JorisBlack
Well-known member
Ja ik zou deze graag lezen in het NL of Engels. Ik vind het concept al fascinerend: een fotograaf/spotter die zijn ervaring beschrijft op zoek naar de mythische sneeuwpanter, met filosofische mijmeringen tot gevolg.
Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
- Onderwerp starter coldplayke
- Startdatum
- Boeken
Ja ik zou deze graag lezen in het NL of Engels. Ik vind het concept al fascinerend: een fotograaf/spotter die zijn ervaring beschrijft op zoek naar de mythische sneeuwpanter, met filosofische mijmeringen tot gevolg.
Général Zantas
Well-known member
In de laatste 2,5 week de serie van Daniel Abraham The Dagger and the Coin uitgelezen:
The King's Blood
The Tyrant's Law
The Widow's House
The Spider's War
Ondergewaardeerde serie, ik zie het niet vaak voorbijkomen op reddit en ook hier is het helemaal niet voorbijgekomen. Een mix van Robin Hobb en George Martin, zwaar personage-gedreven, rauw, intelligent en verrassend. Sterke vrouwelijke personages, relevante thema's (racisme en discriminatie bv), en zeer geloofwaardige personages die zich logisch ontwikkelen. Enige "minpunt" is dat het bij momenten echt een slow burner is, zeker in de eerste twee volumes dus je moet er wel mee kunnen omgaan.
The King's Blood
The Tyrant's Law
The Widow's House
The Spider's War
Ondergewaardeerde serie, ik zie het niet vaak voorbijkomen op reddit en ook hier is het helemaal niet voorbijgekomen. Een mix van Robin Hobb en George Martin, zwaar personage-gedreven, rauw, intelligent en verrassend. Sterke vrouwelijke personages, relevante thema's (racisme en discriminatie bv), en zeer geloofwaardige personages die zich logisch ontwikkelen. Enige "minpunt" is dat het bij momenten echt een slow burner is, zeker in de eerste twee volumes dus je moet er wel mee kunnen omgaan.
Avondland
Well-known member
Zes maanden in de Siberische wouden is ook een aanrader van Tesson: filosofische mijmeringen in de wildernis. Ik kan dat zeer goed smaken en hoop dat die man nog véél boeken mag schrijven. En het is ook geen mumbo-jumbo, het gaat om een type mijmeringen die me wel kunnen bekoren.
Général Zantas
Well-known member
Josiah Bancroft - Senlin Ascends (Books of Babel #1)
Damn son, wat een gekke ervaring. Heel veel "wtf gebeurt er hier allemaal"-momentjes, af en toe wat wenkbrauwengefrons waarbij er precies toch iets te licht over bepaalde concepten heengegaan werd, maar uiteindelijk wel een heel genietbaar boek. Het einde werd wel iets te cliche en bombastisch, wat in schril contrast staat met het begin.
Staat gecategoriseerd onder Fantasy, maar er zijn betrekkelijk weinig Fantasy-toestanden en -concepten terug te vinden.
Damn son, wat een gekke ervaring. Heel veel "wtf gebeurt er hier allemaal"-momentjes, af en toe wat wenkbrauwengefrons waarbij er precies toch iets te licht over bepaalde concepten heengegaan werd, maar uiteindelijk wel een heel genietbaar boek. Het einde werd wel iets te cliche en bombastisch, wat in schril contrast staat met het begin.
Staat gecategoriseerd onder Fantasy, maar er zijn betrekkelijk weinig Fantasy-toestanden en -concepten terug te vinden.
War & Peace - Lev Tolstoy
Bij deze heb ik aan 15-jarige coldplayke - die iets te ambitieus dit boek voor een boekbespreking op school had gekozen - bewezen dat ik deze mastodont wél kan uitlezen.
De pure romanstukken (met liefdesintriges galore) zijn erg onderhoudend en de beschrijvingen van oorlogstaferelen zijn echt goed gedaan waardoor het trauma van 19de eeuwse soldaten ook nu nog bij mij als hedendaagse lezer bij momenten pijnlijk binnen kwam. Ik heb me enkel door de laatste 100 à 200 bladzijden moeten sleuren omdat Tolstoy dan rogue gaat en er een - voor mij overbodig - sociaalpolitiekhistorischgenreoverschrijdendmanifestoessayachtig iets aan wil vastbreien als terugblik op en afsluitend kader voor zijn roman, maar de eerste 1500 bladzijden waren zeker de moeite!
Bij deze heb ik aan 15-jarige coldplayke - die iets te ambitieus dit boek voor een boekbespreking op school had gekozen - bewezen dat ik deze mastodont wél kan uitlezen.
De pure romanstukken (met liefdesintriges galore) zijn erg onderhoudend en de beschrijvingen van oorlogstaferelen zijn echt goed gedaan waardoor het trauma van 19de eeuwse soldaten ook nu nog bij mij als hedendaagse lezer bij momenten pijnlijk binnen kwam. Ik heb me enkel door de laatste 100 à 200 bladzijden moeten sleuren omdat Tolstoy dan rogue gaat en er een - voor mij overbodig - sociaalpolitiekhistorischgenreoverschrijdendmanifestoessayachtig iets aan wil vastbreien als terugblik op en afsluitend kader voor zijn roman, maar de eerste 1500 bladzijden waren zeker de moeite!
Général Zantas
Well-known member
Josiah Bancroft - Arm of the Sphinx (Books of Babel #2)
Wauw, ik heb nog nooit zo'n saai vervolg gelezen op wat een uiterst origineel en genietbaar debuut was. Er gebeurt letterlijk niets in de eerste 80% van het boek. Uiteindelijk nog een klein beetje plot-ontwikkeling en enkele leuke evoluties waardoor ik boek 3 nog wel een kans ga geven (had het toch al gekocht, dus ja).
Boek 1 was compleet gefocused op Thomas Senlin, het hoofdpersonage, maar vanaf dit boek krijgen de sidekicks ook hun eigen PoV's van Bancroft. Wat een mislukking zeg, de sidekicks zijn geweldig saai, brengen niks bij aan het verhaal en zijn weinig origineel. Oh nee, een personage dat een aantal keer het hoofdpersonage heeft verraden komt tot inkeer en wil zich nu in de gratie werken van datzelfde hoofdpersonage. Oh nee, een brute enforcer wordt voor de eerste keer in haar leven gewaardeerd en het blijkt een ruwe bolster met blanke pit te zijn. Wie had dat kunnen denken?
Wauw, ik heb nog nooit zo'n saai vervolg gelezen op wat een uiterst origineel en genietbaar debuut was. Er gebeurt letterlijk niets in de eerste 80% van het boek. Uiteindelijk nog een klein beetje plot-ontwikkeling en enkele leuke evoluties waardoor ik boek 3 nog wel een kans ga geven (had het toch al gekocht, dus ja).
Boek 1 was compleet gefocused op Thomas Senlin, het hoofdpersonage, maar vanaf dit boek krijgen de sidekicks ook hun eigen PoV's van Bancroft. Wat een mislukking zeg, de sidekicks zijn geweldig saai, brengen niks bij aan het verhaal en zijn weinig origineel. Oh nee, een personage dat een aantal keer het hoofdpersonage heeft verraden komt tot inkeer en wil zich nu in de gratie werken van datzelfde hoofdpersonage. Oh nee, een brute enforcer wordt voor de eerste keer in haar leven gewaardeerd en het blijkt een ruwe bolster met blanke pit te zijn. Wie had dat kunnen denken?
In de Ban van de Woestijn (Malazan 3). In tegenstelling tot deel 2 had ik hier veel meer moeite om in het verhaal te raken, maar de laatste 200 pagina’s schiet het dan weer vooruit. Minder dan deel 2 maar wel nog zeer genietbaar.
Intussen al aan deel 4 begonnen en daar zijn de eerste 200 pagina’s voorbijgevlogen.
( wie kwam er trouwens op het onzalige idee om die in het Nederlands te vertalen als In de Ban van de Woestijn? Er wordt letterlijk geen enkele woestijn bezocht, itt deel 2 en 4)
Intussen al aan deel 4 begonnen en daar zijn de eerste 200 pagina’s voorbijgevlogen.
( wie kwam er trouwens op het onzalige idee om die in het Nederlands te vertalen als In de Ban van de Woestijn? Er wordt letterlijk geen enkele woestijn bezocht, itt deel 2 en 4)
Général Zantas
Well-known member
Memories of Ice wordt vertaald naar In de Ban van de Woestijn? Wat is dat weer voor een vreemde hersenkronkel geweest.
Inderdaad, dat slaat dus nergens op, zeker omdat in het boek zelf een van de delen effectief Herinneringen aan IJs ofzo heet.
Avondland
Well-known member
Die is echt goed hé! Ik heb eerst de zogenaamde "oerversie" gelezen, maar heb dan later die aangedikte variant gelezen en ... wauw! Ik ervoer het lezen als een roes: je eet en drinkt wekenlang Tolstoj en leeft haast mee in die wereld.
Momenteel bezig in Het woud der verwachting van Hella S. Haasse, dat gaat over het leven van Charles d'Orléans. Op aanraden van Bart Van Loo. Gaat goed samen met Vlaamse polyfone muziek en de podcast van De Bourgondiërs tijdens de autoritten naar godweetwaar.
MisterV
Well-known member
Ik zou ook eens aan War & Peace willen beginnen maar de dikte schrikt mij wel wat af. Op zich lees ik regelmatig dikke boeken maar mijzelf kennende vrees een beetje dat de lange filosofische stukken mij gaan afschrikken en dan worden dat boeken die ik langere tijd laat liggen en waar ik eeuwen over doe om ze uit te lezen. In die zin: Is het dan "beter" de oerversie te lezen?
StevenFM
Well-known member
Foundryside - Robert Jackson Bennett
Ik ben een grote fan van Bennett's vorige reeks, The Divine Cities trilogy. Zijn tweede reeks, The Founders Trilogy, eindigt later deze maand met boek drie en dus hoog tijd om er eens aan te beginnen.
Foundryside is qua setting iets conventioneler en ruilt de Russo-Indische inspiraties in voor de industriële stad Tevanne waar leven is opgedeeld in twee klassen: de mensen die werken en wonen in afgesloten gebieden van de Merchant Houses en de arme sloebers die tussenin deze residentiële wijken leven. De stad draait op een semi-magische technologie die scriving wordt genoemd en het komt neer op het herprogrammeren van de fysische realiteit van objecten. Zeer origineel magic systeem en ook zeer goed uitgewerkt vind ik. De personages en het verhaal vond ik wel amusant maar niet echt op het niveau van Divine Cities. Beetje teveel clichés zoals het samenbrengen van een team van onwaarschijnlijke bondgenoten om de wereld te redden. Lijkt eigenlijk best veel op Mistborn, zowel qua setting als qua toon. Op naar deel 2, Shorefall.
Ik ben een grote fan van Bennett's vorige reeks, The Divine Cities trilogy. Zijn tweede reeks, The Founders Trilogy, eindigt later deze maand met boek drie en dus hoog tijd om er eens aan te beginnen.
Foundryside is qua setting iets conventioneler en ruilt de Russo-Indische inspiraties in voor de industriële stad Tevanne waar leven is opgedeeld in twee klassen: de mensen die werken en wonen in afgesloten gebieden van de Merchant Houses en de arme sloebers die tussenin deze residentiële wijken leven. De stad draait op een semi-magische technologie die scriving wordt genoemd en het komt neer op het herprogrammeren van de fysische realiteit van objecten. Zeer origineel magic systeem en ook zeer goed uitgewerkt vind ik. De personages en het verhaal vond ik wel amusant maar niet echt op het niveau van Divine Cities. Beetje teveel clichés zoals het samenbrengen van een team van onwaarschijnlijke bondgenoten om de wereld te redden. Lijkt eigenlijk best veel op Mistborn, zowel qua setting als qua toon. Op naar deel 2, Shorefall.
Général Zantas
Well-known member
Josiah Bancroft - The Hod King (Books of Babel #3)
Ondanks de mindere ervaring met boek 2 toch verder gelezen omdat ik de serie als pakket gekocht had. Blij dat ik heb doorgezet want dit boek is weer van hetzelfde niveau als het eerste. Senlin & Co ervaren weer een hoop actie, waardoor je door de pagina's vliegt. Josiah is allesbehalve goed in het schrijven van een slow burner met een grote focus op het voorstellen en ontwikkelen van personages, maar zolang hij zich focust op het verhaal zelf, zijn de boeken zeer genietbaar. Boeiend, meeslepend, origineel, tikkeltje mysterieus en humoristisch. Ze zijn allemaal van toepassing.
Met plezier uitgelezen en aan het laatste boek begonnen.
Ondanks de mindere ervaring met boek 2 toch verder gelezen omdat ik de serie als pakket gekocht had. Blij dat ik heb doorgezet want dit boek is weer van hetzelfde niveau als het eerste. Senlin & Co ervaren weer een hoop actie, waardoor je door de pagina's vliegt. Josiah is allesbehalve goed in het schrijven van een slow burner met een grote focus op het voorstellen en ontwikkelen van personages, maar zolang hij zich focust op het verhaal zelf, zijn de boeken zeer genietbaar. Boeiend, meeslepend, origineel, tikkeltje mysterieus en humoristisch. Ze zijn allemaal van toepassing.
Met plezier uitgelezen en aan het laatste boek begonnen.
StevenFM
Well-known member
Project Hail Mary - Andy Weir
Ik hou een dubbel gevoel over aan Project Hail Mary. Het verhaal zelf is intrigerend, spannend en wordt sterk ondersteund door wetenschappelijke feiten. Weir mixt fictie en wetenschap op interessante wijze en slaagt erin om er een plausibel geheel van te maken.
Waar het boek faalt, is in de ontwikkeling van de personages. Quasi elk personage dat aan bod komt, is een eendimensionaal kartonnen bord en vaak een stereotype. Weir reduceert personages tot hun job, nationaliteit of raar gedrag en daarmee is de kous af. Het hoofdpersonage is niet veel beter en is qua personaliteit niet veel meer dan 'sarcasme' en 'houdt van wetenschap'.
Goed verhaal maar kinderachtig geschreven. Raar boek.
Ik hou een dubbel gevoel over aan Project Hail Mary. Het verhaal zelf is intrigerend, spannend en wordt sterk ondersteund door wetenschappelijke feiten. Weir mixt fictie en wetenschap op interessante wijze en slaagt erin om er een plausibel geheel van te maken.
Waar het boek faalt, is in de ontwikkeling van de personages. Quasi elk personage dat aan bod komt, is een eendimensionaal kartonnen bord en vaak een stereotype. Weir reduceert personages tot hun job, nationaliteit of raar gedrag en daarmee is de kous af. Het hoofdpersonage is niet veel beter en is qua personaliteit niet veel meer dan 'sarcasme' en 'houdt van wetenschap'.
Goed verhaal maar kinderachtig geschreven. Raar boek.
Sylvanas - Christie Golden
Dit boek licht de motivatie van een personage uit een game (World of Warcraft) toe. De schrijfster had hier geen makkelijke opdracht. Het boek overbrugt jaren aan verhaal en zoveel gebeurtenissen uit de Warcraft geschiedenis. Een veel te grote portie van het boek is statisch verteld inplaats van het te laten gebeuren op de pagina's. Het eerste deel van het boek over de ejeugd van het personage was wel goed.
Eldest - Christopher Paolini
Mijn gedachten over dit boek zijn ongeveer hetzelfde als bij Eragon die ik hier een tijdje geleden heb gepost. Hier zit zo'n verschrikkelijke Deus Ex Machina in en ik was dit totaal vergeten.
Ik denk dat ik binnenkort eens Paolini's meest recente boek ga lezen. Ik ben wel nieuwsgierig of hij vooruitgang heeft gemaakt als schrijver.
Dit boek licht de motivatie van een personage uit een game (World of Warcraft) toe. De schrijfster had hier geen makkelijke opdracht. Het boek overbrugt jaren aan verhaal en zoveel gebeurtenissen uit de Warcraft geschiedenis. Een veel te grote portie van het boek is statisch verteld inplaats van het te laten gebeuren op de pagina's. Het eerste deel van het boek over de ejeugd van het personage was wel goed.
Eldest - Christopher Paolini
Mijn gedachten over dit boek zijn ongeveer hetzelfde als bij Eragon die ik hier een tijdje geleden heb gepost. Hier zit zo'n verschrikkelijke Deus Ex Machina in en ik was dit totaal vergeten.
Ik denk dat ik binnenkort eens Paolini's meest recente boek ga lezen. Ik ben wel nieuwsgierig of hij vooruitgang heeft gemaakt als schrijver.
Skeleton Crew - Stephen King
Bundel kortverhalen waar een paar goeie in zitten, maar ook matige. The Mist, The Jaunt en The Raft zijn mijn favorieten.
Bundel kortverhalen waar een paar goeie in zitten, maar ook matige. The Mist, The Jaunt en The Raft zijn mijn favorieten.
Dyer Hunt
Well-known member
Limonade met pulp - Niels Van Droogenbroeck
Aardig debuut dat vlot wegleest. Het (hoofd)verhaal gaat een beetje alle kanten op, maar ergens is dat ook net het punt, aangezien je tegelijk ook de zogezegde (onervaren, jonge - het lijkt half autobiografisch) schrijver ervan volgt die tussendoor korte stukjes neerpent over zijn leven. Geen idee hoe origineel dit is, maar ik vond het wel goed uitgevoerd en het voegde zeker iets toe.
Wel vervelend dat er helemaal geen onderverdeling in de tekst zit, in hoofstukken of zo. Ik beslis liefst enkele pagina's op voorhand van 'dit hoofdstuk lees ik nog uit en dan stop ik', dus dat wrong wel een beetje
.
Aardig debuut dat vlot wegleest. Het (hoofd)verhaal gaat een beetje alle kanten op, maar ergens is dat ook net het punt, aangezien je tegelijk ook de zogezegde (onervaren, jonge - het lijkt half autobiografisch) schrijver ervan volgt die tussendoor korte stukjes neerpent over zijn leven. Geen idee hoe origineel dit is, maar ik vond het wel goed uitgevoerd en het voegde zeker iets toe.
Wel vervelend dat er helemaal geen onderverdeling in de tekst zit, in hoofstukken of zo. Ik beslis liefst enkele pagina's op voorhand van 'dit hoofdstuk lees ik nog uit en dan stop ik', dus dat wrong wel een beetje
.
Berlin Alexanderplatz - Alfred Döblin
Franz Biberkopf, pas vrijgelaten na 4 jaar opsluiting omwille van onopzettelijke doodslag van zijn geliefde, wil een nieuwe start nemen in het Berlijn van de jaren 1920, maar merkt al snel dat zijn verleden, heden en toekomst schijnlijk onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Vanuit zijn panoptisch overzicht van de minder gegoede delen van de Duitse hoofdstad laat Döblin moeiteloos een scala aan memorabele stemmen over de pagina's vloeien. Hij kon hiervoor goed terugvallen op zijn eerstehands ervaringen als arts in zijn praktijk op het Alexanderplatz. Dit alles doordrenkt hij met een goede laag humor, waarbij de banaliteit van sommige scènes mij erg aan Gerard Reve deed denken, zonder ooit respectloos of puur schertsend te worden. Door die weloverwogen balans tussen tragedie en komedie, tussen spannende actie en diepgaande reflectie, is dit niet louter een aanklacht tegen de slechte opvolging en ondersteuning van ex-gedetineerden in romanvorm, maar een kunstwerk dat voor altijd onlosmakelijk met de prachtige Duitse hoofdstad in mijn gedachten verbonden zal blijven.
Het is bij een roman die zo met structuur en taal experimenteert moeilijk om niet de vergelijking te maken met die andere gerenommeerde grootstadroman (Ulysses), maar Döblin mag zich gerust op eenzelfde schapje als James Joyce in mijn boekenkast vleien. Ik had het boek uit de bibliotheek ontleend, maar zal hem bij een eerstvolgende gelegenheid als ik hem ergens tegen kom zeker op de kop tikken, want dit is het type boek waar ik graag aan word herinnerd wanneer ik later op mijn verzameling terugblik.
Franz Biberkopf, pas vrijgelaten na 4 jaar opsluiting omwille van onopzettelijke doodslag van zijn geliefde, wil een nieuwe start nemen in het Berlijn van de jaren 1920, maar merkt al snel dat zijn verleden, heden en toekomst schijnlijk onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Vanuit zijn panoptisch overzicht van de minder gegoede delen van de Duitse hoofdstad laat Döblin moeiteloos een scala aan memorabele stemmen over de pagina's vloeien. Hij kon hiervoor goed terugvallen op zijn eerstehands ervaringen als arts in zijn praktijk op het Alexanderplatz. Dit alles doordrenkt hij met een goede laag humor, waarbij de banaliteit van sommige scènes mij erg aan Gerard Reve deed denken, zonder ooit respectloos of puur schertsend te worden. Door die weloverwogen balans tussen tragedie en komedie, tussen spannende actie en diepgaande reflectie, is dit niet louter een aanklacht tegen de slechte opvolging en ondersteuning van ex-gedetineerden in romanvorm, maar een kunstwerk dat voor altijd onlosmakelijk met de prachtige Duitse hoofdstad in mijn gedachten verbonden zal blijven.
Het is bij een roman die zo met structuur en taal experimenteert moeilijk om niet de vergelijking te maken met die andere gerenommeerde grootstadroman (Ulysses), maar Döblin mag zich gerust op eenzelfde schapje als James Joyce in mijn boekenkast vleien. Ik had het boek uit de bibliotheek ontleend, maar zal hem bij een eerstvolgende gelegenheid als ik hem ergens tegen kom zeker op de kop tikken, want dit is het type boek waar ik graag aan word herinnerd wanneer ik later op mijn verzameling terugblik.
Avondland
Well-known member
Wel een pak makkelijker leesbaar dan Ulysses. Eentje uit die tijd die je zeker leuk gaat vinden is Kleiner Mann - was nun? van Hans Fallada. Als je die nog niet hebt gelezen: gelieve die een stukje hoger op de te lezen stapel te leggen. Verkneukelend grappig. Luchtig, maar treft je recht in het hart.
