En als je een partner hebt die zou zeggen dat ze per se een kind wil (eventueel geadopteerd) en dat het voor haar niet uitmaakt dat jij dat allemaal niet kan?
Ik weet dat niet.
Dat je jezelf er niet goed bij zou voelen begrijp ik wel. Dat zou ik ook hebben. En idd nog meer als je dan veel thuis bent. Maar dat heeft een reden natuurlijk.
Absoluut, mensen zijn vrij die keuze te maken. Geen pastoors of andere moraalridders nodig in de slaapkamer.
Er moet helemaal niets vergoeilijkt worden, dat is het punt. Een zwangerschap afbreken is geen "fout" en is ook niet per se "gruwelijk" - dat lijkt me eerder jouw persoonlijk overtuiging. Natuurlijk is het verschrikkelijk als je je gewenste zwangerschap moet stopzetten omwille van medische redenen. Maar net zo goed kan het een grote opluchting zijn om een om welke reden dan ook ongewenste zwangerschap te kunnen stoppen, ook al zal de beslissing daartoe waarschijnlijk nooit eenvoudig zijn.
Wel ik weet niet hoe sexuele opvoeding nu wordt aangepakt in de scholen, maar ik hoop dat je tegenwoordig wat meer leert dan "in mijn tijd", zeker wat betreft anticonceptie. Maar je mag nog het best mogelijke anticonceptiebeleid hebben (en laten we daar zeker naar streven), ongewenste zwangerschappen zullen er altijd zijn. In een land als België waar anticonceptie toch vrij goed toegankelijk is en de informatie erover ook, is nog steeds 1 zwangerschap op 4 ongepland - dat zegt genoeg.
En vooral, de vruchtbaarheid. Ook sommige aangeboren afwijkingen hebben een hogere incidentie bij oudere ouders. Nu, dit valt vaak ook gewoon samen bij meer doordacht voor kinderen gaan: mensen willen eerst studeren, geld verdienen, genieten van hun jeugd, ...
De meeste 28-jarigen die ik ken (en ikzelf toen ook) die lange studies gedaan hebben, zijn op die leeftijd nog te geabsorbeerd in hun job (bijscholing, oriëntatie carriere, etc ...) en vrije tijd. Ze willen het loon van die eerste werkjaren enerzijds spenderen aan het uitgestelde genot dat ze tijdens hun studies vooropgesteld hadden en anderzijds ook een eigen woonst.
Wtf. 35 jaar is toch nog niet zo oud dat alles begint achteruit te gaan. Ik ben tweede helft 30'er en veeg 20-jarige snotbellen bijeen op de bokstraining. Fysiek voel ik mij nog steeds in de fleur van mijn leven.
Wtf. 35 jaar is toch nog niet zo oud dat alles begint achteruit te gaan. Ik ben tweede helft 30'er en veeg 20-jarige snotbellen bijeen op de bokstraining. Fysiek voel ik mij nog steeds in de fleur van mijn leven.
De gemiddelde 30'-40'er zal toch nog voldoende energie hebben voor kinderen zeker?
Ik heb dat nooit gekund.Ik absoluut niet. Een bokstraining is 1 ding, maar kan je na een nachtje stappen nog om 7u opstaan én productief zijn op het werk? En dit 2j lang elke nacht opnieuw met wat pech?
Qua mindset vind ik het echt perfect dat ik een "oude" ouder ben. Op dat vlak zou ik het zeker aanraden. Ik geniet bewuster, maak meer keuzes omdat ik het zelf wil en niet "omdat iedereen het zo doet",...
Maar fysiek ben ik een wrak. Na 9 maand zwangerschapsslapeloosheid (ik sliep 4u per nacht) mocht ik 2.5j lang gemiddeld 6u in 2 of 3 stukken slapen. De minste nies of hoest heb ik ook zitten, ik heb nog steeds slaapproblemen hoewel ze nu al een jaar doorslaapt, ik heb concentratiestoornissen en mentaal weinig draagkracht. Ik ben gewoon helemaal gedraineerd qua energie en ik ben zeker de enige niet.
Natuurlijk is dat niet ENKEL door de dochter, zijn er ook andere factoren, maar zij is toch wel voor het overgrote deel met mijn fysieke energie en mentale weerstand gaan lopen...
Als ik vroeger als student een nachtje op stap ging, dan was mijn productiviteit de dag erna net zo goed om zeep. Ik kan dat moeilijk zien als iets leeftijdsgebonden of iets dat een groter probleem is dan vroeger.
Zot.. Had ik dat geweten. Villa met zwembad en meerdere reizen op een jaar zonder een grootverdiener te zijn. En nog overkomen om een collectie designer handtassen aan te leggen.Ik ben 35 en mijn vriendin 32. Ondertussen bijna 10 jaar samen en getrouwd. Wij zijn 100% zeker dat we geen kinderen willen en hebben daar ook nooit aan getwijfeld. Ik heb al eens geïnformeerd voor een vasectomie maar mijn huisarts zei dat ik waarschijnlijk te jong ben en het feit dat ik nog geen kinderen heb speelt ook mee. Met corona is het er nog niet van gekomen om effectief bij een uroloog te informeren. Moest mijn vriendin per ongeluk zwanger geraken zal het sowieso 100% zeker abortus worden.
We willen namelijk het best mogelijk leven voor onszelf en daar horen absoluut geen kinderen bij. Die zullen alleen maar voor belemmeringen en bijkomende kosten zorgen. Geld dat we liever aan onszelf spenderen.
Denk aan:
- Meerdere reizen per jaar met verblijf in duurdere hotels (we kiezen vaak adults only uiteraard), meerdere citytripjes naar het buitenland, we reizen vaak buiten het hoogseizoen, ...
- Dure/luxe producten (vriendin heeft bijvoorbeeld iets met designer handtassen en heeft een hele verzameling)
- Een vrijstaand huis van een bovengemiddelde prijs met zwembad. We hebben twee badkamers, twee dressings, master bedroom, logeerkamer en een bureau. Geen nood aan kinderkamers.
- Rust: kunnen uitslapen iedere dag van het weekend en in de verlofperiode / een hele zondag niks doen en Netflix kijken als we daar zin in hebben, geen jengelende etters rond ons, een normale nachtrust
- Geen geloop naar de opvang, naar de sportclub, brengen en halen van school, ...
- Gewoon gaan en staan waar en wanneer we willen
- ...
Ik denk dat sommige van bovenstaande zaken niet mogelijk waren geweest als we kinderen hadden. We hebben beide namelijk geen topjob met een gigantisch loon (beide ambtenaar). Om 17u zijn we echter thuis en doen we wat we willen.
Bijna al onze vriendschappen zijn verwaterd sinds er bij de andere koppels kinderen zijn. We hebben daar natuurlijk wel een groot aandeel zelf in. Als wij afspraken ergerden we ons soms zodanig als hun kinderen mee waren dat het op de lange duur niet meer hoefde voor ons. We kunnen er echt moeilijk mee om. Omgaan met kinderen voelt heel awkward. We kennen nog één ander bewust kinderloos koppel en dat klikt super goed. We gaan vaak samen op reis e.d. zonder het gedoe van kinderen. We willen graag nieuwe vriendschappen met andere bewust kinderloze koppels en een gelijkaardige levensstijl maar het wil voor ons precies niet lukken om die mensen te vinden.
Anyway, dit dus: https://nl.wikipedia.org/wiki/Dink. We zouden ons beide geen ander leven kunnen voorstellen.
Beide enig kind zijn zal ook wel helpen.Zot.. Had ik dat geweten. Villa met zwembad en meerdere reizen op een jaar zonder een grootverdiener te zijn. En nog overkomen om een collectie designer handtassen aan te leggen.
Ik ga die van mij op water en brood beginnen zetten. Of mijn vrouw heeft ergens een geheime spaarboek aangelegd.
Met de juiste familie kan dat dan zelfs met een hele hoop kinderen erbij. Maar wat je zegt over vrijheid klopt natuurlijk helemaal, wij leven momenteel ook zo, en uitslapen (in het weekend of gewoon tout court) zou ik echt wel missen.Beide enig kind zijn zal ook wel helpen.
Mja, zoiets komt van beide kanten. Wij kunnen moeilijk om met kinderen zoals ik al zei. We houden niet van die drukte. Als die erbij zijn kijken we er niet naar om, praten er niet tegen, ... En dat doen we niet bewust in feite. Het voelt gewoon zo ongemakkelijk.
Dit vat het ook goed samen.
Nou, dat doorslapen de eerste 1-2j is HET issue omtrent "energie genoeg hebben" dus voilà, je zou 'm ook niet hebben, die energieIk heb dat nooit gekund.
Oprechte vraag: hoe vaak draagt de partner ècht de helft? Ik ken geen enkel koppel waar dat zo is
Een dutje, daar ben ik nu het gelukkigst meeWat mij een enorme energieboost geeft, is intensief sporten. Geest leegmaken en instinctief alle remmen los gaan. Zelfs al is dat maar 2 uurtjes per week, ik haal uit die weekroutine netto meer energie en weerstand dan ik erin steekt. Beste tip die ik kan geven (als je iemand kan vinden die op een vaste avond even op de kinderen wil letten).
