De abortuskwestie

Wat vind je van de abortuswetgeving in België?

  • Te streng: de termijn moet worden uitgebreid.

    Stemmen: 44 35,2%
  • Goed zoals hij is.

    Stemmen: 68 54,4%
  • Niet streng genoeg: abortus mag enkel bij medische noodgevallen en verkrachting.

    Stemmen: 8 6,4%
  • Moet volledig op de schop: abortus mag nooit een optie zijn.

    Stemmen: 1 0,8%
  • Veel te streng: er mag geen termijn staan op abortus.

    Stemmen: 4 3,2%

  • Totaal aantal stemmers
    125
Hangt er vanaf waar je het opzoekt

Wiki:
Bij de mens wordt de grens tussen embryonale en foetale fase geplaatst op een conceptionele leeftijd van 6 à 8 weken

NHS:
By the time you're 8 weeks pregnant, your baby is called a foetus
Wat laat maar het klopt, hangt wat af van waar je zoekt. Maar over grote meerderheid heeft het over 9 weken of meer.
Dan ga ik daar eerder in mee dan die "paar" die lat op 8 leggen. Wat trouwens nog wat hoger is dan je eerst aangehaalde 6.
Vanaf 12 weken krijg je de grijptangabortussen. Ik denk dat als mensen weten wat dat gaat inhouden je daar heel wat verzet tegen gaat krijgen. Emotie mag misschien geen argument zijn, maar dat is het zeker wel in de politiek. Eén CD&Ver die dat post en het spel zit op de kar.


Nog eens stop met die propagando/bangmakerij.
De meeste abortussen (79%) gebeuren voor de termijn van 9 weken. De meesten daarvan zelfs voor 6 weken.
93% van alle abortussen vindt plaats voor de 13 weken. 6% tussen 13 en 20 weken en slechts 1% daarna.

45% van deze abortussen gebeurt dmv medicijnen. 56% via een ingreep. Als er vroeg genoeg wordt ingegrepen, wordt die fetus/embryo helemaal niet elkaar getrokken. Dat loopt (afhankelijk van de zwangerschap) zelfs op tot week 13-14 van de zwangerschap.

Al die cijfers om maar even te duiden dat hetgeen ge hier zo graag linkt heel weinig voorvalt en zeker niet de abortus standaard is die ge hier zo graag naar voor schuift.
 
En onmogelijk :tongue:. Nu laat ons het er op houden dat moest er een meisje zijn dat geen effect van de hormonen op haar eisprong zou ondervinden, het geen slim idee zou zijn om hormonen anticonceptiva te gebruiken met als doel innestelingen te voorkomen.

Maar mijn stelling is niet onhoudbaar, integendeel als ik beweer dat anticonceptiva -die als bij-effect een vrucht afdrijvend/beschadigend effect zouden kunnen hebben- abortus zouden zijn, dan moet alle middelen als potentieel aborterend gaan beschouwen tot het sluitende tegendeel bewezen is. Zo een houding is juist onhoudbaar.

In een maatschappij accepteren we risico's dat mensen sterven, niet dat we dat goedkeuren maar we accepteren dat. Anders moeten we morgen allemaal stoppen met met de wagen te rijden. En iemand per ongeluk, niet met die intentie doden is iets heeeeeeeels anders dan iemand bewust doden. Daarom is abortus (toch volgens mijn definitie) niet hetzelfde als een afgedreven vrucht ten gevolge van een bij effect.
Maar je snapt de scheve vergelijking toch?

Ik vraag niet of je dat abortus vindt of niet. Maar als het leven is van zodra het bevrucht is, is het doden ervan moord of doodslag. En niet "geen probleem". Met de wagen iemand doodrijden als neveneffect van iets wat jij aan het doen was, is doodslag. Nu al. Hem bewust doodrijden, moord.

Op het moment dat je zegt dat het leven is zodra er bevruchting is, kun je niet meer kiezen of het doden van dat leven nu doodslag is of niet. Dat is het. Ook al wil je het geen abortus noemen, het is het.
 
Vanaf 12 weken krijg je de grijptangabortussen. Ik denk dat als mensen weten wat dat gaat inhouden je daar heel wat verzet tegen gaat krijgen. Emotie mag misschien geen argument zijn, maar dat is het zeker wel in de politiek. Eén CD&Ver die dat post en het spel zit op de kar.

Waarom? Maakt de medische techniek een moreel verschil uit (ervan uit gaande dat het zo pijnloos mogelijk etc;.. is).
 
Waarom? Maakt de medische techniek een moreel verschil uit (ervan uit gaande dat het zo pijnloos mogelijk etc;.. is).
Goh.

Ik ga de procedures hier niet uitschrijven maar de handelingen die ge moet uitvoeren om een abortus op 6 weken uit te voeren vs een abortus op 18 weken zijn toch best verschillend, van het een word ik toch een pak ongemakkelijker dan het andere.

Het verschil met sommigen is dat het feit dat ik er persoonlijk ongemakkelijk van word mij niet ervan zal weerhouden om op te komen voor het recht voor vrouwen om het te doen wanneer zij dat noodzakelijk achten.
 
Ik moet zeggen dat een abortuspil ook wel zeer efficiënt werkt tegen extreme vermoeidheid en misselijkheid.
 
Goh.

Ik ga de procedures hier niet uitschrijven maar de handelingen die ge moet uitvoeren om een abortus op 6 weken uit te voeren vs een abortus op 18 weken zijn toch best verschillend, van het een word ik toch een pak ongemakkelijker dan het andere.

Het verschil met sommigen is dat het feit dat ik er persoonlijk ongemakkelijk van word mij niet ervan zal weerhouden om op te komen voor het recht voor vrouwen om het te doen wanneer zij dat noodzakelijk achten.
Inderdaad, mooie conclusie.
Heel die abortusdiscussie gaat puur om het recht op abortus, daarvoor hoef je zelf nog geen voorstander te zijn van abortus.
Het gaat om het accepteren dat andere vrouwen in een situatie terecht kunnen komen waar zij dat zelf noodzakelijk achten.
De techniek, de termijn etc. is voor mij in die optiek niet relevant... Het feit dat een individuele vrouw het nodig acht bij haar met die techniek en op die termijn is voldoende voor mij om het recht te openen.

Dat niet elke arts dat op eender welke termijn wil doen dat is uiteraard prima, maar niet voldoende om het recht te blokkeren. Als ik arts was zou ik persoonlijk meer rekening houden met het motief van de vrouw in kwestie dan met de termijn. Iemand die verkracht is en een afkeer ontwikkeld hierdoor tegen de baby in haar buik zou ik tot heel laat in de zwangerschap durven aanvaarden terwijl iemand die geen goede reden voor mij persoonlijk heeft dan weer veel minder lang. Maar dat is niet relevant voor het algemene recht...

Ikzelf zou het allicht moeilijk hebben om op 26 weken nog een abortus te krijgen, maar op basis daarvan het recht ontnemen aan andere vrouwen zou ik niet correct vinden...
 
Inderdaad, mooie conclusie.
Heel die abortusdiscussie gaat puur om het recht op abortus, daarvoor hoef je zelf nog geen voorstander te zijn van abortus.
Het gaat om het accepteren dat andere vrouwen in een situatie terecht kunnen komen waar zij dat zelf noodzakelijk achten.
De techniek, de termijn etc. is voor mij in die optiek niet relevant... Het feit dat een individuele vrouw het nodig acht bij haar met die techniek en op die termijn is voldoende voor mij om het recht te openen.

Dat niet elke arts dat op eender welke termijn wil doen dat is uiteraard prima, maar niet voldoende om het recht te blokkeren. Als ik arts was zou ik persoonlijk meer rekening houden met het motief van de vrouw in kwestie dan met de termijn. Iemand die verkracht is en een afkeer ontwikkeld hierdoor tegen de baby in haar buik zou ik tot heel laat in de zwangerschap durven aanvaarden terwijl iemand die geen goede reden voor mij persoonlijk heeft dan weer veel minder lang. Maar dat is niet relevant voor het algemene recht...

Ikzelf zou het allicht moeilijk hebben om op 26 weken nog een abortus te krijgen, maar op basis daarvan het recht ontnemen aan andere vrouwen zou ik niet correct vinden...

Kan ik het alleen maar mee eens zijn. Moesten alle discussies in P&A op deze manier verlopen zou er ook geen lol aan zijn natuurlijk.
 
Maar je snapt de scheve vergelijking toch?

Ik vraag niet of je dat abortus vindt of niet. Maar als het leven is van zodra het bevrucht is, is het doden ervan moord of doodslag. En niet "geen probleem". Met de wagen iemand doodrijden als neveneffect van iets wat jij aan het doen was, is doodslag. Nu al. Hem bewust doodrijden, moord.

Op het moment dat je zegt dat het leven is zodra er bevruchting is, kun je niet meer kiezen of het doden van dat leven nu doodslag is of niet. Dat is het. Ook al wil je het geen abortus noemen, het is het.
Dat is een andere discussie. De dood hoort bij het leven, vermoord worden hopelijk niet. Wat niet wil zeggen dat je dat niet moet vermijden. Maar het is onhoudbaar om alles te gaan vermijden. Wat ik wil zeggen is dat we hier met mogelijks met een heel andere vraag: welk risico achten wij als maatschappij acceptabel voor een bepaald iets. We achten het verkeersrisico acceptabel, werfongevallen,... acceptabel. Niet dat we dat willen of wensen, maar als bijeffect. Er zijn ook risico's die we steeds minder aanvaarden (asbest, roken,...) En dat is fundamenteel anders bij abortus, daar is dat het doel. Abortus (of toch waar de discussie hier over gaat), houdt geen risico op vruchtafdrijving in: Het is de procedure tot vruchtafdrijving zelf. Dus als je pillen (eender welke) zou nemen die een grote kans tot vruchtafdrijving hebben zou je kunnen zeggen dat dat gevaarlijk is of nalatig. En dat is een andere discussie. De vraag in de context van hormonale anticonceptiva is gewoon of ze zelfs al dat effect hebben.

Nu om eerlijk te zijn denk ik dat we daar snel een antwoord op zullen hebben aangezien ze in sommige staten wetgevingen beginnen te maken die producten (en dan met name anticonceptiva) die implantatie tegenhouden willen verbieden. Fabrikanten zullen nu wel studies bestellen om na te gaan of dit effectief het geval is bij hen. Er zullen vast wel slimmere mensen dan ons zijn die wel zo een studie kunnen ontwerpen. Dus binnen dit en een jaar of twee hebben we definitief antwoord hierop.

Van alle P&A discussies vind ik deze ondanks de hevigheid ervan wel interessant om te volgen.
Je mag altijd mee komen doen ;-)
Waarom? Maakt de medische techniek een moreel verschil uit (ervan uit gaande dat het zo pijnloos mogelijk etc;.. is).
De medische techniek maakt voor mij persoonlijk niets uit. Maar voor heel veel mensen wel. Een groot deel van de politieke opinie wordt beheerst door gevoelens en emotie, niet door ratio. In flarden stukken gescheurde foetussen, er zijn weinig partijen die daar mee scoren. Ik denk dat de publieke opinie snel zijn kar zou keren als ze die beelden zouden tonen.
 
Laatst bewerkt:
Wat laat maar het klopt, hangt wat af van waar je zoekt. Maar over grote meerderheid heeft het over 9 weken of meer.
Dan ga ik daar eerder in mee dan die "paar" die lat op 8 leggen. Wat trouwens nog wat hoger is dan je eerst aangehaalde 6.
Ik heb niet eerst 6 weken aangehaald. Ik sprak van in het begin al over '6 - 8 weken'.

Dat "de meerderheid" 9 weken gebruikt en slechts een "paar" 8 weken klopt volgens mij ook niet.
Bij de gynaeco afdeling ter plaatse is het in ieder geval embryo tem. week 7 en foetus vanaf week 8. Niet embryo tem. Week 9 en foetus pas vanaf week 10.
De overgang van term is gebaseerd op de opstart en voltooiing van de organogenese tussen ... week 6 - 8 wat het einde van de embryonale fase betekent. Waarschijnlijk komt die andere beduiding ook neer op hetzelfde in de aard van 'foetus is 8 weken oud/is gestart aan zijn 9de levensweek'.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Inderdaad, mooie conclusie.
Heel die abortusdiscussie gaat puur om het recht op abortus, daarvoor hoef je zelf nog geen voorstander te zijn van abortus.
Het gaat om het accepteren dat andere vrouwen in een situatie terecht kunnen komen waar zij dat zelf noodzakelijk achten.
De techniek, de termijn etc. is voor mij in die optiek niet relevant... Het feit dat een individuele vrouw het nodig acht bij haar met die techniek en op die termijn is voldoende voor mij om het recht te openen.

Dat niet elke arts dat op eender welke termijn wil doen dat is uiteraard prima, maar niet voldoende om het recht te blokkeren. Als ik arts was zou ik persoonlijk meer rekening houden met het motief van de vrouw in kwestie dan met de termijn. Iemand die verkracht is en een afkeer ontwikkeld hierdoor tegen de baby in haar buik zou ik tot heel laat in de zwangerschap durven aanvaarden terwijl iemand die geen goede reden voor mij persoonlijk heeft dan weer veel minder lang. Maar dat is niet relevant voor het algemene recht...

Ikzelf zou het allicht moeilijk hebben om op 26 weken nog een abortus te krijgen, maar op basis daarvan het recht ontnemen aan andere vrouwen zou ik niet correct vinden...

Sorry, er mag wat mij betreft een recht op abort zijn ook al ben ik er zelfs als atheïst geen voorstander van (genoeg andere methodes van geboortebeperking overigens), maar dan nog lijkt een termijn van 12 en misschien 18 weken nog een mooi maximum. Termijnen die de helft van de zwangerschap overschrijden of erger zelfs de termijn waarop het kind levensvatbaar is mits ondersteuning zijn wat mij betreft gewoon moord.

26 weken wat jij hier aanhaalt betekent dat bij een vroeggeboorte het kind rond de 50 procent overlevingskans zou heb en met de moderne geneeskunde, als het intussen al niet meer is. Dan kan het het woord abortus niet meer hanteren. Wacht dan ocharme nog een goede 3 maanden en sta het af voor adoptie.

Als er gegronde medische redenen zijn is het een andere discussie natuurlijk.
 
Sorry, er mag wat mij betreft een recht op abort zijn ook al ben ik er zelfs als atheïst geen voorstander van (genoeg andere methodes van geboortebeperking overigens), maar dan nog lijkt een termijn van 12 en misschien 18 weken nog een mooi maximum. Termijnen die de helft van de zwangerschap overschrijden of erger zelfs de termijn waarop het kind levensvatbaar is mits ondersteuning zijn wat mij betreft gewoon moord.

26 weken wat jij hier aanhaalt betekent dat bij een vroeggeboorte het kind rond de 50 procent overlevingskans zou heb en met de moderne geneeskunde, als het intussen al niet meer is. Dan kan het het woord abortus niet meer hanteren. Wacht dan ocharme nog een goede 3 maanden en sta het af voor adoptie.

Als er gegronde medische redenen zijn is het een andere discussie natuurlijk.

Ik begrijp dat punt wel maar voor mij maakt dat eigenlijk geen ethisch verschil. Ook op 12, 16 of 18 weken zet je actief een proces stop dat met een redelijke kans naar een levende mens zou geëvolueerd zijn. Uiteraard is de kans dat er nog iets spontaan mis zou lopen wat hoger op 12 weken dan op 20 weken, maar op 12 weken is er ook al een niet te ontkennen vrij hoge kans op leven.
Het feit of een foetus op termijn x levend geboren zou kunnen worden is voor mij een punt dat buiten de essentie ligt. In essentie onderbreek je op beide termijnen een evolutie naar een levend mens. Ik besef dat dat voor jou waarschijnlijk even moeilijk te begrijpen is als vice versa.

Dat wil echter niet zeggen dat ik het als moeder ook veel moeilijker zou hebben op een latere termijn. Er is beweging, stampjes, er groeit een emotionele band,... Ik denk dan ook dat het oprekken van de termijnen niet gaat leiden tot extreem veel abortussen op 30 weken... De meeste vrouwen gaan dat zekf niet willen. Maar, als een vrouw toch op dat punt een abortus zou wensen dan moet dat recht voor mij gewaarborgd zijn. Met een bedenkperiode zoals nu reeds bestaat in België, eventueel ook met een gesprek met een psycholoog.

Beeld je de vrouw in die verkracht is en daar bevrucht. Eerst schaamte en ontkenning over haar zwangerschap waardoor de 12 weken voorbij zijn voor ze het beseft. Elke week komt het besef meer en meer tot haar, ze walgt elke week een beetje meer en wil er echt van af. Moeten we die vrouw dat ontzeggen? Idem voor het tienermeisje dat niemand durfde inlichten of mss niet doorhad wat er aan de hand was....
Harde drempels zetten die meest kwetsbare vrouwen in de kou...
 
Naar gelang je een uitgesproken mening hebt over het prolife standpunt ben ik benieuwd wat die mening dan wel is.
Ik heb geen exacte termijn in mijn hoofd, wel vind ik de huidige twaalf weken in België eerder aan de korte kant. Bewijs is dat een deel vrouwen hulp moet zoeken in Nederland. Verder ben ik geen voorstander van de verplichte wachttermijn, ik denk dat veel vrouwen het denkwerk en hun beslissing al ruim voor die eerste afspraak hebben gemaakt, en dat het verplichte wachten alleen maar extra stress veroorzaakt en praktische problemen (probeer als tiener op de buiten maar eens twee dagen te verdwijnen naar de grote stad zonder rijbewijs en zonder dat je de luxe hebt om naasten in vertrouwen te nemen - ja zulke dingen gebeuren) . En ten slotte denk ik dat er bijzonder weinig mensen een dergelijke beslissing lichtzinnig nemen, al zeker niet als de zwangerschap al verder gevorderd is. Dus doemscenario's over vrouwen die hun "foetus gaan laten verknippen" omdat ze ontdekt hebben dat het kind blauwe ipv groene ogen zal hebben, ik geloof er niet in.

Eventuele bezwaren van de arts vind ik een non argument. Zorg voor gespecialiseerde centra en je zal automatisch de artsen aantrekken die bereid zijn tot dergelijke ingrepen. Het spreekt voor zich dat niet elke random gynaecoloog verplicht moet kunnen worden tot uitvoering van of assistentie aan abortus.
 
Ik heb geen exacte termijn in mijn hoofd, wel vind ik de huidige twaalf weken in België eerder aan de korte kant. Bewijs is dat een deel vrouwen hulp moet zoeken in Nederland. Verder ben ik geen voorstander van de verplichte wachttermijn, ik denk dat veel vrouwen het denkwerk en hun beslissing al ruim voor die eerste afspraak hebben gemaakt, en dat het verplichte wachten alleen maar extra stress veroorzaakt en praktische problemen (probeer als tiener op de buiten maar eens twee dagen te verdwijnen naar de grote stad zonder rijbewijs en zonder dat je de luxe hebt om naasten in vertrouwen te nemen - ja zulke dingen gebeuren) . En ten slotte denk ik dat er bijzonder weinig mensen een dergelijke beslissing lichtzinnig nemen, al zeker niet als de zwangerschap al verder gevorderd is. Dus doemscenario's over vrouwen die hun "foetus gaan laten verknippen" omdat ze ontdekt hebben dat het kind blauwe ipv groene ogen zal hebben, ik geloof er niet in.
Enkele bemerkingen:

1) Zal er uiteindelijk niet altijd een deel vrouwen hulp gaan zoeken daar waar de termijn langer is? Als wij nu naar 24 weken gaan en in Duitsland zetten ze die op 28, dan ga je nog meisjes hebben die naar daar gaan.
2) Heb je geen angst dat het afschaffen van de bedenktermijn misbruikt zal worden door de omgeving die druk zet op het meisje? Ik denk dat sommige meisjes wel heel beïnvloedbaar zijn. Ik zie het ergens al voor mij: Meisje is zwanger, familie/vriendje maakt direct afspraak en voor er goed over nagedacht is, is het kindje al weg...
 
Laatst bewerkt:
Enkele bemerkingen:

1) Zal er uiteindelijk niet altijd een deel vrouwen hulp gaan zoeken daar waar de termijn langer is? Als wij nu naar 24 weken gaan en in Duitsland zetten ze die op 28, dan ga je nog meisjes hebben die naar daar gaan.
Idd, of anders doen ze het zelf met tips uit youtube of in 1 of andere illegale setting...

Enkele bemerkingen:

2) Heb je geen angst dat de bedenktermijn misbruikt zal worden door de omgeving die druk zet op het meisje? Ik denk dat sommige meisjes wel heel beïnvloedbaar zijn. Ik zie het ergens al voor mij: Meisje is zwanger, familie/vriendje maakt direct afspraak en voor er goed over nagedacht is, is het kindje al weg...
+1
 
Enkele bemerkingen:

1) Zal er uiteindelijk niet altijd een deel vrouwen hulp gaan zoeken daar waar de termijn langer is? Als wij nu naar 24 weken gaan en in Duitsland zetten ze die op 28, dan ga je nog meisjes hebben die naar daar gaan.
Mogelijk, en dan zal dat zijn omdat daar een goede reden voor is. Mensen kunnen dergelijke beslissingen heus wel voor zichzelf maken.

2) Heb je geen angst dat de bedenktermijn misbruikt zal worden door de omgeving die druk zet op het meisje? Ik denk dat sommige meisjes wel heel beïnvloedbaar zijn. Ik zie het ergens al voor mij: Meisje is zwanger, familie/vriendje maakt direct afspraak en voor er goed over nagedacht is, is het kindje het embryo al weg...
Abortuscentra zijn geen doodsfabrieken waar je binnengaat en meteen die abortus ondergaat. Je hebt eerst een gesprek met professionals die erop getraind zijn om je motieven, eventuele onzekerheden enz. te achterhalen. Er wordt verder ook gesproken over de "oorzaken" van de zwangerschap en anticonceptie. Het is niet omdat je een afspraak maakt, dat je d'office en stante pede een abortus ondergaat. Heel wat eerste afspraken worden trouwens alsnog geannuleerd omdat mensen zich bedenken.

Druk en dwang ga je verder nooit kunnen uitsluiten, ook in omgekeerde zin niet. Er zullen vermoedelijk veel meer vrouwen zijn die zich in een culturele en/of sociaal-economische situatie bevinden waarin ze tegen wil en dank een kind op de wereld moeten zetten.
 
Mogelijk, en dan zal dat zijn omdat daar een goede reden voor is. Mensen kunnen dergelijke beslissingen heus wel voor zichzelf maken.
Maar wordt de grens dan niet uiteindelijk 9 maand? Of zelfs (en ik zeg niet dat jij dat denkt) post-nataal
Abortuscentra zijn geen doodsfabrieken waar je binnengaat en meteen die abortus ondergaat. Je hebt eerst een gesprek met professionals die erop getraind zijn om je motieven, eventuele onzekerheden enz. te achterhalen. Er wordt verder ook gesproken over de "oorzaken" van de zwangerschap en anticonceptie. Het is niet omdat je een afspraak maakt, dat je d'office en stante pede een abortus ondergaat. Heel wat eerste afspraken worden trouwens alsnog geannuleerd omdat mensen zich bedenken.
Dat creëer je toch juist wel als je de wachttijd weglaat? Regelmatig besluiten mensen alsnog dat kind te houden gedurende de wachttijd?
 
Maar wordt de grens dan niet uiteindelijk 9 maand? Of zelfs (en ik zeg niet dat jij dat denkt) post-nataal
Dat zijn absurditeiten, geen enkele rechtsstaat zal zover gaan, voor zover er überhaupt al vraag zou zijn naar dergelijke "termijnen". Postnatale abortus is ook gewoon geen abortus :wtf:

Dat creëer je toch juist wel als je de wachttijd weglaat? Regelmatig besluiten mensen alsnog dat kind te houden gedurende de wachttijd?
Wil je bedenktijd, neem die dan. Ik zeg alleen dat niet iedereen die nodig heeft en dat een verplichting daarom zinloos is. Psychologen in abortuscentra zullen op dat vlak heus wel een correcte inschatting kunnen maken en het juiste advies kunnen geven.

Die verplichte wachttijd kan in sommige situaties trouwens het verschil maken tussen een medicamenteus geïnitieerde vruchtafdrijving en een meer invasieve en dus mogelijk ook meer traumatiserende ingreep.
 
Dat zijn absurditeiten, geen enkele rechtsstaat zal zover gaan, voor zover er überhaupt al vraag zou zijn naar dergelijke "termijnen". Postnatale abortus is ook gewoon geen abortus :wtf:


Wil je bedenktijd, neem die dan. Ik zeg alleen dat niet iedereen die nodig heeft en dat een verplichting daarom zinloos is. Psychologen in abortuscentra zullen op dat vlak heus wel een correcte inschatting kunnen maken en het juiste advies kunnen geven.

Die verplichte wachttijd kan in sommige situaties trouwens het verschil maken tussen een medicamenteus geïnitieerde vruchtafdrijving en een meer invasieve en dus mogelijk ook meer traumatiserende ingreep.
1) Naar alles is een vraag, wees daar maar zeker van. Ik zeg uiteraard niet dat er (momenteel) veel vraag naar is, maar er is sowieso vraag naar. Uiteraard is het geen abortus omdat het kind uit de moeder is, maar sommige mensen vinden het wel nodig die discussie te voeren... (niet hier overigens).
2) Wat ik rondom mij zie is dat psychologen helemaal niet onfeilbaar zijn. En soms serieuze fouten maken/niet competent zijn. Mensen maken fouten, vergeet dat niet.
 
Terug
Bovenaan