moet wel lukken. Maar bij het omhoog trekken is dat touw meermaals kapot gesprongen.
Ondertussen weet ik wel zeker dat ik geen goede basketter zou zijn, want ik heb meer moeten wegspringen van de terugkerende schroevendraaiers dan dat het me lukte om ze er deftig over te smijten. Ook leuk was dat dat touw heel snel "knosselde" waardoor ik enorm veel tijd verloren heb om de knopen daaruit te halen. Het was intussen ook zwaar beginnen regenen waardoor dat touw nat werd en dus vrij glad. Dat dekzeil werd daardoor ook zwaarder.
Uiteindelijk is het mij gelukt om het er over te krijgen. Ik had dat dekzeil langs de ene kant gefixeerd door er betonklinkers op te leggen in de dakgoot en aan de zijkanten door elke ring een touw te knopen dat ik langs buiten naar beneden liet hangen om daar ergens aan vast te knopen.
Aangezien dat dekzeil te kort was heb ik aan de andere kant ongeveer hetzelfde gedaan met die 2 andere dekzeilen.
Ik wist wel dat het niet voldoende ging zijn met die betonklinkers in de dakgoten en met , maar ik had die vrijdag geen tijd meer om het deftiger vast te maken. Ik dacht dat alles wel een beetje ging blijven liggen zodat ik in de daaropvolgende dagen op m'n gemak alles beter en steviger kon vastmaken. Zaterdagochtend ben ik eens gaan kijken, en de boel was half losgekomen. Doordat dat dekzeil wat doorhing bleef er water instaan en op den duur werd dat zo zwaar dat die betonklinkers dat niet meer konden tegenhouden. Langs beide zijden was dat dus losgekomen en al het water liep recht die ruimte binnen.
Die zaterdag moest ik om 9u met onze oudste naar een centrum voor psychodiagnostiek (we zijn gestart met een traject voor mogelijk ASS), daarna moest ik nog naar de supermarkt en om 14u werden we verwacht voor een boottochtje voor de verjaardag van mijn kut schoonmoeder.
Rond 17u waren we eindelijk thuis en kon ik er terug op vliegen.
Gelukkig gaven ze goed weer, dus de toestand kon niet echt slechter worden.
Ik heb dus verticaal enkele pannenlatten (ik heb er hier gelukkig een hele hoop liggen) vastgemaakt aan het gebinte om het doorzakken tegen te gaan, en onderaan dat dekzeil vastgebonden aan die pannenlatten. Ik was ermee klaar tegen dat het donker werd, maar wist wel dat ik alles best nog extra zou vastmaken met steviger touw. Maar alles zag er goed uit dus dat kon wachten tot maandag.
Tot ik zondagochtend nog eens ging kijken, en dit tegen kwam:
Door de hevige wind waren een hoop touwtjes gesprongen. Ik ben zondagnamiddag een hele namiddag bezig geweest met alles terug vast te maken, overal dubbele touwtjes in. Ik heb enorm lopen vloeken, want door hevige windstoten klopte dat dekzeil constant. En aangezien nog niet alles dubbel vastgebonden was moest ik enorm vechten om dat dekzeil in bedwang te houden om de touwtjes te kunnen vastbinden.
Vanochtend ga ik nogmaals op inspectie en tot m'n niet meer zo grote verbazing (op den duur ging ik er al vanuit dat alles weer om zeep was) kwam ik hetzelfde scenario tegen.
Blijkt dus dat dat grote dekzeil al heel verstorven was en bijna alle verstevingsringen waaraan ik het had vastgebonden waren losgescheurd. dit in combinatie met de hevige wind van de afgelopen dagen is dus een ramp.
Gelukkig had ik vandaag ook een dag verlof aangezien m'n vrouw en ik deze voormiddag terug naar het centrum voor psychodiagnostiek voor onze oudste. Tegen dat we daar van terug waren, en ik naar de DHZ gereden was voor nieuwe dekzeilen en steviger touw was het al 13u30. Om 14u40 moest ik onze oudste van school gaan halen, en om 15u30 de andere 2.
Onze jongste moest om 17u15 vertrekken naar hockeytraining. Aangezien m'n vrouw naar de kinesist moest in dezelfde straat ging zij hem voeren en ophalen. Om 17u10 kwam ik even naar binnen en zag m'n vrouw net de douche binnenstappen. Dus mocht ik in de auto springen om hem naar z'n training te sturen. Uiteraard werd er dan van mij verwacht dat ik zou zorgen dat het eten klaar was tegen dat ze terugwaren.
Ik heb vandaag dus bijna niets kunnen doen.
Gelukkig heb ik in allerijl morgen nog een dag verlof kunnen nemen. M'n hele lijf schreeuw het uit van de pijn, vooral m'n tenniselleboog is moordend, maar ik zal morgen die pijn toch moeten verbijten. Hopelijk kan ik eindelijk eens een hele dag doordoen en is het deftig opgelost dan. En ik hoop ook dat het dan deftig is en blijft, want ik heb geen zin om de komende maand constant daarmee bezig te moeten zijn. Ik heb meer dan genoeg andere dingen te doen.
Je zou je dan natuurlijk kunnen afvragen waarom m'n vrouw dan niet de kinderen van/naar school voert, boodschappen doet, naar dat centrum voor psychodiagnostiek rijdt, kookt, ... Maar dat is een heel extra verhaal waar ik nu niet over ga uitweiden.