The Eye of the World - Robert Jordan
Fijn om me terug in de wereld van The Wheel of Time te begeven. Sinds ik de boeken voor het laatst heb gelezen, meer dan 10 jaar geleden, is er heel wat veranderd in de grootte van de bibliotheek aan fantasyboeken in mijn hoofd. Toch houdt dit eerste boek zich uitstekend overeind in het genre, ook al voelen enkele zaken ouderwets en voorspelbaar aan en vond ik het einde teleurstellend. The Eye of the World slaagt er gewoon geweldig goed in om het gevoel van een groot avontuur op de lezer over te dragen.
Misery - Stephen King
Mijn eerste Stephen King boek, The Green Mile, verraste me omdat ik een horror verhaal verwachtte. Dat kreeg ik uiteindelijk wel op mijn bord bij mijn tweede King boek. De film heb ik trouwens nooit gezien dus dit was een pageturner van jewelste die op twee dagen uit was. De engste verhalen zijn degenen die hun wortels in de realiteit hebben en sommige scenes uit Misery voelen recht uit het leven gegrepen en King doet de psychologie van beide hoofdpersonages op fascinerende wijze uit de doeken.
Ik las dat King zelf geworsteld heeft met een drugsverslaving en dat komt ook tot uiting in dit verhaal. Ook bij Annie zijn de obsessies en paraonia duidelijk aanwezig en zij filtert de wereld door haar eigen, sterk gekleurde brilglazen waarin je ofwel een 'poor poor thing' of een 'dirty birdie' bent. Het contrast tussen haar soms infantiele woordkeuze (en afkeer van grof taalgebruik in het algemeen) en hoe grof haar handelingen soms zijn, kan je als lezer moeilijk ontgaan.
The Great Hunt - Robert Jordan
De titel van boek twee zegt eigenlijk alles wat je erover moet weten. De structuur van het verhaal is erg simpel maar het werkt en de finale in Falme was zeer goed uitgewerkt. De personages zijn ook allemaal duidelijk groeiende vergeleken met de eerste hoofdstukken in Emond's Field, al blijf ik me wel storen aan bepaalde mensen, vnl. het trio Egwene, Elayne en Nynaeve. Dom en arrogant is geen fijne combinatie.
The Fifth Season - N.K. Jemisin
De setting van The Fifth Season is erg origineel en doet me een beetje denken aan de Broken Empire trilogie van Mark Lawrence, een mengelmoes van post-apocalyptisch en middeleeuws. Ook het magiesysteem, gebaseerd op geologie, is goed uitgewerkt alsook de sociale gevolgen daarvan. Je ziet wel vaker reeksen waarin magiers primair als gevaar worden gezien en geketend worden, dan denk ik aan bv. aan Seanchan uit The Wheel of Time of de Templars uit de Dragon Age reeks. Hier worden de orogenes zelfs niet als mensen aanzien en het boek slaagt erin om dit geloofwaardig over te brengen d.m.v. de drie hoofdpersonages.
Wat ik minder vond, is dat het boek toch te weinig aan worldbuilding doet. Ja, er zijn de voorgaande seizoenen die vermeld en de auteur geeft steeds de indruk dat de aarde een enorm rijke geschiedenis vol beschavingen heeft doorlopen met artefacten van deadcivs. Maar over de huidige staat van de wereld wordt er toch te weinig informatie gegeven. Misschien omdat de locaties en point of views zo beperkt zijn? Verder vond ik de personages, met uitzondering van Damaya en Syenite, niet bijster interessant. Daarmee wil ik niet zeggen dat het boek slecht geschreven is, integendeel, maar ik voelde me wel minder in het verhaal gezogen dan bv. een Hobb of Abercrombie dat kan doen.
Next: Later, The Dragon Reborn (nog meer avonturen van mijn favoriete trio

) en The City of Brass.