Bongobong
Active member
Sorry, het was inderdaad een ander lid die levensvatbaarheid aanhaalde als eindterm voor zwangerschapsonderbreking.Ik denk dat ge mijn standpunt verkeerd intepreteert
Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Sorry, het was inderdaad een ander lid die levensvatbaarheid aanhaalde als eindterm voor zwangerschapsonderbreking.Ik denk dat ge mijn standpunt verkeerd intepreteert
Ik denk dat dat laatste helemaal het punt niet was.Ik vraag mij nu eerlijk gezegd wel af wat de relevantie is voor het debat van "een medische professional voelde er zich niet goed bij" of @Patj zijn mening dat er iets mis is met dokters die dit op geregelde basis uitvoeren.
Als er door tekorten mensen behandelingen moeten uitvoeren waar ze zelf niet helemaal achterstaan, is er dan de facto iets mis met die behandeling?
Stop eens met dat als een inbreuk op vrouwenrechten te benoemen. Meer nog, door tegen abortus te zijn denk ik dat ik meer ongeboren vrouwen help dan pro-choicers.Als je een onveranderbare grens vastlegt (het moment van bevruchting) waarbij je vrouwenrechten maximaal schaadt, dan verwacht ik toch een sterk wetenschappelijke en morele onderbouwing die die schending rechtvaardigt. Dat heb ik eerlijk gezegd nog niet gezien in deze thread.
Maar nu heb je echt nog nérgens gezegd wat er eigenlijk moet gedaan worden met bijvoorbeeld zo'n ongewenst kind dat moest en zal geboren worden?Stop eens met dat als een inbreuk op vrouwenrechten te benoemen. Meer nog, door tegen abortus te zijn denk ik dat ik meer ongeboren vrouwen help dan pro-choicers.
Morele onderbouwing:
1) het potentieel van het onontwikkelde leven; voor de niet religieuzen we weten niet met zekerheid wanneer zoiets een mens wordt. Voorzichtigheid is geboden. De stelling van levensvatbaarheid is voor mij moeilijk. Als ik een baby een tijdje geen eten geef gaat die ook dood. Een kind is pas zelfstandig rond X aantal jaren (wil nu ook niet discussie starten, dus vul zelf maar een leeftijd in). Levensvatbaarheid en zelfstandigheid zijn dus schalen, eerder dan harde cijfers zoals weken en dagen. De zorgnood ligt evenwel veel hoger bij een embryo/foetus, dat klopt volledig. Het kindje hangt volledig af van de condities in de baarmoeder en kan nog niet overleven buiten, dat klopt. Maar nog geen levensvatbaarheid buiten de baarmoeder wil niet zeggen dat iets niet kan leven. Om het een beetje absurd te stellen: Een vis sterft op land, betekende het daarom dat het niet leefde in het water? Zo zie ik het ook voor ongeboren kinderen. Dat een kind (nog) niet kan leven buiten de baarmoeder wil niet zeggen dat het niet leeft in de baarmoeder.
2) Schade aan man en vrouw later in het leven. Veel mensen krijgen spijt van hun abortus later in leven omdat ze de keuze impulsief namen. Mannen hebben heel vaak de keuze niet. Soms zien ze machteloos toe hoe hun kind geaborteerd wordt. Ook dat is een heel groot moreel probleem.
Ge verwacht toch niet dat alles int leven in uwe schoot wordt geworpen? Ge moet er zélf voor (willen) werken!Maar nu heb je echt nog nérgens gezegd wat er eigenlijk moet gedaan worden met bijvoorbeeld zo'n ongewenst kind dat moest en zal geboren worden?
Adoptie? Er zijn omgekeerd ook genoeg koppels met een kinderwens maar waarbij het niet lukt.Maar nu heb je echt nog nérgens gezegd wat er eigenlijk moet gedaan worden met bijvoorbeeld zo'n ongewenst kind dat moest en zal geboren worden?
Dat moet ik niet bepalen hé ;-) . Het gros van die kinderen kan door de ouders opgevoed worden. Laat ons eerlijk zijn, het gros van abortussen is niet omdat het echt niet kan gehouden worden, maar omdat het niet 100% uitkomt ( https://www.domusmedica.be/actueel/...ste redenen die vrouwen,%) en 15% het condoom. ) . Een ander deel kan ter adoptie afgestaan worden. Genoeg superouders in België die jarenlang op wachtlijsten staan omdat ze zelf geen kinderen kunnen krijgen.Maar nu heb je echt nog nérgens gezegd wat er eigenlijk moet gedaan worden met bijvoorbeeld zo'n ongewenst kind dat moest en zal geboren worden?
Adoptie? Er zijn omgekeerd ook genoeg koppels met een kinderwens maar waarbij het niet lukt.
En de gevolgen van adoptie voor kinderen (voornamelijk onveilige hechting met alle mogelijke gevolgen van dien) negeren we dan maar? Er zijn zoveel verhalen die nu naar boven gekomen van kinderen en/of mensen met zware problematieken als gevolg van adoptie, want guess what: weten dat je ongewenst was, heeft niet zo'n positieve invloed op een kind, tiener, mens.Dat moet ik niet bepalen hé ;-) . Het gros van die kinderen kan door de ouders opgevoed worden. Laat ons eerlijk zijn, het gros van abortussen is niet omdat het echt niet kan gehouden worden, maar omdat het niet 100% uitkomt ( https://www.domusmedica.be/actueel/belgie-behoort-tot-de-landen-met-laagste-abortuscijfer#:~:text=De voornaamste redenen die vrouwen,%) en 15% het condoom. ) . Een ander deel kan ter adoptie afgestaan worden. Genoeg superouders in België die jarenlang op wachtlijsten staan omdat ze zelf geen kinderen kunnen krijgen.
2) Schade aan man en vrouw later in het leven. Veel mensen krijgen spijt van hun abortus later in leven omdat ze de keuze impulsief namen. Mannen hebben heel vaak de keuze niet. Soms zien ze machteloos toe hoe hun kind geaborteerd wordt. Ook dat is een heel groot moreel probleem.
Five years after having an abortion, over 95 percent of the women in a landmark UC San Francisco study said it was the right decision for them.
Een overgrote meerderheid van de vrouwen ervaart geen spijt. En bij de vrouwen die negatieve emoties ervaren, is dat meestal te wijten aan stigmatisering vanuit de omgeving.While women did not report regretting their decision, many did struggle initially to make it. Just over half said the decision to terminate their pregnancy was very difficult (27 percent) or somewhat difficult (27 percent), while the rest (46 percent) said it was not difficult. About 70 percent also reported feeling they would be stigmatized by their communities if people knew they had sought an abortion, with 29 percent reporting low levels and 31 percent reporting high levels of community stigma.
Those who struggled with their decisions or felt stigmatized were more likely to experience sadness, guilt and anger shortly after obtaining the abortion. Over time, however, the number of women reporting these negative emotions declined dramatically, particularly in the first year after their abortion. This was also true for those who initially struggled with their decision.
Alleen al het woord -stigmatisering- toont wel een zekere toon van die studie aan. Ook een vrij lage participatie graad en toch ook wat attrition, hoewel vrij normaal in zo een studies. Maar ik zou de resultaten met een zekere korrel zout nemen. Voor de leken: het realistische risico bestaat dat slechts een bepaald type vrouw heeft deelgenomen aan de studie. Vrouwen die bijvoorbeeld vrij zeker waren van hun abortus, of die minder hevige gevoelens hadden bij het proces. Zij zullen later ook minder spijt gevoelens hebben. ik kan mij voorstellen dat je weinig zin hebt voor participatie in zo een studie als je stevige twijfels hebt bij de abortus.
Een overgrote meerderheid van de vrouwen ervaart geen spijt. En bij de vrouwen die negatieve emoties ervaren, is dat meestal te wijten aan stigmatisering vanuit de omgeving.
Ik vind het toch frappant hoe je hier keer op keer het idee verwerpt dat vrouwenrechten een belangrijk onderdeel van deze discussie vormen terwijl je zelf al meermaals over mannenrechten bent begonnen in deze discussie! Alsof de vrouw in dit verhaal enkel en alleen een babyfabriek is.
Is dat niet voornamelijk bij kinderen die geadopteerd worden op latere leeftijd?En de gevolgen van adoptie voor kinderen (voornamelijk onveilige hechting met alle mogelijke gevolgen van dien) negeren we dan maar? Er zijn zoveel verhalen die nu naar boven gekomen van kinderen en/of mensen met zware problematieken als gevolg van adoptie, want guess what: weten dat je ongewenst was, heeft niet zo'n positieve invloed op een kind, tiener, mens.
Ja want iedereen die ongewenst/onverwacht was pleegt later zelfmoord... .Kunnen ze later alsnog zelfmoord plegen, met jullie 'recht op leven.'
Ze zijn/waren ook grotendeels minder streng. Een discussie over die limiet is natuurlijk iets anders dan een discussie over wel/niet abortus en of leven start bij de bevruchting.Iemand weet van een bondig artikel dat alles helder uitlegt ? Hier lijkt het alsof USA wetten grotendeels minder streng zijn dan de onze.
![]()
Zelfmoord? Ik denk dat je meer dan lichtelijk aan het overdrijven bent door te stellen dat kinderen die bij geboorte onmiddelijk bij een koppel terecht kunnen die dat met al hun liefde en warmte willen opvoeden, eigenlijk beter dood af waren.En de gevolgen van adoptie voor kinderen (voornamelijk onveilige hechting met alle mogelijke gevolgen van dien) negeren we dan maar? Er zijn zoveel verhalen die nu naar boven gekomen van kinderen en/of mensen met zware problematieken als gevolg van adoptie, want guess what: weten dat je ongewenst was, heeft niet zo'n positieve invloed op een kind, tiener, mens.
Kunnen ze later alsnog zelfmoord plegen, met jullie 'recht op leven.'
Goh zoek eens Carnegie stages op (zijn de evolutiefasen van een embryo) en bekijk alles voor 84 dagen (12 weken). Ik kan mij wel inbeelden dat die mensen ziek worden als ze zoiets moeten weghalen.Mja, gezien in België je geen abortus mag uitvoeren op meer dan een embryo van 12 weken, zit het dan niet vooral in die mensen hun hoofd? Het idee dat ze iets vermoorden dat leeft, terwijl het effectief niet levensvatbaar is.
Ik snap niet dat de gok wagen en hopen dat iemand die geboren wordt in een slechte situatie (ongewenst, kansarm, tienermoeder) het goed doet int leven (en ook geen negatieve impact heeft op het leven van de ouders/gezin waarin hij terecht komt) het wint van de gok gewoon niet wagen in sommigen hun hoofd.
Imo, met kinderen hun leven speelt ge niet. En dat houdt ook in dat ge die paar cellekes die zich al te gretig aant vermenigvuldigen zijt, moogt tegenhouden op een moment dat ze nog niets meer zijn dan een idee en potentieel.
Dat was voor het einde van Roe V Wade dat de limiet inderdaad erg ver legde.Iemand weet van een bondig artikel dat alles helder uitlegt ? Hier lijkt het alsof USA wetten grotendeels minder streng zijn dan de onze.
![]()
Voor belgie zal het probleem inderdaad beperkt zijn dankzij die 12 weken limiet.Mja, gezien in België je geen abortus mag uitvoeren op meer dan een embryo van 12 weken, zit het dan niet vooral in die mensen hun hoofd? Het idee dat ze iets vermoorden dat leeft, terwijl het effectief niet levensvatbaar is.
Ik blijf dat een vreemd argument vinden hoor, beetje zoals een moslim die misselijk wordt van varkensvlees. Beetje zoals emoties gebruiken als argument.
Net zoals bepaalde speeches in de VS over "tearing the baby from the belly of the mother", zodat mensen zeker de zaken niet rationeel bekijken.
People seek third-trimester abortions for two main reasons: because they learn new information – such as about the health of the fetus – or because of barriers to abortion access, often as a result of state policies.
Er is geen middle ground, maar ik denk wel dat er binnen pro-choice grote verschillen zijn. Ik denk dat binnen de pro-choice (althans hier) niet veel mensen zijn die voor toestanden zijn zoals beschreven werden in het filmpje dat ik postte (het uiteen scheuren van embryos).Velen waaronder mezelf beoordelen een mensenleven niet op basis van nuttigheid. Daar zal alvast een verschil liggen.
Is dat niet gewoon het "won't anyone think of the children" standpunt, met het enige verschil dat je de lijn tussen hoop cellen en kind elders trekt? Want als het gaat om wie het minst met hun leven speelt, is het waarschijnlijk de groep die ze niet het leven wilt ontnemen.
Persoonlijk denk ik dat discussies over abortus in 99% van de gevallen nutteloos is. De ene vindt het leven de andere niet, dat zou het einde van de discussie moeten zijn. Wat heeft het van nut om over vrouwenrechten te spreken als de ene gelooft dat je meisjes afmaakt nog voor ze geboren worden? Of over de moeilijke situatie waar ongewenste kinderen opgroeien alsof het een pro lifer gaat overtuigen dat het dan beter is om een kind het leven te ontnemen.
Over dit onderwerp valt gewoon geen middle ground te vinden.