Gevoelens voor een ander tijdens een relatie

@MrCipo Mijn fout, verkeerd begrepen dan!

Volledig akkoord dat veel mensen veel minder sterk in hun schoenen staan dan ze zelf denken of beweren. Dat is des mensen, maar ik vind het dan wel altijd een beetje belachelijk als men daar dan allerlei excuses aan probeert te breien. Zoals met dan bijvoorbeeld vreemdgaan: "het overkwam me gewoon". Kan zijn hoor, maar als je echt sterk in je schoenen staat, dan overkomt je dat niet. Of zorg je er voor (zie mijn eerdere berichten) dat het niet zo ver komt.
 
Dat eerste half jaar in een nieuwe relatie is altijd wel fantastisch. Je degusteert elkaar als het ware. Je hebt zo van die mensen die verliefd zijn op het verliefd zijn en van relatie naar relatie springen.
Zo ken ik er heel veel. Die springen permanent van de ene persoon naar de andere, en telkens als ze het gedaan maken is dat "omdat ze het niet meer voelen". Ik heb daar al vaak gesprekken mee gevoerd en die proberen te overtuigen dat dat normaal is, dat die vlinders weggaan, en dat dat geen teken is dat de relatie slecht zit, maar ach. Zolang zij gelukkig zijn is het OK natuurlijk.
 
Ja bon, onderstaande reacties is wel degelijk de moraalpolitie uithangen.
Hij weet waarschijnlijk goed genoeg dat deze reacties gingen komen maar wat mij betreft hoeft dat dus niet.
En ik praat het toch ook helemaal niet goed, net zoals niemand als ik het zo lees.
Maar als je hem dus niet onmiddelijk met pek en veren aan de schandpaal nagelt dan keur je het dus goed, is dat dan uw redenering?
Als tegen iemand die zijn vriendin BEDRIEGT zeggen dat hij het moet opbiechten en de gevolgen moet dragen de moraalridder uithangen is dan zegt dat meer over uw moreel kompas dan over de reacties die er komen.
 
Ik heb aan de andere kant gestaan. Mijn vriend heeft een tijd heel intensief emotioneel contact met een ander gehad waarbij er geflirt werd en dat ging vrij ver. Hij heeft opgebiecht dat er ook gevoelens voor haar waren. Voor zover ik weet, is er nooit iets fysieks geweest, buiten eens een knuffel om haar te troosten. 1 advies: verbreek dat contact meteen en volledig, zeker zolang je met je vriendin samen bent. Als jullie relatie goed zit, je met haar verder wil en volledig met die ander kan breken zou ik het niet per sé opbiechten. Ik weet nog altijd niet of ik het wel had willen weten... Maar stel je dan wel de vraag waarom dit gebeurd is en of je toch niet iets mist in je relatie zodat het niet direct opnieuw gebeurt.
Zelfs zo'n intens emotioneel contact doet al gigantisch veel pijn, vormt een vertrouwensbreuk die moeilijk te herstellen is en dan is er bij jullie ook nog iets meer gebeurd dan enkel emotioneel.
 
En als je besluit om alles op te biechten, wees dan zeker eerlijk tegen haar en lieg of verzwijg niet. Ik zeg niet dat je gedetailleerd moet beschrijven wat er gebeurd is, maar hou niets achter. Want als ze achteraf te weten komt dat je over dingen gelogen hebt of zaken verzwegen hebt, dan maakt dat de situatie nog zoveel erger.
 
Ik vraag mij trouwens ook altijd af waarom zo'n mensen dit hier online gaan posten onder een main account. De vriendin in kwestie moet maar eens lucht krijgen van dit topic, al is het zelfs enkele jaren later. Probeer dan maar eens de brokken te lijmen. Je weet nooit wie er van je vage kennissenkring actief is hier en weet wie je toevallig bent. Of mensen die deel waren van de groepsreis en slechte intenties hebben. Of delen jullie nooit eens toestellen in huis? Doe het dan op reddit onder een anonieme gebruiker ofzoiets.
Ik post hier inderdaad met mijn main account. Voor diegenen die mijn historiek volgen: Mijn vrouw weet het ondertussen al wel van de (sinds eind vorig jaar) ex buurvrouw. En van de Chinese ex collega (voor diegenen die mijn historiek gevolgd hebben). Maar er is nooit iets fysiek gebeurd. Mijne piet is (zeg nooit nooit maar voorlopig) ook steeds in mijn broek gebleven.

Ik denk dat ze vooral blij is met die 2 keer ex ervoor. :tongue:

Mijn vrouw is ook al op stap geweest met andere mannen. Ik ga dat ook allemaal niet controleren en ik lig er niet meteen wakker van.

Als het eens weer ruzie is dan komt bovenstaande wel nog eens naar boven. Ik flap er dan wel eens uit: Als het zo zit dan ga ik op een ander! Mijn vrouw: Op die Chinese dan zeker?! Ach ja ..
 
Allé, het rondje oude koeien uit de sloot halen is ook weer begonnen.

@Rana0306 bedankt om eens de andere kant van de medaille te laten horen en eveneens te horen dat het niet perse vanzelfsprekend hoeft te zijn dat de minste misstap opgebiecht hoeft te worden.

Het zal misschien raar klinken voor sommigen maar moest mijn wederhelft iets fout doen maar ze ziet mij nog graag en beslist voor zichzelf om met mij voort te gaan dan wil ik het precies liever niet weten. Als natuurlijk heel het dorp het al weet en ik als enige niet is het wel iets anders natuurlijk.
Heb ik nu zo een raar moreel kompas?
 
Ik deel dezelfde mening: als mijn partner kiest om met mij verder te gaan en voldoende voor zichzelf kan reflecteren over wat er is misgegaan, zou ik het eigenlijk liever niet weten. Want eens je het weet, begin je ook aan veel andere dingen te twijfelen wat de situatie alleen maar moeilijker maakt.

In mijn geval ben ik er zelf achter gekomen. Omdat ik het bericht zag waarin zij hem bedankte voor die knuffel en ik er vragen over stelde. Moest ik er niet achter gekomen zijn, was het misschien ook veel verder geëscaleerd.
Dat is ook de moeilijkheid: hoeveel mensen hebben op tijd door dat ze een grens beginnen te overschrijden en kunnen er nog op tijd de stekker uittrekken?
Maar als je in de mogelijkheid bent om het contact volledig te stoppen en je die vrouw nooit meer hoeft te zien (wat bij TO wel zo lijkt) zou ik waarschijnlijk overwegen om gewoon te zwijgen, maar wel voor mezelf te bekijken waarom het gebeurd is. Want mogelijk is er toch ergens een gemis of tekort in de huidige relatie en daar kan hopelijk over gecommuniceerd worden.
 
Ik zou het ook niet willen weten tbh, als mijn partner dan volledig voor mij zou kiezen en het contact met die persoon verbreekt. Het zou me veel te veel schade doen die ik allicht (intussen na bijna 15 jaar) niet meer te boven kom.

Maar TO moet wel kiezen imo. Van twee walletjes eten is misschien nu spannend en nieuw en weet ik veel, maar gegarandeerd loopt dat ooit mis.
 
Ik deel dezelfde mening: als mijn partner kiest om met mij verder te gaan en voldoende voor zichzelf kan reflecteren over wat er is misgegaan, zou ik het eigenlijk liever niet weten. Want eens je het weet, begin je ook aan veel andere dingen te twijfelen wat de situatie alleen maar moeilijker maakt.

In mijn geval ben ik er zelf achter gekomen. Omdat ik het bericht zag waarin zij hem bedankte voor die knuffel en ik er vragen over stelde. Moest ik er niet achter gekomen zijn, was het misschien ook veel verder geëscaleerd.
Dat is ook de moeilijkheid: hoeveel mensen hebben op tijd door dat ze een grens beginnen te overschrijden en kunnen er nog op tijd de stekker uittrekken?
Maar als je in de mogelijkheid bent om het contact volledig te stoppen en je die vrouw nooit meer hoeft te zien (wat bij TO wel zo lijkt) zou ik waarschijnlijk overwegen om gewoon te zwijgen, maar wel voor mezelf te bekijken waarom het gebeurd is. Want mogelijk is er toch ergens een gemis of tekort in de huidige relatie en daar kan hopelijk over gecommuniceerd worden.

Kan de relatie dan nog voldoende verder met een breuk in het vertrouwen?
Alvast een chapeau, maar lijkt me toch niet evident?
 
Maar de partner die bedriegt kan toch nooit weten of de partner die bedrogen is het graag zou weten of niet? Dat is niet aan de bedrieger om te bepalen of zij of hij dat moet weten, die persoon heeft gewoon recht op die info.
Allez, ik denk dat degene die bedriegt altijd wel zal zeggen: ze of hij hoeft het niet te weten. En dan is dat niet voor haar of zijn welzijn, maar enkel voor hun eigen welzijn.

Als ge man genoeg zijt om uw leuter in een andere te steken (of willen steken, want laten we eerlijk zijn: OP zou het gedaan hebben als hij de kans had, hij geeft zelf aan dat het enkel is vanwege een gebrek aan privacy dat het nooit zo ver is gekomen), wees dan ook man genoeg om de gevolgen van uw acties te dragen.

Hier gaat het niet om 1 zatte nacht he. Meerdere kansen/dagen om aan zijn vriendin thuis te denken en het stop te zetten, maar gewoon voort doen en zelfs als hij thuis is het contact niet verbreken. Komaan zeg, hoe kan je dat nog goedpraten? Zelfs zonder randactiviteiten heeft die partner gewoon recht om te weten wat er gaande is. Sommigen vinden het niet erg dat hun partner flirt en dat is oké, maar dan moet het al wel besproken zijn geweest of men dat erg vindt of niet.

Dat heeft ook niets met moraalridder te maken. Iemand die alleen maar onenightstands wil? Go ahead, zolang de betrokken partijen het weten. Iemand wil een 'open' relatie? Niet mijn ding, maar zolang dat samen beslist wordt, why not? Maar zodra ge achter de rug van uw partner zulke dingen begint te doen, ook al is het eenmalig? sorry, maar die persoon heeft het recht om dat te weten. In uw leven doe je wat je zelf wil, maar zodra je een relatie aangaat, heb je ook een verantwoordelijkheid naar die persoon toe. En liegen, bedriegen, is niet de manier waarop je je partner behandelt.
 
Wat je hier soms toch leest...
"Ja, 2 weken op reis gaan en uw lief niet bedriegen, dan moet ge toch sterk in uw schoenen staan ze!"

"Op groepsreis gaan, ja, dat is de kat bij de melk zetten he"

Even ter verduidelijking, in een normale relatie kan je perfect weken of maanden uit weg zijn van elkaar en elkaar niet bedriegen. Ook al ben je al jaren samen.
 
Wat je hier soms toch leest...
"Ja, 2 weken op reis gaan en uw lief niet bedriegen, dan moet ge toch sterk in uw schoenen staan ze!"

"Op groepsreis gaan, ja, dat is de kat bij de melk zetten he"

Even ter verduidelijking, in een normale relatie kan je perfect weken of maanden uit weg zijn van elkaar en elkaar niet bedriegen. Ook al ben je al jaren samen.
Als je relatie sterk genoeg is heb je gewoon plezier op zo'n reis en heb je vrienden gemaakt en daar blijft het dan bij. Anderzijds is niemand heilig of onfeilbaar en kan het zeker gebeuren dat je verliefd kan worden op een reisgenoot. Dat kan ons allemaal overkomen. Ik vind dat we de OP daarom niet moeten aanvallen omdat hij gevoelens heeft gekregen voor een ander. Hij heeft die fout begaan en nu moet hij bij zichzelf ten rade gaan welke kant hij wil opgaan.

1. Van twee walletjes eten: lijkt me gedoemd tot falen.
2. Alles opbiechten: dat is eerlijk maar ook risicovol voor zijn relatie. Als hij twijfels heeft aan die relatie ... dan is het misschien geen slecht idee.
3. Cold turkey stoppen met die scharrel en voluit voor zijn eigen relatie gaan.
4. Stoppen met zijn huidige relatie en iets beginnen met de scharrel.
 
Allé, het rondje oude koeien uit de sloot halen is ook weer begonnen.

@Rana0306 bedankt om eens de andere kant van de medaille te laten horen en eveneens te horen dat het niet perse vanzelfsprekend hoeft te zijn dat de minste misstap opgebiecht hoeft te worden.

Het zal misschien raar klinken voor sommigen maar moest mijn wederhelft iets fout doen maar ze ziet mij nog graag en beslist voor zichzelf om met mij voort te gaan dan wil ik het precies liever niet weten. Als natuurlijk heel het dorp het al weet en ik als enige niet is het wel iets anders natuurlijk.
Heb ik nu zo een raar moreel kompas?
Nee je bent realistisch en mens.
 
Als je relatie sterk genoeg is heb je gewoon plezier op zo'n reis en heb je vrienden gemaakt en daar blijft het dan bij. Anderzijds is niemand heilig of onfeilbaar en kan het zeker gebeuren dat je verliefd kan worden op een reisgenoot. Dat kan ons allemaal overkomen. Ik vind dat we de OP daarom niet moeten aanvallen omdat hij gevoelens heeft gekregen voor een ander. Hij heeft die fout begaan en nu moet hij bij zichzelf ten rade gaan welke kant hij wil opgaan..
Niemand neemt hem kwalijk van gevoelens te krijgen hé, dat kan inderdaad iedereen overkomen en daar heb je gewoon ook geen controle over. Waar je wel volledige controle over hebt, is of je handelt naar die gevoelens.
 
Kan de relatie dan nog voldoende verder met een breuk in het vertrouwen?
Alvast een chapeau, maar lijkt me toch niet evident?
Dat is heel moeilijk. Vooral omdat hij nog dagelijks contact met haar heeft, want ze is een collega. Voor TO is het op dat vlak makkelijker om het contact te verbreken maar ik denk niet dat de vertrouwensbreuk minder zal zijn.

Daarom dat ik ook zeg: als je het opbiecht, wees dan gewoon eerlijk. Hier werd er wekenlang gezegd dat er enkel vriendschap was om dan achteraf te horen dat er toch gevoelens waren en dat de berichten minder onschuldig waren dat er beweerd werd. Het liegen maakt het nog erger en zorgde ervoor dat ik ook een enorme drang kreeg om alles te gaan controleren. Wat dan ook weer niet bevorderend werkt.
Qua vertrouwen is er wel iets gebroken en ik weet niet of dat ooit weer goed komt.
Hij heeft het wel goed afgehandeld door een tijd afstand te nemen en aan haar te communiceren dat het geflirt moest stoppen.
 
Wat je hier soms toch leest...
"Ja, 2 weken op reis gaan en uw lief niet bedriegen, dan moet ge toch sterk in uw schoenen staan ze!"

"Op groepsreis gaan, ja, dat is de kat bij de melk zetten he"

Even ter verduidelijking, in een normale relatie kan je perfect weken of maanden uit weg zijn van elkaar en elkaar niet bedriegen. Ook al ben je al jaren samen.
En wat is dan de reden dat er in normale relaties toch nog zoveel wordt vreemd gegaan?
 
En wat is dan de reden dat er in normale relaties toch nog zoveel wordt vreemd gegaan?
1/3 Vlamingen ging ooit al vreemd. Het zou me niet verbazen moest 1/3 Vlamingen ook niet echt gelukkig zijn in zijn/haar relatie. Dat wil echt nog niet zeggen dat we het normaal moeten vinden dat je vreemd gaat omdat je 2 weken alleen op reis gaat. Daarnaast vind ik die logica ook gewoon extreem vreemd, de meeste affaires gebeuren op het werk, is gaan werken dan ook de kat bij de melk zetten?
 
1/3 Vlamingen ging ooit al vreemd. Het zou me niet verbazen moest 1/3 Vlamingen ook niet echt gelukkig zijn in zijn/haar relatie. Dat wil echt nog niet zeggen dat we het normaal moeten vinden dat je vreemd gaat omdat je 2 weken alleen op reis gaat. Daarnaast vind ik die logica ook gewoon extreem vreemd, de meeste affaires gebeuren op het werk, is gaan werken dan ook de kat bij de melk zetten?
De meeste affaires gebeuren op het werk omdat de meeste mensen ook werken natuurlijk.
Er zijn niet veel mensen die alleen 2 weken op reis gaan met een groep gelijkgestemden.
Vooraleer je op zo een reis vertrekt lijkt het mij wel logisch dat er een gesprek met de partner is over de mogelijke verleidingen die daar om de hoek loeren.
 
Ge wist wat ge deed, of ge nu flirterige praatstijl hebt of niet. Niemand kan mij wijsmaken dat ze plots en per ongeluk in elkaars broek zaten.

Dat terzijde :

1. Wat hebt ge er uit geleerd? Dat ge uw huidige relatie beu zijt of net dat ze heel waardevol is?
2. Als ge met de huidige relatie wilt doorgaan, is het nuttig om het op te biechten?

En dan is het oftewel block vakantieflirt forever en doorgaan met de madam, oftewel uitmaken met de madam en dan enkele weken lekkere seks met vakantieflirt tot ge het beu zijt om anderhalf uur te rijden om uwe zak te legen.

Daar komt het zowat op neer tbh.
 
Terug
Bovenaan