Dit gaat toch ook op voor de "pro"-lifers? Oh, kijk hoeveel wij geven om de ongeboren kindjes. En laten we er ook een leuke naam opplakken, dat werkt altijd goed bij onze achterban. Maar tegelijkertijd wel voor de doodstraf zijn, anti-homowetgeving, voor wapenwetgeving (die al een hoop ellende veroorzaakt) en tegen euthanasie.
En neen, dit gaat uiteraard niet op voor elk lid van "pro"-lifers.
Dat vele pro lifers op andere vlakken de mist in gaan, daar kan ik inkomen.
Maar je gaat toch ook nooit beweren dat alle vegetariërs maar zelf oude melkkoeien in huis nemen, en zo lang ze dat niet doen blijf ik lekker vlees eten, bende hypocrieten.
Nee, zij willen een nieuwe status quo. En die nieuwe status quo zal inderdaad voor nieuwe problemen zorgen waarvoor ook een oplossing bedacht zal moeten worden. Maar daar zijn we nog niet.
Deze discussie is toch heel fel ontspoord als dit al argumenten worden in het debat.
Nochtans heeft mijn argument als enige doel de relevante van de irrelevante argumenten te onderscheiden.
Natuurlijk ga ik na mijn dood niet droevig zijn. Net zoals ik voor mijn geboorte niet droevig was dat ik millenia niet geleefd heb. Dat is net mijn punt.
Voor mij gaat dat absoluut niet meer uitmaken. Dat is vooral relevant voor de nabestaanden. Ik ben een persoon, mensen kenden mij en gaan mij missen, ik heb geleefd en bijgedragen op zoveel manieren. Een ongeboren hoopje cellen daarentegen zal ook niet lijden en heeft geen rechtvaardigheidsgevoel.
Vele mensen zouden opperen dat hun leven intrinsiek waarde heeft, daarom dat ik je ook dat scenario voorschotelde.
Jij lijkt te beweren dat leven enkel extrinsiek waarde heeft. Je dood zou ten eerste anderen schaden en dankzij jouw bijdrage aan de maatschappij heb je een soort recht op leven afgekocht.
Kan ik dan concluderen dat je gelooft dat de vraag of een ongeboren kind al dan niet geaborteerd mag worden, afhangt van hoe gewenst de zwangerschap is? Dat lijkt mij alleszins hoe voorstanders van abortus redeneren.
Ik vraag mij dan wel af, wat met ongewenste babies en/of jonge kleuters. En ook, wat met de wens van mensen anders dan de moeder? Waarom wordt de foetus niet verrijkt met rechten wanneer enkel de vader het kind wenst?
Het argument 'lijden' lijkt mij nu niet van toepassing naar gelang ook een geboren hoopje cellen zoals jij en ik zonder lijden van de wereld kan geholpen worden.
Rechtvaardigheidsgevoel, die voorwaarde begrijp ik niet helemaal. Ik ben alleszins vrij zeker dat een kleuter laat staan een baby dat gevoel ontbreekt.