Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Hellsdinner]

Rules of Redemption - TA White (Firebird Chronicles)
Bevat heel wat leuke elementen, leest ook vrij goed door, maar de schrijfstijl is vrij... simpel? Slecht? Ik weet niet goed hoe ik het moet beschrijven (= dat is exact ook het probleem van de schrijfster lijkt me).

 

[Hellsdinner]

The Old Man and The Sea - Ernest Hemingway
Wat is het toch met oude mannen en hun obsessie met grote vissen?
Kort verhaal waar genoeg alegorische boodschappen uit te halen zijn, maar het weekte weinig tot niets bij me los.

 

[Général Zantas]

Joe Abercrombie - Last Argument of Kings (The First Law #3)

Dit boek gaf me twee uitersten qua gevoelens. Enerzijds was ik zwaar onder de indruk van de kwaliteit van Abercrombie's schrijfstijl en hoe hij het plot deed evolueren. Anderzijds deed hij op bepaalde momenten het plot wel heel tragisch evolueren door bepaalde tropes (vooral die van goede, wijze tovenaar/raadgever) te subverten waardoor ik echt met pijn in het hart moest verder lezen hoe de karakterevolutie van mijn favoriete personage compleet gefnuikt werd en bijna voor niets was. Arme Jezal. Begon als jonge, arrogante snob maar je zag hem evolueren naar een slimme, moedige en vooral compassionele jongeman. En dan krijgt die zoveel figuurlijke stampen in zijn ballen dat je je afvraagt of je een soort van SM aan het lezen bent.

Maar goed, geweldig boek als afsluiter van een geweldige serie. Abercrombie schrijft heel knap, en weet je als geen ander te boeien. Ondanks dat de trilogie afgelopen is, zijn er maar weinig verhaallijnen echt afgesloten. Benieuwd of deze personages nog aan bod komen in de stand alone boeken die ik nu zal oppakken.

 

[Saxa]

The Mime Order - Samantha Shannon

De opvolger van The Bone Season. Dat boek heb ik een paar maanden terug gelezen. Dat was zeker geen slecht boek. Ik vond het op zich wel vrij interessant, maar ik herinner me dat ik me in het begin enorm ergerde aan Paige, het hoofdpersonage. Ze toonde vaak een arrogantie die niet gerechtvaardigd was in mijn ogen, waar achteraf vaak bleek dat ze niet alle informatie had en de situatie dus verkeerd inschatte. Ik had me voorgenomen ooit wel eens de opvolger te lezen, maar het was voor mij toen wel niet zo spannend dat ik absoluut direct daarna de opvolger wilde lezen.
Nu heb ik dus wel de opvolger gelezen. En eigenlijk vond ik dit boek spannender dan het eerste. Op een gegeven moment weet ik dat ik ergens rond pagina 150 in mijn e-reader zat en zonder dat ik het doorhad zat ik ineens ergens rond pagina 360. Dus ja, het las voor mij enorm vlot. Waar Paige dus in het eerste boek me (vooral in het begin) vaak ergerde, was dit nu totaal niet het geval. Ze weet met welke bedreiging de wereld geconfronteerd wordt, ze wil de status quo doorbreken om de gevaren te kunnen aanpakken maar ook om misschien de samenleving op sommige vlakken rechtvaardiger te maken. En het wordt haar absoluut niet makkelijk gemaakt.
Er zaten een paar plottwisten in die ik absoluut niet zag aankomen.
Ik heb genoten van dit boek, het was voor mij beter dan de eerste, en ik wil eigenlijk direct aan de opvolger van de deze beginnen.

 

[Hellsdinner]

Good Girl, Bad Blood - Holly Jackson (Good Girl's Guide To Murder #2)
Op alle vlakken een verbetering tegenover boek 1.
Dit is de definitie van een page turner, kon het niet weg leggen.
Meteen boek 3 gekocht en in gestart.

 

[coldplayke]

Hopscotch - Julio Cortázar

Volgens enkelen kan je de 155 hoofdstukken in deze experimentele roman in eender welke volgorde lezen, maar ik ben toch blij dat ik het vrijblijvend advies van de auteur niet in de wind heb geslagen en zijn kruimeltjes ben gevolgd. Daarbij lees je de eerste 56 hoofdstukken in chronologische volgorde, maar hinkel je tussen ieder hoofdstuk naar een eind verderop in het boek. Doe je dat niet, dan ga je bij een eerste leesbeurt een heel chaotische, onsamenhangende en wat mij betreft onmogelijke tocht tegemoet.

Qua meta-fictie kan dit dus wel tellen. Ik was er op een drukker moment al eens in begonnen, maar voelde me toen zo overrompeld door alle mogelijkheden dat ik aanvoelde dat ik dit in een vakantieperiode moest lezen. Het boek is een verhaal van onvervulde mogelijkheden, van hoe dromen leidt tot passiviteit en de zoektocht naar een betekenisvolle invulling van het leven ook verlammend kan werken. De roman laat zich helemaal niet gemakkelijk samenvatten en leent zich daardoor uitstekend tot herleesbeurten. Ik was er na afloop nog niet helemaal uit wat ik er nu precies van vond, maar nu ik het heb laten bezinken en er meer over heb kunnen vertellen aan mijn vriend, is mijn enthousiasme eigenlijk enkel gegroeid. Er zitten heel wat rare, confronterende, zinnenprikkelende scènes in die nog lang gaan nazinderen, en dat is uiteindelijk hetgene mij doet blijven lezen.

 

[Avondland]

Een kat, een man en twee vrouwen van Junichiro Tanizaki is een fijn kleinood. Zoals de titel verraadt gaat het over de verhouding tussen een man, zijn kat en zijn houdige vrouw en zijn ex-vrouw. Geen groots epos zoals Stille Sneeuwval (The Makioka Sisters) maar eerder banaal, maar banaal door de ogen van Tanizaki is dan weer bijzonder.

Ongetwijfeld een aanrader voor kattenliefhebbers, maar ook als je niet per sé van katten houdt is dit mooie werkje een lezing waard.

 

[Hellsdinner]

As Good As Dead - Holly Jackson (#3 A Good Girl's Guide to Murder)
Jammer.

Mijn review van boek #2 staat hier twee posts boven en ik was er absoluut lyrisch over. Meteen in boek #3 begonnen en het 500 pagina's tellende verhaal in 2 dagen uitgelezen. Echter kom ik hier vandaag vertellen dat ik een stuk minder tevreden ben met deze lees ervaring.
Het werd meer en meer een hateread, denkend "maar ale, dat kan toch niet dat het zo gaat eindigen?" .

Je zou nu misschien denken dat ik gewoon ontevreden ben omdat het verhaal niet liep zoals ik gehoopt had maar het is meer dan dat.
In de meerderheid van de fictie verhalen die ik lees, geniet ik ervan wanneer de auteur karakters ontwikkelt, neerzet in het verhaal, dan de karakters volgt en neerschrijft wat er gebeurt volgens de acties en gedachten van de karakters die hij of zij ontwikkeld heeft.

In dit geval voelde het meer en meer aan alsof Jackson de karakters van de vorige twee boeken haar wil opdraagt, zeggend "nee, dit is hoe je nu reageert en je gedraagt!" en dat voelde uitermate onnatuurlijk aan.

Jammer dat dit boek, dat het einde van de serie is volgens de auteur (ik heb nog niet specifiek over het einde van dit boek geschreven, dat kan nog een heel aparte post zijn), mijn beeld van de serie zo verpest.
Mocht je aan de boeken beginnen zou ik zelfs aanraden boek 3 gewoon niet te lezen.

 

[welcometorapture]

Whale Fall - Elizabeth O'Connor

Het boek speelt zich af op een (fictief) eiland van nauwelijks enkele vierkante kilometers, dichtbij de Welshe kust. Het boek volgt Manod, een 18-jarige vrouw die gewrongen zit tussen zorgen voor haar zus en ontsnappen naar het vasteland. De dreigende sfeer die O'Connor opbouwt is fantastisch: een mix van het hopeloze uitzicht van vastzitten op een eiland zonder levensdoel of legacy (genre Banshees of Inisherin), maar ook de claustrofobie (genre the Ghost Writer). Een walviskarkas spoelt aan en staat symbool voor die dingen, maar ook de oorlog die in 1938 heel dichtbij komt. O'Connor speelt ook met aankomende moderniteit en de harde realiteit van het eiland, gedrenkt in traditie. Ik vond het een heel mooi boek.

Fahrenheit 451 - Ray Bradbury

En dit is dan een boek uit 1953 - ik wil niet zeggen profetisch, maar als ik lees over de teksten van auteurs die soms bijna nodeloos worden aangepast (dan denk ik aan het "recente" nieuws over Roald Dahl), tja. Ik vond de taal van Bradbury rijker in Something Wicked this Way Comes, maar dit is natuurlijk maar zijn tweede boek, en het is nog steeds erg fijn geschreven. Kan in de kast gerust naast 1984 staan.

(Mijn vrouw had meteen door dat Fahrenheit 451 stond voor het brandpunt van papier, ik moest het halverwege het boek uitgespeld zien staan ...)

 

[Hellsdinner]

Of Mice and Men - John Steinbeck
Mijn eerste Steinbeck maar af gaand op deze, zeker niet de laatste.
Een geweldig ontroerend verhaal over de vergetenen, de stille meerderheid, de krachtige machtelozen.

Steinbeck geeft hier een korte kijk in het lijden en leven van de arbeiders die op de dool van boerderij naar boerderij trekken om werk te vinden. Steeds dromend om een eigen stukje land te bezitten, iets dat enkel van hen is, en waar niemand hen kan zeggen wat te doen. Zij zijn sterk van been, goed in hun noeste arbeid, maar hebben niet de macht die een enkel grondbezitter heeft. Steeds op hun tellen staan, steeds uitkijkend wat te zeggen tegen wie. Optimistisch ondanks al het leed dat hen overkomt (of dat men veroorzaakt, waar men kan filosoferen over de oorzaak, mens of maatschappij), tot de wrede werkelijkheid zijn intrede doet.

Neen, George en Lennie zijn twee karakters die ik zeker niet snel zal vergeten.

 

[Avondland]

Of Mice and Men - John Steinbeck
Mijn eerste Steinbeck maar af gaand op deze, zeker niet de laatste.
Een geweldig ontroerend verhaal over de vergetenen, de stille meerderheid, de krachtige machtelozen.

Steinbeck geeft hier een korte kijk in het lijden en leven van de arbeiders die op de dool van boerderij naar boerderij trekken om werk te vinden. Steeds dromend om een eigen stukje land te bezitten, iets dat enkel van hen is, en waar niemand hen kan zeggen wat te doen. Zij zijn sterk van been, goed in hun noeste arbeid, maar hebben niet de macht die een enkel grondbezitter heeft. Steeds op hun tellen staan, steeds uitkijkend wat te zeggen tegen wie. Optimistisch ondanks al het leed dat hen overkomt (of dat men veroorzaakt, waar men kan filosoferen over de oorzaak, mens of maatschappij), tot de wrede werkelijkheid zijn intrede doet.

Neen, George en Lennie zijn twee karakters die ik zeker niet snel zal vergeten.

Sterk boek, inderdaad. Heel erg van genoten. East of Eden vond ik ook gewéldig. Grapes of Wrath vond ik ook goed, maar om een of andere redenen geraakte ik er moeilijk in. Zou ik nog eens moeten lezen. Wel wat misery porn, maar het leven in de dust bowl en de hele migratie naar California zal vast geen lachertje zijn geweest.

 

[StevenFM]

Demon in White - Christopher Ruocchio (Sun Eater #3)
Demon in White is tot dusver mijn favoriete boek uit de reeks, mede dankzij een uitstekend tempo zonder teveel gemeander. Voor de eerste keer komen Hadrian en zijn compagnie in contact met high society en dat leidt tot enkele interessante contrasten en plotwendingen. Hoewel ik sommige zijpersonages in de boeken vaak een beetje te oppervlakkig vind overkomen, zijn de nieuwe personages in dit boek wel geslaagd. En de finale van het boek is een waar spektakel, een epische veldslag zoals je ze ook in de boeken van Erikson zou lezen.

Kingdoms of Death - Christopher Ruocchio (Sun Eater #4)
Aan boek vier hou ik dan weer totaal tegenovergestelde gevoelens over. Het boek bestaat ruwweg uit twee delen en geen van beide kon me echt bekoren. In deel een introduceert Ruocchio ons tot de Lothrian Commonwealth, een intergalactisch regime dat een wel erg duidelijke en slecht uitgewerkte parodie is op communisme zonder veel oog voor detail of nuance. Het eerste deel leest dan ook vooral als een politiek manifesto waar de auteur tijdelijk de protagonist als persoonlijke spreekbuis hanteert om te besluiten dat het totalitaire regime van Hadrian's eigen Sollan Empire toch niet zo slecht is vergeleken met het kwaad van de Lothrian Commonwealth. Deel twee is een al even controversiële keuze van Ruocchio en bestaat uit honderden bladzijden beschrijvingen van fysieke en mentale martelingen. Moeilijk om hierdoor te geraken en mijn inziens ook totaal onnodig voor het verhaal. Gelukkig eindigt het boek wel op een iets positievere noot.

Age of Myth - Michael J. Sullivan (Legends of the First Empire #1)
Legends of the First Empire is de derde reeks in de wereld van Elan en vindt plaats enkele duizenden jaren vóór de Riyria Revelations en Riyria Chronicles. Age of Myth is een boek dat traag op gang komt maar eens op snelheid is het wel weer een klassiek Sullivan fantasy verhaal. Goed geschreven personages, een stevig tempo in het verhaal en verschillende verhaaldraden die op het einde erg mooi samen komen. Ook de setting is interessant en het verhaal volgt grotendeels de emancipatie van de mensheid onder het juk van de elven. We krijgen het groeiende conflict te zien langs beide kanten: enerzijds in het dorp Dahl Rhen en anderzijds in Estramnadon, hoofstad van de Elven. Aan beide zijden heb je verschillende politieke strekkingen en facties die goed uitgewerkt zijn en het verhaal volgt zeker niet het klassieke patroon van goed tegen slecht. Leuke introductie tot een wereld die we voordien enkel kenden uit de legendes die verteld werden in de Riyria Revelations.

Age of Swords - Michael J. Sullivan (Legends of the First Empire #2)
Age of Swords is mijn minst favoriete boek van de eerste drie, voornamelijk door de focus die Sullivan legt op de evolutie van technologie in de wereld. Op enkele weken tijd worden het wiel, schrijven, pijl-en-boogschieten etc. uitgevonden terwijl de inwoners van Dahl Rhen zich klaarmaken om alle menselijke stammen te verenigen als voorbereiding op oorlog tegen de elven. Op mij kwam dit gedeelte weinig geloofwaardig over. Een groot deel van het boek vindt ook plaats in Neath, een stad van de dwergen. Dit deel voelt soms eerder aan als een zij-avontuur maar is wel goed geschreven en kent een erg emotioneel einde.

Age of War - Michael J. Sullivan (Legends of the First Empire #3)
Legends of the First Empire bestaat uit twee trilogieën en de eerste trilogie sluit af met een hoogtepunt. Sullivan rondt vele verhaallijnen opgebouwd doorheen de drie boeken erg mooi af en legt ook de fundamenten voor de tweede trilogie uit deze reeks. Het doel van Sullivan met deze reeks is om de legendes uit de Riyria reeks uit de doeken te doen en voorlopig lukt dat uitstekend. Nyphron is een fascinerend personage die duizenden jaren later als de god Novron door de mensheid wordt vereerd. Ook zien we hier hoe de zaden voor de wrok van Mawyndulë worden gezaaid. Ik ben gewoonlijk geen grote fan van prequel reeksen maar Legends of the First Empire zit tot dusver uitstekend in elkaar.

 

[Domieneo]

Billy Summers - Stephen King
Mijn eerste King boek en het is direct een goede start. Vooral de laatste 40% van het boek wisten mijn te bekoren. Ik vond het ook geen gemakkelijk boek om te lezen.
Maar de personages en het fantastische einde hebben veel goedgemaakt.
Ik ga zeker nog een horror boek van King lezen.

 

[StevenFM]

Embassytown - China Miéville
Gedurende het afgelopen jaar ben ik (eindelijk) het oeuvre van Miéville beginnen verkennen en na elk boek stijgt mijn appreciatie meer en meer. The City & The City was conceptueel verfrissend maar het verhaal en de personages vond ik minder goed uitgewerkt. Perdido Street Station blonk dan weer uit in de beschrijving van een donkere, vuile fantasiewereld vol bevreemdende wezens maar ook hier kwam het verhaal al te traag op gang en bleven de personages op de achtergrond van deze rijkgevulde setting. The Scar was tot nu toe mijn favoriet omdat het naast een intrigerende wereld ook een meer gefocust en thematisch verhaal biedt. Maar nu is Embassytown dus mijn nieuwe nummer 1.

Met Embassytown gebruikt Miéville het scifi genre om de vraag te stellen wat taal is, hoe we met elkaar communiceren en welke impact taal op ons heeft. We volgen het verhaal door de ogen van Avice, een vrouw die woont in de stad waarnaar het boek vernoemd is. Embassytown werd lang geleden gekoloniseerd door de mensheid en een verdrag werd gesloten met de originele bewoners van de planeet, de Ariekei. Beide rassen drijven handel met elkaar maar dit wordt bemoeilijkt door de taal van de Ariekei, wat in het boek simpelweg Language wordt genoemd. Ariekei communiceren met één brein via twee monden die gelijktijdig geluid produceren. Dezelfde voorwaarde is nodig voor Ariekei om hun gesprekspartner te verstaan. Voor dit probleem hebben mensen een creatieve oplossing gevonden maar verder gebruiken de Ariekei Language zuiver referentieel, direct gelinkt aan hun denkproces, en niet als een middel voor expressie. Het gevolg hiervan is dat zij niet kunnen liegen. Dit leidt tot soms erg unieke situaties; zo organiseren de Ariekei elk jaar een Festival of Lies waar ze proberen om via allerlei trucs een leugen te vertellen. Zulke onmogelijkheden leiden tot fysieke extase.

De setting en conceptien die Miéville introduceert zijn enorm verfrissend in een genre dat vaak dezelfde grond bewandelt. Maar ook het verhaal is intrigerend en zorgt ervoor dat het boek meer is dan enkel conceptuele literatuur. Het plot is met momenten wel erg donker en snijdt thema's als verslaving en kolonisatie aan maar als lezer word je wel beloond met een erg geslaagd einde. Het boek staat verder ook op zichzelf en is niet zo lang als andere werken van Miéville, dus een goed instappunt voor nieuwe lezers.

 

[Hellsdinner]

In The Distance - Hernan Diaz

Boekenclub - In The Distance - Hernan Diaz (Boekenclub #6)

Zit iets over de helft en ben er volop van aan het genieten, wat een boek!

www.beyondgaming.be

 

[StevenFM]

The Tainted Cup (Shadow of the Leviathan #1) - Robert Jackson Bennett
Na de uitstekende Divine Cities trilogie en de minder geslaagde Founders trilogie heeft Bennett dit jaar het eerste boek uit zijn derde reeks uitgebracht. The Tainted Cup is een interessante mix van het detective genre en fantasy. De protagonist, Din, werkt als detective-assistent voor de enigmatische Ana en samen tracht het duo het mysterie op te lossen van een gruwelijk vermoorde legercommandant. Bennett maakt gebruik van het detectivegenre om ons gradueel kennis te laten maken met de biopunk setting. Dit is een wereld waar mensen zich genetisch laten augmenteren met plantextracten. Zo kan Din zich als engraver gebeurtenissen perfect herinneren door gebruik te maken van geurregistratie. Ook de rest van de worldbuilding focust sterk op het biologische aspect: huizen bestaan uit plantenmateriaal, paddestoelen functioneren als luchtfiltratiesysteem en verstengelde planten dienen als gesloten deur. Maar er schuilt ook gevaar achter deze biologisch-geïnspireerde samenleving zoals gevaarlijke wildgroei van gemodificeerde gewassen en zeemonsters wiens bloed volledige landschappen in een radioactief niemandsland transformeert.

De setting is wat mij betreft het hoogtepunt van het boek al is het centrale moordmysterie ook de moeite waard. Mijn voornaamste kritiek is dat de meeste zijpersonages niet echt geweldig uitgewerkt zijn en dat de sterke thematiek van Divine Cities voorlopig ontbreekt. Het beste compliment dat ik misschien kan geven, is dat het boek wat mij betreft eigenlijk langer mocht zijn om de personages ademruimte te geven en de plotwendingen beter te kaderen.

 

[vloet]

All Systems Red (The Murderbot Diaries #1) - Martha Wells

Kort maar leuk boek.

On a distant planet, a team of scientists are conducting surface tests, shadowed by their Company-supplied ‘droid — a self-aware SecUnit that has hacked its own governor module, and refers to itself (though never out loud) as “Murderbot.” Scornful of humans, all it really wants is to be left alone long enough to figure out who it is. But when a neighboring mission goes dark, it's up to the scientists and their Murderbot to get to the truth. (Goodreads)

Veel humoristischer dan verwacht (Murderbot is nogal een introvert ), met veel snelle actie. De side characters zijn minder uitgediept, maar het gaat uiteindelijk vooral over Murderbot. De sequels ga ik zeker lezen.

 

[Général Zantas]

Joe Abercrombie - Best Served Cold (First Law World #4)

De eerste van de drie "standalone" boeken tussen de eerste trilogie en de tweede trilogie in zijn First Law-wereld. Ik zet standalone tussen aanhalingstekens want zonder de eerste trilogie gelezen te hebben, ga je weinig aan deze boeken hebben.

Bon, deze eerste speelt zich af in een regio geinspireerd op de Italiaanse stadstaten uit de Renaissance-periode en we hebben eigenlijk een huurlingenkapitein (Condottieri) die door haar opdrachtgever in samenwerking met haar kapiteins verraden wordt en maar met veel geluk een moordaanslag overleeft. Haar broer en "lover" sterft wel. Ze zint dus op wraak en dit wordt in 7 acts uitgewerkt.
Helaas waren dat er 3 teveel. Het verhaal sleept te lang aan, wordt wat formulair en sterotiep naar het einde toe en de personages zijn ook te weinig interessant om zoveel pagina's te boeien.

De humor, schrijfstijl en trope-subversion blijven wel van de bovenste plank. 3,5/5.

Joe Abercrombie - The Heroes (First Law World #5)

Na de vorige, mindere ervaring en het feit dat de personages vermeldt op de boekflap mijn minst favorieten waren uit de initiele trilogie, was ik een beetje argwanend aan dit boek begonnen. Maar dat duurde niet lang. Dit was zonder twijfel het beste "standalone" boek van de drie en ik heb me geen moment verveeld.

Ditmaal waren de personages wel rete-boeiend, en ook het plot kon me gigantisch bekoren. Abercrombie hanteerde weer enkele interessante schrijftechnieken die enkel maar bijdraagden aan de leeservaring. Absolute topper qua leesplezier, gemakkelijke 5 sterren.

Joe Abercrombie - Red Country (First Law World #6)

Een Western in Fantasy setting eigenlijk, met enkele grote knipogen naar Lonesome Dove en The Unforgiven, twee favorieten van me in het Western genre, respectievelijk voor boeken en films. Kon niet mislopen en dat deed het ook niet.

Typische Abercrombie, gevatte en intrigerende schrijfstijl. Wederom erg interessante personages. Weliswaar vond ik het plot naar het einde toe wederom niet 100%. Sommige "twists" vond ik niet interessant of geloofwaardig. Maar in tegenstelling tot Best Served Cold betreft het hier relatief kleine puntjes en heb ik voornamelijk genoten van dit boek. 4,5/5.

 

[Hellsdinner]

Darkness, Take My Hand - Dennis Lehane (Kenzie & Gennaro #2)
Dennis Lehane weet als geen ander hoe een page turner te schrijven.

Alhoewel ik er zelf nooit ben geweest, is Lehane's beschrijvend werk van zo een niveau dat ik me zelf in de "Southie" buurt van Boston waande, Kenzie en Gennaro schaduwend. Uitermate duister boek deze keer, waar het lezen bij momenten ook echt een impact had op mijn gemoed.

Zaterdag in begonnen, de laatste 250 pagina's op zondag in een ruk doorgelezen.
Plannen gecancelled, vriendin hongerig, allemaal bijzaak.

 

[Dyer Hunt]

vriendin hongerig, allemaal bijzaak.

EDIT: Dennis Lehane komt nu wel op mijn to-read lijstje, ik hou wel van een goeie pageturner die je niet kan wegleggen! Zal dan wel zorgen dat er voldoende te eten in huis is voor ik eraan begin.