Candyman (2021)
Laat me meteen met het goede beginnen. Nia Dacosta heeft duidelijk talent. Visueel is Candyman erg sterk en enkele setpieces zitten erg sfeervol in elkaar. Ook op vlak van acteren zit het behoorlijk goed met Candyman. Yahyah Abdul Mateen II is best sterk als kunstenaar die beetje bij beetje zijn shit verliest, ook de rest van de hoofdcast kun je bitter weinig verwijten maken.
Het probleem duikt op bij het scenario dat net wat teveel ballen laat vallen. Het sociale commentaar houd steek, maar het wordt hier gebracht met de subtiliteit van een voorhamer tegen je kop. Nagenoeg elk blank personage is onuitstaanbaar, de politie bestaat uit triggerhappy moordenaars. Jordan Peele heeft al vaker met dat bijltje gehakt, maar nu begint het haast een zelfparodie te worden. Na zijn films, episodes van The Twilight Zone en vooral deze Candyman begin ik het gevoel te krijgen dat Peele blanke mensen niet echt tof lijkt te vinden.
En weet je..tot op zekere hoogte snap ik het he. Het idee waar Candyman op drijft van ghetto's en gentrificering en police brutality is duidelijk een kruis dat weegt op de black community, en soms moet je eens een hamer pakken om je boodschap er in te nagelen maar verpak het dan in een slimmer script dat de grote plottwists niet ruim op voorhand telefoneert, niet elk heteroseksueel blank personage vilein of achterlijk maakt en qua tempo in evenwicht is.
Of weet je...probeer gewoon eens een andere nagel.