Avondland
Well-known member
Het ontbreken van *die spoiler* zou anders wel een serieuze anticlimax zijn geweest.
Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
- Onderwerp starter coldplayke
- Startdatum
- Boeken
Hellsdinner
Crew Member
The Three Body Problem - Cixin Liu (Remembrance of Earth's Past #1)
Ik had wat moeite met het begin van dit Chinese Sci Fi boek maar eens ik een 50 tal paginas gelezen had, kon ik het met moeite weg leggen.
Het is zo interessant om eens de take van een andere cultuur op een sci fi verhaal te zien, in dit geval zie je duidelijk de andere focus en insteek van Liu in vergelijking met de meeste westerse auteurs.
Ik vond wel dat mijn genot in bepaalde delen een knauw kreeg door een overvloed van "sciency mumbo jumbo"... Soms is less, more.
Ondertussen toch aan #2 The Dark Forest begonnen, in combinatie met The Hobbit audiobook narated by Andy Serkis wanneer ik iets luchtiger wil (mijn eerste audiobook ooit!).
Ik had wat moeite met het begin van dit Chinese Sci Fi boek maar eens ik een 50 tal paginas gelezen had, kon ik het met moeite weg leggen.
Het is zo interessant om eens de take van een andere cultuur op een sci fi verhaal te zien, in dit geval zie je duidelijk de andere focus en insteek van Liu in vergelijking met de meeste westerse auteurs.
Ik vond wel dat mijn genot in bepaalde delen een knauw kreeg door een overvloed van "sciency mumbo jumbo"... Soms is less, more.
Ondertussen toch aan #2 The Dark Forest begonnen, in combinatie met The Hobbit audiobook narated by Andy Serkis wanneer ik iets luchtiger wil (mijn eerste audiobook ooit!).
FlyingHorseman
Well-known member
Octavia E. Butler - Kindred
Dit is in de VS een soort van klassieker, een verhaal over een zwarte vrouw in de jaren '70 die plots getransporteerd wordt naar een plantage met slaven begin 19de eeuw. Heel slim uitgangspunt om commentaar te leveren op het leven als slaaf en hoe makkelijk en dus gevaarlijk het is om slavernij te ondergaan als middel om te overleven. Spannend en leest als een trein, dit is een boek dat ik aan de gemiddelde BG lezer zou aanraden.
Fernanda Melchor - Hurricane Season
Een bruut, pikzwart boek over de moord op een heks in een klein dorpje, een roman die met een hakmes de Mexicaanse cultuur fileert, vooral het machismo, homofobie en vrouwenhaat. Daardoor was Roberto Bolaño de eerste referentie waar ik aan dacht, maar dan gekruist met Cormac McCarthy. Die laatste schrijver is niet enkel een raakpunt omwille van het geweld in dit korte boek maar ook door de vorm. Melchor kiest voor lange hoofdstukken met heel weinig leestekens en weinig rustpunten door lange, meanderende zinnen en een gebrek aan alinea's. Daardoor geen makkelijk boek maar al snel zat ik helemaal in het ritme en was het indrukwekkend om te merken hoe Melchor in de monoloog van een personage van hot naar her sprong zonder perspectief op het verhaal te verliezen. Ik ben benieuwd wat uw Mexicaanse collega hiervan zou vinden, @coldplayke.
Paul Auster - The New York Trilogy
Dit boek heb ik eerst gelezen toen ik 16 was ofzo en ik dacht toen dat dit gewoon drie standaard detectiveverhalen zouden zijn. Ik had toen geen benul van postmoderne boeken of metafictie, labels waaronder dit boek valt. Nu heb ik daar veel meer ervaring mee en genoot ik veel meer van deze roman. Dit is eerder een deconstructie van het genre, Auster gebruikt bepaalde conventies als springplank maar het detectivewerk is eerder "in" de personages zelf, meer van filosofische en introspectieve aard. Het tweede deel was mijn favoriet, dat werkte goed als een op zichzelf staand kortverhaal.
Dit is in de VS een soort van klassieker, een verhaal over een zwarte vrouw in de jaren '70 die plots getransporteerd wordt naar een plantage met slaven begin 19de eeuw. Heel slim uitgangspunt om commentaar te leveren op het leven als slaaf en hoe makkelijk en dus gevaarlijk het is om slavernij te ondergaan als middel om te overleven. Spannend en leest als een trein, dit is een boek dat ik aan de gemiddelde BG lezer zou aanraden.
Fernanda Melchor - Hurricane Season
Een bruut, pikzwart boek over de moord op een heks in een klein dorpje, een roman die met een hakmes de Mexicaanse cultuur fileert, vooral het machismo, homofobie en vrouwenhaat. Daardoor was Roberto Bolaño de eerste referentie waar ik aan dacht, maar dan gekruist met Cormac McCarthy. Die laatste schrijver is niet enkel een raakpunt omwille van het geweld in dit korte boek maar ook door de vorm. Melchor kiest voor lange hoofdstukken met heel weinig leestekens en weinig rustpunten door lange, meanderende zinnen en een gebrek aan alinea's. Daardoor geen makkelijk boek maar al snel zat ik helemaal in het ritme en was het indrukwekkend om te merken hoe Melchor in de monoloog van een personage van hot naar her sprong zonder perspectief op het verhaal te verliezen. Ik ben benieuwd wat uw Mexicaanse collega hiervan zou vinden, @coldplayke.
Paul Auster - The New York Trilogy
Dit boek heb ik eerst gelezen toen ik 16 was ofzo en ik dacht toen dat dit gewoon drie standaard detectiveverhalen zouden zijn. Ik had toen geen benul van postmoderne boeken of metafictie, labels waaronder dit boek valt. Nu heb ik daar veel meer ervaring mee en genoot ik veel meer van deze roman. Dit is eerder een deconstructie van het genre, Auster gebruikt bepaalde conventies als springplank maar het detectivewerk is eerder "in" de personages zelf, meer van filosofische en introspectieve aard. Het tweede deel was mijn favoriet, dat werkte goed als een op zichzelf staand kortverhaal.
Normale Mensen - Sally Rooney
Opnieuw een boek dat al een hele tijd in de kast staat, al 2 jaar ofzo. Ik was er ooit in begonnen, maar al snel gestopt door de verschrikkelijke keuze van de schrijfster om geen aanhalingstekens te gebruiken voor dialogen. Nu toch even door gezet, al blijf ik het een storende keuze vinden zonder enige meerwaarde.
Het is op zich best een mooi verhaal over liefde, vriendschap, eenzaamheid en hoe twee levens met elkaar verbonden raken. Het probleem is dat alles zo enorm oppervlakkig blijft, waardoor ik nooit een connectie met de twee hoofdpersonages kreeg. Ik snapte de keuzes die ze maakten niet en ik begreep eigenlijk al helemaal niet waarom ze tot elkaar aangetrokken raakten.
Er komen enorm veel thema's aan bod, zoals depressie of armoede vs rijkdom, maar ze worden nooit écht uitgewerkt. Buiten de twee hoofdpersonages zijn er nog heel wat anderen, maar eigenlijk leer je ook nooit wat over die personen.
Ik denk dat ik soms toch eens wat minder hoge verwachtingen moet hebben van populaire boeken
.
Opnieuw een boek dat al een hele tijd in de kast staat, al 2 jaar ofzo. Ik was er ooit in begonnen, maar al snel gestopt door de verschrikkelijke keuze van de schrijfster om geen aanhalingstekens te gebruiken voor dialogen. Nu toch even door gezet, al blijf ik het een storende keuze vinden zonder enige meerwaarde.
Het is op zich best een mooi verhaal over liefde, vriendschap, eenzaamheid en hoe twee levens met elkaar verbonden raken. Het probleem is dat alles zo enorm oppervlakkig blijft, waardoor ik nooit een connectie met de twee hoofdpersonages kreeg. Ik snapte de keuzes die ze maakten niet en ik begreep eigenlijk al helemaal niet waarom ze tot elkaar aangetrokken raakten.
Er komen enorm veel thema's aan bod, zoals depressie of armoede vs rijkdom, maar ze worden nooit écht uitgewerkt. Buiten de twee hoofdpersonages zijn er nog heel wat anderen, maar eigenlijk leer je ook nooit wat over die personen.
Ik denk dat ik soms toch eens wat minder hoge verwachtingen moet hebben van populaire boeken
.
Général Zantas
Well-known member
Mike Shackle - We Are The Dead (The Last War #1)
Eindelijk nog eens een echt nieuw Fantasy boek in de handen, na die mega reread van Malazan. Het deed deugd. Geholpen door het feit dat het echt wel een heel knap boek is. Het is niet diepgaand of complex zoals Malazan, maar het zit tjokvol actie en spanning, en de karakters zijn daarbovenop ook nog eens gewoon geloofwaardig en leuk om te volgen.
Sommige dingen zijn wat voorspelbaar, sommige dingen zijn wat simpel, maar alles bij mekaar is het gewoon een heel knap boek zoals ik zei.
Eindelijk nog eens een echt nieuw Fantasy boek in de handen, na die mega reread van Malazan. Het deed deugd. Geholpen door het feit dat het echt wel een heel knap boek is. Het is niet diepgaand of complex zoals Malazan, maar het zit tjokvol actie en spanning, en de karakters zijn daarbovenop ook nog eens gewoon geloofwaardig en leuk om te volgen.
Sommige dingen zijn wat voorspelbaar, sommige dingen zijn wat simpel, maar alles bij mekaar is het gewoon een heel knap boek zoals ik zei.
Normale Mensen - Sally Rooney
Opnieuw een boek dat al een hele tijd in de kast staat, al 2 jaar ofzo. Ik was er ooit in begonnen, maar al snel gestopt door de verschrikkelijke keuze van de schrijfster om geen aanhalingstekens te gebruiken voor dialogen. Nu toch even door gezet, al blijf ik het een storende keuze vinden zonder enige meerwaarde.
Het is op zich best een mooi verhaal over liefde, vriendschap, eenzaamheid en hoe twee levens met elkaar verbonden raken. Het probleem is dat alles zo enorm oppervlakkig blijft, waardoor ik nooit een connectie met de twee hoofdpersonages kreeg. Ik snapte de keuzes die ze maakten niet en ik begreep eigenlijk al helemaal niet waarom ze tot elkaar aangetrokken raakten.
Er komen enorm veel thema's aan bod, zoals depressie of armoede vs rijkdom, maar ze worden nooit écht uitgewerkt. Buiten de twee hoofdpersonages zijn er nog heel wat anderen, maar eigenlijk leer je ook nooit wat over die personen.
Ik denk dat ik soms toch eens wat minder hoge verwachtingen moet hebben van populaire boeken
Oké, je hebt me overtuigd. Dit boek ga ik dus niet lezen. Al zo vaak vast gehad maar nooit gekocht. Jouw review doet me echt vermoeden dat er een grote kans bestaat dat dit boek niet voor mij is en er zijner nog zoveel op te lezen
.
Bleak House - Charles Dickens
In de essentie is Bleak House een aanklacht tegen ellenlange rechtzaken, die soms decennia aanslepen en waarbij geen enkele partij nog iets te winnen heeft en gewoon op een resolutie hoopt zodat de gerechterlijke kosten niet blijven aantikken. Dit klinkt ook nu nog voor een hedendaags lezerpubliek bekend in de oren. Ik heb eerder enkel nog maar Hard Times van Dickens gelezen (ook de moeite), maar iedereen weet wel dat Dickens voor zijn tijd een opmerkelijk goed oog had voor sociaal onrecht, mede ingegeven door zijn eigen zware jeugd vol kinderarbeid en armoede.
Natuurlijk blijft Dickens wel in een bepaald keurslijf schrijven en is hij niet gevrijwaard van Victoriaanse clichés, maar ik was toch geregeld aangenaam verrast door hoe modern sommige passages destijds al waren. Spelen met indirecte rede, wisselende perspectieven, wat meer absurde humor, ... Het klinkt een beetje belachelijk om een van de meest bekende auteurs allertijden aan te bevelen, maar bij deze: die Dickens kerel kan wel een stukje schrijven.
In de essentie is Bleak House een aanklacht tegen ellenlange rechtzaken, die soms decennia aanslepen en waarbij geen enkele partij nog iets te winnen heeft en gewoon op een resolutie hoopt zodat de gerechterlijke kosten niet blijven aantikken. Dit klinkt ook nu nog voor een hedendaags lezerpubliek bekend in de oren. Ik heb eerder enkel nog maar Hard Times van Dickens gelezen (ook de moeite), maar iedereen weet wel dat Dickens voor zijn tijd een opmerkelijk goed oog had voor sociaal onrecht, mede ingegeven door zijn eigen zware jeugd vol kinderarbeid en armoede.
Natuurlijk blijft Dickens wel in een bepaald keurslijf schrijven en is hij niet gevrijwaard van Victoriaanse clichés, maar ik was toch geregeld aangenaam verrast door hoe modern sommige passages destijds al waren. Spelen met indirecte rede, wisselende perspectieven, wat meer absurde humor, ... Het klinkt een beetje belachelijk om een van de meest bekende auteurs allertijden aan te bevelen, maar bij deze: die Dickens kerel kan wel een stukje schrijven.
Laatst bewerkt:
Général Zantas
Well-known member
Mike Shackle - A Fool's Hope (The Last War #2)
Blijft een rollercoaster van actie en spanning. Korte hoofdstukken die bijna altijd eindigen in een kleine cliffhanger, je wordt indirect gedwongen om verder te lezen. De personages blijven zich geloofwaardig ontwikkelen, al is het natuurlijk wel handig voor het verhaal dat ze zich allemaal in positieve zin ontwikkelen ten tijde van total war and destruction.
Ik blijf onder de indruk van de trilogie die na 2 boeken wat mij betreft nog geen enkel zwak moment heeft gekend.
Blijft een rollercoaster van actie en spanning. Korte hoofdstukken die bijna altijd eindigen in een kleine cliffhanger, je wordt indirect gedwongen om verder te lezen. De personages blijven zich geloofwaardig ontwikkelen, al is het natuurlijk wel handig voor het verhaal dat ze zich allemaal in positieve zin ontwikkelen ten tijde van total war and destruction.
Ik blijf onder de indruk van de trilogie die na 2 boeken wat mij betreft nog geen enkel zwak moment heeft gekend.
Hellsdinner
Crew Member
The Hobbit - JRR Tolkien (Read by Andy Serkis)
Mijn eerste audiobook uit!
Eerst wat general audiobook impressions:
Positief:
- Leuk om de intonaties en stemmen te horen die een goede verteller gebruikt.
- Je kan terwijl je luistert iets anders doen: de afwas, dwijlen, koken, rijden, openbaar vervoer, ...
- Play Books van Google werkt goed waardoor je gemakkelijk per chapter kan luisteren of gewoon kan pauzeren wanneer je wilt.
- Heeft minder concentratie nodig dan actief zelf lezen.
Minder:
- Soms gaat het zo traag, valt me nu pas op hoe snel ik zelf eigenlijk lees. IS ook wel deels positief, leven moet niet altijd gehaast zijn.
- Soms moeilijk om het volume juist te zetten, de verteller zal fluisteren of roepen afhankelijk van of een karakter dit doet, waardoor het soms veel te luid was en soms te zacht.
- Zoals ik al zei is het leuk dat je terwijl iets anders kan doen, maar soms dwalen mijn gedachten (iets wat ik ook bij podcasts heb bvb) waarna ik besef dat ik geen idee heb wat er de laatste 10 minuten verteld is geweest (gelukkig wel gemakkelijk om terug te spoelen).
Dit boek zelf dan.
Serkis heeft een verbazend goede stem, kon zonder problemen tussen karakters switchen en ook het hele boek lang de stemmen per karakter behouden waardoor ik meteen kon weten wie er aan het woord was zelfs zonder "Bilbo zei, Thorin zei" etc.
Beste stuk was ongetwijfeld Riddles in the Dark, waar we Serkis zijn Gollum in volle glorie horen.
The Hobbit is altijd een aangenaam weerzien. Als een warm dekentje op een koude dag.
Ga er zeker nog beluisteren!
Mijn eerste audiobook uit!
Eerst wat general audiobook impressions:
Positief:
- Leuk om de intonaties en stemmen te horen die een goede verteller gebruikt.
- Je kan terwijl je luistert iets anders doen: de afwas, dwijlen, koken, rijden, openbaar vervoer, ...
- Play Books van Google werkt goed waardoor je gemakkelijk per chapter kan luisteren of gewoon kan pauzeren wanneer je wilt.
- Heeft minder concentratie nodig dan actief zelf lezen.
Minder:
- Soms gaat het zo traag, valt me nu pas op hoe snel ik zelf eigenlijk lees. IS ook wel deels positief, leven moet niet altijd gehaast zijn.
- Soms moeilijk om het volume juist te zetten, de verteller zal fluisteren of roepen afhankelijk van of een karakter dit doet, waardoor het soms veel te luid was en soms te zacht.
- Zoals ik al zei is het leuk dat je terwijl iets anders kan doen, maar soms dwalen mijn gedachten (iets wat ik ook bij podcasts heb bvb) waarna ik besef dat ik geen idee heb wat er de laatste 10 minuten verteld is geweest (gelukkig wel gemakkelijk om terug te spoelen).
Dit boek zelf dan.
Serkis heeft een verbazend goede stem, kon zonder problemen tussen karakters switchen en ook het hele boek lang de stemmen per karakter behouden waardoor ik meteen kon weten wie er aan het woord was zelfs zonder "Bilbo zei, Thorin zei" etc.
Beste stuk was ongetwijfeld Riddles in the Dark, waar we Serkis zijn Gollum in volle glorie horen.
The Hobbit is altijd een aangenaam weerzien. Als een warm dekentje op een koude dag.
Ga er zeker nog beluisteren!
Lincoln in the Bardo - George Saunders
Er is een tijd geweest dat ik de Man Booker Prize laureaten in mijn boekenkast aaneenreeg. De prijs zaait verdeeldheid onder critici en heeft niet in alle kringen een even goede naam, maar de winnaars die ik al gelezen had waren, op een enkeling na, van een behoorlijk hoog niveau.
Deze winnaar heb ik lang resoluut niet willen lezen, omdat de synopsis te veel fantasy-elementen bevatte, en dat genre mij doorgaans niet aanspreekt. Maar toen zag ik hem aan een mooie prijs eens in de Slegte liggen, en wou ik hem toch een kans geven.
Ik heb er geen spijt van! Het is een uiterst origineel boek dat het fantasy-genre met de historische roman vermengd. Het verhaal gaat over Willie Lincoln, het zoontje van de president die al jong stierf. Nadien deden geruchten de ronde dat Abraham Lincoln het graf van Willie openbrak om zijn zoon nog een paar keer in zijn armen te kunnen houden. De roman geeft erg mooi de interactie tussen vader (in het hier-en-nu) en de zoon (in het hiernamaals) weer, maar voert ook een hele rist aan originele zijpersonages op, die ieder om verschillende redenen op dezelfde plek als Willie zijn beland en zich nu proberen een weg terug te klauwen.
Ik zie dit boek zo verfilmd worden als Burtonesque stop-motion, of in de stijl van Isle of Dogs van Wes Anderson. Voor mij was de grote sterkte van dit boek niet zozeer de set-up of het verhaal. Het grote paradepaardje van Saunders is zijn uitwerking van de interne monoloog, de grens tussen fictie en non-fictie die ook in de vormgeving vervaagt, en de wisselende vertelperspectieven die mekaar in sneltempo aflossen. Hij doet het allemaal moeiteloos overkomen, maar je ziet dat hier veel werk in is gekropen en goed over is nagedacht.
Er is een tijd geweest dat ik de Man Booker Prize laureaten in mijn boekenkast aaneenreeg. De prijs zaait verdeeldheid onder critici en heeft niet in alle kringen een even goede naam, maar de winnaars die ik al gelezen had waren, op een enkeling na, van een behoorlijk hoog niveau.
Deze winnaar heb ik lang resoluut niet willen lezen, omdat de synopsis te veel fantasy-elementen bevatte, en dat genre mij doorgaans niet aanspreekt. Maar toen zag ik hem aan een mooie prijs eens in de Slegte liggen, en wou ik hem toch een kans geven.
Ik heb er geen spijt van! Het is een uiterst origineel boek dat het fantasy-genre met de historische roman vermengd. Het verhaal gaat over Willie Lincoln, het zoontje van de president die al jong stierf. Nadien deden geruchten de ronde dat Abraham Lincoln het graf van Willie openbrak om zijn zoon nog een paar keer in zijn armen te kunnen houden. De roman geeft erg mooi de interactie tussen vader (in het hier-en-nu) en de zoon (in het hiernamaals) weer, maar voert ook een hele rist aan originele zijpersonages op, die ieder om verschillende redenen op dezelfde plek als Willie zijn beland en zich nu proberen een weg terug te klauwen.
Ik zie dit boek zo verfilmd worden als Burtonesque stop-motion, of in de stijl van Isle of Dogs van Wes Anderson. Voor mij was de grote sterkte van dit boek niet zozeer de set-up of het verhaal. Het grote paradepaardje van Saunders is zijn uitwerking van de interne monoloog, de grens tussen fictie en non-fictie die ook in de vormgeving vervaagt, en de wisselende vertelperspectieven die mekaar in sneltempo aflossen. Hij doet het allemaal moeiteloos overkomen, maar je ziet dat hier veel werk in is gekropen en goed over is nagedacht.
Général Zantas
Well-known member
Mike Shackle - Until the Last (The Last War #3)
Derde en laatste deel van deze trilogie. Vrij onbekend ondanks prominente vermeldingen op bepaalde youtube-kanalen, maar zeer zeer goed. Wederom tjokvol actie zonder verveling.
Het enige minpuntje is dat de slechterik enerzijds wat eenzijdig afgebeeld wordt en anderzijds het eindgevecht nogal snel voorbij is. Het hele derde boek is bij wijze van spreken gevecht na gevecht na gevecht met een veldslag of twee er tussen gegooid, maar eenmaal de eindbaas op het toneel verschijnt, is het op een paar bladzijden eigenlijk opgelost.
Naast de actie en spanning die continue aanwezig zijn en blijven (want hetzelfde was het geval in de eerste 2 boeken), heb je nu toch ook een aantal leuke twists en gebeurtenissen. Vooral het einde voor 1 van de protagonisten, NA het verslaan van de eindbaas, is echt een stomp-in-je-maag gevoel, zo brutaal.
Kan het iedereen echt alleen maar aanraden.
Derde en laatste deel van deze trilogie. Vrij onbekend ondanks prominente vermeldingen op bepaalde youtube-kanalen, maar zeer zeer goed. Wederom tjokvol actie zonder verveling.
Het enige minpuntje is dat de slechterik enerzijds wat eenzijdig afgebeeld wordt en anderzijds het eindgevecht nogal snel voorbij is. Het hele derde boek is bij wijze van spreken gevecht na gevecht na gevecht met een veldslag of twee er tussen gegooid, maar eenmaal de eindbaas op het toneel verschijnt, is het op een paar bladzijden eigenlijk opgelost.
Naast de actie en spanning die continue aanwezig zijn en blijven (want hetzelfde was het geval in de eerste 2 boeken), heb je nu toch ook een aantal leuke twists en gebeurtenissen. Vooral het einde voor 1 van de protagonisten, NA het verslaan van de eindbaas, is echt een stomp-in-je-maag gevoel, zo brutaal.
Kan het iedereen echt alleen maar aanraden.
De glorieuze reis van Arthur Less - Andrew Sean Greer
Een verhaal over een man die bijna 50 wordt en een kleine wereldreis start om niet naar het huwelijk van zijn ex te moeten gaan.
Erg vlot, en met momenten erg mooi, geschreven. Het verhaal zelf is niet erg bijzonder en de helft van de tijd had ik geen idee wat de meerwaarde was van sommige gebeurtenissen, maar op het einde komt het wel mooi samen.
Ik ben blij dat ik het gelezen heb, maar ik vrees dat het me niet meteen gaat bij blijven. Ik vond het dan ook eerder verrassend dat het een Pulitzer prijs had gewonnen.
Een verhaal over een man die bijna 50 wordt en een kleine wereldreis start om niet naar het huwelijk van zijn ex te moeten gaan.
Erg vlot, en met momenten erg mooi, geschreven. Het verhaal zelf is niet erg bijzonder en de helft van de tijd had ik geen idee wat de meerwaarde was van sommige gebeurtenissen, maar op het einde komt het wel mooi samen.
Ik ben blij dat ik het gelezen heb, maar ik vrees dat het me niet meteen gaat bij blijven. Ik vond het dan ook eerder verrassend dat het een Pulitzer prijs had gewonnen.
The Golden Rule - Amanda Craig
In het begin van het boek ontmoeten twee vrouwen in het midden van een echtscheiding elkaar op de trein. Ze maken een akkoord om elkaars ex te vermoorden.
Het boek begin sterk maar al snel was het duidelijk in welke richting het ging gaan. Wat mij het meeste stoorde aan dit boek was het einde.
In het begin van het boek ontmoeten twee vrouwen in het midden van een echtscheiding elkaar op de trein. Ze maken een akkoord om elkaars ex te vermoorden.
Het boek begin sterk maar al snel was het duidelijk in welke richting het ging gaan. Wat mij het meeste stoorde aan dit boek was het einde.
Het was echt veel te perfect. Het hoofdpersonage begint in een situatie waarin ze amper een dak boven haar hoofd kan betalen en op het einde, nadat de climax van het plot heft plaatsgevonden, is alles ineens beter voor haar. Alle puzzelstukjes vallen op hun plaats en het is net een Disney film. Heel ongeloofwaardig en het geeft totaal geen voldoening.
A Bend in the River - V.S. Naipaul
In deze roman, die zich situeert rond het midden van de vorige eeuw, is Salim aan het woord, een man van Indische komaf die al zijn hele leven met zijn familie in Afrika woont en nu naar Centraal Afrika (vermoedelijk Congo, maar dit wordt nooit expliciet gezegd) verhuist om daar een winkeltje van een familielid over te nemen. Hoewel Salims familie zeker niet tot de toplagen van de sociale kringen behoort, is hij wel van bovengemiddeld goede komaf en krijgt hij dus een van de huisslaven toegestuurd.
Wat volgt is een behoorlijk zwartgallige blik op de Afrikaanse regimes die na het vertrek van de Europeanen voet aan de grond krijgen en die met veel bla bla maar ook veel letterlijke boem boem regeren. Veel lezers hebben kritiek geuit op wat zij als een eenzijdige en stigmatiserende vertelling van het post-koloniale Afrika zien, en hoewel ik zeker ook bij bepaalde uitspraken inwendig kanttekeningen plaatste, kan ik het daar toch niet volledig mee eens zijn. Alles wordt vanuit een duidelijk perspectief meegegeven, namelijk dat van Salim, en die onderneemt zelf een behoorlijk aantal dubieuze acties waarmee zijn integriteit en ethiek, en daarmee ook zijn nauwe blik op de zaken, sterk in vraag kunnen worden getrokken. Het feit dat Naipaul zelf van Indische komaf was, zal ermee voor hebben gezorgd dat hij als één persoon met Salim vereenzelvigd werd, maar ik probeer het boek altijd los van de auteur te zien. De achtergrond van een auteur kan helpen om de totstandkoming van een werk beter te vatten, maar daar eindigt het voor mij.
Ik heb dit boek graag gelezen. Het deed me op veel momenten aan de grote, klassieke stilisten denken, zoals bijvoorbeeld F. Scott Fitzgerald of Ralph Ellison. Dit soort romans, met een erg strak en afgebakend verhaal dat recht op zijn doel af gaat en waarbij met ieder hoofdstuk de inzet wordt verhoogd, is ook wel een aangename afwisseling van de chaotische en versplinterde verhaallijnen in de postmoderne werken die ik graag lees.
In deze roman, die zich situeert rond het midden van de vorige eeuw, is Salim aan het woord, een man van Indische komaf die al zijn hele leven met zijn familie in Afrika woont en nu naar Centraal Afrika (vermoedelijk Congo, maar dit wordt nooit expliciet gezegd) verhuist om daar een winkeltje van een familielid over te nemen. Hoewel Salims familie zeker niet tot de toplagen van de sociale kringen behoort, is hij wel van bovengemiddeld goede komaf en krijgt hij dus een van de huisslaven toegestuurd.
Wat volgt is een behoorlijk zwartgallige blik op de Afrikaanse regimes die na het vertrek van de Europeanen voet aan de grond krijgen en die met veel bla bla maar ook veel letterlijke boem boem regeren. Veel lezers hebben kritiek geuit op wat zij als een eenzijdige en stigmatiserende vertelling van het post-koloniale Afrika zien, en hoewel ik zeker ook bij bepaalde uitspraken inwendig kanttekeningen plaatste, kan ik het daar toch niet volledig mee eens zijn. Alles wordt vanuit een duidelijk perspectief meegegeven, namelijk dat van Salim, en die onderneemt zelf een behoorlijk aantal dubieuze acties waarmee zijn integriteit en ethiek, en daarmee ook zijn nauwe blik op de zaken, sterk in vraag kunnen worden getrokken. Het feit dat Naipaul zelf van Indische komaf was, zal ermee voor hebben gezorgd dat hij als één persoon met Salim vereenzelvigd werd, maar ik probeer het boek altijd los van de auteur te zien. De achtergrond van een auteur kan helpen om de totstandkoming van een werk beter te vatten, maar daar eindigt het voor mij.
Ik heb dit boek graag gelezen. Het deed me op veel momenten aan de grote, klassieke stilisten denken, zoals bijvoorbeeld F. Scott Fitzgerald of Ralph Ellison. Dit soort romans, met een erg strak en afgebakend verhaal dat recht op zijn doel af gaat en waarbij met ieder hoofdstuk de inzet wordt verhoogd, is ook wel een aangename afwisseling van de chaotische en versplinterde verhaallijnen in de postmoderne werken die ik graag lees.
All That’s Left in the World - Erik J. Brown
Wow, wat een ongelofelijk leuk boek. Het eerste boek in een hele tijd dat ik in het Engels heb gelezen, maar het is ontzettend vlot geschreven.
Het gaat over twee tienerjongens die op zoek gaan naar hoop na het overleven van een pandemie. Het boek is al geschreven in 2015, toen er van corona nog geen sprake was, maar pas gepubliceerd in 2022. Het is wat als The Walking Dead, maar dan zonder zombies
.
Zeer veel actie, erg fast paced. Een mooi post-apocalyptisch verhaal dus, met een duidelijke queer verhaallijn. Iets wat toch niet zo vaak voor lijkt te komen in dit genre.
Het is eigenlijk een boek dat gewoon staat te wachten om verfilmd te worden!
Wow, wat een ongelofelijk leuk boek. Het eerste boek in een hele tijd dat ik in het Engels heb gelezen, maar het is ontzettend vlot geschreven.
Het gaat over twee tienerjongens die op zoek gaan naar hoop na het overleven van een pandemie. Het boek is al geschreven in 2015, toen er van corona nog geen sprake was, maar pas gepubliceerd in 2022. Het is wat als The Walking Dead, maar dan zonder zombies
.Zeer veel actie, erg fast paced. Een mooi post-apocalyptisch verhaal dus, met een duidelijke queer verhaallijn. Iets wat toch niet zo vaak voor lijkt te komen in dit genre.
Het is eigenlijk een boek dat gewoon staat te wachten om verfilmd te worden!
ns_man
Well-known member
900 kleppers begot!
Mijn verstand zegt dat ik eerst m'n huidige to do list moet afwerken, alvorens die ik in huis haal. Tot ik een boekenwinkel binnenwandel
.
Général Zantas
Well-known member
900 kleppers begot!
Mijn verstand zegt dat ik eerst m'n huidige to do list moet afwerken, alvorens die ik in huis haal. Tot ik een boekenwinkel binnenwandel
Wandel dan pas een boekenwinkel binnen als je je to-do list hebt afgewerkt!
