Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Tijdje geleden ook eens aan 'De broers Karamazov' begonnen. Als iemand dit boek zo vaak herleest moet die wel echt speciaal zijn.
Moet zeggen ik ben een 200tal bladzijden ver en ik moet er mij echt door worstelen. Maar wil niet opgeven en ik dacht ik probeer eens een engels exemplaar en warempel die vind ik vele malen beter te lezen.

Ge zijt niet de enige :)
De grote Russische auteurs zijn gewoon niet mijn ding denk ik. @Avondland is daarentegen een superfan :p
 
Tijdje geleden ook eens aan 'De broers Karamazov' begonnen. Als iemand dit boek zo vaak herleest moet die wel echt speciaal zijn.
Moet zeggen ik ben een 200tal bladzijden ver en ik moet er mij echt door worstelen. Maar wil niet opgeven en ik dacht ik probeer eens een engels exemplaar en warempel die vind ik vele malen beter te lezen.
Engelse vertaling van Richard Pevear en Larissa Volokhonsky? Heb ik recent ook herlezen. :)
 
Kennis gemaakt met de wereld van P Djeli Clark.

Eerst een korte novella gelezen (40 pagina's) om te zien of zijn schrijfstijl en de verhaalsiteuring me aanspreekt, en daarna de eerste op zichzelf staande novel in de reeks.

A Master of Djinn

Dit is de volwaardige novel. Heel knap boek. Sterk geschreven, spannend, humoristisch op de gepaste momenten, mysterieus en intrigerend, vernieuwend (voor mij toch) en zeer zeker origineel.
Eigenlijk onze normale wereld tot ergens in de 19e eeuw wanneer een Soedannese mysticus een poort opent naar een andere wereld waardoor een hoop Djinns en andere bovennatuurlijke wezens onze Aarde voornamelijk vreedzaam komen bevolken en het leven naar een hoger niveau tillen. Goed, fast-forward 50 jaar en enkele jaren voor WO 1 zou losbarsten, is Egypte wegens samenwerking met die Djinns een supermacht geworden (maar uiteraard een vredelievende, moderne, vooruitstrevende supermacht). We volgen doorheen het boek Fatma, een inspectrice in het vroege 20e eeuwse Cairo aan het Ministerie van Alchemy, Enchantments and Supernatural Entities. Er gebeuren vreemde en gewelddadige zaken die opgehelderd moeten worden, het is voornamelijk een whodunnit-Fantasy verhaal. Maar zoals ik vermeldde, het is zeer sterk geschreven en blijft doorheen het verhaal spannen en intrigeren.
Het einde daarentegen was helaas van een iets minder niveau. Teveel geforceerde humor en de auteur koos een aantal keer een te gemakkelijke oplossing naar mijn mening.
Toch een verdiende 4* rating.

A Dead Djinn in Cairo

Dit is de 40-pagina tellende novelette voorafgaande aan het hoofdverhaal. Vrij kort dus moeilijk om echte conclusies te trekken, maar je merkt al snel dat Clark echt lekker kan schrijven. Alleen waren de eerste hoofdstukken iets teveel doorspekt van adjectieven. Bijna elk substantief werd voorafgegaan door 2-3 subjectieven. Maakte het lezen wat stroever, maar hij hield er gelukkig na een tijdje mee op.
Deftige novelette waarin je Fatma en de wereld beter leert kennen voor je aan het echte verhaal begint. Het is ook gratis online op de Tor website terug te vinden, dus er is geen reden om het niet te lezen voorafgaande aan A Master of Djinn.
 
American Gods door Neil Gaiman

Nou, heel onverwachts toch teleurgesteld over deze. Ik heb er daardoor ook heel lang over gedaan, de nood om te weten wat er ging gebeuren was vrij snel weg. De sfeer zat goed en de personages waren echt goed uitgewerkt, landschappen en settings kon ik me goed voorstellen,... Het verhaal daarentegen boeide me naar het einde toe minder en minder. Heel jammer want ik had (te ?) hoge verwachtingen .
Na 5 maand heb ik die eindelijk ook uit :D
Ik volg wel: qua sfeer en lore vond ik die wel leuk. Maa qua plot bleef ik ook wat op mijn honger zitten. Het voelde allemaal overingewikkeld aan.
Het idee van de two man con is wel leuk. Maar de rol van Shadow en zijn afkomst lijken me wat te belangrijk worden gemaakt. Terwijl dat er weinig lijkt toe te doen. En dan de subplot met die vermiste kinderen en Hinzelmann leek er achteraf aan vast geniet.
 
Revolusi van David Van Reybrouck uit gelezen. Weer héél wat gaten in mijn kennis gedicht. Fascinerend relaas van een land met een voortrekkende rol in de dekolonisatie na de Tweede Wereldoorlog. Over hoe de Nederlanders ook hun boekje te buiten gingen tijdens hun kolonisatieperiode én hoe intens de dekolonisatiestrijd ging, waarbij Nederland erg halstarrig vasthield aan het idee van een overzees gebied en dat tot irritatie van vele andere landen en hoe zij gebruik maakten van incidenteel en structureel oorlogsgeweld. Hele dorpen uitgemoord. Over hoe de VS die een drijvende kracht was achter de dekolonisatie tegelijk ook neo-kolonialistische handelingen trof. Dat Indonesië maar liefst 4 miljoen burgerslachtoffers had (vooral door hongersnood) in WO II. Op vele vlakken een eye-opener en een zeer aangename schrijfstijl. Alleen vond ik het einde wat rommelig en afgehaspeld na de conferentie van Bandoeng, maar dat vergeef ik hem.

Het is vandaag 22 december en dat valt toevallig samen met de aanvang van De avonden van Gerard Reve. Dat is een blij weerzien!
Wel wel ik heb gisteren De avonden uitgelezen en ik ga vandaag beginnen aan Revolusi. :unsure:

De avonden - Gerard Reve
Perfect boek om tijdens koude winteravonden te lezen. Het gaat over Frits die zijn verveelde winteravonden beleeft met zijn ouders en vrienden. Geregeld grappig, een 3 op 5 waard voor mij.
 
The Eye of the World - Robert Jordan
Fijn om me terug in de wereld van The Wheel of Time te begeven. Sinds ik de boeken voor het laatst heb gelezen, meer dan 10 jaar geleden, is er heel wat veranderd in de grootte van de bibliotheek aan fantasyboeken in mijn hoofd. Toch houdt dit eerste boek zich uitstekend overeind in het genre, ook al voelen enkele zaken ouderwets en voorspelbaar aan en vond ik het einde teleurstellend. The Eye of the World slaagt er gewoon geweldig goed in om het gevoel van een groot avontuur op de lezer over te dragen.

Misery - Stephen King
Mijn eerste Stephen King boek, The Green Mile, verraste me omdat ik een horror verhaal verwachtte. Dat kreeg ik uiteindelijk wel op mijn bord bij mijn tweede King boek. De film heb ik trouwens nooit gezien dus dit was een pageturner van jewelste die op twee dagen uit was. De engste verhalen zijn degenen die hun wortels in de realiteit hebben en sommige scenes uit Misery voelen recht uit het leven gegrepen en King doet de psychologie van beide hoofdpersonages op fascinerende wijze uit de doeken.

Ik las dat King zelf geworsteld heeft met een drugsverslaving en dat komt ook tot uiting in dit verhaal. Ook bij Annie zijn de obsessies en paraonia duidelijk aanwezig en zij filtert de wereld door haar eigen, sterk gekleurde brilglazen waarin je ofwel een 'poor poor thing' of een 'dirty birdie' bent. Het contrast tussen haar soms infantiele woordkeuze (en afkeer van grof taalgebruik in het algemeen) en hoe grof haar handelingen soms zijn, kan je als lezer moeilijk ontgaan.

The Great Hunt - Robert Jordan
De titel van boek twee zegt eigenlijk alles wat je erover moet weten. De structuur van het verhaal is erg simpel maar het werkt en de finale in Falme was zeer goed uitgewerkt. De personages zijn ook allemaal duidelijk groeiende vergeleken met de eerste hoofdstukken in Emond's Field, al blijf ik me wel storen aan bepaalde mensen, vnl. het trio Egwene, Elayne en Nynaeve. Dom en arrogant is geen fijne combinatie.

The Fifth Season - N.K. Jemisin
De setting van The Fifth Season is erg origineel en doet me een beetje denken aan de Broken Empire trilogie van Mark Lawrence, een mengelmoes van post-apocalyptisch en middeleeuws. Ook het magiesysteem, gebaseerd op geologie, is goed uitgewerkt alsook de sociale gevolgen daarvan. Je ziet wel vaker reeksen waarin magiers primair als gevaar worden gezien en geketend worden, dan denk ik aan bv. aan Seanchan uit The Wheel of Time of de Templars uit de Dragon Age reeks. Hier worden de orogenes zelfs niet als mensen aanzien en het boek slaagt erin om dit geloofwaardig over te brengen d.m.v. de drie hoofdpersonages.

Wat ik minder vond, is dat het boek toch te weinig aan worldbuilding doet. Ja, er zijn de voorgaande seizoenen die vermeld en de auteur geeft steeds de indruk dat de aarde een enorm rijke geschiedenis vol beschavingen heeft doorlopen met artefacten van deadcivs. Maar over de huidige staat van de wereld wordt er toch te weinig informatie gegeven. Misschien omdat de locaties en point of views zo beperkt zijn? Verder vond ik de personages, met uitzondering van Damaya en Syenite, niet bijster interessant. Daarmee wil ik niet zeggen dat het boek slecht geschreven is, integendeel, maar ik voelde me wel minder in het verhaal gezogen dan bv. een Hobb of Abercrombie dat kan doen.

Next: Later, The Dragon Reborn (nog meer avonturen van mijn favoriete trio :help:) en The City of Brass.
 
De avonden - Gerard Reve

Weer fel van genoten. Prachtig winters verhaal en bomvol humor. Frits had af en toe wel eens een dreun mogen krijgen voor zijn astrante gedrag, maar ergens vergeef je hem wel. Zijn innerlijke monologen zijn dan weer herkenbaar en ik herkende er zelfs wat stukjes Dostojevski in bij deze lezing.

Ik zet het jaareinde in met de nieuwe van Knausgard: De Morgenster. Tot hiertoe heeft die me nog niet teleurgesteld.
 
De avonden - Gerard Reve

Weer fel van genoten. Prachtig winters verhaal en bomvol humor. Frits had af en toe wel eens een dreun mogen krijgen voor zijn astrante gedrag, maar ergens vergeef je hem wel. Zijn innerlijke monologen zijn dan weer herkenbaar en ik herkende er zelfs wat stukjes Dostojevski in bij deze lezing.

Ik zet het jaareinde in met de nieuwe van Knausgard: De Morgenster. Tot hiertoe heeft die me nog niet teleurgesteld.
Zelfs ik begon na al die commentaar van Frits op zijn kalende makkers onbehaaglijk naar mijn haarlijn te grijpen op een duur...
 
De avonden - Gerard Reve

Weer fel van genoten. Prachtig winters verhaal en bomvol humor. Frits had af en toe wel eens een dreun mogen krijgen voor zijn astrante gedrag, maar ergens vergeef je hem wel. Zijn innerlijke monologen zijn dan weer herkenbaar en ik herkende er zelfs wat stukjes Dostojevski in bij deze lezing.

Ik zet het jaareinde in met de nieuwe van Knausgard: De Morgenster. Tot hiertoe heeft die me nog niet teleurgesteld.
Boek opgezocht en bedankt @Avondland, NOG eentje voor op m'n lijstje!
 
Bling Bling: diamantroof in Delhi - Jan Van der Cruysse

Heel tof boek van eigen bodem. Leest super vlot ondanks er veel personages en locaties hun introductie maken in het begin. Het verhaal begint zeer rustig en onschuldig, maar eens het ripple effect in gang treedt, wordt het wel heftig. Het verbaasd me dan ook niet dat de filmrechten al verkocht zijn. Internationaal zou dit verhaal wel een kans maken.

Ben zeer benieuwd naar de twee vervolgdelen in de Bling Bling trilogie.

5/5

Volgend boek wordt weer iets luchtiger en nostalgisch: Harry Potter 2.
 
Laatst bewerkt:
E.R. Eddison - The Worm Ouroboros

Dit boek stond al een hele tijd op mijn leeslijst, en toen ik het onlangs gratis op Amazon zag staan (ebook) heb ik niet getwijfeld. Dit is een boek uit 1922 en geldt als een der allereerste echte Fantasy werken. Vanuit dat aspect moet je als Fantasy-fan dit dus proberen te lezen.

Het begint een beetje bizar met een personage in onze eigen wereld die meegetroond wordt naar een vreemde planeet waar 2 naties met elkaar in conflict raken, en waar hij de onzichtbare toeschouwer is in wat een epische strijd moet worden. Het bizarre is namelijk dat dit personage na het tweede hoofdstuk niet meer vermeld wordt, zelfs niet op het einde. Alsof Eddison het personage compleet vergeten is.
Voorts is dit een prototype van high fantasy zoals we het vandaag kennen: ëen andere wereld, verscheidene personages die een hoofdrol spelen met hun eigen point of view, magie, queestes, veldslagen en conflicten.

Desondanks is het verhaal en vooral de moraal nogal gedateerd en op bepaalde Middeleeuwse idealen gebaseerd, en het einde is wat mij betreft vrij idioot.
De schrijfstijl is echt next-level, omdat Eddison een soort Shapespeare-achtige stijl hanteert inclusief woordgebruik dus heel veel thee's en thou's, veel "eth" achteraan de werkwoorden, etc. Hij doet het wel heel goed, en hij schrijft echt mooi, de beschrijvingen zijn vaak heel knap en uitgebreid. Maar voor een niet-native is het wel heel moeilijk om door te komen.

Dismal and fearsome to view was this strong place of Carcë, most like to the embodied soul of dreadful night brooding on the waters of that sluggish river: by day a shadow in broad sunshine, the likeness of pitiless violence sitting in the place of power, darkening the desolation of the mournful fen; by night, a blackness more black than night herself.

”And for thirty days and thirty nights wandered I alone on the face of the Moruna in Upper Impland, where scarce a living soul hath been: and there the evil wights that people the air of that desert dogged my steps and gibbered at me in darkness. Yet was I unafraid; and came in due time to Morna Moruna, and thence, standing on the lip of the escarpment as it were on the edge of the world, looked southaway where never mortal eye had gazed aforetime, across the untrodden forests of the Bhavinan. And in that skyey distance, pre-eminent beyond range on range of ice-robed mountains, I beheld two peaks throned for ever between firm land and heaven in unearthly loveliness: the spires and airy ridges of Koshtra Pivrarcha, and the wild precipices that soar upward from the abysses to the queenly silent snow-dome of Koshtra Belorn."

So when he had plunged awhile in the swirling waters of the bath, and soaped himself from head to foot and plunged again, the King lay back luxuriously in the water and said to Gro, "Tell me of Corsus and his sons, and of Laxus and Gallandus, and of all my men west over seas, as thou shouldest tell of those whose life or death in our conceit importeth as much as that of a scarab fly. Speak and fear not, keeping nothing back nor glozing over nothing. Only that should make me dreadful to thee if thou shouldn't practise to deceive me."

Al bij al wel interessant om te lezen, maar met momenten was het toch meer een opdracht dan een genot.
 
Gravity's Rainbow - Thomas Pynchon

Ik kan 2022 starten met eindelijk deze turf van jewelste van mijn to-read schap te halen.

Pynchon is een vreemd beestje. Als je mij zou vragen wie mijn favoriete auteurs zijn, zou hij in alle waarschijnlijkheid de shortlist halen, maar toch heb ik nog geen enkel boek van hem gelezen waar ik niet gefrustreerd door raakte. De eerste helft van het boek is geweldig, maar nadien voelde ik mij een gans die genadeloos onverteerbare satire door de strot werd gedramd.

Na alle vulgariteit van de eerste 700 bladzijden te hebben doorstaan (met een legio aan incestueuze, bestiale en scatologische seks scènes), haalde ik opgelucht adem toen een luchtigere passage over de ontstaansgeschiedenis van Byron the Light Bulb langskwam (geloof het of niet, maar dit is een van de minst trippy stukken). Ik grapte nog tegen mijn vriend dat Byron nog wel in iemands anus zou belanden, en 10 minuten later:

a cost-accountant who likes to have light bulbs screwed into his asshole
Als je de dikke vernislaag LSD van dit boek haalt, kan je wel een vermakelijke pastiche over de tweede wereldoorlog erin herkennen, maar het haalt niet de hoge toppen van bijvoorbeeld een Catch-22.
 
Hey @coldplayke wie zijn uw favoriete auteurs?

Gravity's Rainbow staat hier ongelezen in de kast maar die zal niet voor dit jaar zijn, ondanks dat door "een legio aan incestueuze, bestiale en scatologische seksscènes" toch al zeker één wenkbrauw uit interesse omhoog gaat.

Ik ben begonnen aan een herlezing van die andere postmoderne klepper, Infinite Jest.
 
Hey @coldplayke wie zijn uw favoriete auteurs?

Gravity's Rainbow staat hier ongelezen in de kast maar die zal niet voor dit jaar zijn, ondanks dat door "een legio aan incestueuze, bestiale en scatologische seksscènes" toch al zeker één wenkbrauw uit interesse omhoog gaat.

Ik ben begonnen aan een herlezing van die andere postmoderne klepper, Infinite Jest.
Hmmmm, nu ik een lijst begon samen te stellen, merkte ik pas hoe moeilijk dit is.

Van deze auteurs vond ik minstens 3 boeken/werken goed:

Margaret Atwood, Fyodor Dostoevsky, Oscar Wilde, Thomas Pynchon, Cormac Mccarthy, Julian Barnes, Hillary Mantel, Haruki Murakami, Virginia Woolf, Dave Eggers

En van deze minstens 2 fantastisch:

William Faulkner, Stefan Zweig, Gunter Grass, Milan Kundera, Thomas Mann, Vladimir Nabokov, Arno Schmidt, Kurt Vonnegut

Verder veel auteurs in mijn kasten waar ik nog maar 1 boek van heb gelezen, maar die ik in de toekomst zeker verder wil ontdekken. Waaronder het genie David Foster Wallace. :p Veel herleesplezier!
 
Fonda Lee - Jade City (Green Bone Saga #1)

Heel sterk debuut van Fonda. Blij dat deze dame wel een boeiende roman weet te schrijven.

Ik zou het schrijfwerk niet diep of ontwikkeld noemen, het is vrij toegankelijk, maar het is wel op zo'n manier geschreven dat je in het verhaal meegezogen wordt, de sfeer wordt heel knap weergegeven, de personages zijn complexloos en realistisch, en de dialogen zijn boeiend.
Weliswaar iets teveel expositie in de eerste helft, teveel telling en niet showing, waardoor ik het maar 4/5 geef. Los daar van, heel goed boek.
 
Fonda Lee - Jade City (Green Bone Saga #1)

Heel sterk debuut van Fonda. Blij dat deze dame wel een boeiende roman weet te schrijven.

Ik zou het schrijfwerk niet diep of ontwikkeld noemen, het is vrij toegankelijk, maar het is wel op zo'n manier geschreven dat je in het verhaal meegezogen wordt, de sfeer wordt heel knap weergegeven, de personages zijn complexloos en realistisch, en de dialogen zijn boeiend.
Weliswaar iets teveel expositie in de eerste helft, teveel telling en niet showing, waardoor ik het maar 4/5 geef. Los daar van, heel goed boek.

Oooh ik heb deze ook liggen. Ik heb er alleen nog maar goede dingen over gehoord en ik kijk er naar uit om dit boek te lezen.
 
Crystallize your power - Anouk Matton

Het nieuwe boek van Anouk Matton. Ik heb het niet helemaal uitgelezen, enkel de hoofdstukken waarin ze uitwijdt over kwantumfysica. Met daartussen pagina's waarin ze in een roze badjas door haar tuin loopt en stenen tegen haar hoofd houdt. Dat was wel genoeg voor een maandagochtend.
 
Terug
Bovenaan