Ik post mijn loon:...

  • Graag! Heb dit gedaan!

    Stemmen: 214 46,3%
  • Niet, heb het idee dat mijn loon te laag is om te posten

    Stemmen: 101 21,9%
  • Liever niet, ik sta op mijn privacy

    Stemmen: 147 31,8%

  • Totaal aantal stemmers
    462
Die Nederlanders- in werkelijkheid hebben ze een staatsschuld van 249% ipv 49%, de snoodaards.

Een orde van opsmukken zou wenselijk zijn, we doen dat hier ook trouwens - mijn neef is een beroepsdopper en een luierik eersteklas, maar volgens de cijfers is hij gewoon ziek en niet werkloos.
 
)
Als we even onze Belgische bril afzetten waar we 700€ (en in de meeste gevallen een pak minder verschil) een ongelofelijk groot verschil vinden, en het vanuit neutraal standpunt bekijken: in welk land is dit nog de normaalste zaak ter wereld?
...

Waar ik gewoon op doel is dat we het eigenlijk allemaal normaal vinden hoe klein het verschil kan zijn tussen werken en niet werken. Denk dat in geen enkel land ter wereld het verschil zo klein is als hier (iemand die daar cijfers van heeft, hmu)
In Nederland is de maximum werkloosheidsuitkering € 4.476,80 . Tot 2 jaar na ontslag zit je op meer dan 4000 euro als maximum. Het minimumloon ligt op 2300 euro (21-jaar, 40 urenwerkweek)

Een gans ander model met hogere uitkeringen voor hoge lonen, maar korter van duur. Daarna vlieg je naar de bijstand, wat bij ons het leefloon is. Voor samenwonende langdurige werklozen is Nederlands leefloon bvb hoger dan Belgische werkloosheidsuitkering. Is dus deels 'what's in a name'.
 
In Nederland is de maximum werkloosheidsuitkering € 4.476,80 . Tot 2 jaar na ontslag zit je op meer dan 4000 euro als maximum. Het minimumloon ligt op 2300 euro (21-jaar, 40 urenwerkweek)

Een gans ander model met hogere uitkeringen voor hoge lonen, maar korter van duur. Daarna vlieg je naar de bijstand, wat bij ons het leefloon is. Voor samenwonende langdurige werklozen is Nederlands leefloon bvb hoger dan Belgische werkloosheidsuitkering. Is dus deels 'what's in a name'.
Je hebt daar wel geen recht op bijstand als je boven een bepaalde vermogensgrens uitkomt. En dat is toch al snel als ik dat zo even bekijk.

In Nederland als je spaargeld hebt, dan telt dat mee voor die vermogensgrens. In België telt dat niet mee voor het leefloon te kunnen krijgen. Enkel de intresten tellen mee. Lijkt mij toch nog een serieus verschil in aanpak.
 
Wordt er naast de 'gewone' uitkeringen in Nederland ook gekeken naar de arbeidsongeschiktheidsuitkeringen van Nederland?

Mijn schoonfamilie is Nederlands en hoe vaak ik al gesprekken heb opgevangen tijdens familiefeestjes van mensen die er bijna trots op waren dat ze permanent "afgekeurd" waren om te gaan werken door een slechte knie of pols (en dan nog stoefen dat ze in het zwart wel gewoon bijverdienen als poetsvrouw).


Kan de cijfers niet gemakkelijk interpreteren maar als ik het goed begrijp was er voor 2023 (een prognose van) meer dan 11 miljard aan arbeidsongeschiktheidsuitkeringen.
 
Je gaat werken voor 400€ extra per maand, maar snapt niet dat je dan de facto werkt voor 3€ per uur? :ROFLMAO: Die logica moet je mij toch eens uitleggen.

Wie past heel het brutoloontopic aan, want daar staan alleen maar ferm opgeblazen cijfers in, we verdienen immers allemaal 1250 euro minder. Die kan je namelijk zo krijgen. Zotten dat we zijn :).
Je gaat dus niet werken voor 3 euro per uur, maar om 3 euro per uur extra te hebben. Net zoals je zelf schrijft dus.

3 euro per uur, 400 per maand, 5000 per jaar is op een carriere toch 200k+. Beleg ze van bij de start netjes en je hebt toch al een mooie extra potje voor je pensioen.
 
Wie past heel het brutoloontopic aan, want daar staan alleen maar ferm opgeblazen cijfers in, we verdienen immers allemaal 1250 euro minder. Die kan je namelijk zo krijgen. Zotten dat we zijn :).
Je gaat dus niet werken voor 3 euro per uur, maar om 3 euro per uur extra te hebben. Net zoals je zelf schrijft dus.

3 euro per uur, 400 per maand, 5000 per jaar is op een carriere toch 200k+. Beleg ze van bij de start netjes en je hebt toch al een mooie extra potje voor je pensioen.
1 dag in het zwart bijwerken voor het zelfde terwijl je aan de dop hangt is anders ook niet slecht.
 
1 dag in het zwart bijwerken voor het zelfde terwijl je aan de dop hangt is anders ook niet slecht.

Nee klopt, maar als we allemaal zo denken dat dooft zwartwerk uit want is er niemand meer die nog geld kan neertellen voor iemand in eht zwart te laten komen (tegen dezelfde 3 euro/uur mss wel).
 
Wie past heel het brutoloontopic aan, want daar staan alleen maar ferm opgeblazen cijfers in, we verdienen immers allemaal 1250 euro minder. Die kan je namelijk zo krijgen. Zotten dat we zijn :).

Klopt, als we even de niet-monetaire voordelen van werken achterwege laten (sociaal contact, structuur, etc.), dan moet je een uitkering altijd zien als opportuniteitskost. Stel dat je 2500 netto hebt door te gaan werken (13e maand en vakantiegeld effe vergeten), in feite ga je dus werken voor laat ons gemakshalve zeggen 1000 (als je net werkloos bent) tot 1500€ (als je bent teruggevallen op het leefloon).* :oi22:
Mensen moeten dan idd voor zichzelf uitmaken of ze die opoffering van tijd (40*4=160 uur) de moeite waard vinden voor dat loon, of ze überhaupt willen werken, en of ze periodes van werken willen afwisselen met periodes van niet-werken (door bv. bewust te werken onder tijdelijke contracten).

* Let op dat ik hier de uitschieters zoals de vrouw in het HLN-artikel met 1800+ uitkering negeer, anders wordt het verschil nog kleiner.

Je gaat dus niet werken voor 3 euro per uur, maar om 3 euro per uur extra te hebben. Net zoals je zelf schrijft dus.

Klopt, en iedereen heeft de keuze om voor 3€ extra al dan niet te gaan werken. Wat ik zeg is dat je dat verschil veel groter maken, zodat meer mensen wel het idee hebben van "ah, voor zoveel euro extra per uur ga ik wel werken".

3 euro per uur, 400 per maand, 5000 per jaar is op een carriere toch 200k+. Beleg ze van bij de start netjes en je hebt toch al een mooie extra potje voor je pensioen.

Je vergeet wel effe dat je dan ALLES wat je (bij)verdient moet sparen (wat in de praktijk quasi nooit gebeurt). 40 jaar lang werken, ELKE euro sparen, en dan kan je op het einde van je leven een oud appartementje ergens in een randgemeente kopen. Dat zijn alleen toestanden die de PS'ers van de wereld kunnen blijven verdedigen. Dan kan je toch echt niet zeggen dat werken loont?
 
Je vergeet wel effe dat je dan ALLES wat je (bij)verdient moet sparen (wat in de praktijk quasi nooit gebeurt). 40 jaar lang werken, ELKE euro sparen, en dan kan je op het einde van je leven een oud appartementje ergens in een randgemeente kopen. Dat zijn alleen toestanden die de PS'ers van de wereld kunnen blijven verdedigen. Dan kan je toch echt niet zeggen dat werken loont?

De meeste die ik ken die passen hun levenstijl idd gewoon aan aan de inkomsten.
Maar dat is ook omdat het onderwijs faalt hierin, als je de mensen financieel niets aanleert, dan gaan ze het nooit leren. Mijn zus is een dik jaar ouder als ik en die spaart niet. Toegegeven, die haar huis is volledig af terwijl ik dat op gezapig tempo doe (schat nog 10-15k en dan zijn we klaar) met genoeg geld op de bank, in aandelen, staatsbon etc.

Wij proberen onze kinderen wel wat financiële lessen te geven, maar vind dat zelf nu ook wel moeilijk.
Die krijgen nu vrijheid over geld (van hun 10de), elke maand een bedrag op hun rekening waarvan ze 1/3de moeten sparen voor een grotere uitgave van iets wat ze eventueel willen. De oudste wou bijvoorbeeld een betere fiets dan mogelijk volgens ons budget, die heeft dat daaraan bijgelegd. De middelste heeft een betere fiets 2de hands gekocht voor het voorziene budget en de jongste heeft de 'standaard' nieuwe fiets gekozen. Dat is een eigen vrije keuze (al kijk ik erop toe dat ze geen brol kopen natuurlijk).

Bij vakanties krijgen die ook in 1 keer een budget voor de hele vakantie en mogen ze de daguitstappen zelf kiezen, plannen en betalen. De eerste vakantie was de pret snel over en hebben ze het 2de deel niks kunnen doen. De afgelopen vakantie was alles minitieus uitgerekend om zoveel mogelijk dingen te doen.
 
De meeste die ik ken die passen hun levenstijl idd gewoon aan aan de inkomsten.
Maar dat is ook omdat het onderwijs faalt hierin, als je de mensen financieel niets aanleert, dan gaan ze het nooit leren. Mijn zus is een dik jaar ouder als ik en die spaart niet. Toegegeven, die haar huis is volledig af terwijl ik dat op gezapig tempo doe (schat nog 10-15k en dan zijn we klaar) met genoeg geld op de bank, in aandelen, staatsbon etc.

Wij proberen onze kinderen wel wat financiële lessen te geven, maar vind dat zelf nu ook wel moeilijk.
Die krijgen nu vrijheid over geld (van hun 10de), elke maand een bedrag op hun rekening waarvan ze 1/3de moeten sparen voor een grotere uitgave van iets wat ze eventueel willen. De oudste wou bijvoorbeeld een betere fiets dan mogelijk volgens ons budget, die heeft dat daaraan bijgelegd. De middelste heeft een betere fiets 2de hands gekocht voor het voorziene budget en de jongste heeft de 'standaard' nieuwe fiets gekozen. Dat is een eigen vrije keuze (al kijk ik erop toe dat ze geen brol kopen natuurlijk).

Bij vakanties krijgen die ook in 1 keer een budget voor de hele vakantie en mogen ze de daguitstappen zelf kiezen, plannen en betalen. De eerste vakantie was de pret snel over en hebben ze het 2de deel niks kunnen doen. De afgelopen vakantie was alles minitieus uitgerekend om zoveel mogelijk dingen te doen.
Den enen kan goed goed omgaan met centen, den anderen niet. Onafhankelijk van hoe men opgekweekt is zijn er geen absolute waarheden daar.
Het is echter wel zo dat een goede dosis gezond verstand soms ontbreekt bij velen. Jong geleerd is oud gedaan zegt men, dus het spelenderwijs aanleren aan de jeugd is zeker een goede zaak.

Nu, ik ken mensen waarbij elke EUR een gat in hun hand brandt tot ze weg zijn. Ikzelf ben meer een spaarder & heb geïnvesteerd in m'n woning aangezien ik dat zie als een ideale investering om m'n later pensioen comfortabeler te laten verlopen (aja, eens je geen echt inkomen meer hebt is het toch héél interessant als uw grootste kost wegvalt, nl. uw huisvesting).
Huur wordt er niet goeikoper op, m'n lening loopt & veranderd nooit (vast bedrag). En eens afbetaald komt het ook niet meer terug.

Ik zie daarin ook 2 'grote keuzes' die de mensen maken.
-> Ikzelf koos voor m'n spaargeld te beleggen in de stenen, maar daarmee was op de moment van aankoop m'n spaargeld wel grotendeels opgesoupeerd.

-> Het alternatief, stellende dat ik even veel spaargeld heb dan m'n eigen inbreng was voor de woning, is dat ik kies om meer te 'leven' zoals ze dat dan zeggen. Ik heb dan nl. ettelijke 10 duizenden EUR spaargeld staan die ik kan 'opleven'. Basically, mensen waarbij de 'ervaringen' belangrijker zijn dan het bezitten van goederen.

-> Uiteraard heb je er ook die nooit aan spaargeld geraken omdat men van jongs af aan alles opbrand natuurlijk.

In mijn insteek heb ik minder centen om te spenderen aan ervaringen, maar een (naar mijn inziens) comfortabeler pensioen.
De andere insteek is dat men pakweg 4 keer/jaar uitgebreid op reis kan gaan of zoiets, maar men zal mogelijks vloeken op 't einde v/d rit.
(Maar men zal wss nog wel wat uitkeringen krijgen van 't staat als je al uw centen opgeleefd hebt, etc. etc. Terwijl ik wss niet veel 'handouts' zal moeten verwachten.)
 
Ik denk dat je het licht van de zon ontkent. Alle ad hoc voorbeelden tonen aan dat veel ouderschapsverlof gebruikt wordt om gewoon betaald verlof te hebben. Ik heb vrienden die in mei een maand ouderschapsverlof nemen om te gaan fietsen. Kind is bij de mama, of de oma of weet ik veel waar.

Ik heb zelf ook een maand ouderschapsverlof genomen bovenop mijn vaderschapsverlof voor nummer 3. Ik heb een maand grotendeels in de tuin gewerkt en andere klusjes gedaan die al lang op de todo list stonden. En af en toe voor die baby gezorgd, maar eens de madam op en running is en nog 3 mnd thuis zit, kan de vent eigenlijk niet veel doen. Ik had perfect 4/5 kunnen werken en veel thuiswerken en ik had de madam evenveel ontlast. En voor mij kost een maand ouderschapsverlof me netto 3000 per maand, but it was worth it. Als het je 0 of 100 euro kost, ik zou een half jaar thuis zitten.

Ook wetenschappelijk onderzoek toont het bovenstaande keer na keer aan. (het is niet voor niks dat tijdskrediet op de schop zal gaan/ingekort zal worden. Tip van de HR lady at home, pak eerst je tijdskrediet op en dan pas je ouderschapsverlof).

En wat is er exact mis met betaald verlof? Veel belastingen in België, maar zo'n systemen zorgen er voor dat je er toch nog meer voor terugkrijgt dan je initieel zou denken.
Verlaag je belastingen en schaf alle flankerende maatregelen af. Maar tot ze de belastingen verlagen maak je gewoon gebruik van de systemen die er zijn. Zie ook: bedrijfswagens, maaltijdcheques, cafetariaplannen, warrants, de woonbonus,...eindeloze koterij die ik liever afgeschaft zou zien. Maar tot die tijd (als die er ooit al komt) gebruik je ze gewoon om je eigen leven aangenamer te maken.

Voor mensen met een laag loon geeft ouderschapsverlof een klein verschil in netto-inkomsten per maand. Mensen met een laag loon hebben vaak niet de buffer om een periode met lagere inkomsten te overbruggen. Voor mensen met een hoog loon kost ouderschapsverlof meer. Maar die hebben dan ook vaak de financiële middelen om dat op te vangen. Zie ook: je eigen situatie, waar je met plezier aan 3000 euro verzaakt om een maand in de hof te werken.
Wat me ook naar het volgende punt brengt: waarom pak je ouderschapsverlof om in de tuin te werken? Waarom pakt iemand ouderschapsverlof om te gaan fietsen? De negatieve manier om daar naar te kijken is 'voor zijn eigen plezier'. De positieve manier is 'voor zijn eigen welzijn'. Laat Mac-be een maand op een fiets gaan zitten, het zal de overheid minder kosten dan hem 6 maand met een burn-out te zien thuiszitten.
En je eigen vrouw kan ook fulltime blijven werken, maar nu gaat ze met minder stress door het leven. Je ziet enkel de kostprijs, maar niet de mogelijk uitgespaarde kosten.

Vanuit een puur budgettair oogpunt lijkt het interessanter om al die maatregelen maar af te schaffen. Echter heeft België al een karig pakket voor nieuwe ouders met weinig geboorte/ouderschapsverlof, zeker in vergelijking met de Scandinavische landen. Het bestaande pakket opties dan ook louter als een kost zien is verkeerd. Het maakt het mogelijk voor mensen om hun eigen werk/privé balans beter te organiseren, en het werkt preventief om meer mensen aan het werk te houden.

En om ook eens anekdotisch te gaan: wij verliezen hier ook 3000 of whatever netto met ouderschapsverlof op te nemen. En de overheid betaalt ons een compensatie en loopt belastingen op arbeid mis. Maar dat ouderschapsverlof moeten we quasi verplicht opnemen omdat we nog niet terechtkunnen in een creche. Het andere alternatief is dat de overheid meer investeert in kinderopvang zodat wij geen ouderschapsverlof moeten opnemen. Dus op het eerste zicht is ons ouderschapsverlof een pure kost voor de overheid. Echter is het in realiteit zowel een kost, als een investering in kinderopvang die ze niet gedaan hebben, dus een besparing.
 
"grote" opslag deze maand
Overheid dus niet echt opslag, anciënniteit in feite

Als ik goed reken 420€ bruto bij 😊 - over 2 weken het formulier invullen
 
En wat is er exact mis met betaald verlof?

Dat dat geld wegpissen is zonder enige return.

Veel belastingen in België, maar zo'n systemen zorgen er voor dat je er toch nog meer voor terugkrijgt dan je initieel zou denken.
Verlaag je belastingen en schaf alle flankerende maatregelen af. Maar tot ze de belastingen verlagen maak je gewoon gebruik van de systemen die er zijn. Zie ook: bedrijfswagens, maaltijdcheques, cafetariaplannen, warrants, de woonbonus,...eindeloze koterij die ik liever afgeschaft zou zien. Maar tot die tijd (als die er ooit al komt) gebruik je ze gewoon om je eigen leven aangenamer te maken.

Uiteraard. Ik kan dingen waar ik gebruik van maak afbreken en er geen traan om laten als ze ze toch zouden afschaffen. Maar dat wil niet zeggen dat er kromme dingen zijn. Als we enkel mogen kritiek hebben om dingen waar we geen voordeel van hebben, dan verandert er nooit iets.

Case in point, binnenkort is het weer geld-oprapen-seizoen (lees: tax brief invullen). Woonbonus uit 2013 die via gedoe al 3x geherfinancierd is en gepandwisseld. Netto opbrengst: 1150 euro (vroeger zelfs ~1500...). Mijn kapitaal aftrek 2e woning appartement + rente aftrek. Ook geen goeie 1000 euro op een opbrengsteigendom.

Ze maken mijn leven aangenamer, maar ik stapel ze op de rest.
Voor mensen met een laag loon geeft ouderschapsverlof een klein verschil in netto-inkomsten per maand. Mensen met een laag loon hebben vaak niet de buffer om een periode met lagere inkomsten te overbruggen. Voor mensen met een hoog loon kost ouderschapsverlof meer. Maar die hebben dan ook vaak de financiële middelen om dat op te vangen. Zie ook: je eigen situatie, waar je met plezier aan 3000 euro verzaakt om een maand in de hof te werken.

Mijn madam met 'haar laag loon' (ik zou >3000 nu bezwaarlijk laag noemen, maar goed) heeft wel een flappentapper rondlopen thuis. Waarom zei nog gecompenseerd moet worden tot 100% loon, mij een raadsel.

Wat me ook naar het volgende punt brengt: waarom pak je ouderschapsverlof om in de tuin te werken?

Omdat ik graag in mijn tuin werk, uiteraard.

Waarom pakt iemand ouderschapsverlof om te gaan fietsen? De negatieve manier om daar naar te kijken is 'voor zijn eigen plezier'. De positieve manier is 'voor zijn eigen welzijn'. Laat Mac-be een maand op een fiets gaan zitten, het zal de overheid minder kosten dan hem 6 maand met een burn-out te zien thuiszitten.

Allemaal waar. Maar mijn madam zou ook ouderschapsverlof pakken zonder de centen. Geld uitdelen is gemakkelijk als overheid.

En je eigen vrouw kan ook fulltime blijven werken, maar nu gaat ze met minder stress door het leven. Je ziet enkel de kostprijs, maar niet de mogelijk uitgespaarde kosten.

Je gaat voorbij aan mijn kritiek. Ze zou dat ook doen zonder de centen ervoor te krijgen.

Pretty sure dat er veel het gewoon voor de fun doen wegens 'toch geen financiele afstraffing'.

Vanuit een puur budgettair oogpunt lijkt het interessanter om al die maatregelen maar af te schaffen. Echter heeft België al een karig pakket voor nieuwe ouders met weinig geboorte/ouderschapsverlof, zeker in vergelijking met de Scandinavische landen.

Om te beginnen ben ik niet akkoord met 'een karig pakket voor nieuwe ouders'. Maar dat is een andere discussie.

Ik ben eerder voorstander van 'zaaien naar de zak'. Als we naar de Scandinavische landen kijken, is het te gemakkelijk om er 1 iets uit te pikken.

Noorwegen steekt zijn vinger in de grond en de olie spuit er uit. Dan is het gemakkelijk om geld uit te delen. Wij betalen het systeem van de Noren.


Het bestaande pakket opties dan ook louter als een kost zien is verkeerd. Het maakt het mogelijk voor mensen om hun eigen werk/privé balans beter te organiseren, en het werkt preventief om meer mensen aan het werk te houden.

Je hebt een mening/visie, maar die wordt niet ondersteund door de getallen.

En om ook eens anekdotisch te gaan: wij verliezen hier ook 3000 of whatever netto met ouderschapsverlof op te nemen. En de overheid betaalt ons een compensatie en loopt belastingen op arbeid mis. Maar dat ouderschapsverlof moeten we quasi verplicht opnemen omdat we nog niet terechtkunnen in een creche. Het andere alternatief is dat de overheid meer investeert in kinderopvang zodat wij geen ouderschapsverlof moeten opnemen. Dus op het eerste zicht is ons ouderschapsverlof een pure kost voor de overheid. Echter is het in realiteit zowel een kost, als een investering in kinderopvang die ze niet gedaan hebben, dus een besparing.


Je antwoordt niet op de kritieken. Is het de bedoeling dat je 4/5 kunt werken en 5/5 geld hebt ? De madam zou ook 4/5 werken als ze minder geld heeft. Het is gewoon onnodige uitdeelpolitiek. Waarom moet iedereen altijd cadeautjes krijgen ? Je zou vb ook kunnen 0 compensatie geven voor 4/5. Of een vermogen check doen. Meer dan 100k/y, geen compensatie. Of of of of.


Je kunt niet links zeggen 'het sociale zekerheidssysteem heeft 80% tewerkstelling nodig om betaalbaar te blijven" en dan rechts mensen weg van de 80% duwen en er nog voor betalen ook.
 
De meeste die ik ken die passen hun levenstijl idd gewoon aan aan de inkomsten.
Maar dat is ook omdat het onderwijs faalt hierin, als je de mensen financieel niets aanleert, dan gaan ze het nooit leren. Mijn zus is een dik jaar ouder als ik en die spaart niet. Toegegeven, die haar huis is volledig af terwijl ik dat op gezapig tempo doe (schat nog 10-15k en dan zijn we klaar) met genoeg geld op de bank, in aandelen, staatsbon etc.

Wij proberen onze kinderen wel wat financiële lessen te geven, maar vind dat zelf nu ook wel moeilijk.
Die krijgen nu vrijheid over geld (van hun 10de), elke maand een bedrag op hun rekening waarvan ze 1/3de moeten sparen voor een grotere uitgave van iets wat ze eventueel willen. De oudste wou bijvoorbeeld een betere fiets dan mogelijk volgens ons budget, die heeft dat daaraan bijgelegd. De middelste heeft een betere fiets 2de hands gekocht voor het voorziene budget en de jongste heeft de 'standaard' nieuwe fiets gekozen. Dat is een eigen vrije keuze (al kijk ik erop toe dat ze geen brol kopen natuurlijk).

Bij vakanties krijgen die ook in 1 keer een budget voor de hele vakantie en mogen ze de daguitstappen zelf kiezen, plannen en betalen. De eerste vakantie was de pret snel over en hebben ze het 2de deel niks kunnen doen. De afgelopen vakantie was alles minitieus uitgerekend om zoveel mogelijk dingen te doen.

Wel volledig naast de kwestie. Financiële geletterdheid en kunnen omgaan met geld is iets totaal anders dan het punt dat ik maakte dat werken voor te veel mensen te weinig loont.

De grootste (financiële) levensles die je je kinderen sowieso kan geven, eentje die ik zelf al spontaan had van m'n tienerjaren, is: zorg dat je niet gewoon wordt aan overdreven luxe, ongeacht wat ze nu gaan verdienen later. Het is veel leuker om 'sober' te leven (uiteraard niet genre kluizenaar die te gierig is om uitstapjes te doen/iets te gaan drinken/...) en je af en toe te verwennen dan om je uitgavebudget steeds even proportioneel te laten stijgen met een stijging in het inkomen. Met pakweg een netto-gezinsinkomen (van 2 personen) van 4-5k kan je al een voldoende comfortabel leventje hebben. Wanneer je inkomen verhoogt is het aanlokkelijk om duurdere merken, meer bling bling, etc. te kopen, maar in se maakt dat niet gelukkiger. Je druk op je financiën verhoogt alleen maar, waardoor je constant zoveel moet blijven verdienen om geen terugval in luxe te ervaren (wat dan weer wel ongelukkiger maakt want mensen zijn typisch risicoavers: een verlies voel je veel harder dan een winst). Met het geld dat je dan kan sparen als je 'zuinig' leeft kan je bv. onder andere jaarlijks een héél mooie reis maken, terwijl degene die z'n 'vaste' uitgaven te zwaar liet mee-evolueren met z'n inkomen thuis kan zitten met bv. z'ne chiquere auto. :oi22: Ervaringen >>> materialisme.
 
Dat dat geld wegpissen is zonder enige return.

Elke vorm van betaalde vakantie is dan zonder return? En per definitie is vrije tijd ook zonder return?

Case in point, binnenkort is het weer geld-oprapen-seizoen (lees: tax brief invullen). Woonbonus uit 2013 die via gedoe al 3x geherfinancierd is en gepandwisseld. Netto opbrengst: 1150 euro (vroeger zelfs ~1500...). Mijn kapitaal aftrek 2e woning appartement + rente aftrek. Ook geen goeie 1000 euro op een opbrengsteigendom.

Ze maken mijn leven aangenamer, maar ik stapel ze op de rest.

Allemaal zaken die je algemene belastingdruk verlagen. Driekwart van het forum klaagt hier over te hoge belastingen, jij klaagt over fiscale cadeaus.
Het systeem met hoge belastingdruk enerzijds, en allerlei aftrekposten en compensaties anderzijds, is krom. Maar wat is je punt nu, dat je de aftrekposten niet nodig hebt? En dan wel tevreden bent met de belastingdruk, ook als die compensaties wegvallen en er niets aan het loonbeslag wordt gedaan?

Mijn madam met 'haar laag loon' (ik zou >3000 nu bezwaarlijk laag noemen, maar goed) heeft wel een flappentapper rondlopen thuis. Waarom zei nog gecompenseerd moet worden tot 100% loon, mij een raadsel.

Als je de uitkering van je vrouw laat afhangen van jouw inkomen dan maak je ze afhankelijk van jou. Als je getrouwd bent met gemeenschap van goederen maakt dat weinig uit, maar veel koppels houden er nog altijd (min of meer) gescheiden financiën op na.

Allemaal waar. Maar mijn madam zou ook ouderschapsverlof pakken zonder de centen. Geld uitdelen is gemakkelijk als overheid.
Je gaat voorbij aan mijn kritiek. Ze zou dat ook doen zonder de centen ervoor te krijgen.

Pretty sure dat er veel het gewoon voor de fun doen wegens 'toch geen financiele afstraffing'.

Jouw vrouw, die in een specifieke situatie zit waarbij de uitkering eigenlijk niet echt noodzakelijk is. Die situatie extrapoleer je echter naar een totale populatie om dan te stellen dat niemand die 4/5e ouderschapsverlof pakt die uitkering zou nodig hebben.

Om te beginnen ben ik niet akkoord met 'een karig pakket voor nieuwe ouders'. Maar dat is een andere discussie.

Ik ben eerder voorstander van 'zaaien naar de zak'. Als we naar de Scandinavische landen kijken, is het te gemakkelijk om er 1 iets uit te pikken.

Noorwegen steekt zijn vinger in de grond en de olie spuit er uit. Dan is het gemakkelijk om geld uit te delen. Wij betalen het systeem van de Noren.

Karig pakket voor nieuwe ouders in vergelijking met veel andere Europese landen.

Je antwoordt niet op de kritieken. Is het de bedoeling dat je 4/5 kunt werken en 5/5 geld hebt ? De madam zou ook 4/5 werken als ze minder geld heeft. Het is gewoon onnodige uitdeelpolitiek. Waarom moet iedereen altijd cadeautjes krijgen ? Je zou vb ook kunnen 0 compensatie geven voor 4/5. Of een vermogen check doen. Meer dan 100k/y, geen compensatie. Of of of of.


Je kunt niet links zeggen 'het sociale zekerheidssysteem heeft 80% tewerkstelling nodig om betaalbaar te blijven" en dan rechts mensen weg van de 80% duwen en er nog voor betalen ook.

Moet een werknemer op een bepaald moment in zijn carrière minder kunnen werken en daar quasi geen loon voor inboeten: ja.
Is dat een cadeau, of is dat een investering in het welzijn van je burgers, of is dat een compensatie voor hoog overheidsbeslag?


Jij argumenteert: mijn vrouw zou het ook redden als ze fulltime werkt. Ik zeg: waarschijnlijk wel, maar het maakt jullie levens makkelijker dat ze nu wel de optie heeft om het anders te doen. En ik meen dat zich dat vertaalt in gelukkigere kinderen en gelukkigere ouders. En hier heeft de overheid uiteindelijk ook return van.

Jij argumenteert: mijn vrouw zou dit ook doen als ze niets zou krijgen. En Cege zou ook ouderschapsverlof hebben genomen zonder uitkering. Ik zeg: koester de situatie waarin je geen financiële zorgen hebt, maar wees je bewust dat er heel wat mensen zijn voor wie dat niet geldt. Die uitkering zal voor heel wat mensen het verschil zijn tussen ouderschapsverlof opnemen of niet.

Jij argumenteert: laat het afhangen van vermogen. Ik zeg: mooi in theorie, maar heb jij wel al eens rondgeklikt op dit forum? Van zodra het woord vermogenskadaster valt zie ik 'goud', 'wijnkelder', 'oldtimer', 'Rolex' verschijnen. Van zodra een bepaalde premie afhangt van inkomen kan een zelfstandige spelen met zijn dividenden of liquidatiereserves om dat jaar toch maar onder de grens te zitten. Ik bedoel, er zitten er hier op dit forum die fiscale spitstechnologie zouden gebruiken om 20 euro aan parkeerbonnetjes te kunnen binnengeven. Wat jij voorstelt is een extra koterij en een extra uitdaging voor de Belg om iets te kunnen ontwijken.
 
Het is veel leuker om 'sober' te leven (uiteraard niet genre kluizenaar die te gierig is om uitstapjes te doen/iets te gaan drinken/...) en je af en toe te verwennen dan om je uitgavebudget steeds even proportioneel te laten stijgen met een stijging in het inkomen.
Dat is een mening natuurlijk. Niet dat ik die niet deel, maar dat blijft wel een sterke mening.
Wanneer je inkomen verhoogt is het aanlokkelijk om duurdere merken, meer bling bling, etc. te kopen, maar in se maakt dat niet gelukkiger.
Mooie reizen maken kan je wel gelukkiger maken en kan ook veel geld kosten. Een zwembad aanleggen thuis kan je ook wel gelukkiger maken, kan je een frisse duik nemen in de zomer.
Je druk op je financiën verhoogt alleen maar, waardoor je constant zoveel moet blijven verdienen om geen terugval in luxe te ervaren (wat dan weer wel ongelukkiger maakt want mensen zijn typisch risicoavers: een verlies voel je veel harder dan een winst). Met het geld dat je dan kan sparen als je 'zuinig' leeft kan je bv. onder andere jaarlijks een héél mooie reis maken, terwijl degene die z'n 'vaste' uitgaven te zwaar liet mee-evolueren met z'n inkomen thuis kan zitten met bv. z'ne chiquere auto. :oi22: Ervaringen >>> materialisme.
Ik snap je punt, maar zelfs met je nuance op het einde mist het wat ruimte voor verschillende meningen.
Sommige mensen willen liever een luxe-wagen om in rond te rijden. En als ze het kunnen betalen, why not?
Sommige mensen gaan liever op reis. Ook hun goed recht.
 
Dat is een mening natuurlijk. Niet dat ik die niet deel, maar dat blijft wel een sterke mening.

Mooie reizen maken kan je wel gelukkiger maken en kan ook veel geld kosten. Een zwembad aanleggen thuis kan je ook wel gelukkiger maken, kan je een frisse duik nemen in de zomer.

Ik snap je punt, maar zelfs met je nuance op het einde mist het wat ruimte voor verschillende meningen.
Sommige mensen willen liever een luxe-wagen om in rond te rijden. En als ze het kunnen betalen, why not?
Sommige mensen gaan liever op reis. Ook hun goed recht.
Helemaal akkoord, maar er is nuance nodig.

Luxe is relatief, hoor. Ik kheb ook een iPhone van 1000 euro en dergelijke, maar het punt blijft wel: veel mensen kunnen niet om met geld.

Ik zou nooit van mijn leven geld kunnen uitgeven aan luxe-artikelen zoals merk-kleren van Gucci ofzo, of sier-horloges van 30.000 euro of een auto van 150.000 euro. En met alle respect: ik zou dat nu kunnen betalen moest ik echt willen.

Een vorm van geluk is ook kunnen zeggen: ik zou dat kunnen betalen, maar... het hoeft niet.

Het enige waar ik echt een hele smak geld tegen wil gooien dit jaar, is een woning. Dat mag gerust 700.000 of 800.000 euro kosten.

Maar hey, each to his own :)
 
Helemaal akkoord, maar er is nuance nodig.

Luxe is relatief, hoor. Ik kheb ook een iPhone van 1000 euro en dergelijke, maar het punt blijft wel: veel mensen kunnen niet om met geld.

Ik zou nooit van mijn leven geld kunnen uitgeven aan luxe-artikelen zoals merk-kleren van Gucci ofzo, of sier-horloges van 30.000 euro of een auto van 150.000 euro. En met alle respect: ik zou dat nu kunnen betalen moest ik echt willen.

Een vorm van geluk is ook kunnen zeggen: ik zou dat kunnen betalen, maar... het hoeft niet.

Het enige waar ik echt een hele smak geld tegen wil gooien dit jaar, is een woning. Dat mag gerust 700.000 of 800.000 euro kosten.

Maar hey, each to his own :)
Je geld niet kunnen uitgeven aan luxeartikelen maar met een iPhone van 1000 EUR rondlopen lijkt me nogal een contradictie.

Toch weer een reeks posts hierboven "rekening van anderen maken voor gevorderden".
 
"grote" opslag deze maand
Overheid dus niet echt opslag, anciënniteit in feite

Als ik goed reken 420€ bruto bij 😊 - over 2 weken het formulier invullen
Is wel niet jaarlijks of zo natuurlijk. Is in principe de overgang naar de volgende schaal en enkel bij de statutairen (en voor federale ambtenaren). Ergo NA22 naar NA23. Dewelke na een vaste termijn gebeurd. Vroeger kon je die mits 3 exceptionele beoordelingen (of 2 bij versie na 3 jaar) achter mekaar met 1 jaar versnellen. Ondertussen is dat niet meer toegestaan (allez bij ons toch niet) en is het de defacto basis termijn. Van NAx1 naar NAx2 is na 3 jaar, al de volgende met maximaal 6 om de 6 jaar. Bij niveau B is iets gelijkaardigs, maar de exacte tijden ken ik niet. Het versnellen van die termijn kon enkel als je die voorwaarden had vervuld ten laatste tegen het moment van de versnelde termijnoptie.

In de andere jaren is de verhoging tgv anciënniteit 40 - 60€ of zo op uw maandloon. Dus ook niet serieus hoog. Beter als in de private sector indien de index hoog is, slechter indien de index laag is en het bedingen van loonsopslag gemakkelijk is. Zit je echter in een sector of bedrijf waar je enkel opslag krijgt als je op tafel slaat of dreigt om te vertrekken. Dan is de overheid een goede optie. Wat 1 van de redenen was waarom ik bij de overheid ben gestart... ik haatte dat "smeken" om verhoging elk jaar... of dat de belangrijke uithangen of ...
 
Dat is een mening natuurlijk. Niet dat ik die niet deel, maar dat blijft wel een sterke mening.

Uiteraard een mening, maar ik zie niet wat daar zo sterk aan is. Denk dat iedereen van thuis uit (of toch tenminste als ze 'financieel' goed opgevoed zijn) toch wel te horen heeft gekregen dat spaarzaamheid een deugd is, en niet elke maand alles tot op de laatste opleven aan weet ik wat (ervan uitgaande dat je een mooi inkomen hebt en dus geen laag loon waardoor je weinig keuze hebt dan quasi alles te moeten uitgeven).

Mooie reizen maken kan je wel gelukkiger maken en kan ook veel geld kosten. Een zwembad aanleggen thuis kan je ook wel gelukkiger maken, kan je een frisse duik nemen in de zomer.


Ik snap je punt, maar zelfs met je nuance op het einde mist het wat ruimte voor verschillende meningen.
Sommige mensen willen liever een luxe-wagen om in rond te rijden. En als ze het kunnen betalen, why not?
Sommige mensen gaan liever op reis. Ook hun goed recht.

Mensen zijn inderdaad heel verschillend in wat hen gelukkig maakt, maar er zijn nochtans al wel wat studies geweest die aantonen dat materialisme niet consistent gelukkiger maakt. Je geluksniveau stijgt wel eventjes nadat je iets duur of fancy/statussymbool hebt gekocht, maar dat convergeert daarna terug naar een lager niveau - alsof je het nooit hebt gekocht. De mens is een door en door gewoontebeestje.
En ook vanbinnen zullen veel mensen denk ik wel weten dat - wanneer je later aan het afsterven bent - je geen spijt gaat hebben dat je geen zwembad hebt laten graven of niet hebt rondgereden met een auto waar de andere mensen over hun schouder van kijken, maar meestal wel van zaken die je hebben verrijkt als persoon.

Iedereen moet natuurlijk z'n eigen rekening maken eh (en maar goed ook, materialisten zijn héél goed voor de economie), maar ik denk - en dat is mijn mening - dat de beste 'approach' is om van alles een beetje te hebben. Als je een chique auto van 200k koopt maar dan bij manier van spreken voor de rest bokes met choco moet liggen eten en amper geld over hebt voor andere zaken, dat lijkt me geen gezonde aanpak als je op het einde wil terugkijken naar een geslaagd leven.
Als je natuurlijk zoveel geld hebt dat je het niet op krijgt dan speelt dat natuurlijk minder, maar ik denk niet dat hier veel multimiljonairs rondlopen. We moeten dus keuzes maken, en ik denk niet dat veel mensen dat rationeel kunnen omdat ze te weinig kunnen omgaan met geld.

Je geld niet kunnen uitgeven aan luxeartikelen maar met een iPhone van 1000 EUR rondlopen lijkt me nogal een contradictie.

Toch weer een reeks posts hierboven "rekening van anderen maken voor gevorderden".

Met "luxe" had ik het voor alle duidelijkheid niet over een iPhone van 1000€ eh, wel over zeer dure auto's, exclusieve merkkledij, etc. Enfin, het is omdat ik zeer goedkoop een iPhone 15 heb kunnen kopen (had ik nodig voor het werk en ze gaven een budget) dat ik de nieuwste heb, want anders had ik wrs wel een refurbished of tweedehands 14 gekocht.
 
Terug
Bovenaan