Advies stoppen als chemisch procesoperator.

[Chompaco]

Gegroet,

Ik heb dit forum maar pas ontdekt en ben onder de indruk van het goede advies dat men hier geeft, vandaar wou ik ook mijn situatie voorleggen. Sorry als het wat lang is.

Momenteel werk ik volcontinu als chemisch operator. Ik heb een luxeleven wat het financiële betreft, maar het ploegensysteem/weekendwerk begint mij serieus af te takelen. Mogelijks geraak ik nooit uit deze job weg aangezien ik mezelf een pittige lening heb aangedaan. Psychologisch is het ook geen cadeau om een in dag job in te gaan en terug te vallen op < de helft van mijn huidig loon.

Ik ben in het bezit van een bachelor bouwkunde en heb ook ervaring in de bouw via een eerder bijberoep en mijn zelfbouw woning. Ik heb hiermee nog niet echt gesolliciteerd, omdat de starterslonen momenteel onhaalbaar zijn voor mij, vandaar wil ik mijn financiële drop wat beperkter houden door mijn kennis uit te breiden.

Ik heb de mogelijkheid om met mijn huidig diploma en ervaring een dag job te strikken bij een chemisch bedrijf (uitvoering, tekenbureau, werfleider...) Probleem zou hier denk ik loon en doorgroeimogelijkheden zijn.

Wat mij nu de beste aanpak lijkt, is nog enkele jaren verder te werken als operator, en gelijktijdig nog een bachelor chemie of IT bij te halen (zo heb ik mijn bouwkunde ook behaald). Mogelijks na deze bachelor even te stoppen met werken en voor een master te gaan (en nu al beginnen te sparen voor deze jaren). Mijn gedacht is dat ik een niche wil invullen waar bouwkunde/chemie of bouwkunde/IT/chemie elkaar kruisen, al weet ik niet goed welke jobs dit kunnen zijn. Ik wil me ontplooien en bewijzen als leidersfiguur en met een voet in verschillende disciplines staan lijkt mij een groot voordeel.

Loon mag niet de grootste motivatie zijn, en dat is het ook niet, anders bleef ik mijn huidige job doen maar ik moet wel afkicken van mijn huidig inkomen. Ding is ook dat ik super geïnteresseerd ben in alles STEM gerelateerd en graag professionele doelen nastreef. Ik sta te popelen om hier nog een diploma in te halen dus dat zou geen grote opoffering zijn. Maar in geval van de Master, zou ik toch al op een vrij late leeftijd van 36 in het beste geval pas aan mijn carrière kunnen beginnen.

Dus wat is uw mening en wat zou u in mijn schoenen doen? Welke diploma's zijn waardevol? Is mijn situatie en aanpak begrijpelijk?

Enorm bedankt als u hiervoor even de tijd wilt nemen!

 

[mazzi]

Extra diploma halen en op 36 daarmee switchen lijkt mijn langs een kant kosten baten misschien niet het meest efficiënte en misschien zelfs wat zonde van de tijd.
Een diploma is leuk voor een starter, daarna lijkt ervaring me de overhand te nemen. Heb je in je huidig bedrijf mogelijkheden om die te valoriseren of je nu opgedane ervaring om elders iets anders te doen?

 

[Chompaco]

Bedankt alvast voor je reply

Ik kan zeker wel iets vinden, maar ik denk dat doorgroeien moeilijk gaat zijn als ik niet de juiste diploma's heb.
Ook maak ik mij de bedenking dat ik een job kan krijgen met meer potentieel als ik terug bijstudeer. Helaas is een startersloon van €1900 - €2100 netto ook niet mogelijk naar afbetaling toe, dus dan is het al zeer moeilijk.

Wat ik misschien wel kan doen is openlijk met mijn werkgever praten over hoe hij hier naar kijkt, al wil ik niet graag meegeven dat ik op termijn uit mijn huidige job wil gaan, ik twijfel dan ook nog of dat wel de goede keuze is. Mijn hart zegt ja, maar de portefeuille zegt neen.

 

[Mr.Fingers]

Ik kan zeker wel iets vinden, maar ik denk dat doorgroeien moeilijk gaat zijn als ik niet de juiste diploma's heb.

Hangt van bedrijf tot bedrijf af. Het bedrijf waar ik werk kijkt eigenlijk niet echt meer naar diploma's eens je "binnen" bent, als je laat zien dat je het in je hebt, is horizontale of diagonale migratie perfect mogelijk (nu, als boekhouder naar legal counsel gaan is misschien wat vreemd, maar wij hebben wel een financial controller die nu portfolio-analyst is, en een architect die nu CSR zaken doet). Mijn rechtstreekse collega uit investeringen is een ingenieur bouwkunde, en ik ben een biochemist en doe nu bouwtechnische opvolging (zonder enig relevant diploma).

 

[Chompaco]

Daar gaat dan mijn huidig wereldbeeld

Die personen, zoals uzelf, die dan wisselen naar een (totaal?) andere functie, worden die dan intern opgeleid NA de overstap? Of zorgen ze zelf voor de nodige competenties alvorens te switchen? Is het zo dat deze profielen allen hoogopgeleid zijn?

 

[Mr.Fingers]

Er is interne opleiding, maar bij komt het toch voornamelijk door zelfstudie (nu, ik zit in zo'n enorme niche van het vastgoed dat daar geen formele opleidingen voor bestaan, je leert die dingen gewoon door te doen en met de materie bezig te zijn)

 

[ugar]

Hangt van bedrijf tot bedrijf af. Het bedrijf waar ik werk kijkt eigenlijk niet echt meer naar diploma's eens je "binnen" bent, als je laat zien dat je het in je hebt, is horizontale of diagonale migratie perfect mogelijk (nu, als boekhouder naar legal counsel gaan is misschien wat vreemd, maar wij hebben wel een financial controller die nu portfolio-analyst is, en een architect die nu CSR zaken doet). Mijn rechtstreekse collega uit investeringen is een ingenieur bouwkunde, en ik ben een biochemist en doe nu bouwtechnische opvolging (zonder enig relevant diploma).

@Chompaco werkt wel in de procesindustrie, sterk gereguleerd. Bovendien willen al die procesoperatoren uit dat postenregime geraken zonder groot loonverlies te leiden, dus evident is dat niet

Maar het beste idee is er gewoon eens met jouw manager over spreken.

 

[Bimmer]

Ik ken uw bedrijf uiteraard niet, dus ken de mogelijkheden niet.
Maar ik zou zoals ugar aangeeft eens in gesprek gaan met uw N+1.

Bij ons zal die u dan doorverwijzen naar uw talentdeveloper om een gesprek mee aan te gaan. Dan wordt er samen bekeken wat de mogelijkheden zijn in de groep.
Tijdens ons jaarlijks gesprek kunnen we ons ook mobiel zetten. Dan weten ze dat als er dan elders een vacature vrij komt waar je geschikt voor bent, je naar daar kunt gaan.

Of dat het diploma nog zo een meerwaarde heeft in dit geval betwijfel ik. Je hebt toch al wat ervaring opgebouwd, dat toch wat deuren open doet. Ale dat is toch mijn ervaring bij ons.

 

[badmuts]

Als er een mogelijkheid is een dagfunctie te krijgen bij uw huidig bedrijf lijkt me dat de beste oplossing. Eerst met de werkgever praten, de situatie uitleggen en eens horen of er mogelijkheden zijn.

 

[xxxracexxx]

Welk shiftsysteem loop je nu? Traditioneel of snelroterend?

Als je een job zoekt in dagdienst is deze vaak een hogere categorie en dat compenseert vaak de shiftpremie wat. Ook wordt er bij ons bij een interne verschuiving van shift naar dag de shift premie niet ineens afgenomen, dus gaat geleidelijk.
Zoek eens naar een functie binnen je bedrijf als meestergast, veiligheidscoördinator,...

 

[nr10]

Dag iedereen, excuseer dat ik dit onderwerp wat kaap maar mijn vraag sluit wat aan. Ik zit in een soortgelijke situatie op één cruciaal verschil na; ik overweeg te starten binnen het operationeel / uitvoerend kader.

1. Professionele achtergrond.
Ben ing. elektromechanica en heb afgerond 10 jaar voor een studiebureel gewerkt. Vele projecten bevonden zich bij (petro)chemische bedrijven. Ik deed vnl. sterkstroomstudies van nieuwe nieuwe fabrieken of fabrieksaanpassingen. Heb zeer geleerd over allerhande engineering disciplines (inhoudelijk) alsook de wijze waarop de wereld van industriele project engineering draait. Hierbij had ik bovendien ook het geluk dat ik mijn werkuren best flexibel kon bepalen en de taakinvulling ook nog eens hands-on kon sturen; ik ben nooit fan geweest van een klassieke dagfunctie, een bloedkhekel aan die routine. Zéér vaak begon ik op 6u ochtends om te eindigen 18u avonds. Ik nam dan wat recuperatiedagen als compensatie. Helaas is zowel de functie inhoud verwatert alsook is de werkomgeving stikter geworden. Intussen is de samenwerking be-eindigd vanwege visieverschil, en echt jammer vindt ik dat niet. De laatste jaren had heb ik me ook parallel bezig gehouden met het bouwen van een 2de woning en daaruit vastgesteld dat een ingenieursfunctie klassiek ingevuld mij totaal geen voldoening meer geeft. Iked werk ook graag met mijn handen, en in bescheidenheid gezegd ben ik ook best goed in technische uitvoering. Desalniettemin ben ik nog steeds sterk geboeid door de scheikundige nijverheid, heb weleens in de voeding en metaal sector een uitstap gemaakt, maar nergens dezelfde complexiteit en schaalgrootte in vergelijking met de scheikunde tegengekomen. Die fabrieken zij steden op zichzelf.

2. Toekomst.
Ben dus wat beginnen nadenken over de professionele toekomst. Mijn achtergrond, kennis en ervaring bevindt zich dus binnen de chemische sector, evenwel als ingenieur sterkstroom. Heb weliswaar ook kennis opgedaan over het procestechnische luik en cours de route. Bijkomend zie ik mijzelf geen 8u/dag op een bureau meer zitten, 5 dagen/week. Veel liever echte veldactie gecombineerd met wat denkwerk zodat ik werkelijk het gevoel heb iets nuttig gedaan te hebben met mijn dag. Er worden best veel holle slogans gescandeerd door hoger kader waarvan ik me afvraag wat de feitelijke meerwaarde echt is. Bv. overdrukstudie die quasi vertikaal in de kast gaan, allerhande fancy procedures die geen mens nog leest in feite, leidingwerk routes (piping) die door de aannemer zelf niet gevolgd worden omdat in het veld de situatie anders is tav. een 3D model - uitgevoerde tracing (halve kilometer) voor temperatuurklasse die te laag uitkomt omdat zoneringsplannen op basis van outdated CAD plan werd gebaseerd, pompgroepen met foutieve draairichting (of perse en zuig andersom), ...de lijst van kemels is lang maar vaak wordt dat in een engineering budget als "contigency" geparkeerd en bijna normaal bevonden. Punt is dat ik dat in dat soort van idiotie totaal geen interesse meer heb; het is vechten tegen de bierkaai.
Mijn voorkeur gaat uit naar een afwisselend régime. Weekendwerk zie totaal niet tegenop. Hoofdreden; ik functioneer slecht in een dagfunctie en al het tijdverlies met file is voor mij een no go.
Als ik alles dus evalueer, is een functie als proces operator, operationeel ingenieur, technicus, misschien wel een verademing, of dat komt toch meer in de buurt van wat ik voor mij een betere privé/werk balans beschouw én inhoudelijk meer in lijn ligt met de sector waar ik nog steeds professioneel actief in wil blijven. Het loon is ten gronde voor mij van secundair belang. Als ingenieur lag mijn netto loon op 5100euro. Als ik moet inboeten, het zij zo.


Kortom, zijn er mensen die professioneel voor soortgelijk dillema hebben gezeten en of hiaten / tegenstrijdigheden in mijn motivatie waarnemen?

Alvast bedankt voor de moeite en tijd.

 

[contextbinder]

Leerkracht is ook een optie, +4k om te starten

 

[Pivo1914]

Over welk bedrijf spreken we hier ? Ook hier is veel verschil tussen de verschillende plants alsook de vereiste kennis van de procesoperators

 

[aXl_]

Als ingenieur lag mijn netto loon op 5100euro. Als ik moet inboeten, het zij zo.

Als ingenieur, 10j in dagdienst?
Bij een studiebureau?

Bedoelde je bruto ipv netto? 5100 netto is 10133€ bruto. Tenzij je 7 kinderen ten laste hebt is dat meer dan 50% meer dan "gebruikelijk".
Uiteraard lever je daarop in bij overstap naar een meer uitvoerende functie. Enkel shift premies kunnen dat compenseren. En daar komen uiteraard de ongemakken van volcontinue shiften bij, daarom betalen ze daar zoveel voor.

 

[nr10]

Leerkracht is ook een optie, +4k om te starten

Loonsvoorwaarden zijn voor mij ondergeschikt aan een betere privé/werkbalans. Ik lever graag loon in daarvoor. Ken enkele leerkrachten en het elementaire menselijke respect van leerlingen jegens leerkrachten is vér te zoeken. Hoger onderwijs is ook niets voor mij, dingen die onderwezen worden hebben vaak niet zo veel / te weinig affiniteit met de realiteit / industriele praktijk. Er is bovendien zoiets als een leerplan dat gevolgd moet worden, en de terroriserende regelneverij die de sector in zijn greep heeft. Dus zo'n job zit er niet in.

Over welk bedrijf spreken we hier ? Ook hier is veel verschil tussen de verschillende plants alsook de vereiste kennis van de procesoperators

Heb interesse voor de ethaankraker van INEOS. Per ideaal zou ik graag een operationele ingenieursfunctie opnemen waarbij ik andere competenties kan benutten, en dat buiten de klassieke dagfunctie. Ik heb elektrische projecten in het verleden geassisteerd / begeleid waarbij oa. een kraker moest gebouwd worden met de nodige perifere equipment - alles veiligheidskritisch uitgevoerd. Zowel ontwerp als commissioning. Het procestechnische jargon is me niet vreemd noch het (mee)nadenken erover. Het maakt van mij natuurlijk geen volwaardige proces engineer, want dit ambitie heb ik niet. Je moet natuurlijk de attitude hebben om over het muurtje te kijken en "te stelen met uw ogen en oren". Herinner mij vooral van collega engineers dat er over proces operatoren best neerbuigend werd gedaan; zoals mijn vader placht te zeggen: "soms, hoe geleerder hoe dommer".
Allicht veel verschil in fabrieken, het mag gerust een complexe omgeving zijn.

Als ingenieur, 10j in dagdienst?
Bij een studiebureau?

Bedoelde je bruto ipv netto? 5100 netto is 10133€ bruto. Tenzij je 7 kinderen ten laste hebt is dat meer dan 50% meer dan "gebruikelijk".
Uiteraard lever je daarop in bij overstap naar een meer uitvoerende functie. Enkel shift premies kunnen dat compenseren. En daar komen uiteraard de ongemakken van volcontinue shiften bij, daarom betalen ze daar zoveel voor.

Dat is inderdaad een bok geschoten. Brutoloon natuurlijk, ik zat met mijn gedachten elders precies.
Qua loon boet ik graag in desnoods.
De ongemakken van volcontue systeem zijn me onbekend en zullen niet ongering zijn - maar daarvoor is er rust voorzien alsook vakantiedagen. Iemand die daar verstandig mee weet om te gaan, kan dit mi. best gezond invullen. Maar, de idee dat een functie met verantwoordelijkheden die als bediende (ingenieur) in dagrégime wordt uitgevoerd zonder ongemakken verlooopt, wel dat een vrij oppervlakkig beeld. Vele doen weleens weekendwerk of fietsen er s'avonds nog enkele uren bij. Onbetaald trouwens! Er is prestatiedruk (vnl. bij vele juniors en mediors) waar een niet klein aantal mensen eindigt met burnout en depressie. Ken er een aantal die als tekenaar gestart zijn omwille van alle problemen die je als project engineer moet zien op te lossen. Fysieke ongemakken van te weinig beweging, 40u/week zitten en naar een monitor staren gedurende 5 of 10 jaar is weinig gezond. Maandelijks mag je daar dan ook nog 40u in de wagen vertoeven als de file wat meevalt... Ik heb project engineer's 5 jaar ouder zien worden bij projecten van 18 maanden, waar grote druk zat mbt. oplevertermijn en aannemers die niet op afspraak waren. En om af te ronden; je staat daar met je diploma ing. of ir. en iedereen verwacht dat niet enkel je leercurve bergsteil is maar dat je oplevert op soms absurde korte termijn. Wel, ik daag iedereen uit dat tempo nog maar 5 jaar in dagfunctie uit te voeren en te beweren dat dat geen aanslag is op je fysieke gezondheid of mentale welbevinden. Dat is leven op de poef in feite.
Ik houdt de mogelijkheid open dat een ploegssysteem voor mij alsnog zwaar valt, maar een zuivere dagfunctie gruwel ik van.

 

[Pivo1914]

@nr 10,

Als procesoperator in een bediende statuut verdien ik meer dan 5100 als basisloon. Dus inleveren is zeker niet aan de orde .

En enige kanttekening, den ene ingenieur is ook den andere niet. Er zijn er bij die amper hun naam kunnen schrijven, hoe die een diploma hebben behaald is me een raadsel.

 

[aXl_]

Loonsvoorwaarden zijn voor mij ondergeschikt aan een betere privé/werkbalans. Ik lever graag loon in daarvoor. Ken enkele leerkrachten en het elementaire menselijke respect van leerlingen jegens leerkrachten is vér te zoeken. Hoger onderwijs is ook niets voor mij, dingen die onderwezen worden hebben vaak niet zo veel / te weinig affiniteit met de realiteit / industriele praktijk. Er is bovendien zoiets als een leerplan dat gevolgd moet worden, en de terroriserende regelneverij die de sector in zijn greep heeft. Dus zo'n job zit er niet in.

Heb interesse voor de ethaankraker van INEOS. Per ideaal zou ik graag een operationele ingenieursfunctie opnemen waarbij ik andere competenties kan benutten, en dat buiten de klassieke dagfunctie. Ik heb elektrische projecten in het verleden geassisteerd / begeleid waarbij oa. een kraker moest gebouwd worden met de nodige perifere equipment - alles veiligheidskritisch uitgevoerd. Zowel ontwerp als commissioning. Het procestechnische jargon is me niet vreemd noch het (mee)nadenken erover. Het maakt van mij natuurlijk geen volwaardige proces engineer, want dit ambitie heb ik niet. Je moet natuurlijk de attitude hebben om over het muurtje te kijken en "te stelen met uw ogen en oren". Herinner mij vooral van collega engineers dat er over proces operatoren best neerbuigend werd gedaan; zoals mijn vader placht te zeggen: "soms, hoe geleerder hoe dommer".
Allicht veel verschil in fabrieken, het mag gerust een complexe omgeving zijn.

Dat is inderdaad een bok geschoten. Brutoloon natuurlijk, ik zat met mijn gedachten elders precies.
Qua loon boet ik graag in desnoods.
De ongemakken van volcontue systeem zijn me onbekend en zullen niet ongering zijn - maar daarvoor is er rust voorzien alsook vakantiedagen. Iemand die daar verstandig mee weet om te gaan, kan dit mi. best gezond invullen. Maar, de idee dat een functie met verantwoordelijkheden die als bediende (ingenieur) in dagrégime wordt uitgevoerd zonder ongemakken verlooopt, wel dat een vrij oppervlakkig beeld. Vele doen weleens weekendwerk of fietsen er s'avonds nog enkele uren bij. Onbetaald trouwens! Er is prestatiedruk (vnl. bij vele juniors en mediors) waar een niet klein aantal mensen eindigt met burnout en depressie. Ken er een aantal die als tekenaar gestart zijn omwille van alle problemen die je als project engineer moet zien op te lossen. Fysieke ongemakken van te weinig beweging, 40u/week zitten en naar een monitor staren gedurende 5 of 10 jaar is weinig gezond. Maandelijks mag je daar dan ook nog 40u in de wagen vertoeven als de file wat meevalt... Ik heb project engineer's 5 jaar ouder zien worden bij projecten van 18 maanden, waar grote druk zat mbt. oplevertermijn en aannemers die niet op afspraak waren. En om af te ronden; je staat daar met je diploma ing. of ir. en iedereen verwacht dat niet enkel je leercurve bergsteil is maar dat je oplevert op soms absurde korte termijn. Wel, ik daag iedereen uit dat tempo nog maar 5 jaar in dagfunctie uit te voeren en te beweren dat dat geen aanslag is op je fysieke gezondheid of mentale welbevinden. Dat is leven op de poef in feite.
Ik houdt de mogelijkheid open dat een ploegssysteem voor mij alsnog zwaar valt, maar een zuivere dagfunctie gruwel ik van.

Ik ben bekend met de ongemakken. Ik ben een ingenieur in een chemisch bedrijf, ik werk ook in en aan projecten .

De ongemakken die ik bedoel van volcontinue shift zijn vnl fysiek (continu veranderend slaapritme van vroege naar late naar nacht) en sociaal (uw vrije tijd loopt vaak niet synchroon met die van uw vrienden en familie, wilt ge afspreken zal dat vaak met verlofdagen moeten opgelost worden bv).

Ik zeg niet dat het ondoenbaar is. Alles gaat. Ik zou er alleen weinig voor voelen om mijn gezinsleven rond zo'n structuur te boetseren.

Nu heb ik natuurlijk nog altijd niet geantwoord op uw kernvraag. Als ge het hebt over veldwerk met denkwerk, dan zit je imo te kijken naar functies als meestergast (superviser van techniekers) voor de operationele context of werfleider/voorman in de projectcontext. Het niveau er boven is de construction manager maar dat leunt misschien al terug teveel naar de omgeving waar je van probeert weg te raken.

Het punt is wel: de man die ontwerpt is niet degene die uitvoert, en degene die uitvoert is niet degene die ontwerpt. En uw uitleg doet uitschijnen dat je exact dat wil.

 

[nr10]

@nr 10,

Als procesoperator in een bediende statuut verdien ik meer dan 5100 als basisloon. Dus inleveren is zeker niet aan de orde .

En enige kanttekening, den ene ingenieur is ook den andere niet. Er zijn er bij die amper hun naam kunnen schrijven, hoe die een diploma hebben behaald is me een raadsel.

Er zijn ingenieurs die je gewoon beter veilig op kantoor houdt, maar ik denk dat dat eerder karakterieel is dan hun tekort aan intellect. Er lopen nu eenmaal verstrooide professors rond.

Het punt is wel: de man die ontwerpt is niet degene die uitvoert, en degene die uitvoert is niet degene die ontwerpt. En uw uitleg doet uitschijnen dat je exact dat wil.

De scheikunde ligt mij voldoende erin verder te gaan.
Aan de uitvoerende zijde heb ik nog niet gestaan, en als dat komt met ploeg/volcontinu/weekend werk - dan lijkt me dat eerder een welkome verandering. Omdat scheikundige omgeving complex is, moet ik daar ook uit mijn pijp komen en bewijzen dat ik daar mijn zout waard ben. Een een langere termijn plan zou zijn om dmv. proces operator ervaring, in een soort van doorgroeifunctie (ingenieur dus) over te gaan maar dan zonder die zuivere dafunctie.

Volgende week heb ik een eerste selectiegesprek ingepland gekregen, maar liefst 3 uur voorzien. Vermoed dat ze daar wat examen hebben klaargelegd voor mij.

 

[Verdansk]

Dag iedereen, excuseer dat ik dit onderwerp wat kaap maar mijn vraag sluit wat aan. Ik zit in een soortgelijke situatie op één cruciaal verschil na; ik overweeg te starten binnen het operationeel / uitvoerend kader.

1. Professionele achtergrond.
Ben ing. elektromechanica en heb afgerond 10 jaar voor een studiebureel gewerkt.

Ga in een onderhoudsfunctie, je loon gaat niet dalen, je gaat niet voortdurend op je bureauzitten en veel dichter bij de actie. Lees de vacatures van “reliability - asset care - maintenance engineer“ eens of voor sterkstroom denk ik meteen aan werkgevers die rond de spoorwegen werken