Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
Ik heb dit boek gelezen, omdat het op verschillende plaatsen waar ik soms eens ga piepen voor nieuwe aanraders meerdere mensen er nogal positief over waren.
Het begon interessant genoeg. Rond ergens pagina 100 was een stuk waar ik heb moeten doorsleuren. Daarna ging het terug wat vlotter. Maar het hoofdpersonage heeft nogal Gary Stu-achtige trekjes, sommige zaken omtrent die samenleving kwamen op mij nogal ongeloofwaardig over. Schijnbaar zouden de opvolgers in die reeks veel beter zijn dan het eerste boek, maar eerlijk gezegd... ik weet niet of ik me er snel aan zie beginnen. Ik vind dit een van de minste boeken die ik in 2024 heb gelezen. Dat overtuigt niet echt om mijn tijd in een van de opvolgers te steken.
Throne of glass - Sarah J. Maas
Cava. Leest vlot weg. Ik heb al eerder boeken van Maas gelezen en ik weet wat ik ervan kan verwachten. En wat ook niet. Het hoofdpersonage op zich heeft wel interessante trekjes, maar ik zie echt niet in wat zij ziet of waarom zij verliefd is in dat personage waar zij een oogje op heeft. Ik denk dat er ook wel interessantere kanten waren om met het verhaal naartoe te gaan.
Als ik jullie toch nog kan overhalen om aan de volgende boeken te beginnen, de stap van red rising naar Golden Sun (het tweede boek) wordt in deze reddit thread heel wat keren aangehaald:
Ik weet niet goed wat ik moet denken. Het geen dat het leukste leek can het boek, en waar heel het eerste deel van het boek naar opbouwde bleek uiteindelijk maar een klein elementen te zijn. Ook had ik het gevoel dat het einde nogal chaotisch was. Nu heb ik wel bijna een maand over dit boek gedaan omdat ik in tussen tijd ben verhuisd en al de chaos en vermoeidheid die daar bij komt kijken.
Geen slecht boek, maar ook zeker niet heel goed Ik denk dat het nog wel eens een reread gaat nodig hebben voor ik echt een mening hierover kan vormen.
The Neon Rain - James Lee Burke (Dave Robicheaux #1)
Het type "hard-boiled detective novel" is toch niet echt aan mij besteed vrees ik. Tand des tijds niet doorstaan.
Tijdje hier niks gepost wegens omstandigheden, laatste twee weken ook heel weinig aan lezen toegekomen, maar ik hoop door middel van hier mijn "recente" leeservaringen te posten dat het weer begint te kriebelen.
Steven A. McKay - The Heathen Horde (Alfred The Great #1)
Steven A. McKay - Sword of the Saxons (Alfred The Great #2)
Steven A. McKay - King of Wessex (Alfred The Great #3)
Historische fictie met een focus op Alfred De Grote. Voelt heel erg Bernard Cornwell-achtig aan, maar ditmaal met Alfred in de hoofdrol en een veel positievere voorstelling van hem dan in The Last Kingdom, waar ik hem nogal saai/bijgelovig vond overkomen en waarbij Cornwell een beetje de indruk wekte dat hij enkel dingen wist te verwezenlijken bij de gratie van Uhtred, son of Uhtred, son of Uhtred.
Met deze trilogie kreeg ik toch een veel beter idee van wat die man allemaal gedaan kreeg, ondanks de gigantische tegenslagen in zijn leven die verder reikten dan enkel de Viking-invasies.
Daarnaast ook gewoon goed geschreven, informatief en toch ontzettend spannend en af en toe een komische ondertoon. Aanrader voor de Uhtred-fans, al is het een vrij onbekende schrijver (eerste boek 300 ratings op GR na 1,5 jaar) dus waarschijnlijk enkel online en in het Engels verkrijgbaar.
4,5/5
Omar El Akkad - American War
Een dystopische novel die plaatsvindt rond 2080-2095 tijdens de tweede Amerikaanse Burgeroorlog, waarbij we een jong meisje volgen tijdens haar jeugd. Ze komt als vluchtelinge aan in een vluchtelingenkamp en wordt later geradicaliseerd.
Interessant concept en vooral de characterisatie van het hoofdpersonage was zeer boeiend. Vrij beklijvend. Goed boek, maar het verhaal wist me toch niet helemaal over de streep te trekken. Elke avond wel traditiegetrouw een uurtje of twee gelezen maar geen enkele keer de honger gekend om langer te lezen dan ik "moest".
3,5 a 4/5
James Islington - The Shadow of What Was Lost (Licanius Trilogy #1)
James Islington - An Echo of Things to Come (Licanius Trilogy #2)
Wordt aangeraden aan alle Wheel of Time-fans en zou gezegd de "nieuwe" WoT zijn, zou er op geinspireerd zijn, etc. Als iemand die de RJ boeken meer dan 10 keer gelezen heeft, moet ik zeggen dat ik daar ab-so-luut niks van merk.
Goede boeken, daar niet van, maar ik snap de link met WoT helemaal niet. Weer een bewijs dat veel van die bookrecensisten/booktubers er maar wat op los lullen, en er een hoop mensen hun napraten.
Interessant plot, goed uitgewerkt en sterk geschreven. Sommige verhaalaspecten zijn weliswaar niet altijd even boeiend, maar over het algemeen toch een zeer knappe serie. Ben nu bezig in boek 3, maar lig daar dus reeds twee weken ofzo stil, maar dat ligt niet aan de kwaliteit van het boek maar aan persoonlijke omstandigheden.
Wegens die persoonlijke omstandigheden (veel stress en gigantisch slecht slapen) ben ik enkele dagen geleden aan een non fictie boek begonnen: Say Good Night To Insomnia van Gregg D. Jacobs.
Dit is de enige roman die we van Bachmann (hoofdzakelijk dichter) te kennen hebben gekregen. Ze had eigenlijk een trilogie voor ogen, maar stierf in een plotse brand in haar appartement kort nadat ze haar eerste boek af had gewerkt. Het boek staat wel op zich, dus je kan het perfect lezen zonder het gevoel te hebben dat je een vervolg mist, maar toch blijft het zonde, want er zit heel wat veelbelovends in deze experimentele tekst dat doet smaken naar meer.
De roman gaat aan de oppervlakte over een vrouw die er een relatie met 2 mannen op na houdt. Eentje ervan is van vlees en bloed, maar bij de andere ("Malina") krijg je toch al snel meerdere signalen dat dit eerder een hersenspinsel van de vertelster is. Het boek bestaat uit drie delen, waarbij ieder deel op zijn eigen manier een bevreemdende indruk achterlaat. Zeker het middenste deel kan ik moeilijk los laten - normaal gezien heb ik het niet zo voor droomsequenties (doorgaans zijn die te dik bezaaid met clichés), maar Bachmann doet je echt tot diep in de psyche van een ontwortelde vrouw kijken die steeds verder spiraalt in wat ze vroeger weinig empathisch een hysterische episode zouden noemen.
Ik moest tijdens het lezen vaak denken aan mijn favoriete film, Persona. Net als die film is dit boek misschien wel een van de meest bezielde weergaven van een getroebleerd vrouwelijk bestaan die ik al heb mogen lezen.
James Salter - Lichtjaren
Zie de boekenclub thread
Arundhati Roy - De God Van Kleine Dingen
Dit was ook een van de mogelijkheden voor de laatste boekenclub. Heeft het niet gehaald, maar heb hem per toeval in de bib gezien. Heel goed! Heel mooi geschreven 'familiekroniek' in India, vanuit voornamelijk het perspectief van een tweeëiige tweeling, met een interessante structuur en een leuke vertelstijl die duidelijk in de leefwereld van de jonge kinderen kruipt. Waar ze zich op focussen, en met leuke zinnen die enkel uit de mond van een kind kunnen komen. De gebeurtenissen en thema's zijn wel volwassen en behoorlijk donker, dus het zorgt voor een zeker contrast tussen stijl en inhoud. Maar dus echt goed boek, dit!
Shuichi Yoshida - Park Life
Leuk, recent in het NL vertaald kortverhaal over toevallige ontmoetingen tussen een jongeman en een jongevrouw in en rond het Hibiya-park in Tokio. Niet zwaar, niet Belangrijk, maar wel een heel aangenaam avondje lezen (heb het op 2 uurtjes uit gekregen). Een boekje dat past als compagnon bij de film Perfect Days die ik vorig jaar ook schitteren vond
José Saramago - Kaïn
Interpunctie, wat is dat?
Eerste Saramago die ik las, maar de laatste die hij schreef. Edoch leuke introductie tot zijn werk. Nog een laatste keer tegen de schenen trappen van religieus Zuid-Europa met deze herverdelling met dichterlijke vrijheid van het Oude Testament die God de Heer niet als het meest gezellige heerschap afbeeldt.
Best een humoristisch (vrij cynisch) werk dat doet smaken naar meer Saramago. Up next dus : De Tocht van de Olifant.
James Salter - Lichtjaren
Zie de boekenclub thread
Arundhati Roy - De God Van Kleine Dingen
Dit was ook een van de mogelijkheden voor de laatste boekenclub. Heeft het niet gehaald, maar heb hem per toeval in de bib gezien. Heel goed! Heel mooi geschreven 'familiekroniek' in India, vanuit voornamelijk het perspectief van een tweeëiige tweeling, met een interessante structuur en een leuke vertelstijl die duidelijk in de leefwereld van de jonge kinderen kruipt. Waar ze zich op focussen, en met leuke zinnen die enkel uit de mond van een kind kunnen komen. De gebeurtenissen en thema's zijn wel volwassen en behoorlijk donker, dus het zorgt voor een zeker contrast tussen stijl en inhoud. Maar dus echt goed boek, dit!
Shuichi Yoshida - Park Life
Leuk, recent in het NL vertaald kortverhaal over toevallige ontmoetingen tussen een jongeman en een jongevrouw in en rond het Hibiya-park in Tokio. Niet zwaar, niet Belangrijk, maar wel een heel aangenaam avondje lezen (heb het op 2 uurtjes uit gekregen). Een boekje dat past als compagnon bij de film Perfect Days die ik vorig jaar ook schitteren vond
José Saramago - Kaïn
Interpunctie, wat is dat?
Eerste Saramago die ik las, maar de laatste die hij schreef. Edoch leuke introductie tot zijn werk. Nog een laatste keer tegen de schenen trappen van religieus Zuid-Europa met deze herverdelling met dichterlijke vrijheid van het Oude Testament die God de Heer niet als het meest gezellige heerschap afbeeldt.
Best een humoristisch (vrij cynisch) werk dat doet smaken naar meer Saramago. Up next dus : De Tocht van de Olifant.
Shy - Max Porter
Op aanraden van goodreads. Zeer vreemd boekje, veel te arty farty geschreven naar mijn goesting.
Wise Blood - Flannery O'Connor
Het minste dat ik al gelezen heb van O'Connor eerlijk gezegd. Ging nergens naartoe qua verhaal...
A Ballroom for Ghost Dancing - John F. Duffy
Qua schrijfstijl nogal vanille en zeer modern, maar het verhaal vond ik zeker wel boeiend. Ergens halverwege wel zeer voorspelbaar wat er zat aan te komen, maar bon, al bij al een leuke lezing.
Natsuo Kirino - Out
De Japanse cultuur staat bekend als beleefd, beschaafd en ingetogen maar in meerdere films en boeken kom je een meer extreme schaduwkant tegen. Ook in dit boek, over een paar nachtwerksters die een misdaad begaan en opruimen en zo in aanraking komen met de misdadige onderbuik van de maatschappij. Kirino heeft van dit boek een potente thriller gemaakt met een naargeestige sfeer waarbij je doorheen het boek voelt dat de personages het noodlot tegemoet gaan. Ze heeft niet echt medelijden voor de vrouwen die ze opvoert maar weet wel treffende commentaar doorheen het boek te weven over de rol die ze hebben in de Japanse samenleving. Goed boek!
Virginia Woolf - Mrs. Dalloway
"Even een korte klassieker na de vorige klepper van meer dan 500 bladzijden", dacht ik. Uiteindelijk ben ik even lang bezig geweest aan de 140 bladzijden van Mrs. Dalloway dan aan het vorige boek. Een heel taaie noot om te kraken en helaas niet echt van genoten.
Die reputatie van klassieker komt doordat dit boek een prominent voorbeeld is van de stream of consciousness. In dit boek is het eerder de interne monoloog van een hoop personages die je te lezen krijgt, in een cirkel rond het hoofdpersonage dat een feest organiseert, maar op een vrij moeilijke, warrige manier. Ik moest regelmatig stukken herlezen om te weten wat er nu eigenlijk precies gezegd werd. De personages zelf lieten me veelal koud, op één uitzondering na. De manier waarop Woolf de psychologische schade bij Septimus Smith, een WO1-veteraan beschreef, vond ik wel heel sterk.
Natsuo Kirino - Out
De Japanse cultuur staat bekend als beleefd, beschaafd en ingetogen maar in meerdere films en boeken kom je een meer extreme schaduwkant tegen. Ook in dit boek, over een paar nachtwerksters die een misdaad begaan en opruimen en zo in aanraking komen met de misdadige onderbuik van de maatschappij. Kirino heeft van dit boek een potente thriller gemaakt met een naargeestige sfeer waarbij je doorheen het boek voelt dat de personages het noodlot tegemoet gaan. Ze heeft niet echt medelijden voor de vrouwen die ze opvoert maar weet wel treffende commentaar doorheen het boek te weven over de rol die ze hebben in de Japanse samenleving. Goed boek!
Ik kan Ryu Murakami zijn boeken ook aanraden voor een meer 'verdorven/misdadig Japan' wilt lezen. Sommige van die boeken lazen als een trein en zijn redelijk makkelijk geschreven.
Ik kan Ryu Murakami zijn boeken ook aanraden voor een meer 'verdorven/misdadig Japan' wilt lezen. Sommige van die boeken lazen als een trein en zijn redelijk makkelijk geschreven.
Rythm of War - Brandon Sanderson
Reread voordat ik aan Wind en Truth begin.
Nog steeds volop van genoten. Sanderson is gewoon heel goed in mij een heel scala van emoties te doen voelen, spanning te creëren die me pagina na pagina doet omslaan en een wereld voor mijn ogen te doen openbloeien.
Echter zie ik ook wel meer en meer zijn tekortkomingen. Hij meandert echt te veel, de humor is vrij infantiel (is dat een Mormoon ding?) en de linken tussen zijn andere cosmere werken doen soms meer slecht dan goed.
Blijft een van mijn favoriete fantasy schrijvers, maar ik zou echt willen dat hij een heel degelijke editor onder de arm neemt die tegen hem durft in te gaan.
Pet Semetary - Stephen King: één van de weinige King classics die ik nog nooit gelezen.
What a wild ride! Heerlijke trage, stap voor stap opbouw die uiteindelijk uitmondt in een explosieve finale. Terechte classic imo.
Pet Semetary - Stephen King: één van de weinige King classics die ik nog nooit gelezen.
What a wild ride! Heerlijke trage, stap voor stap opbouw die uiteindelijk uitmondt in een explosieve finale. Terechte classic imo.
Zoals eerder vermeld had ik deze als volgende op de lijst staan. Na twee boeken is het duidelijk dat Saramago fan is om als bijdehandse verteller zijn verhalen met veel sarcasme aan de lezer over te brengen. Uiteindelijk een heel geinig relaas waarbij hij veelal de heersende klasse op de korrel neemt, maar ik ga een beetje moeten opletten om meer Saramago - - beetje zoals Vonnegut ook - - in de toekomst in de juiste doses in te nemen, want anders gaat teveel van hetzelfde het effect teniet doen, vrees ik..
De olifant sterft op het einde
James Salter - De Jagers/The Hunters
Uiteindelijk had ik Lichtjaren ook gevonden in de bib van Gent, maar die zat verstopt in de aparte selectie Uitgelezen. Onder 'Salter' bij de romans waar ik eerst logischerwijze aan het zoeken was, heb ik dan ook zijn eerste roman gevonden en meegenomen. Het is dus zijn eerste werk, verschenen in 1956, waarbij hij zich sterk baseerde op zijn eigen ervaring als Amerikaanse gevechtspiloot tijdens de Koreaanse oorlog. Een boek met een helemaal andere thematiek dan Lichtjaren. Korter en veel directer, minder 'poëtisch' geschreven ook, wat ik persoonlijk een voordeel vond. Ik heb denk ik alvast meer genoten van het lezen. De beschrijving van de luchtgevechten is erg beklijvend en ik zat helemaal in spanning op het puntje van mijn stoel mee te volgen. Maar het grootste deel van de roman speelt zich af op de grond in de barakken waarbij de hoop en wanhoop, kamaraderie en jaloezie onder de piloten aan bod komt.
Ik wist weinig van de Koreaanse oorlog met de Koude Oorlog als backdrop, maar na het lezen van De Jagers weet ik nog steeds even weinig. De politiek en militaire strategie vormen niet de focus van het boek. Het neerhalen van de vijandige MiGs schijnt louter een veredeld spel te zijn, mét ranking van de winnaars en verliezers. Iedereen in de squadrons laat zich hierdoor meeslepen, niets anders is van tel. Zo zal het wel effectief gegaan zijn, maar erg vrolijk word je daar niet van..
Nog maar mijn derde boek dit jaar maar ik dat mijn leesdipje door de vermoeidheid van de verhuis eindelijk ten einde is gekomen (de zon zal er ook wel voor iets tussen zitten).
Dit boek is een slice of life verhaal met fantasy elementen. Geen politieke intrigues, spannende avonturen of werelden die gered moeten worden maar het verhaal van een Kiela die na jaren uit noodzaak terug komt naar het eiland waar ze was geboren. Samen met een graslelie die hetzelfde bewustzijnsniveau als een mens heeft, probeert ze een thuis voor zichzelf te maken op het eiland. De auteur is meesterlijk in het in beeld brengen van de ongemakkelijke interactie die de introverte Kiela heeft met de lokale bevolking. Het soort interacties en gevoelens die voor mij heel herkenbaar zijn.
Dit boek is een heel leuk tussendoortje voor als je even zin hebt om iets licht te lezen. Een zoet gebakje tussen alle zwaardere fantasy door.
Zoals eerder vermeld had ik deze als volgende op de lijst staan. Na twee boeken is het duidelijk dat Saramago fan is om als bijdehandse verteller zijn verhalen met veel sarcasme aan de lezer over te brengen. Uiteindelijk een heel geinig relaas waarbij hij veelal de heersende klasse op de korrel neemt, maar ik ga een beetje moeten opletten om meer Saramago - - beetje zoals Vonnegut ook - - in de toekomst in de juiste doses in te nemen, want anders gaat teveel van hetzelfde het effect teniet doen, vrees ik..
De olifant sterft op het einde
James Salter - De Jagers/The Hunters
Uiteindelijk had ik Lichtjaren ook gevonden in de bib van Gent, maar die zat verstopt in de aparte selectie Uitgelezen. Onder 'Salter' bij de romans waar ik eerst logischerwijze aan het zoeken was, heb ik dan ook zijn eerste roman gevonden en meegenomen. Het is dus zijn eerste werk, verschenen in 1956, waarbij hij zich sterk baseerde op zijn eigen ervaring als Amerikaanse gevechtspiloot tijdens de Koreaanse oorlog. Een boek met een helemaal andere thematiek dan Lichtjaren. Korter en veel directer, minder 'poëtisch' geschreven ook, wat ik persoonlijk een voordeel vond. Ik heb denk ik alvast meer genoten van het lezen. De beschrijving van de luchtgevechten is erg beklijvend en ik zat helemaal in spanning op het puntje van mijn stoel mee te volgen. Maar het grootste deel van de roman speelt zich af op de grond in de barakken waarbij de hoop en wanhoop, kamaraderie en jaloezie onder de piloten aan bod komt.
Ik wist weinig van de Koreaanse oorlog met de Koude Oorlog als backdrop, maar na het lezen van De Jagers weet ik nog steeds even weinig. De politiek en militaire strategie vormen niet de focus van het boek. Het neerhalen van de vijandige MiGs schijnt louter een veredeld spel te zijn, mét ranking van de winnaars en verliezers. Iedereen in de squadrons laat zich hierdoor meeslepen, niets anders is van tel. Zo zal het wel effectief gegaan zijn, maar erg vrolijk word je daar niet van..
Pet Semetary - Stephen King: één van de weinige King classics die ik nog nooit gelezen.
What a wild ride! Heerlijke trage, stap voor stap opbouw die uiteindelijk uitmondt in een explosieve finale. Terechte classic imo.
Je hebt me geïnfluenced want ik heb die ook gekocht en net in beginnen lezen. Leest weer als een trein, zeer benieuwd naar de rest van het verhaal. Dat vind ik geweldig aan King: die boeken lezen enorm vlot. The Stand is eentje dat ik op twee weken uit heb. Pageturner.
Net Daar waar de rivierkreeften zingen uitgelezen.
Echt meeslepend verhaal over het moerasmeisje Kya, met topbeschrijvingen van het moeras en fauna/flora daar en zeker de eerste 100 bladzijden een aangrijpend verhaal over de jonge Kya.
Enkel de ontknoping van de allerlaatste pagina's beviel me eigenlijk minder en vond ik in strijd met de rest van het boek.
Ik snap waarom dit een klassieker is geworden, het mysterie van Rama is een zeer goede basis om een hele reeks over te schrijven. Sommige hoofdstukken mochten voor mij wat meer in detail worden uitgeschreven...
Aan het twijfelen om de overige boeken in de reeks ook te lezen, die krijgen toch wat mindere reviews.
