Muñoz
Well-known member
Ik ga eerlijk zijn; ik kan soms jaloers zijn op kinderloze mensen. Niet echt vanwege de vrijheid en de vrije tijd, eerder het financiële aspect. In onze maatschappij is ouderenzorg geprofessionaliseerd en kun je dus op latere leeftijd perfect gebruik maken van een cohort professionelen uit de volgende generaties die tegen betaling je luiers gaat verversen als je 90 bent. Het probleem is echter dat, om die volgende generatie klaar te stomen, er ENORME kosten moeten gemaakt worden door mensen die beslissen om kinderen te krijgen. Al de vrije tijd die je opgeeft om met kinderen te spenderen, dat doe je compleet uit liefde, hoe lastig dat ook soms kan zijn, van je kinderen krijg je zoveel terug dat je dat met een glimlach doet. Maar de kosten die gemaakt moeten worden zijn enorm: Groter huis, grotere auto, eten, school, hobby's, hogere studies...
We zijn gegroeid uit een situatie waar quasi iedereen die aan de maatschappij deelnam kinderen kreeg en de kosten dus ook mooi verdeeld bleven. Echter, in onze hedendaagse maatschappij wordt het steeds meer een bewuste keuze om geen kinderen te krijgen en dus ook niet(of alleszins véél minder) mee te betalen voor het opgroeien en de welzijn van volgende generaties. Die mensen krijgen later wel alle baten, maar betalen vandaag veel minder de kosten. Onderwijs en kindergeld worden dan wel vanuit de belastingen betaald, het is slechts een deeltje van de kostprijs van een kind.
Er is eigenlijk onder de radar een transfer gaande van honderdduizenden euro's gaande van elke ouder naar niet-ouders. Kies je voor geen kinderen? Dan kun je al vanaf je dertiger jaren veel meer kapitaal opbouwen, rentenieren, en je zorg later veilig stellen. Geen kinderen krijgen is een ongelofelijk aantrekkelijke optie geworden.
Sorry, maar deze logica snap ik toch niet. Singles en kinderlozen dragen tijdens hun professioneel leven procentueel meer belastingen bij aan zaken waar ze niks aan hebben, denk aan onderwijs, kinderopvang, kindergeld, minder belastingen vanwege kinderen ten laste, etc. Wat krijgen ze dan terug op hun oude dag: dat tegen betaling hun gat wordt afgekuist door één of andere zorgkundige van het Wit-Gele Kruis of in een WZC. Ok, dat is grotendeels gefinancierd door de overheid, maar dat is voor mensen mét kinderen toch exact hetzelfde?
Het enige wat mensen zonder kinderen wel kunnen is véél meer kapitaal verwerven in hun leven. Maar in welke wereld is dat een transfer van mensen met kinderen naar mensen zonder kinderen? Kinderen hebben is uiteindelijk ook niet meer dan een keuze die je neemt, een keuze die in België trouwens al gigantisch 'aangemoedigd' wordt als je het vergelijkt met vele andere landen.
Vanuit een breder plaatje zou je dan nog kunnen zeggen dat door kinderen te hebben je de toekomstige pensioenen, de toekomstige economische groei, etc. veilig stelt. Maar in principe is dat iets dat immigratie ook volledig kan opvangen. In Afrika en andere armere delen van de wereld pompen ze er nog met gemak 3/4+ kinderen uit. Dat we er niet snel genoeg in slagen om die te activeren eens ze hier als vluchteling/whatever aankomen en rechtse bekommernissen over "omvolking"/verlies van de eigen cultuur, dat zijn legitieme bekommernissen, maar dat zijn andere discussies.
Voor mij speelt dat financiële aspect eigenlijk niet mee om geen kinderen te willen hebben. Al moet ik wel zeggen dat het niets moeten achterlaten, simpelweg omdat er niemand in rechtstreekse lijn na jou komt, en je in theorie alles tot de laatste euro kan opleven de seconde voor je doodvalt, toch wel een grote peace of mind geeft.


