Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Dodenval - Christian De Coninck

Ik had ergens lovende woorden voor deze gelezen en daar werd het ook voorgesteld als een historische roman met een moordzaak & bankoverval als achtergrond. Na in de bib de achterflap te hebben gecheckt leek het eerder een detective met de jaren '20 van de vorige eeuw als setting.
Omdat ik toch geïnteresseert was maar meegepakt.

  • Goed: vrij vlot geschreven en de opzet was goed, ik was wel geïnvesteerd in het verhaal. Het uiteindelijk op een week uitgelezen.
  • Minder goed: soms wat simpel geschreven, ook onnodige fluf en herhaling. Er wordt bv heel regelmatig beschreven hoe één van de hoofdpersonages zijn lunch nuttigt. Na de tiende keer "hij nam zijn gamel" te hebben gelezen, zonder dat het iets toevoegt aan het verhaal, hebt ge het wel gehad.
  • Slecht: een detective/whodunit staat of valt met de ontknoping. En daar faalt deze imo. Er komen twee zaken in en de opzet van beide is wel oké en prikkelend genoeg. Maar beide zaken komen veel te plots, snel en gefabriceerd aan hun einde.

    De moord wordt bijvoorbeeld opgelost nadat de inspecteur bij een laatste ondervraging te liegen tegen de getuige. De getuige wordt daar ineens behandeld als verdachte en door die leugen, breekt ze en bekent ze. Dat voelde echt zo random en gemakkelijk aan.

    Inspecteur: "Ah, de kokkin met wie ik wat dubbelchecken: zeg, ik heb dit totaal verzonnen feit gehoord."
    Kokkin: "Ja, dat is waar. Ik heb de moord gepleegd".
Blijkbaar is het boek nummer zeven van een reeks. Ik hoop echt dat dit geen voorbeeld was voor de voorgaande zes. Want dan is het echte mysterie waarom die kerel zoveel succes heeft.
 
Hunger Games Trilogie

Blijft toch straf en overstijgt het Young Adult label. Heel het politiek spel en de manier waarop media een rol spelen in die spelen is geweldig om te herlezen en tegelijk schept Collins een zeer boeiende wereld. Op het einde was het wat gerusht maar ik heb hier wel van genoten.
 
Heart-Shaped Box - Joe Hill
Joe Hill??? You've got to be Jo(e)-King!
Aangenaam debuut horror verhaal van deze onbekende Joe.
Ik vond die ook goed, maar net iets te lang. Zijn andere boeken vond ik iets minder, maar bijv. 20th century ghosts (een reeks kortverhalen), bevat dan weer enkele pareltjes die de moeite waard zijn.
 
Binnen is het warmer - Nico Kennes
Amusant debuut, al miste ik toch een beetje een deftig plot. Het verhaal kabbelt maar wat voort lijk het. De laatste pagina's kwamen wel binnen.
Conclusie: leuk tussendoortje, maar verder weinig memorabel. Kan tevens liggen aan het feit dat de leefwereld van het hoofdpersonag nogal veraf staat van de mijne. Vertelstijl en taalgebruik lagen me dan weer wel.
 
Giles Kristian - Lancelot (Arthurian Tales #1)
Giles Kristian - Camelot (Arthurian Tales #2)
Giles Kristian - Arthur (Arthurian Tales #3)


Een historische fictie-trilogie gebaseerd op, u raadt het al, de legende rond Koning Arthur. Ze zijn in theorie vrij los van elkaar te lezen, al mis je wel een hoop aan context als je ze niet in de juiste volgorde leest. Dus gewoon in de juiste volgorde lezen.

Stond al een tijdje op men TBR-lijst en dan waren Lancelot en Arthur plots voor 1.99 per stuk te koop op Amazon, en dan kon ik niet meer wachten. Gelukkig maar, want vooral Lancelot is echt van het beste dat ik de laatste jaren gelezen heb. Je volgt Lancelot van kleins af aan, dus het is een coming-of-age verhaal en je krijgt te zien welke drama's hij meemaakt in zijn jeugd, zijn verboden liefde met Guinevere en zijn trouw aan Arthur die hem uiteindelijk voor een onmogelijke keuze stellen. Zeer goed geschreven, zeer emotioneel ook. Was alweer een tijdje geleden dat ik nog zo meevoelde met een personage en me zo kut voelde omwille van wat een fictioneel personage meemaakte. Dikke 5 sterren.

Camelot was dan weer een totale misser eigenlijk. Nog altijd knap geschreven, maar de focus lag ditmaal op een ander personage dat me helemaal niet wist te boeien. Heb het nog 3 sterren gegeven omdat het een relatief onbekende auteur betreft, en ik las overlaatst een blog van een andere auteur in het genre dat de markt blijkbaar kleiner en kleiner wordt voor (actie-georienteerde) historische fictie en dat ze alle steun kunnen gebruiken. Maar eerlijk gezegd zou een 2 sterren beter aansluiten bij mijn gevoel. Het was echt een strijd om elke avond een paar hoofdstukken te lezen om het boek uit te krijgen.

Arthur was uiteindelijk weer een heel stuk beter. De personages wisten weer te boeien, en het plot ging vooruit. Vooruit, zeg ik u! Tjokvol actie en spanning en intrige. Ook weer een paar heel rauwe emotionele scenes die een snaar bij me wisten te raken. Ook hier 5 sterren.

Douglas Jackson - Blood Roses (Warsaw Quartet #1)

Historische thriller in Warschau ten tijde van de Nazi-bezetting. Was al geinteresseerd in zijn Romeine historische fictie, maar dit boek stond in de aanbieding dus maar snel opgepikt. Meeste WO-2 related fictie laat ik aan me voorbij gaan, maar dit was een Pools hoofdpersonage in Warschau en nadat ik vorig jaar een non-fictie boek over Witold Pilecki had gelezen (vrijwillig laten opsluiten in Auschwitz en daarna ontsnapt om de Geallieerden te waarschuwen, dat dan genegeerd werd), had ik wel wat interesse om eens een fictieboek in de Poolse context te lezen.
Sterke thriller, interessante personages, goed opgebouwd en uitgevoerd, met op de juiste momenten de nodige twists. Zeer tevreden over, toch maar gelijk boek 2 gekocht (dat vorige week uitkwam) en aan begonnen.
 
11/22/63 - Stephen King
Al een week uit maar dacht het eens vlug hier te plaatsen omwille van de datum vandaag :tongue: Leest vlot en het verhaal is meeslepend, hoewel het tempo hier en daar stokt. Ik vond het ook spijtig dat King op het einde kort over onverklaarbare natuurlijke rampen begon. Niettemin las ik het boek graag.

Nu bezig met Children of Time - Adrian Tchaikovsky.
 
Ik vond die ook goed, maar net iets te lang. Zijn andere boeken vond ik iets minder, maar bijv. 20th century ghosts (een reeks kortverhalen), bevat dan weer enkele pareltjes die de moeite waard zijn.
Ik heb The Fireman en Horns toch maar op mijn to read list gezet. Kortverhalen persoonlijk niet zo een grootte fan van, zelfs die van de volstrekt on-gerelateerde Stephen King.
 
HIer ligt sinds kort een tweedehands exemplaar van Hyperion op mij te wachten! (Nederlandse uitgave, eerste editie. Zeer goedkoop op de kop kunnen tikken.)

Maar eerst ga ik wat strips lezen. :biglaugh:
 
George Orwell - 1984 - On Hold
De intro is vrij traag, maar wel intrigerend. Toch merkte ik dat het boek me niet vastpakte en het viel me op dat ik minder begon te lezen.
Op aanraden van mijn vrouw dan gewoon even aan de kant gelegd en aan een ander boek begonnen.
Ik wil deze wel graag nog uitlezen.

Stieg Larsson - Mannen die vrouwen haten - ★★★★★
Ik heb jaren geleden de Zweedse mini-serie gezien (en ook de film met Daniel Craig, maar dat is niet zo blijven plakken) en ik vond dat toen een geweldige mini-reeks. Heel guur, heel hard-tegen-hard, maar dat heb je wel vaker met Scandinavische series.

Wel, het boek is helemaal in dezelfde lijn. In tegenstelling tot 1984 had dit boek me direct vast en het leest als een trein. Ik heb op een bepaalde dag zelfs gewoon een derde van het boek erdoor gejaagd. De intriges, de familiedrama en ook wel de relatie tussen de verschillende personages schrijft Larsson wel heel goed.

Dit was eerder gekozen als tussendoortje om daarna misschien terug aan 1984 te beginnen, maar het is veel meer geworden dan dat. Ik ben fan en het volgende in de rij staat ook al op de lijst.

Next up: voor de eerste keer totaal nog geen idee (omdat de boeken die ik wil lezen niet beschikbaar zijn in mijn bib), als iemand aanraders heeft op basis van wat ik al gelezen heb, shoot!
 
Laatst bewerkt:
La peste - Albert Camus
Pfff.. wat een teleurstelling. 4e keer dat ik eraan begin, maar deze keer wou ik echt volharden in plaats van na 50 pagina's af te haken.
Verhaal trekt op niks, personages zijn niet memorabel of interesseren me totaal niet.
Begrijp niet goed waarom deze zo opgehemeld wordt.
OK, het "nihilisme" van Camus schijnt er wat door, maar eerlijk gezegd heeft heel het onderliggend verhaal (dat de stad Oran afgesloten is door de pest) redelijk weinig impact achtergelaten op mij. Misschien ben ik wat bevooroordeeld omdat we zelf door Covid-quarantaine hebben geleefd en iets soortgelijks meegemaakt?
Jammer, want l'étranger vond ik wél goed.

up next: Voss van Patrick White
 
La peste - Albert Camus
Pfff.. wat een teleurstelling. 4e keer dat ik eraan begin, maar deze keer wou ik echt volharden in plaats van na 50 pagina's af te haken.
Verhaal trekt op niks, personages zijn niet memorabel of interesseren me totaal niet.
Begrijp niet goed waarom deze zo opgehemeld wordt.
OK, het "nihilisme" van Camus schijnt er wat door, maar eerlijk gezegd heeft heel het onderliggend verhaal (dat de stad Oran afgesloten is door de pest) redelijk weinig impact achtergelaten op mij. Misschien ben ik wat bevooroordeeld omdat we zelf door Covid-quarantaine hebben geleefd en iets soortgelijks meegemaakt?
Jammer, want l'étranger vond ik wél goed.

up next: Voss van Patrick White
Het is gevaarlijk om met die insteek te beginnen: "het is een klassieker, dus die MOET wel goed zijn". Zo was ik zelf een beetje teleurgesteld in Wuthering Heights, maar ik denk dat ik die toch nog eens ga lezen en hoop dat ik hem bij een tweede lezing toch beter begrijp.

Want ik begrijp de weerstand niet tegen boeken herlezen. Misschien geldt dat minder voor rechtoe-rechtaan-detectives/thrillers waar de plot primeert op het literaire karakter maar voor literaire werken kan een boek dat je vijf jaar geleden maar bleh vond vandaag wél veel beter worden bevonden. Als persoon blijf je groeien in het leven en soms moet je bepaalde zaken meemaken in het leven om een boek beter te kunnen appreciëren.

Bon. Nu 2/3de ver in de 17de Karamazovlezing en het kriebelt nu al om een nieuw boek te kiezen dat ik hierna ga vastnemen. Dat is leesplezier: uitkijken naar een ander boek terwijl je nog bezig bent in het huidige boek.
 
La peste - Albert Camus
Pfff.. wat een teleurstelling. 4e keer dat ik eraan begin, maar deze keer wou ik echt volharden in plaats van na 50 pagina's af te haken.
Verhaal trekt op niks, personages zijn niet memorabel of interesseren me totaal niet.
Begrijp niet goed waarom deze zo opgehemeld wordt.
OK, het "nihilisme" van Camus schijnt er wat door, maar eerlijk gezegd heeft heel het onderliggend verhaal (dat de stad Oran afgesloten is door de pest) redelijk weinig impact achtergelaten op mij. Misschien ben ik wat bevooroordeeld omdat we zelf door Covid-quarantaine hebben geleefd en iets soortgelijks meegemaakt?
Jammer, want l'étranger vond ik wél goed.

up next: Voss van Patrick White
Dat heb ik soms ook met klassiekers, bv. recent The Castle van Kafka gelezen en dat vond ik eveneens een onleesbaar boek. Misschien dat de genialiteit van sommige boeken beter tot uiting kwam in hun tijdsperiode of misschien ben ik gewoon een cultuurbarbaar =p
 
Douglas Jackson - Blood Sacrifice (Warsaw Quartet #2)

Focus op de ondergang van de Joodse ghetto in Warschau, zeer aangrijpend. Net zoals het eerste boek gewoon een erg goede historische thriller.

Angus Donald - Outlaw (Outlaw Chronicles #1)
Angus Donald - Holy Warrior (Outlaw Chronicles #2)
Angus Donald - King's Man (Outlaw Chronicles #3)


Historische fictie reeks van ondertussen 10 boeken die focussen op Alan Dale, compagnon van Robin Hood. Situeert zich einde 12e eeuw met Richard Leeuwenhart en Prins John onder andere. Leuk om te lezen, maar niets hoogstaand. Beetje popcorn historische fictie actie, qua niveau vergelijkbaar met Feist in Fantasy of de JCVD/Bruce Willis actiefilms van de jaren 90.
Ben wel van plan er verder mee te gaan in 2025. Historische fictie met een focus op actie/thriller is een kleiner wordende genre, dus de auteurs verdienen extra aandacht.
 
Jo Nesbø - Dodelijk patroon (Harry Hole #5) - ★★★★★
Een beetje terughoudend aan dit boek begonnen aangezien de vorige in de reeks helemaal niet was wat ik ervan gehoopt had, maar Nesbø heeft me gelukkig ongelijk gegeven.

Helemaal terug naar het niveau van het eerste boek in de Oslo-trilogie: relaties tussen personages die echt aanvoelen, een “échte” moordzaak, spanning doorheen de tweede helft van het boek, … Ja, deze las toch ook weer als een trein: ik was aan het boek (of allez, scherm van mijn e-reader) gekluisterd.

Als ik toch een minpuntje mag aanhalen: Harry zijn terugval in de alcohol ieder boek en elke keer het proces moeten doorlopen om terug sober te worden, begint wel wat cliché te worden. Ik weet het, een alcoholieker hervalt wel eens, maar hij hervalt ieder boek.

Next up: Brandon Sanderson - Mistborn: Het Laatste Rijk
 
Dius van Stefan Hertmans is een fraaie parel. Een van die boeken waar je de laptop of gsm bij de hand houdt om muziek en kunstwerken op te zoeken die zo mooi en zorgvuldig worden beschreven. Ik hoop dat die man nog lang mag schrijven.
 
Het lezen staat hier even op een iets lager pitje. Ik lees nog wel bijna iedere dag, maar kan er zeker in de weekends niet zoveel tijd aan wijden als anders. Toch blij dat ik de afgelopen weken 2 boeken heb kunnen lezen.

The People of Paper - Salvador Plascencia

De eerste 50 bladzijden wist ik niet wat ik voor mijn neus had: een mix van klassiek Zuid-Amerikaans magisch realisme met een Tim Burtonesque sprookje? Op zich niet zo'n vreemde combinatie, maar dat is doorgaans niet het type literatuur dat ik graag lees, dus ik was aanvankelijk eerder sceptisch. Na het eerste stuk wordt er echter een dubbele laag geïntroduceerd bovenop het primaire verhaal, en dat veranderde mijn leeservaring toch aanzienlijk. Een uit het leven gegrepen uitbarsting van wrok en pijn, zou ik het noemen. Heel speciaal, heb nog nooit eerder zoiets gelezen. Het heeft alleszins mijn invulling van wat een roman kan zijn weer iets verbreed.

A Quiet Life - Kenzaburō Ōe

Ik moet me leren inhouden in tweedehands boekenwinkels. Het is niet de eerste keer dat ik op goede hoop een tamelijk onbekende roman van een gerenomeerd auteur mee in mijn mandje gooi, en dat is eigenlijk nog maar zelden goed uitgedraaid. Het gaat over een jonge vrouw die, na het vertrek van haar ouders naar het buitenland, alleen met haar minderbegaafde broer achterblijft. De auteur had blijkbaar zelf een kind met een mentale beperking, dus je zou denken dat hij wel enige bezieling in zijn roman zou steken, maar het komt jammer genoeg over als een ongeïnspireerd en weinig samenhangend geheel. Mijn negatieve indruk is mogelijks voor een deel te wijden aan de slechte vertaling - ik stoorde me regelmatig aan rare formuleringen die volgens mij te letterlijk uit het Japans moeten zijn vertaald.
 
Terug
Bovenaan