Wat ik wel wil zeggen is dat de eerste motivatie voor mij altijd moet zijn dat je iets wil voor jezelf, uit interesse of whatever, niet om iemand te vinden. Je hoort dat (hier en elders): doe avondschool, ga kooklessen volgen, doe een singlesreis, ... Uiteindelijk vind ik alles veel minder geforceerd als je vertrekt met de mindset dat je iets wil doen en je dan wel ziet.
******WALL-OF-TEXT************************************
Dat is ook mijn mindset, in het leven moet je dingen proberen vind ik, seizing opportunities. Kreeg de kans om buitenland te werken dus gewoon kans genomen. Als je het geluk hebt om 80 te worden en dan vol regrets zitten, liever niet.
Anyway genoeg gefilosofeer, afgezien van de Exotische Liefde Johnny toestanden is het gewoon echt gedoe.
- Lower class meisjes zonder werkmentaliteit: Gebruiken meestal hun looks om dingen gedaan te krijgen,
begin er niet aan want financieel gepluimd. Hun cultuur is ook rond familie gebouwd, dus je wordt verwacht om ganse familie en aangetrouwden te ondersteunen. En het gaat hem niet om dat ik niemand wil ondersteunen, ik doe niet anders dan NGOs ondersteunen,
maar er ben geen ATM.
- Lower class meisjes met werkmentaliteit: Niet voldoende opleiding genoten om het intellectueel boeiend te houden.
Heel onderdanig. Klinkt tof, maar een partner die constant voor validatie vraagt en staat te wachten op een opdracht, zot worden.
- Middle class: Meisjes die degelijke opleiding hebben genoten, werken, en beetje well-traveled zijn, zo zijn er natuurlijk,
Ik heb echter de indruk dat de meeste al hoop baggage hebben i.e. single moms. Diegene die het niet zijn, zitten wrs zelf in het buitenland,
ofwel in de medische sector. Medische sector heb je dan weer het probleem dat zij niet professioneel mobiel kunnen zijn omdat medische diploma's meestal niet erkend worden in het buitenland. Heb er zo een paar gedate, na bepaalde periode gewoon mee gestopt vanwege dat.
-Upper class: Nog meer financieel gepluimd, je hebt ook relatief weinig kans om er eentje aan de haak te slaan,
die zijn meestal zo rijk dat ze voor rijke locals gaan. Meestal ook te veel focus op materialistische dingen.
-Expats: Leven veelal in hun beperkt narrow-minded expat bubbeltje, veelal materialistisch ook.
De expat vrouwen met een mindset die samenvalt met de mijne, zijn allemaal vertrokken, omdat het zo een toxische dating cultuur is. Als man wordt je constant overspoeld met aandacht, de meeste zelfzeker vrouw wordt in dit land onzeker denk ik, discussies etc. En als man moet ge zot sterk zijn om er allemaal aan te weerstaan.
Van mijn vriendengroep daar is 98% vrouwen, misschien 2 of 3 waar ik misschien een relatie mee zou overwegen, maar elk excuus is dan ook weer goe genoeg om het niet te doen. Eén is anesthesist, niet professioneel mobiel dus gewoon vrienden, 2de heeft eigen tech business, maar dochterje, dus vrienden, de derde is over-the-top emotioneel soms, dus vrienden.
Anyway, voor zoverre het nog niet duidelijk was er zijn kosten aan mij
. Beu om iedere lockdown-weekendavond alleen tussen ons 4 muren voor dien tv te zitten. Geregeld stuurden we elkaar welke film/serie we gezien hadden, die we afzonderlijk achteraf keken en ook goed vonden. Eens laten vallen dat we misschien gewoon samen moesten kijken, hij antwoordde vrij snel met ‘dit weekend?’. De tv is uiteindelijk niet aan geweest wat hem de ruimte gaf voor te stellen volgende avond bij hem af te spreken voor een echte hapjes, etentje, netflix en chill. En euhm sindsdien kan ik 3/4e van mijn series niet meer alleen kijken en zijn zijne chromecast en gameconsole naar mijne living verhuisd
.
.
Je kan iemand 1, 2 of zelfs 3 keer proberen te helpen, maar dan houdt het toch op hé. Het is inmiddels toch duidelijk dat hij er geen graten in ziet zich op het Oosten te richten? En eigenlijk geef ik hem daarin geen ongelijk. Als zijn zelfvertrouwen niet goed zit, zal hij daar alleen maar de verkeerde types aantrekken en zo de clichés (ivm golddigging) bevestigen waar iedereen hier aan vast lijkt te klampen... Leven en laten leven zou ik zeggen!
)
). Ik was (/ben) een verlegen jongen die enkel vrouwen aansprak indien ze gemeenschappelijke vrienden hadden of ik heel zat was. Ik had wel eens geprobeerd ze aan te spreken, maar ik kon nooit op de woorden komen of durfde gewoon niet. Ook nog nooit een fatsoenlijke date gehad. Daarnaast was ik ook nog een maagd, wat na een bepaalde leeftijd je ook als een stempel op je voorhoofd voelt (toen +-25 jaar)
). Hoe we precies aan de babbel zijn geraakt en over wat weet ik niet meer (licht geïntoxiceerd). Maar hoe de afloop is geworden zie ik nog elke dag 
.
