Enfin, wellicht trap ik bij sommige op zere teentjes.
Artikel staat vandaag op pag 2 én 3 (!) breed uitgesmeerd dus in de “main” papieren krant van het nieuwsblad, dus niet in één of andere weekendbijlage.
Ik dacht eerst, toen ik de foto zag, dat het over het overlijden was van een kindje en je gemis van de mama dan… oké.
Blijkt dus “gewoon” te gaan over het co-ouderschap en dat ze haar dochter 170 dagen moet missen (oei huil huil), want dan bij de papa.
Wat een pampermaatschappij hebben we toch.
Mensen kiezen zelf om te trouwen, mensen kiezen zelf voor kinderen, mensen weten dat bekans den helft van huwelijken (en dus kinders mee in bad) op de klippen lopen: dus eigen keuze dat je nu met co-ouderschap zit!
En dan nog,verder lees ik dat de relatie met de papa nog prima is (en heeft diene mens dan toch ook nog wel recht op 170 dagen met zijn dochter: logisch toch?!).
Even de naam van de mama (fotografe, dus door artikel extra werk, zie ook de foto van dat kindje aan de scheurkalender/foto) door Google gehaald. Niet de eerste keer dat ze haar “verdriet” gebruikt om haar professionele activiteiten te promoten.
Moet dat in de krant?
Kindje met handen voor de ogen alsof het horror is.
Instabiele mama…
Dat kindje is er nog he, ge moet haar gewoon delen met de papa.
Ouders met verongelukte kinderen maken er minder lawaai rond.
Mannekes toch.. twee bladzijden (2en3) in de krant.