Vrijwillig kindvrij

[Sylverscythe]

Ik hoor wel vaker iets in de trant van "dan kunnen mijn kinderen mij later komen bezoeken of voor mij zorgen". Als enige reden om kinderen te hebben (onwaarschijnlijk) is dat ook bedenkelijk vind ik. En vergeet ook niet dat er genoeg kinderen en ouders zijn die in ruzie leven. Nu, ik ben er vrij zeker van dat je dat voor een groot deel zelf in de hand hebt, maar -zeker in onze individualistische maatschappij- is het geen evidentie dat kinderen later tijd hebben voor jou. Ik zeg overigens niet dat dit positief is hé, IMO is hoe we met ouderen omgaan in deze maatschappij soms op het randje van onmenselijk.

 

[Radbraker]

Aah, de klassieke discussie op het werk waar ik in de minderheid ben over het niet willen van kinderen (ik volg Kid C daar volledig in).
"Oe, jij wil geen kinderen? En wie gaat er later voor jou zorgen of jou komen bezoeken?"

Alsof dat een zekere garantie is als ik sommige oudere mensen zien die hun eigen kinderen niet meer herkennen door hun staat of gewoon in ruzie zijn.
En tot slot van rekening eerst zien dat ik zo oud geraak in eerste instantie. Dat is ook al een kunst op zich (zeker in mijn familie).

 

[CerumenCrevice]

Aah, de klassieke discussie op het werk waar ik in de minderheid ben over het niet willen van kinderen (ik volg Kid C daar volledig in).
"Oe, jij wil geen kinderen? En wie gaat er later voor jou zorgen of jou komen bezoeken?"

Alsof dat een zekere garantie is als ik sommige oudere mensen zien die hun eigen kinderen niet meer herkennen door hun staat of gewoon in ruzie zijn.
En tot slot van rekening eerst zien dat ik zo oud geraak in eerste instantie. Dat is ook al een kunst op zich (zeker in mijn familie).

mijn overschot aan geld dat ik niet kwijt heb gegokt aan kinderen. Discussie gedaan. werkt hier altijd.

 

[Tanuki_]

Ik zou zelf niet willen dat iemand voor mij moet zorgen in mijnen ouden dag, behalve dan als't hun job is. Als ik voel dat het niet meer lukt zoals ik wil, zorg ik wel voor mezelf. Ik ga geen jaren in een rusthuis wegkwijnen. Ik heb wel mezelf voorgenomen, zeker na sommige toestanden in rusthuizen te zien de voorbije lockdowns, dat ik zo goed en zo lang mogelijk voor mijn ouders wil zorgen eens het nodig is.

 

[Avondland]

Ik zou zelf niet willen dat iemand voor mij moet zorgen in mijnen ouden dag, behalve dan als't hun job is. Als ik voel dat het niet meer lukt zoals ik wil, zorg ik wel voor mezelf. Ik ga geen jaren in een rusthuis wegkwijnen. Ik heb wel mezelf voorgenomen, zeker na sommige toestanden in rusthuizen te zien de voorbije lockdowns, dat ik zo goed en zo lang mogelijk voor mijn ouders wil zorgen eens het nodig is.

Mijn ouders (gezonde zestigers) hebben me onlangs gevraagd om een zorgvolmacht te tekenen. Als een van hen wilsonbekwaam wordt en de andere is er niet meer om ervoor te zorgen, heb ik dan tenminste wat bewegingsvrijheid om voor hen te zorgen. Anders loopt alles via een vrederechter en dat kan best frustrerend zijn, dat heb ik toch ervaren toen mijn vader en zijn broer voor mijn dementerende grootmoeder moest zorgen. Ik zie dat als een plicht: zij stonden altijd voor mij klaar toen ik opgroeide, dan is het mijn beurt als ze mij nodig hebben.

Ik hoop alleszins dat ze gezond oud worden en zonder al te veel lijden kunnen heengaan, want een geliefde jarenlang zien dementeren of zien wegteren door een agressieve kanker is ronduit verschrikkelijk.

 

[Preske]

Wat me opvalt is dat quasi iedereen hier nee zegt uit egoïstische redenen. "Nee, want dat kost te veel. Nee, dan kan ik niet meer doen wat ik wil. Nee, want..."

En daar is niets mis mee natuurlijk. Kinderen kosten veel geld, en als ge dat liever opdoet aan iets anders, more power to you.

Maar ik wil er geen omdat mijn genetische belasting te zwaar is.

Mijn ziekte is 50/50 kans overdraagbaar, en zelfs al heeft de kleine geluk of als er op gescreend werd, dan nog heb ik een boel genetische problemen waarvan ik niet wil dat ze verder gaan.

In dat opzicht is dan een kind op de wereld zetten nóg egoïstischer.

 

[willydrama]

Je moet ook wel eerlijk met jezelf zijn hé: wil je dat je dochter kinderen krijgt omdat ze zich anders niet maximaal kan ontplooien (hier ben ik het voor duidelijke redenen niet mee eens), of omdat jij kleinkinderen wilt?

Ik hoor wel vaker van ouders die hun kinderen toch pushen om zelf ook kinderen te krijgen, uit schrik dat de zoon of dochter anders later spijt gaat krijgen. Die bezorgdheid van een ouder kan ik op zich nog wel snappen, maar jij lijkt gewoon te vinden dat mensen zonder kinderen egoïsten en minder complete individuen zijn; en je zou die keuze dus niet proberen opdringen uit vrees dat je dochter later ongelukkig zou zijn zonder kinderen. Uit jouw tekst lijkt het alsof je dochter nog de gelukkigste persoon op aarde mag zijn, zolang ze geen kinderen heeft, is het niet goed genoeg voor jou.

Je kan leeftijd 16-26 je me-time vullen met netflix, cannabis, discotheken, whatever en op het moment zelf denken dit is wat ik wil en dit is leuk; later kan je dan terugkijken en denken, 't was eigenlijk minder leuk, mijn frontale cortex maakte mij dat wijs, ik heb in feite wel wat tijd verspild; probleem met denken dat je geen kinderen wil is dat er op een bepaald punt geen weg meer terug is; nu zeggen dat leeftijd 40-49 volledig vervullend zal zijn zonder kinderen... Zou het nu niet mogelijk zijn dat veel vrouwen van 33 zich daar aan gaan mispakken ? Fear of missing out zit niet in ons DNA, 't wordt aangepraat.

 

[Guazala]

Je kan leeftijd 16-26 je me-time vullen met netflix, cannabis, discotheken, whatever en op het moment zelf denken dit is wat ik wil en dit is leuk; later kan je dan terugkijken en denken, 't was eigenlijk minder leuk, mijn frontale cortex maakte mij dat wijs, ik heb in feite wel wat tijd verspild; probleem met denken dat je geen kinderen wil is dat er op een bepaald punt geen weg meer terug is; nu zeggen dat leeftijd 40-49 volledig vervullend zal zijn zonder kinderen... Zou het nu niet mogelijk zijn dat veel vrouwen van 33 zich daar aan gaan mispakken ? Fear of missing out zit niet in ons DNA, 't wordt aangepraat.

Dat geldt even goed omgekeerd. Het is niet dat ge die kinderen nadien naar het asiel kunt brengen, als ze u toch niet bevallen. En een 6-jarige gaat ge ook niet meer in de vondelingenschuif geramd krijgen.

Allez tof voor u dat uw kind hetgene is wat uw leven vervullend maakt, maar dat is best arrogant om te denken dat je voor anderen kan gaan beslissen wat hun leven zin geeft en wat niet.

Dat kinderen noodzakelijk zijn om een zinvol en rijk leven te lijden (uiteraard bedoelde ik hier leiden, hoewel... met kinderen) is evengoed iets dat ons wordt aangepraat. 't Is niet omdat jij u door de andere kant laat indoctrineren dat dat dé juiste manier van in het leven staan is. Al zeker niet als je dat ook aan uw kinderen gaat opdringen, alsof die eens volwassen niet zelf zouden mogen bepalen hoe ze hun leven willen invullen.

 

[Avondland]

Fear of missing out zit niet in ons DNA, 't wordt aangepraat.

Akkoord. Dat is een cultureel verschijnsel, geen biologisch. De mens is echter meer dan enkel zijn biologische zijn, véél meer. We zullen altijd onze basale instincten blijven behouden, maar die zijn ingekapseld in gedragingen die socio-cultureel bepaald zijn. De Romeinen vonden het volstrekt normaal om hun tienerzoon naar het bordeel te sturen om "wat ervaring" op te doen, dat ga je vandaag aan niemand verkocht krijgen. Onze seksuele lust vindt echter een andere cultureel aanvaardbare uitlaatklep.

 

[Mulan]

Dat geldt even goed omgekeerd. Het is niet dat ge die kinderen nadien naar het asiel kunt brengen, als ze u toch niet bevallen. En een 6-jarige gaat ge ook niet meer in de vondelingenschuif geramd krijgen.

Hier toch efkes zwaar mee gegniffeld
Maar ik ben het met je eens, de meeste van ons willen wél kinderen, maar dan gaan we wel van de goeie, gezonde versie uit. En helaas loopt het daar voor velen al mis. Fysieke problemen zorgen voor extra kopzorgen en stress (@zarathustra kan daar ook van meespreken, al ging zij er nog kunnen uitgroeien meen ik mij te herinneren?) en als er iets ernstig aan de hand is zoals zware ASS of ADHD waardoor je weet dat de komende 20-25j een "fase" gaan zijn... Good luck!
Er lopen hier op dit forum ook al een pak ouders rond met een kind met een extra rugzakje. En gezien het gemiddeld profiel hier, zijn dat mensen die dan nog optimale kansen aan hun kinderen kunnen bieden!

Dat kinderen noodzakelijk zijn om een zinvol en rijk leven te lijden is evengoed iets dat ons wordt aangepraat

Ik blijf het grappig vinden dat men blijft zeggen dat je dankbaar zal zijn voor je kinderen als je oud zal zijn.
Euh... Want dat wekelijkse uurtje bezoek aan de bomma in den home zal ZO een verschil maken?

Ik zou het super vinden als mijn dochter later wél (gewenste) kinderen zal hebben. Maar indien niet: even goed toch? Ipv te babysitten op kleinkinderen kan ik dan voorleesmoeder in een basisschool worden, vrijwilliger in de bibliotheek, mee maaltijden helpen geven in de crèche,... Als ik me per se wil onderdompelen in kindergeluk zijn dat net makelijkere opties want veel minder morele verplichtingen!

 

[zarathustra]

stress (@zarathustra kan daar ook van meespreken, al ging zij er nog kunnen uitgroeien meen ik mij te herinneren?)

Morgen naar de kliniek voor 3 maandelijkse röntgen Tot nu toe is het niet echt een groot probleem

 

[willydrama]

Dat geldt even goed omgekeerd. Het is niet dat ge die kinderen nadien naar het asiel kunt brengen, als ze u toch niet bevallen. En een 6-jarige gaat ge ook niet meer in de vondelingenschuif geramd krijgen.

Allez tof voor u dat uw kind hetgene is wat uw leven vervullend maakt, maar dat is best arrogant om te denken dat je voor anderen kan gaan beslissen wat hun leven zin geeft en wat niet.

Dat kinderen noodzakelijk zijn om een zinvol en rijk leven te lijden (uiteraard bedoelde ik hier leiden, hoewel... met kinderen) is evengoed iets dat ons wordt aangepraat. 't Is niet omdat jij u door de andere kant laat indoctrineren dat dat dé juiste manier van in het leven staan is. Al zeker niet als je dat ook aan uw kinderen gaat opdringen, alsof die eens volwassen niet zelf zouden mogen bepalen hoe ze hun leven willen invullen.

Als ik een vrouw van 28 met stabiele relatie sterk aanraadt om een gezin te beginnen zie je mij als een lid van een gebrainwashte sekte die andere mensen hun willetje opdringt ? Merendeel van de kindloze mafia zijn hogere middenklasse millennials die er rap tegenvoorbeelden bijsleuren zodat hun hier en nu mening evenveel waard is als een andere, want tegen een mogelijk toekomstig ongemak moet je rebelleren. De 78% moeders die voelen dat een gezin 'the right thing' is zitten hier niet. Er zijn nog geen cijfers over de mentale gezondheid van vrouwen van middelbare leeftijd zonder kinderen want die groep is nu in de dertig. Evengoed in het segment vrouwen met gezonde kinderen zitten verhalen als valreepmoeder, eenzaam enig kind, drie kinderen bij drie mannen, verkeerd opgevoed, die had beter geen kinderen gemaakt, etc. maar my main concern is dat er tegenwoordig te vlot over de beslissing 'geen kinderen' wordt gegaan.

 

[Gromker]

Mijn ouders (gezonde zestigers) hebben me onlangs gevraagd om een zorgvolmacht te tekenen. Als een van hen wilsonbekwaam wordt en de andere is er niet meer om ervoor te zorgen, heb ik dan tenminste wat bewegingsvrijheid om voor hen te zorgen. Anders loopt alles via een vrederechter en dat kan best frustrerend zijn, dat heb ik toch ervaren toen mijn vader en zijn broer voor mijn dementerende grootmoeder moest zorgen. Ik zie dat als een plicht: zij stonden altijd voor mij klaar toen ik opgroeide, dan is het mijn beurt als ze mij nodig hebben.

Ik hoop alleszins dat ze gezond oud worden en zonder al te veel lijden kunnen heengaan, want een geliefde jarenlang zien dementeren of zien wegteren door een agressieve kanker is ronduit verschrikkelijk.

We gaan een beetje op een zijspoor nu maar goed:

De ervaring hier is net andersom, na jaren voor de (groot)ouders te moeten zorgen zijn mijn ouders (nuja, nu nog alleen moeder) net van mijn mening dat ze die last absoluut niet op ons schouders willen leggen. Heel het verhaal is te lang maar kort samengevat hebben mijn moeder en vader zowat heel hun leven voor iemand (bovenop hun eigen kinderen) moeten zorgen, en dus wij zelf ook want wij moesten ook bijspringen, en willen/wouden ze dat ons niet nog meer aan doen.

 

[Sylverscythe]

Als ik een vrouw van 28 met stabiele relatie sterk aanraadt om een gezin te beginnen zie je mij als een lid van een gebrainwashte sekte die andere mensen hun willetje opdringt ? Merendeel van de kindloze mafia zijn hogere middenklasse millennials die er rap tegenvoorbeelden bijsleuren zodat hun hier en nu mening evenveel waard is als een andere, want tegen een mogelijk toekomstig ongemak moet je rebelleren.

Goh, meteen over maffia beginnen en een hoop stereotypen vermelden wekt niet echt de indruk dat het om een erg kritische mening gaat.

De 78% moeders die voelen dat een gezin 'the right thing' is zitten hier niet. Er zijn nog geen cijfers over de mentale gezondheid van vrouwen van middelbare leeftijd zonder kinderen want die groep is nu in de dertig. Evengoed in het segment vrouwen met gezonde kinderen zitten verhalen als valreepmoeder, eenzaam enig kind, drie kinderen bij drie mannen, verkeerd opgevoed, die had beter geen kinderen gemaakt, etc. maar my main concern is dat er tegenwoordig te vlot over de beslissing 'geen kinderen' wordt gegaan.

Waarom zouden hier geen mensen uit de groep die kinderen wil zitten, ik lees dat anders toch genoeg. 78%, is dat uit de lucht getrokken? Ook het idee dat vrouwen zonder kinderen iets recent is, vind ik nogal apart.

Uiteindelijk hebben we de voorbije duizenden jaren, en nu nog, wél kinderen krijgen als de standaard gehad. Dat je dan vind dat een minderheid te snel nee zegt, who cares? Misschien kunnen mensen hun eigen keuzes wel maken.

 

[Vega]

Wat me opvalt is dat quasi iedereen hier nee zegt uit egoïstische redenen. "Nee, want dat kost te veel. Nee, dan kan ik niet meer doen wat ik wil. Nee, want..."

En daar is niets mis mee natuurlijk. Kinderen kosten veel geld, en als ge dat liever opdoet aan iets anders, more power to you.

Maar ik wil er geen omdat mijn genetische belasting te zwaar is.

Mijn ziekte is 50/50 kans overdraagbaar, en zelfs al heeft de kleine geluk of als er op gescreend werd, dan nog heb ik een boel genetische problemen waarvan ik niet wil dat ze verder gaan.

In dat opzicht is dan een kind op de wereld zetten nóg egoïstischer.

Al gedacht aan adoptie? Iets waar misschien niet iedereen zich aan kan vinden maar moest er toch ooit een kinderwens zijn... De twee gezinnen met adoptiekinderen die ik ken hebben het niet over hun 'adoptiezoon' of 'adoptiedochter' maar dat is gewoon hun eigen kind. Als je erover gaat nadenken is de redenering dat een kind van je eigen vlees en bloed moet zijn om ervan te houden larie en apekool.

Als ik een vrouw van 28 met stabiele relatie sterk aanraadt om een gezin te beginnen zie je mij als een lid van een gebrainwashte sekte die andere mensen hun willetje opdringt ? Merendeel van de kindloze mafia zijn hogere middenklasse millennials die er rap tegenvoorbeelden bijsleuren zodat hun hier en nu mening evenveel waard is als een andere, want tegen een mogelijk toekomstig ongemak moet je rebelleren. De 78% moeders die voelen dat een gezin 'the right thing' is zitten hier niet. Er zijn nog geen cijfers over de mentale gezondheid van vrouwen van middelbare leeftijd zonder kinderen want die groep is nu in de dertig. Evengoed in het segment vrouwen met gezonde kinderen zitten verhalen als valreepmoeder, eenzaam enig kind, drie kinderen bij drie mannen, verkeerd opgevoed, die had beter geen kinderen gemaakt, etc. maar my main concern is dat er tegenwoordig te vlot over de beslissing 'geen kinderen' wordt gegaan.

Alsof er geen vrouwen bestaan van middelbare leeftijd zonder kinderen? Precies alsof geen enkele vrouw bestaat ouder dan 40 jaar die geen kind heeft... Zeer vreemde stelling.

Dat er niet genoeg wordt nagedacht bij koppels die zeggen "ik wil geen kind" is allemaal misschien mogelijk, geldt hetzelfde echter niet vaak voor koppels die wel kinderen nemen? Vraag is ook of het uitmaakt? Je kan moeilijk vragen aan mensen "denk harder na aub", heeft denk ik nog nooit geholpen. Alé, dat hielp bij mij op school toch niet

 

[Preske]

Al gedacht aan adoptie? Iets waar misschien niet iedereen zich aan kan vinden maar moest er toch ooit een kinderwens zijn... De twee gezinnen met adoptiekinderen die ik ken hebben het niet over hun 'adoptiezoon' of 'adoptiedochter' maar dat is gewoon hun eigen kind. Als je erover gaat nadenken is de redenering dat een kind van je eigen vlees en bloed moet zijn om ervan te houden larie en apekool.

Ik kan amper voor mezelf zorgen, een kind zal al zeker niet lukken. En alles aan mijn partner overlaten is ook not done.

Ik zou dat kind ook niets te bieden hebben. Mee spelen? Gaat niet, na 5 minuten is mijn energie op.

Naar school/muziek les/sporttraining/andere brengen en gaan halen? Gaat ook ni.

 

[Tha_nOn]

Als ik een vrouw van 28 met stabiele relatie sterk aanraadt om een gezin te beginnen zie je mij als een lid van een gebrainwashte sekte die andere mensen hun willetje opdringt ?

Nee, gewoon iemand die zich moeit in andermans zaken? Als iemand zelf op geen enkele manier uitdrukt geïnteresseerd te zijn in kinderen of erover te twijfelen zal ik niemand, ookal zijn ze in een stabiele relatie, aanraden om een gezin te beginnen.

Merendeel van de kindloze mafia zijn hogere middenklasse millennials die er rap tegenvoorbeelden bijsleuren zodat hun hier en nu mening evenveel waard is als een andere, want tegen een mogelijk toekomstig ongemak moet je rebelleren. De 78% moeders die voelen dat een gezin 'the right thing' is zitten hier niet.

Er zitten hier weinig vrouwen, en nog minder in de juiste leeftijdsgroep maar een goeie portie ervan heeft kinderen (ik, myllana, Mulan, squidward, Be-li, Khylaris, Ararauna, put_met_keren, Artemis,... Niet allemaal even actief (meer)), dus niet te onnozel doen. Genoeg vaders hier ook trouwens, of is het voor mannen/vaders anders?. De consensus bij de hogere middenklasse millenials is vooral: ge moet doen waar ge u zelf goed bij voelt en wat ge zelf wilt. Dat is de eerste stap om gelukkige kinderen te krijgen.

Kinderen krijgen doet ge niet uit de goedheid van uw hart.

Edit: lijstje met namen wat aangevuld :')

Er zijn nog geen cijfers over de mentale gezondheid van vrouwen van middelbare leeftijd zonder kinderen want die groep is nu in de dertig.

Eh, jawel? Er zijn altijd al kinderloze vrouwen geweest? Er zijn genoeg onderzoeken die aantonen dat mensen ongelukkiger worden met (jonge) kinderen vergeleken met leeftijdsgenoten. Maar dat is een droge wetenschappelijke benadering en daar zou ik uiteraard zo'n keuze niet van laten afhangen.


Edit: en als uw argument is dat ge kinderen moet krijgen omdat ge op latere leeftijd een rouwproces zult doorgaan anders dan lijkt mij dat ook vergezocht. Ook mensen mét kinderen nemen op een bepaald moment de beslissing om te stoppen na 1,2, 3,... kinderen en daar hoort bij veel mensen ook een soort rouwproces bij. Misschien moeten die dan ook maar kinderen blijven maken?

Of gewoon geen kinderen en u aan niemand hechten. Ziet dat ge ooit afscheid moet nemen van een geliefde.

Evengoed in het segment vrouwen met gezonde kinderen zitten verhalen als valreepmoeder, eenzaam enig kind, drie kinderen bij drie mannen, verkeerd opgevoed, die had beter geen kinderen gemaakt,

Nochtans kunnen die vrouwen ook allemaal in een stabiele langdurige relatie gezeten hebben waarbij persoon x hun dus aanraadde om aan kinderen te beginnen!

etc. maar my main concern is dat er tegenwoordig te vlot over de beslissing 'geen kinderen' wordt gegaan.

Ik denk dat ge dat verkeerd ziet. En dan nog, in mijn ogen liever te vlot beslissen om geen kinderen te hebben dan te vlot beslissen om wel kinderen te hebben. Dat enkel gij ongelukkig zijt over uw keuzes achteraf, ja dat is jammer en moeilijk. Maar dat er dan een kind is dat daaronder leidt, dat vind ik erger.

 

[willydrama]

Misschien kunnen mensen hun eigen keuzes wel maken.

 

[Tha_nOn]

Dus uw oplossing is om 19jarigen ipv een zelfgekozen onnozele gezichtstattoo te laten zetten, aan te raden om aan kinderen te beginnen want dat heeft minder impact op uw leven/is minder permanent/hebt ge gegarandeerd geen spijt van?

 

[willydrama]

De eigen gemaakte beslissing om op 28 geen kinderen te krijgen is voor sommige mensen even doordacht als de stertattoo op 19.
Van uit uw comfortzone gaan wordt men een sterker mens.