Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
The Morrigan - Kim Curran

Een retelling van (een deel) Ierse mythology met als focuspunt The Morrigan. The Morrigan is voor mij altijd al een boeiend figuur geweest: een godin van onderandere oorlog, dood en het lot.
Buiten wat legende rond The Morrigan en Mebd en de vele keren ze in een of andere vorm terug komt in moderne fictie, wist ik eigenlijk amper iets van Ierse mythology. Het boek lees vlot al zijn de Ierse namen soms wel een uitdaging. Er komen zoveel namen in dat ik het soms moeielijk vond om alles uit elkaar te houden.

Een leuk boek dat via The Morrigan en ook Koningin Mebd de vrouwelijke beleving en vrouwelijke woede in een mannenwereld centraal zet in.
 
The Executioner's Song - Norman Mailer

Gary Gilmore werd in de jaren '70 voor 2 roofmoorden tot de dood veroordeeld. Hoewel de doodstraf op dat moment nog theoretisch werd uitgesproken in Utah, was er al ettelijke jaren niemand effectief meer geëxecuteerd. In plaats van tegen zijn straf in beroep te gaan, of zich erbij neer te leggen dat hij de rest van zijn leven op death row zou moeten doorbrengen, huurde Gilmore een advocaat in om zijn doodstraf effectief uit te laten voeren.

Dit boek legt veel problematische façetten van het juridische stelsel in de Verenigde Staten bloot. Gilmore belande als jonge tiener al enkele jaren voor diefstallen achter de tralies en is een poster child van hoe een jongeling verder op het slechte pad geraakt als hij geen perspectief krijgt en gedwongen wordt in een gesloten omgeving zich met andere slechte voorbeelden te omringen.

Gilmore's zaak groeide uit tot een waar media circus, waar men over mekaars voeten struikelde om de filmrechten te bemachtigen en waar buiten enkele journalistieke aasgieren niemand iets bij te winnen had. De ironie wil natuurlijk dat Mailer zelf met deze aanklacht een graantje van het succesvolle verhaal meepikte.

Mensen die graag In Cold Blood lazen, zullen in deze gefictionaliseerde true-crime ook wel hun ding in vinden. Met meer dan 1000 bladzijden is het wel een serieuze tijdsinvestering, maar het blijft wel van begin tot einde boeien, ook al ben je misschien al bekend met de ontknoping.
 
Wind and Truth - Brandon Sanderson (Stormlight Archive #5)
Ik ben nog steeds grote fan van Sanderson, maaaaar...

Dit boek was zo slordig.
Teveel opvulling, te veel karakters, te veel cosmere er in proberen proppen, ...
En een einde dat hopeloos gecompliceerd was, en erger, emotieloos aanvoelde.
Tot nu toe voelde ik me bij ieder van zijn boeken best emotioneel zelf op rereads voelde ik het nog steeds heel heftig.
Maar dit boek zoog precies alle emotie uit me. Zelfs momenten die zeer hard op mijn gevoel zouden moeten inspelen kwamen gewoon niet binnen.

Ik smeek u Brandon, huur een fatsoenlijke editor in.

EDIT: Ik zag iemand op goodreads zeggen, dat een normale auteur waarschijnlijk 4-5 jaar zou doen over een boek van deze lengte. Terwijl Sanderson er 10 heeft geschreven in die tijd. Misschien toch meer een invloed op de kwaliteit dan ik had gedacht.
 
EDIT: Ik zag iemand op goodreads zeggen, dat een normale auteur waarschijnlijk 4-5 jaar zou doen over een boek van deze lengte. Terwijl Sanderson er 10 heeft geschreven in die tijd. Misschien toch meer een invloed op de kwaliteit dan ik had gedacht.

:oi22:


Net Wind and Truth uitgelezen.

Er zaten 4 volle jaren tussen publicatie Rhythm of War en Wind and Truth. WaT zit tegen de 1400 pagina's. 99% van de auteurs heeft die 4 jaar nodig om een bevredigend finaleboek van 1400 pagina's te schrijven. Brandon heeft naast WaT 11 andere boeken geschreven in deze periode! En dat is los van de sociale verplichtingen en de zakelijke verplichtingen (gezien hij verscheidene businesses te runnen heeft).
 
:oi22:

Had moeten weten dat de General weer in mijn hoofd was blijven rondspoken.
 
Orbital van Samantha Harvey is wellicht het mooiste werk dat ik dit jaar heb gelezen. Prachtige poëtische tour de force over het leven en welzijn van een internationaal team astronauten/kosmonauten in het ISS. Rake observaties over onze pale blue dot en de condition humaine, maar zo schoon gedaan dat je er stil van wordt. Vandaag met de trein naar Brussel gemoeten, dus op de heen- en terugrit kunnen uitlezen.

Pet Sematary van Stephen King ook uitgelezen, dat was een wilde rit!
 
The Cartel - Don Winslow (Power of the Dog #2)
Don Winslow is zo een goed verteller.
Pagina na pagina omdraaien en de woorden gewoon in je opzuigen.
Een geweldig vertelde, trieste, brute fictionalisering van de War on Drugs in de jaren 2000.
 
The Cartel - Don Winslow (Power of the Dog #2)
Don Winslow is zo een goed verteller.
Pagina na pagina omdraaien en de woorden gewoon in je opzuigen.
Een geweldig vertelde, trieste, brute fictionalisering van de War on Drugs in de jaren 2000.
Ziet er interessant uit, na een korte zoektocht op Google. Zet ik op de radar!
 
Stephen King - You like it darker: ondertussen zal het al wel geweten zijn dat het een collectie kortverhalen van Stephen King is.
12 verhalen in totaal en allemaal minstens ok. Finn en Weird Willie waren de twee minste. Gelukkig ook vrij kort.
Standouts waren The Answer Man en Danny Coughlin's Bad Dream.

Zijn ook verhalen waar King op z'n sterktst is imo: vrij realistisch en gegrond maar met dan toch dat tiktje bovennatuurlijke.
 
Gaea Schoeters - Trofee

Het boek volgt een trofeejager in Afrika die op zoek is naar een neushoorn.
Leuke plottwist, vlot leesbaar maar beetje een vreemd (en imo overhaast) einde.
 
Punished - Ann-Helén Laestadius
Deel twee van de Sápmi trilogie en opnieuw een voltreffer. Dit keer over de behandeling van Sami kinderen in de Sami internaten waar kinderen verplicht naartoe gestuurd werden om te leren Zweeds te zijn. Vaak kregen ze dan ook een Zweedsere naam.
De autheur brengt mooi in beeld hoe de trauma's impact hebben op meerdere generaties en hoe moeilijk de Sami identiteit blijft ook als mensen voor een andere job/leven kiezen.
Het enige minpunt aan het boek vond ik de vele sprongen tussen verschillende personages/periodes.
Ik kijk uit naar het derde boek dat binnenkort uitkomt.
 
The Border - Don Winslow (Power of the Dog #3)
Einde van een absolute top trilogie over de Amerikaanse war on drugs, de Mexicaanse narco cartels en de Amerikaanse geheime diensten.
Ieder boek heeft zich toegespitst op een specifieke timeframe en legt de focus steeds op een ander onderdeel.

Power of The Dog, het eerste boek, had de focus op de start van de cartels in de 70's tot 90's en de rol van de Amerikaanse geheime diensten in Centraal en Zuid Amerika (anti communisme) maar betrekt ook de reeds bestaande gangster cultuur van Italian en Irish Mafia in de US erbij.

The Cartel, boek twee, speelde zich af in de periode van 2000-2012, en weerspiegelt de periode in de Mexicaanse geschiedenis waar het narco terrorisme en de strijd er tegen bruter en bruter werd met als afsluiter Winslow zijn versie van El Chapo's arrestatie. De focus wordt hier gelegd op de journalisten in Mexico en de rol van de media.

The Border, het derde boek, gaat over 2012-2018 en verlegt de focus naar de US of A. De impact van jaar na jaar erger wordend bende geweld op migratie. De heropleving van heroine door nieuwe medicatie zoals Fentanyl en Oxy. De opkomst van een lustig tweetende, New York business man in de Amerikaanse politiek en de impact op relaties met Mexico en binnenlands drugsbeleid.

Ik vond The Border een moeilijk boek om te reviewen, de verwevenheid met de realiteit die Winslow neerpent is zowel zijn sterkste als zwakste punt. Het boek is ook een aardige klepper met 768 pagina's en ik kan me niet ontdoen van het gevoel dat er wel nog wat gesnoeid in had kunnen worden. Uiteindelijk kan ik er echter niet om klagen aangezien Winslow zo boeiend schrijft dat ik liefst nog eens 768 pagina's er bij had gehad.
 
Blue Sister - Coco Mellors

Er zijn zoveel boeken die gaan over liefde en verdriet, zaken waar iedereen in het leven mee te maken krijgt en er valt zoveel over te vertellen. Dit verhaal gaat over het verlies van een zus. De vier zussen zijn opgegroeid in een niet zo warme thuis en hadden bijgevolg een hele sterke band met elkaar. Het boek opent een jaar na het overlijden van een van de zussen en we volgen de drie andere zussen en zien hoe het verlies hen uitelkaar heeft gedreven en hoe ze er elk individueel met omgaan.

Ik vond het een zeer pakkend boek. Ik heb zelf zussen en er zijn dan ook veel momenten in het verhaal die zeer herkenbaar zijn. Hoewel het gaat over verdriet en het verwerken van verlies en er best wel zware onderwerpen aanbod komen, slaagt het boek erin om niet te zwaar en donker te worden.
Mooi geschreven en de auteur kan de pacing er goed in houden: rustige momenten wanneer nodig zonder afbreuk te doen aan de gehele pacing van het boek. Het enige waar ik me een klein beetje aan ergerde is dat de zussen soms wel in cliches vervallen.

His Majesty's Dragon (Temeraire #1) - Naomi Novik

Napoleonaanse oorlogen met draken. In dit verhaal hebben landen een luchtmacht bestaande uit draken, hun handlers en al het team dat mee op de draak rijdt om het gevecht in goede banen te leiden (een beetje zoals op een schip).

Dit is een super leuk fish-out-of-water verhaal van Laurence, een Engelse navy kapitein, die onbedoeld een drakenrijder wordt en samen met zijn draak Engeland moet verdedigen tegen Napoleon die een sterkere luchtmacht heeft. Hoewel het conflict rond Napoleon een centrale rol speelt in het verhaal, ligt de focus op Laurence en zijn band met Teremaire.
Heel leuk verhaal en ik had dit echt veel eerder moeten lezen. Het boek was ook niet te lang en hoewel er wat gevechten werden beschreven, voelde het nooit echt aan als militaire fictie.
 
The Running Man - Stephen King

verhaal dat zich afspeelt in een dystopische wereld in het jaar 2025, waar veel van de arme mensen kampen met long ziektes. geschreven in 1982 dus de Covid analogie kwam toch wat naar boven bij mij.
Om geld te winnen doen doen veel van de armen mee aan een soort van gevaarlijk torture games ( squid game anyone?)
Bij The Running Man is het de bedoeling om zo lang mogelijk uit de klauwen van "The Network" te blijven, waarbij ook de rest van de wereld geld kan verdienen als ze je verraden, aangeven.

Op zich wel een leuk chase verhaal, maar vond het einde wat minder en heb ook liever een King met meer paranormale gegevens.
 
City of Dreams - Don Winslow (Danny Ryan #2)

City in Ruins - Don Winslow (Danny Ryan #3)


Deel 2 en 3 van de Danny Ryan trilogie over een Ierse gangster zijn leven in de USA.
Zeer entertainend maar ook erg oppervlakkig. Zaken zoals "we stelen 20 miljoen", dan volgen de magische woorden "ik heb mijn geld geïnvesteerd" en plots zijn ze miljardair. Geen risico's bij het investeren blijkbaar, wie had dat gedacht.
Geeft je ontzettend het gevoel dat Winslow dit schreef met een verfilming in het hoofd. Als serie of film zullen deze boeken beter werken.
Vermoedelijk had Winslow inspiratie gehaald bij het werk van Martin Scorsese, de vergelijkingen met Goodfellas en Casino kan je veelvuldig maken.

Uiteindelijk vond ik deze serie uitermate vermakelijk maar weegt hij gewoon totaal niet op tegen Winslow's Power of The Dog trilogie. Misschien is de vergelijking ook gewoon oneerlijk omdat het twee heel andere beestjes zijn.
 
A line to kill - Anthony Horowitz: cadeau gekregen voor Kerst. M'n ma weet dat ik een Horowitz fan ben en heeft deze als verrassing gekocht.
Wat ze niet wist is dat dit deel 3 is van een whodunnit reeks met Hawthorne en (een fictie versie van) zichzelf in de hoofdrol, waarvan ik de eerste twee delen nog niet had gelezen.

Omdat ik toch nieuwsgierig was en niet kon wachten op delen 1 en 2, er toch in begonnen. De rode draad door de verhalen heen is niet zo belangrijk. Alleen op't laatste werd er zwaar gehint naar een vergaand verhaal.

De setting is leuk: een schrijversfestival op één van de kanaal eilandjes, de stijl is vlot, de personages leuk en/of interessant en het verhaal raast als een trein voorbij. Geen hoogstaande literatuur, wel een vlotte en leuke whodunnit. Ik had al wel effe voor het einde door wie de dader was, eerder doordat het hij zo onverdacht was dan door hints uit het verhaal (die er wel degelijk zijn).

In ieder geval benieuwd naar de eerste twee delen.
 
A line to kill - Anthony Horowitz: cadeau gekregen voor Kerst. M'n ma weet dat ik een Horowitz fan ben en heeft deze als verrassing gekocht.
Wat ze niet wist is dat dit deel 3 is van een whodunnit reeks met Hawthorne en (een fictie versie van) zichzelf in de hoofdrol, waarvan ik de eerste twee delen nog niet had gelezen.

Omdat ik toch nieuwsgierig was en niet kon wachten op delen 1 en 2, er toch in begonnen. De rode draad door de verhalen heen is niet zo belangrijk. Alleen op't laatste werd er zwaar gehint naar een vergaand verhaal.

De setting is leuk: een schrijversfestival op één van de kanaal eilandjes, de stijl is vlot, de personages leuk en/of interessant en het verhaal raast als een trein voorbij. Geen hoogstaande literatuur, wel een vlotte en leuke whodunnit. Ik had al wel effe voor het einde door wie de dader was, eerder doordat het hij zo onverdacht was dan door hints uit het verhaal (die er wel degelijk zijn).

In ieder geval benieuwd naar de eerste twee delen.
Amai, Anthony Horowitz, dat is een naam die ik al lang niet meer gehoord heb. Als tiener nog wat boeken van de Alex Rider en de kracht van 5 series gelezen. Wist niet dat die ook adult fiction schreef!
 
Amai, Anthony Horowitz, dat is een naam die ik al lang niet meer gehoord heb. Als tiener nog wat boeken van de Alex Rider en de kracht van 5 series gelezen. Wist niet dat die ook adult fiction schreef!
Vroeger ook grote fan. Nu schrijft hij meer en meer volwassen fictie. De eerste twee dateren van begin jaren 2000, daarna heeft het tot 2011 geduurd voor hij er weer één schreef. Eén van de weinige auteurs waarvan ik een gesigneerd boek heb trouwens.

Heeft ondertussen ook 2 Sherlock Holmes en 3 James Bond novels op z'n naam staan. Alleen die laatste Bond vond ik iets minder.
Ik denk dat ik dat hier destijds ook gedeeld heb.
 
Eindelijk weer op de leestrein gesprongen, heb het gevoel dat hij weer voor lange tijd vertrokken is :love:

James Islington - The Light of all that Falls (Licanius #3)

Sterke afsluiter voor deze al bij al zeer genietbare trilogie. Enkele heel fijne concepten, met sterke uitwerking en interessante personages.
 
Terug
Bovenaan