Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Dune - Frank Herbert

Eerste keer dat ik erdoor ga en ik zou een enorm lange review kunnen schrijven, maar heb geen tijd en zin daarvoor. :unsure: Terecht een classic, ik was volledig meegezogen in het verhaal. Het enige dat ik me afvraag is het de moeite is om het vervolg te lezen, want daar zijn de meningen sterk over verdeeld?
Wat mij betreft zijn de eerste 4 Dune boeken allemaal het lezen meer dan waard. Messias en God-Keizer vind ik even goed, zo niet beter als Dune zelf.

5 en 6 (en zeker 7 en 8) kan je gerust links laten liggen, tenzij je verknocht bent geraakt aan dat universum. En zelfs dan raad ik 7-8 enkel aan als je een manier wil zien om het verhaal af te hebben (ook al was dat imo zeker niet de door Frank Herbert bedoelde manier).
 
Die titel heb ik eventjes opgezocht om te weten waar het over ging (procrastinatie dus?) :p
Het gaat vooral over hoe je effectiever kan zijn en je tijd/energie gaat richten op de acties die echt belangrijk zijn. Vaak zijn dit net punten die mensen het eerst van al procrastineren, terwijl dit eigenlijk de punten zijn die je rechtstreeks moet aanpakken (dat is de kikker die je moet opeten). Het boek is opgedeeld in verschillende hoofstukken en vooral gericht op effectief gebruik in het dagelijkse leven. Hij vermeldt bijv. dat veel mensen hun werkdag starten met een to do lijst (wat ik altijd doe) en dan typisch beginnen aan de kleinere, smallere (onbelangrijke) taken en de belangrijkste/moeilijkste taak het liefst gaan procrastineren. In zijn boek geeft hij advies hoe je dit tegen kan gaan.
 
In een sneltreinvaart aan het vliegen door De Koreaanse oorlog van Max Hastings. Dikke klepper, maar goed en heel boeiend verteld. Tevens ook de enige keer dat een VN-resolutie (84) heeft geleid tot een VN-strijdmacht, dankzij de afwezigheid van de Sovjet-Unie in de Veiligheidsraad. Schept een onthutstend beeld over een bloederige, weinig bevredigende oorlog die op een haar na heeft geleid tot een kernoorlog, maar MacArthur werd tijdig op een zijspoor gezet. Zuid-Korea onder Syngman Rhee was toch ook een corrupt nest waar de oorlogsmisdaden weelderig tierden.

Daarna eens zien wat die Train Dreams van Denis Johnson teweegbrengt.
 
H.G. Wells - The Time Machine

Klassiekertje, beetje schandalig dat ik het nog altijd niet gelezen had. Heel aangenaam kortverhaal. Dat is ook het enige minpunt aan het boek, het is veel te kort. Het einde is er ook zo eentje dat je alle kanten opstuurt.
 
Ex-drummer - Brusselmans. 9/10.
Hahaha :rofl:, waar haalt Brusselmans dat toch allemaal?
Al die personages waren lachen, maar ma Verbeek is mijn favorietje gebleken.
 
Shuggie Bain - Douglas Stuart

Douglas Stuart zijn debuut kreeg goede kritieken en won zelfs de booker prize 2020, genoeg om mij benieuwd te krijgen naar dit 'nieuwe wonder' van de literatuur. Het boek gaat over het jongetje Hughes 'Shuggie' Bain die opgroeit in armoede, zonder vaderfiguur en enkel een alcoholische moeder en een puberende broer. Shuggie merkt al vroeg dat hij 'anders' is qua geaardheid en dat is natuurlijk een big nono in de jaren '80 in de arme wijken van Glasgow.

Om met de deur in huis te vallen, ik ben er niet warm van gelopen, had over de gehele lijn weinig voeling met geen enkel karakter en precies of Stuart zich enkel maar op het negatieve kon richten. Enkel op het einde is het precies of er eens een 'leuk' moment in zat, En oké, opgroeien in die situatie is geen feest, maar het uitganspunt is hier het kind en hoe die het meemaakt, en ik had meer de indruk dat het hier de herinneringen zijn van Stuart die we kregen zoals hij het zich wil herinneren, dan de daadwerkelijke leefwereld van Shuggie. Voor een debuut zeker niet mis maar de prijzen toch niet waard.
 
Shuggie Bain - Douglas Stuart

Douglas Stuart zijn debuut kreeg goede kritieken en won zelfs de booker prize 2020, genoeg om mij benieuwd te krijgen naar dit 'nieuwe wonder' van de literatuur. Het boek gaat over het jongetje Hughes 'Shuggie' Bain die opgroeit in armoede, zonder vaderfiguur en enkel een alcoholische moeder en een puberende broer. Shuggie merkt al vroeg dat hij 'anders' is qua geaardheid en dat is natuurlijk een big nono in de jaren '80 in de arme wijken van Glasgow.

Om met de deur in huis te vallen, ik ben er niet warm van gelopen, had over de gehele lijn weinig voeling met geen enkel karakter en precies of Stuart zich enkel maar op het negatieve kon richten. Enkel op het einde is het precies of er eens een 'leuk' moment in zat, En oké, opgroeien in die situatie is geen feest, maar het uitganspunt is hier het kind en hoe die het meemaakt, en ik had meer de indruk dat het hier de herinneringen zijn van Stuart die we kregen zoals hij het zich wil herinneren, dan de daadwerkelijke leefwereld van Shuggie. Voor een debuut zeker niet mis maar de prijzen toch niet waard.
Welke winnaars van de booker prize heb je nog gelezen?
 
Welke winnaars van de booker prize heb je nog gelezen?

Hilary Mantel (top), Roddy Doyle (grappig voor 1 keer, zoals al zen boeken imo) & Margarat Atwood (2x, was niet mijn ding).

Ik weet niet hoeveel keer het voorkomt dat een debuut de man booker prize wint, maar lijkt me straf dat een debuut een toch wel grote prijs direct wint? Misschien had ik gewoon te veel verwachtingen.
 
Ik moet zeggen dat ik meestal wel volg wie de Man Booker en de Pulitzer voor fictie winnen. Ik denk dat ik 15 of 16 Man Booker winnaars heb van de laatste 20 jaar, waarvan ik er 10-11 al gelezen heb. Meestal bevallen de winnaars me goed, maar er zit ook al eens een “moeilijker” boek tussen zoals The Sellout van Paul Beatty (dat ik wel goed vond maar veel mensen niet zal liggen) en Girl, Woman, Other van Bernadine Evaristo (zelf nog niet gelezen maar m’n zus, die meer leest dan ik, is er vroegtijdig mee gestopt). Shuggie Bain heb ik nog niet gelezen.

Een paar die ik echt zeer goed vond:
Wolf Hall en Het Boek Henry van Hilary Mantel
The Sense of an Ending van Julian Barnes
True History of the Kelly Gang van Peter Carey
Een Korte Geschiedenis van Zeven Moorden van Marlon James
 
Devoted - Dean Koontz

Niet uitgelezen.
Na een vijftigtal bladzijden vond ik het verhaal niet boeiend, de personages karikaturaal, en vooral de schrijfstijl verschrikkelijk slecht.
Jammer, want ik herinner me dat ik Strangers van Koontz wel een aangenaam boek vond.
 
Nog twee kleppers gekocht: De hemelse jager van Roberto Calasso over de mens als jagend wezen. Door zich te wapenen met vuistbijlen en pijlen begon de mens zichzelf als mens te zien en begon de opmars naar de top van de voedselketen. En dan Hoogmoed. Van Verdinaso tot verzet. van Vincent Stuer over een Dinaso-voorman die uiteindelijk in het verzet belandt. Altijd interesse gehad in conservatief verzet tegen de nazibeweging, dus dat worden boeiende leeservaringen.
 
Nog twee kleppers gekocht: De hemelse jager van Roberto Calasso over de mens als jagend wezen. Door zich te wapenen met vuistbijlen en pijlen begon de mens zichzelf als mens te zien en begon de opmars naar de top van de voedselketen. En dan Hoogmoed. Van Verdinaso tot verzet. van Vincent Stuer over een Dinaso-voorman die uiteindelijk in het verzet belandt. Altijd interesse gehad in conservatief verzet tegen de nazibeweging, dus dat worden boeiende leeservaringen.
De Hemelse Jager leek me interessant, maar de prijs al wat minder... Toch ergens op een lijstje zetten voor het geval de prijs eens wat daalt.

Ik ben momenteel een beetje met te veel boeken tegelijk bezig. Door de discussie over mythologie een pagina terug, blader ik geregeld door Mythology van Edith Hamilton. Een hele mooie uitgave ooit van gekocht toen ik op zoek ging naar een soort standaardwerk erover en deze wordt in de VS blijkbaar vaak als introductietekst op scholen en universiteiten gebruikt. Daarnaast lees ik tussendoor geregeld een kortverhaal van Denis Johnson uit Jesus' Son en ben ik eigenlijk ook bezig aan een graphic novel van Joe Sacco (Footnotes in Gaza).

En gisteren ben ik dan ook begonnen aan The Sailor Who Fell From Grace With The Sea van Yukio Mishima. Ik ga me er nu op focussen om deze de komende dagen uit te lezen voor ik terug keer naar de rest.

Mijn volgende boek na dit alles wordt Beloved van Toni Morrison of het tweede deel van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante, De Nieuwe Achternaam.

PS: het schipperen tussen Nederlandse en Engelse titels heeft te maken met de taal waarin ik dat bepaalde boek gekocht heb :unsure:
 
JR - William Gaddis

At the center of J R is J R Vansant, a very average sixth grader from Long Island with torn sneakers, a runny nose, and a juvenile fascination with junk mail get-rich-quick offers. Responding to one, he sees a small return; soon, he is a running a massive Ponzi scheme out a phone booth in the school hallway. Everyone from the school staff to the municipal government to the squabbling heirs of a player piano company to the titans of Wall Street and the politicians in Washington will be caught up in the J R Company, an endlessly ballooning bubble that encompasses shaky mineral claims and gas leases, defense contracts, a string of nursing homes cum funeral parlors, matchbooks, marijuana, prostheses, publishing, and even a formula for frozen music.

Een van de meest ondergewaardeerde boeken die ik al heb gelezen. Het is een klepper: bijna 800 bladzijden aan pure doorlopende dialoog, zonder onderverdeling in hoofdstukken of andere "pauzes" om je even op adem te laten komen. Meedogenloze satire over het Amerikaanse kapitalisme dat 50 jaar na publicatie nog niets aan humor of relevantie heeft moeten inboeten.

@utred: dit lijkt me ook nog wel iets voor jou. JR is een even onvergetelijke kastaar als de fantastische Michael Pemulis in Infinite Jest.

Het verbaast me dat er geen cultstatus rond dit boek hangt.
 
Oh die staat al jaren op mijn te lezen lijst. Al zeker twee keer in mijn handen gehad in een boekenwinkel, er eens door gebladerd en "nope, die tijdsinvestering gaan we nu niet aan" gedacht. Hoe lang heb je er over gedaan?
 
Oh die staat al jaren op mijn te lezen lijst. Al zeker twee keer in mijn handen gehad in een boekenwinkel, er eens door gebladerd en "nope, die tijdsinvestering gaan we nu niet aan" gedacht. Hoe lang heb je er over gedaan?
3 weken en 2 dagen.

Ook wat langer voor mijn doen, maar ik heb vaak stukken herlezen omdat je er wel je hoofd bij moet houden. Doordat het quasi puur dialoog is, heb je bijna geen enkele contextuele clues om je te helpen onthouden wie wie is of wie er aan het woord is. Ik denk dat er ook bijna geen enkele zin volledig wordt afgemaakt omdat ieder personage zo goed als onophoudelijk wordt onderbroken (waar ook veel van de humor uit voort komt). Geen gemakkelijke opgave, maar het geeft als lezer des te meer voldoening om zelfstandig jezelf een weg uit het doolhof te banen. Ik haat het als auteurs hun lezers bij het handje vast willen houden omdat ze willen dat iedere lezer mee is en hun genaliteit & humor snapt. Dat doet William Gaddis allesbehalve: ben je niet mee, heb je pech, het zal hem worst wezen. Het is die zelfverzekerdheid van postmodernistische auteurs waar ik zo geweldig hard naar op kijk.
 
Watership Down - Richard Adams

Opgepikt omdat het een klassieker is. Ik had als kind de serie wel gezien (de recentste, die het nog onschuldig houdt tov het boek) waardoor ik al zicht had op wat er komen zou. Above average voor de jeugd maar als volwassenen zaten er toch meer dalen dan pieken in.
 
Watership Down - Richard Adams

Opgepikt omdat het een klassieker is. Ik had als kind de serie wel gezien (de recentste, die het nog onschuldig houdt tov het boek) waardoor ik al zicht had op wat er komen zou. Above average voor de jeugd maar als volwassenen zaten er toch meer dalen dan pieken in
Deze heb ik heel graag herlezen als volwassene, dat was voor mij pure nostalgie. Bigwig, Kehaar, ... :love:

The Animals of Farthing Wood (beestenbos is boos) heb ik ook opnieuw gelezen. :lol:
 
De Hemelse Jager leek me interessant, maar de prijs al wat minder... Toch ergens op een lijstje zetten voor het geval de prijs eens wat daalt.

Ik ben momenteel een beetje met te veel boeken tegelijk bezig. Door de discussie over mythologie een pagina terug, blader ik geregeld door Mythology van Edith Hamilton. Een hele mooie uitgave ooit van gekocht toen ik op zoek ging naar een soort standaardwerk erover en deze wordt in de VS blijkbaar vaak als introductietekst op scholen en universiteiten gebruikt. Daarnaast lees ik tussendoor geregeld een kortverhaal van Denis Johnson uit Jesus' Son en ben ik eigenlijk ook bezig aan een graphic novel van Joe Sacco (Footnotes in Gaza).

En gisteren ben ik dan ook begonnen aan The Sailor Who Fell From Grace With The Sea van Yukio Mishima. Ik ga me er nu op focussen om deze de komende dagen uit te lezen voor ik terug keer naar de rest.

Mijn volgende boek na dit alles wordt Beloved van Toni Morrison of het tweede deel van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante, De Nieuwe Achternaam.

PS: het schipperen tussen Nederlandse en Engelse titels heeft te maken met de taal waarin ik dat bepaalde boek gekocht heb :unsure:
Hoe bevalt die Mishima je?

Intussen halfweg Hoogmoed. Van Verdinaso tot verzet van Vincent Stuer geraakt. Vrij klassieke en chronologische opzet, maar boeiend verteld. Ik overwoog dat als thesisonderwerp: Verdinaso in het verzet, maar dat is er niet meer van gekomen. Soms hoor je dat het verzet redelijk zwart wit was: democraten die in het verweer gingen tegen de autocratische bezetters, maar dat is een spookbeeld. De Belgische democratie was op dat moment nog relatief jong en naast autocratische communisten had je ook nog groepen in het verzet die bijvoorbeeld meer macht aan de koning wilden geven en helemaal geen voorvechters waren van de parlementaire democratie. Het boek schept ook een ander licht op het Verdinaso en de ideeën daarrond. Puur esthetisch waren die bewegingen ongetwijfeld heel aantrekkelijk, met een grote voorliefde voor stijl en orde en een klaarhelder ideaalbeeld. De jaren '20 en '30 kenmerkten zich door een sterk aanwezig crisisgevoel en bewegingen zoals het Verdinaso (of de KPD, zou ik zelfs durven zeggen) ademden vonken en vuur uit om die lamgelegde beschaving weer aan het draaien te krijgen. In de praktijk was ik daar een misfit geweest, want ik ben Mr. Chaos en ik heb teveel zelfrelativering en neem het leven niet serieus genoeg om idealist te worden. Misschien maar goed ook. :D
 
The Awakening - Kate Chopin

Ik bedacht me dat ik nog niet veel klassiekers van vrouwelijke Amerikaanse auteurs heb gelezen en wou met The Awakening die lacune in mijn kennis beginnen dichten.

Ik ben niet teleurgesteld! Ik kan me goed voorstellen dat deze novelle in de late 19de eeuw best wel wat controverse moet hebben veroorzaakt. Het schrijven over overspel vanuit een vrouwelijk standpunt was op zich niet geheel origineel (Madame Bovary, Effi Briest en Anna Karenina gaven al eerder het "goede" voorbeeld voor Chopin), maar toch voelt The Awakening - een directe verwijzing naar het ontwaken uit een sluimerende staat van gelatenheid / onderwerping - veel eigenzinniger en eigentijdser aan. Waar bijvoorbeeld Flaubert's verteller het overspel van Madame Bovary openlijk afkeurt, blijft een dergelijke veroordeling aan de kant van Chopin uit. Ze wil in de eerste plaats niet haar lezers moreel onderwijzen, maar een intieme blik gunnen in de innerlijke emancipatie van een vrouw in tweestrijd.

Of hoe Chopin al woke was vooraleer het een hot topic werd.
 
Laatst bewerkt:
A Canticle for Leibowitz - Walter M. Miller

Volgt een klooster doorheen de tijd in een post-apocalyptische setting. Niet slecht.
 
Terug
Bovenaan