Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Wil van Jeroen Olyslaegers

Zeer sterk. Heel goed geschreven en vooral een goed verhaal. Ja dit is een oorlogsverhaal maar tegelijk zoveel meer. Thriller, romantiek,coming of age het zit er allemaal in. Wilfried Wils en zijn verhaal boeien van begin tot eind en ook de andere personages kunnen kleurrijke figuren genoemd worden.

Voor degene die ook eerst de film zagen maar nu ook boek willen lezen: boek is heel verschillend maar de film bewaart wel de geest van het boek en dat is best indrukwekkend
 
De bundel met dertien nieuwe Miss Marple verhalen op Kindle gezet voor ‘s avonds. Geschreven door een aantal misdaadschrijvers die ik normaal wel kan smaken (Val McDermid met Wire in the Blood was toch altijd goed).
Bof, ben ik teleurgesteld :(
Marple was zelfs bij Agatha Christie niet haar hoogstaandere mysteries, Miss Marple is meestal gewoon de observator van het verhaal die dan uiteindelijk de delen aan elkaar breit (veel breiwerk). Maar het was toch altijd leuk van sfeer en gemakkelijk weg te happen, er was (is) altijd wel een goed moment voor een Marple.

Deze bundel is dat dus niet. Één verhaal is ronduit het plot van Somersby/Martin Guerre en voor de rest is het voorspelbaar en heb je het allemaal al tien keer eerder gelezen waaronder zeker vijf keer beter. Het voelt ook niet alsof de schrijvers dit zagen als een leuke kans of een eer (wat ik toch zou denken want Christie is toch wel een heel groot succes) maar alsof ze een schrijfoefening deden en dat dan maar publiceerden. Soms is de tijdslijn ook eentje waar Miss Marple minsten 104 moet zijn.

Ik was ook sceptisch toen men toestemming gaf om nieuwe Poirot verhalen te schrijven, maar er zit wel moeite in die boeken en op zich kan je daarin nog een beetje de originele personages achter je laten en gewoon meegaan in het verhaal.

Het is eens te meer geen ‘literatuur’ maar met het pakjesseizoen kan dit boek wel op de radar komen. Spaar je geld voor een Dorothy Sayers als je de vibe á la Christie wil.
 
Iemand al De Engelenmoord van Bjorn Van Den Eynde gelezen? Het idee spreekt mij aan, ik zou Boektopia doen en hem meepikken (die €10 die je per aankoop krijgt voor boekhandels is tof) maar aangezien hij meest kinder- en jeugdboeken schrijft toch liefst eerst een idee of het niet té YA is in stijl?
 
The Time of the Hero - Mario Vargas Llosa

Hier heb ik uitermate van genoten. Zeer sterke roman die stijl aan inhoud weet te koppelen. Het gaat over de perikelen op een Peruviaanse militaire academie, waar de kwajongenstreken steeds serieuzere consequenties hebben. In Peru veroorzaakte dit boek omwille van de openlijke kritiek op de machocultuur van het leger heel wat ophef, in die mate dat er zelfs boekverbrandingen voor werden georganiseerd. Ik ga zeker nog meer boeken van deze auteur lezen.
 
The Ocean at the End of the Lane - Neil Gaiman
Dit is een boek dat in theorie al de elementen bevat die ik leuk vind maar ik helaas niet leuk vond om te lezen...
Het verhaal gaat over onschuld, fantasie, mythes, magie en een vleugje horror. Allemaal volledig mijn ding, maar helaas is het hoofdpersonage een doodnormaal jongetje van 7 dat alles enkel ondergaat en ik vind dat persoonlijk zeer frustrerend om te lezen...
 
A Christmas Carol - Charles Dickens

Het is terug de tijd van het jaar voor dit verhaal dat 179 jaar oud is. Dit is mijn eerste Dickens die ik uit heb en dat is me erg bevallen.
Ik ben dit begonnen in een pauze voor de Strike reeks en ik wilde het zonder onderbrekingen uit hebben. Het stuk tot aan de second ghost is erg memorabel geschreven.

Het taalgebruik lijkt via audiobook wat gemakkelijker te begrijpen voor een anderstalige dan andere verhalen die ik probeerde. Ik heb eerder David Copperfield en A Tale geprobeerd, maar ik ben gestopt omdat ik de taal niet voldoende begreep. Charles Dickens lezen is nu eenmaal een tijdreis naar de Victoriaanse periode en een ander woordgebruik dat we gewoon zijn. Ik heb wel al wat woordenlijstjes gelezen die gericht zijn op klassieke literatuur en Dickens in het bijzonder. Dat moet een beetje helpen.

Specifiek de dialogen doen me wat denken aan Neil Gaiman. If eerder omgekeerd, Gaiman doet me aan Dickens denken. Of Gaiman doet me aan Kerstmis denken.

Ik weet nog niet welke Dickens ik nu zal lezen. Er gaan wel wat lijstjes rond over de beste leesvolgorde.
Ik denk dat ik A Tale of Two Cities zal lezen als opvolger, hoewel het een atypische Dickens is.
 
Laatst bewerkt:
A Christmas Carol - Charles Dickens

Het is terug de tijd van het jaar voor dit verhaal dat 179 jaar oud is. Dit is mijn eerste Dickens die ik uit heb en dat is me erg bevallen.
Ik ben dit begonnen in een pauze voor de Strike reeks en ik wilde het zonder onderbrekingen uit hebben. Het stuk tot aan de second ghost is erg memorabel geschreven.

Het taalgebruik lijkt via audiobook wat gemakkelijker te begrijpen voor een anderstalige dan andere verhalen die ik probeerde. Ik heb eerder David Copperfield en A Tale geprobeerd, maar ik ben gestopt omdat ik de taal niet voldoende begreep. Charles Dickens lezen is nu eenmaal een tijdreis naar de Victoriaanse periode en een ander woordgebruik dat we gewoon zijn. Ik heb wel al wat woordenlijstjes gelezen die gericht zijn op klassieke literatuur en Dickens in het bijzonder. Dat moet een beetje helpen.

Specifiek de dialogen doen me wat denken aan Neil Gaiman. If eerder omgekeerd, Gaiman doet me aan Dickens denken. Of Gaiman doet me aan Kerstmis denken.

Ik weet nog niet welke Dickens ik nu zal lezen. Er gaan wel wat lijstjes rond over de beste leesvolgorde.
Ik denk dat ik A Tale of Two Cities zal lezen als opvolger, hoewel het een atypische Dickens is.
A Tale of Two Cities is wel zeer goed!
 
The Ocean at the End of the Lane - Neil Gaiman
Dit is een boek dat in theorie al de elementen bevat die ik leuk vind maar ik helaas niet leuk vond om te lezen...
Het verhaal gaat over onschuld, fantasie, mythes, magie en een vleugje horror. Allemaal volledig mijn ding, maar helaas is het hoofdpersonage een doodnormaal jongetje van 7 dat alles enkel ondergaat en ik vind dat persoonlijk zeer frustrerend om te lezen...

Ik heb het meestal ook niet voor kind personages te volgen in films of boeken maar dit is een van de enige boeken waar ik het net niet storend vond, net omdat het lijkt also kinderen en volwassenen compleet andere wezens lijken en dat wekte heel hard een gevoel van kinderlijke onschuld op die (denk ik toch!) iedereen wel heeft gekend
 
Ik heb het meestal ook niet voor kind personages te volgen in films of boeken maar dit is een van de enige boeken waar ik het net niet storend vond, net omdat het lijkt also kinderen en volwassenen compleet andere wezens lijken en dat wekte heel hard een gevoel van kinderlijke onschuld op die (denk ik toch!) iedereen wel heeft gekend
Het is ook echt iets persoonlijks. Ik lees boeken gewoon heel vaak als een soort escapisme waar ik me zo hard mogelijk inleef in de karakters, soms halen zo een karakters me dan volledig uit het boek. Zelfde probleem had ik bij de Farseer trilogie.
Zowel Neil Gaiman als Robin Hobb zijn absoluut begenadigde schrijvers maar deze stijl van karakters zijn momenteel gewoon niet mijn ding.
 
Momenteel naar het einde aan het gaan van Op de Marmerklippen van Ernst Jünger. Fascinerende allegorische novelle die de nakende wereldbrand van '39-'45 goed aanvoelt. Intussen is Blood Meridian van Cormac McCarthy net toegekomen, dus ik hoop daarin snel te beginnen want de lyrische beschrijvingen van onder andere @coldplayke maken me wel heel benieuwd. En dan zal het wel stilletjesaan tijd zijn om een zestiende lezing van De Broers Karamazov aan te vangen.
 
Sfeer (sphere) - Michael Crichton. Beter dan de film weliswaar.
Disclosure - Michael Crichton. Van begin tot het einde in 1 trek praktisch uitgelezen. Zou perfect in deze tijd opnieuw verfilmt kunnen worden met het metoo verhaal.
The Firm - Eindje was ik minder fan van.
3001 - deze ben ik in de helft gestopt. Gaat over het vervolg van 2001. Echter gaat de helft van de boek over Frank die zich moet aanpassen in 3001.
 
Laatst bewerkt:
Guy Gavriel Kay - Tigana

Universeel beschouwd als een van de betere stand-alone Fantasy novels. Net zoals zijn andere boeken is het een alternatieve historische fictie met Fantasy-elementen. De wereld van Tigana werd geinspireerd door Renaissance Italie, met een hoop kleinere stadstaten/naties die veroverd worden door twee concurrerende keizerrijken. De zoon van een van de keizers sterft in de gevechten tegen Tigana, een van de stadstaten, en de keizer (die ook een machtige magier is) wordt gek van verdriet, vernietigd het leger en legt het land in de as, om daarbovenop nog een spreuk uit te spreken waarbij iedereen die niet in Tigana geboren is, de naam Tigana vergeet en het land niet meer kent. We volgen doorheen het verhaal enkele inwoners van Tigana die doorheen het nieuwe Keizerrijk zwerven en zinnen op wraak en herstel.

Sterk boek, interessant verhaal, mooie schrijfstijl en de personages zijn over het algemeen gezien vrij boeiend om te volgen. Ondanks de vooral goede aspecten, was de spanning wel vrij beperkt. Een typische slow burn zeg maar. Dit zorgde ervoor dat het uiteindelijk toch 3 weken duurde om het uit te lezen, want ik kreeg nooit de neiging om echt een aantal uren aan een stuk te lezen omdat ik gewoon moest weten wat er verder zou gebeuren. Daardoor geef ik het maar een 4/5.
 
Cave 13 van Jonathan Maberry (audioboek). Alweer een sterk deel in toch wel een van de meest consistent awesome actie/thrillerreeksen ooit imo.
 
If It Bleeds - Stephen King
Vier kortverhalen, waarvan 1 past in de "Holly Gibney" reeks.
Geen grote fan van kortverhalen maar zoals altijd wel weer graag King's schrijfsels gelezen.
 
Aan het einde gekomen van Blood Meridian van Cormac McCarthy. Héél intense leeservaring. Hij gebruikt een erg rijke, Bijbelse beeldspraak en schrijfstijl die niet altijd even gemakkelijk te volgen is en ik moet er soms mijn tijd voor nemen. Dat ik het soms las terwijl er drie kinderen luid aan het spelen waren voor ze naar school moesten heeft niet altijd geholpen om bij de les te blijven en ik moet toegeven dat ik soms moeite had om de verhaallijn te volgen. Het is een beangstigende en erg bloederige tocht in een nachtmerrieachtig landschap dat McCarthy heel beklijvend weet te beschrijven. Sowieso herlees ik het boek wanneer ik terug meer tijd kan wijden aan rustig en onverstoord lezen.
 
Aan het einde gekomen van Blood Meridian van Cormac McCarthy. Héél intense leeservaring. Hij gebruikt een erg rijke, Bijbelse beeldspraak en schrijfstijl die niet altijd even gemakkelijk te volgen is en ik moet er soms mijn tijd voor nemen. Dat ik het soms las terwijl er drie kinderen luid aan het spelen waren voor ze naar school moesten heeft niet altijd geholpen om bij de les te blijven en ik moet toegeven dat ik soms moeite had om de verhaallijn te volgen. Het is een beangstigende en erg bloederige tocht in een nachtmerrieachtig landschap dat McCarthy heel beklijvend weet te beschrijven. Sowieso herlees ik het boek wanneer ik terug meer tijd kan wijden aan rustig en onverstoord lezen.
Ik ben er net aan begonnen (Chapter 2) en het is inderdaad een heel andere leeservaring dan ik gewoon ben.
 
Terug
Bovenaan