Vrijwillig kindvrij

Ik ga eerlijk zijn; ik kan soms jaloers zijn op kinderloze mensen. Niet echt vanwege de vrijheid en de vrije tijd, eerder het financiële aspect. In onze maatschappij is ouderenzorg geprofessionaliseerd en kun je dus op latere leeftijd perfect gebruik maken van een cohort professionelen uit de volgende generaties die tegen betaling je luiers gaat verversen als je 90 bent. Het probleem is echter dat, om die volgende generatie klaar te stomen, er ENORME kosten moeten gemaakt worden door mensen die beslissen om kinderen te krijgen. Al de vrije tijd die je opgeeft om met kinderen te spenderen, dat doe je compleet uit liefde, hoe lastig dat ook soms kan zijn, van je kinderen krijg je zoveel terug dat je dat met een glimlach doet. Maar de kosten die gemaakt moeten worden zijn enorm: Groter huis, grotere auto, eten, school, hobby's, hogere studies...
Maar, onder andere door toch wel wat subsidiemaatregelen, lijken die kosten me wel nog mee te vallen? Alsook, veel zaken zoals een groter huis of een grotere wagen, dat speelt toch amper bij een gemiddeld aantal kinderen? Hogere studies worden grotendeels door de gemeenschap betaald.

Tijd ja, dat kost het zeker. En het kost zeker veel geld, maar voor de gemiddelde persoon die nadenkt voor hij kinderen heeft lijkt me dat nu wel mee te vallen qua impact. Het wordt dan een beetje wat @Karton zegt.

Laat ons ook eerlijk zijn, er is geen garantie op ouderenzorg later, niet voor ons met kinderen en niet voor anderen zonder.
We zijn gegroeid uit een situatie waar quasi iedereen die aan de maatschappij deelnam kinderen kreeg en de kosten dus ook mooi verdeeld bleven. Echter, in onze hedendaagse maatschappij wordt het steeds meer een bewuste keuze om geen kinderen te krijgen en dus ook niet(of alleszins véél minder) mee te betalen voor het opgroeien en de welzijn van volgende generaties. Die mensen krijgen later wel alle baten, maar betalen vandaag veel minder de kosten. Onderwijs en kindergeld worden dan wel vanuit de belastingen betaald, het is slechts een deeltje van de kostprijs van een kind.

Er is eigenlijk onder de radar een transfer gaande van honderdduizenden euro's gaande van elke ouder naar niet-ouders. Kies je voor geen kinderen? Dan kun je al vanaf je dertiger jaren veel meer kapitaal opbouwen, rentenieren, en je zorg later veilig stellen. Geen kinderen krijgen is een ongelofelijk aantrekkelijke optie geworden.
Je pleit hier uiteindelijk om de tarieven van erfbelasting zeker niet te verlagen en misschien nog op te trekken: want voor verdere verwanten bedragen die wel heel wat.

Uiteindelijk is het individuele vrijheid vs algemeen belang, maar dat kinderen krijgen gestimuleerd mag blijven lijkt me duidelijk.
 
Ik ga eerlijk zijn; ik kan soms jaloers zijn op kinderloze mensen. Niet echt vanwege de vrijheid en de vrije tijd, eerder het financiële aspect. In onze maatschappij is ouderenzorg geprofessionaliseerd en kun je dus op latere leeftijd perfect gebruik maken van een cohort professionelen uit de volgende generaties die tegen betaling je luiers gaat verversen als je 90 bent. Het probleem is echter dat, om die volgende generatie klaar te stomen, er ENORME kosten moeten gemaakt worden door mensen die beslissen om kinderen te krijgen. Al de vrije tijd die je opgeeft om met kinderen te spenderen, dat doe je compleet uit liefde, hoe lastig dat ook soms kan zijn, van je kinderen krijg je zoveel terug dat je dat met een glimlach doet. Maar de kosten die gemaakt moeten worden zijn enorm: Groter huis, grotere auto, eten, school, hobby's, hogere studies...

We zijn gegroeid uit een situatie waar quasi iedereen die aan de maatschappij deelnam kinderen kreeg en de kosten dus ook mooi verdeeld bleven. Echter, in onze hedendaagse maatschappij wordt het steeds meer een bewuste keuze om geen kinderen te krijgen en dus ook niet(of alleszins véél minder) mee te betalen voor het opgroeien en de welzijn van volgende generaties. Die mensen krijgen later wel alle baten, maar betalen vandaag veel minder de kosten. Onderwijs en kindergeld worden dan wel vanuit de belastingen betaald, het is slechts een deeltje van de kostprijs van een kind.

Er is eigenlijk onder de radar een transfer gaande van honderdduizenden euro's gaande van elke ouder naar niet-ouders. Kies je voor geen kinderen? Dan kun je al vanaf je dertiger jaren veel meer kapitaal opbouwen, rentenieren, en je zorg later veilig stellen. Geen kinderen krijgen is een ongelofelijk aantrekkelijke optie geworden.

Resultaat? Vruchtbaarheidscijfers die de dieperik in duiken, enorme vergrijzing, extreemrechts dat opkomt door de zogenoemde 'omvolking' van migranten die hier alle gaten op de arbeidsmarkt moeten komen opvullen. Nee, het ziet er niet fantastisch uit.

Van mij exact het omgekeerde.

Ik kan jaloers zijn op kinderloze mensen omwille van hun ongelofelijke vrijheid. Ik voel mij nu echt opgesloten. Ik heb soms zoveel goesting om uit te breken. Uitbreken uit dat keurslijf. Uitbreken uit dat burgerlijke leventje.

Mijn hoogtepunten van het jaar zijn de zeldzame weekendjes met goede vrienden waar we nog eens stevig het varken uithangen. Lekker onverantwoordelijk doen.
 
We zijn gegroeid uit een situatie waar quasi iedereen die aan de maatschappij deelnam kinderen kreeg en de kosten dus ook mooi verdeeld bleven. Echter, in onze hedendaagse maatschappij wordt het steeds meer een bewuste keuze om geen kinderen te krijgen en dus ook niet(of alleszins véél minder) mee te betalen voor het opgroeien en de welzijn van volgende generaties. Die mensen krijgen later wel alle baten, maar betalen vandaag veel minder de kosten. Onderwijs en kindergeld worden dan wel vanuit de belastingen betaald, het is slechts een deeltje van de kostprijs van een kind.
Onderwijs, kindergeld, hun medische verzerking/kosten, crèches, ... Al deze kosten worden in België verdeeld over de maatschappij, ongeacht of je kinderen hebt of niet. In landen zoals Zwitserland/UK moet je per kind een volledig aparte ziekteverzekering nemen, kosten van een crèche zijn een veelvoud van wat het in België kost en inschrijvingsgelden voor scholen zijn enorm (boarding costs kunnen al oplopen tot 40k€ per kind afhankelijk van de privéschool die je kiest). Als ik dan zie dat dit in België zowat gratis wordt aangeboden aan ouders denk ik niet dat ze hier te klagen hebben over de financiële kost van kinderen (aangezien ze er maar een klein stukje van zelf moeten betalen).

Er is eigenlijk onder de radar een transfer gaande van honderdduizenden euro's gaande van elke ouder naar niet-ouders.
Zo kan je evengoed transfers in kaart brengen van de honderdduizenden euro's belastingen die kinderloze burgers nu betalen voor gezinnen. In Vlaanderen gaat bijv. 1/3 van de overheidsuitgaven naar onderwijs, wat heeft nu de gemiddelde vrijgezel hier aan? Een vrijgezel in de US, UK, Zwitserland, ... betaalt hier ook niet aan mee (of toch niet in dezelfde mate al iemand met kinderen).
 
Van mij exact het omgekeerde.

Ik kan jaloers zijn op kinderloze mensen omwille van hun ongelofelijke vrijheid. Ik voel mij nu echt opgesloten. Ik heb soms zoveel goesting om uit te breken. Uitbreken uit dat keurslijf. Uitbreken uit dat burgerlijke leventje.

Mijn hoogtepunten van het jaar zijn de zeldzame weekendjes met goede vrienden waar we nog eens stevig het varken uithangen. Lekker onverantwoordelijk doen.
Ik mis die vrijheid ook wel en kan helaas niet terugvallen op een aantal weekendjes per jaar waar ik met vrienden of alleen even kan losbreken uit het keurslijf. Maar ik denk wel dat die mogelijkheid later zal ontstaan. Vanaf mijn vrouw eens een weekend weggaat met een vriendin of met haar zus, ga ik er ook eens op uit. Wellicht alleen, want mijn vriendengroep is zodanig verwaterd dat ik geen groepen meer bij elkaar krijg.
 
Ik doe eigenlijk best wel wat dingen alleen terwijl we ook gewoon een kind hebben. Hetzelfde geldt voor mijn partner. Het is maar wat voor afspraken je maakt, maar vooral ook hoe makkelijk je kind is.

Niet zozeer eenzaam. Maar het leven zou wel fijner zijn met een grotere vriendengroep om op terug te vallen. Al is dat in onze individualistische maatschappij niet altijd makkelijk te vinden.
 
Ik kan jaloers zijn op kinderloze mensen omwille van hun ongelofelijke vrijheid. Ik voel mij nu echt opgesloten. Ik heb soms zoveel goesting om uit te breken. Uitbreken uit dat keurslijf. Uitbreken uit dat burgerlijke leventje.
Ik zou persoonlijk moeilijk zonder deze vrijheid kunnen. Ben vorig jaar 5x op reis geweest (3 weken met een maat gaan backpacken in Oezbekistan-Tajikastan, 2 weken roadtrip in Namibië gedaan, 1 skivakantie en dan nog 1 week in Groenland een expeditie gedaan). Daar tussen ook verschillende citytrips en bijna wekelijks met vrienden weg geweest. En in de weekends vaak uitslapen of pas midden in de nacht gaan slapen. Mijn kennissen met kinderen gaan dan 1x of 2x per jaar een vakantie gaan doen dat dan volledig op die kinderen voorzien was. Dat zal ook wel tof zijn, maar ik zou het daar moeilijk mee hebben.
 
Ik ga eerlijk zijn; ik kan soms jaloers zijn op kinderloze mensen. Niet echt vanwege de vrijheid en de vrije tijd, eerder het financiële aspect. In onze maatschappij is ouderenzorg geprofessionaliseerd en kun je dus op latere leeftijd perfect gebruik maken van een cohort professionelen uit de volgende generaties die tegen betaling je luiers gaat verversen als je 90 bent. Het probleem is echter dat, om die volgende generatie klaar te stomen, er ENORME kosten moeten gemaakt worden door mensen die beslissen om kinderen te krijgen. Al de vrije tijd die je opgeeft om met kinderen te spenderen, dat doe je compleet uit liefde, hoe lastig dat ook soms kan zijn, van je kinderen krijg je zoveel terug dat je dat met een glimlach doet. Maar de kosten die gemaakt moeten worden zijn enorm: Groter huis, grotere auto, eten, school, hobby's, hogere studies...

We zijn gegroeid uit een situatie waar quasi iedereen die aan de maatschappij deelnam kinderen kreeg en de kosten dus ook mooi verdeeld bleven. Echter, in onze hedendaagse maatschappij wordt het steeds meer een bewuste keuze om geen kinderen te krijgen en dus ook niet(of alleszins véél minder) mee te betalen voor het opgroeien en de welzijn van volgende generaties. Die mensen krijgen later wel alle baten, maar betalen vandaag veel minder de kosten. Onderwijs en kindergeld worden dan wel vanuit de belastingen betaald, het is slechts een deeltje van de kostprijs van een kind.

Er is eigenlijk onder de radar een transfer gaande van honderdduizenden euro's gaande van elke ouder naar niet-ouders. Kies je voor geen kinderen? Dan kun je al vanaf je dertiger jaren veel meer kapitaal opbouwen, rentenieren, en je zorg later veilig stellen. Geen kinderen krijgen is een ongelofelijk aantrekkelijke optie geworden.

Resultaat? Vruchtbaarheidscijfers die de dieperik in duiken, enorme vergrijzing, extreemrechts dat opkomt door de zogenoemde 'omvolking' van migranten die hier alle gaten op de arbeidsmarkt moeten komen opvullen. Nee, het ziet er niet fantastisch uit.
Ik vind nu niet dat het financieel zoveel beter of slechter is met kinderen met de huidige steunmaatregelen, imo wordt je als ouder toch wel redelijk ondersteund door de maatschappij op financieel vlak. Kwa tijdsbesteding, opvang en zo'n zaken kan het wel veel beter naar mijn mening. Maar dat is iets waar men zo te zien ook wel iets wil aan doen maar we gewoon met de arbeidsmarkt als het grote probleem zitten.

Waar ik wel tegen wil strijden is de altijd maar weder kerende kritiek dat je als gezin met kinderen zoveel meer steunmaatregelen geniet terwijl single's dat niet hebben. Dat is iets wat mij wel de keel uithangt want je mag als single misschien dan wel meer afdragen, je hebt bijlange nog niet het werk aan die "vrije keuze" die kinderen zijn. Naar mijn mening is het ook een vrije keuze om geen kinderen te krijgen dus dat mes snijdt langs twee kanten. Elke keuze heeft zijn kostprijs en vrijheden.
 
Onderwijs, kindergeld, hun medische verzerking/kosten, crèches, ... Al deze kosten worden in België verdeeld over de maatschappij, ongeacht of je kinderen hebt of niet. In landen zoals Zwitserland/UK moet je per kind een volledig aparte ziekteverzekering nemen, kosten van een crèche zijn een veelvoud van wat het in België kost en inschrijvingsgelden voor scholen zijn enorm (boarding costs kunnen al oplopen tot 40k€ per kind afhankelijk van de privéschool die je kiest). Als ik dan zie dat dit in België zowat gratis wordt aangeboden aan ouders denk ik niet dat ze hier te klagen hebben over de financiële kost van kinderen (aangezien ze er maar een klein stukje van zelf moeten betalen).


Zo kan je evengoed transfers in kaart brengen van de honderdduizenden euro's belastingen die kinderloze burgers nu betalen voor gezinnen. In Vlaanderen gaat bijv. 1/3 van de overheidsuitgaven naar onderwijs, wat heeft nu de gemiddelde vrijgezel hier aan? Een vrijgezel in de US, UK, Zwitserland, ... betaalt hier ook niet aan mee (of toch niet in dezelfde mate al iemand met kinderen).
Goch, ik denk dat onderwijs nu net iets is waar de ganse maatschappij toch wel voordelen uit haalt, tenzij je wil opgescheept zitten met een hoop jongeren die geen kennis hebben en waar je niks mee bent als samenleving.
 
Goch, ik denk dat onderwijs nu net iets is waar de ganse maatschappij toch wel voordelen uit haalt, tenzij je wil opgescheept zitten met een hoop jongeren die geen kennis hebben en waar je niks mee bent als samenleving.
Inderdaad. Het is niet omdat je er persoonlijk geen baat bij hebt, dat het daarom ook geen maatschappelijke baat heeft. Zo kan ik ook zeggen dat ik geen geld wil afdragen aan de sociale zekerheid, omdat ik toch nooit ziek ben en geen enkele ziektedag heb gehad op mijn werk.
 
Goch, ik denk dat onderwijs nu net iets is waar de ganse maatschappij toch wel voordelen uit haalt, tenzij je wil opgescheept zitten met een hoop jongeren die geen kennis hebben en waar je niks mee bent als samenleving.
Natuurlijk is onderwijs nuttig, maar is dit een kost die je zomaar aan iedereen mag doorrekenen? Nu heb je hier bijv. arbeiders die vroeger niet mochten studeren van thuis uit omdat ze moesten gaan werken en zij mogen nu jarenlang belastingen mee betalen om het onderwijs van anderen te financiëren. Dan zie ik liever een systeem waarbij de kost aan de verbruiker wordt doorgerrekend.
 
Natuurlijk is onderwijs nuttig, maar is dit een kost die je zomaar aan iedereen mag doorrekenen? Nu heb je hier bijv. arbeiders die vroeger niet mochten studeren van thuis uit omdat ze moesten gaan werken en zij mogen nu jarenlang belastingen mee betalen om het onderwijs van anderen te financiëren. Dan zie ik liever een systeem waarbij de kost aan de verbruiker wordt doorgerrekend.
Ik geloof toch van wel gezien we ook vragen dat wie meer verdient (en dat zijn toch veelal de beter opgeleide personen) ook meer bijdraagt. Als je dan naar een systeem gaat waar je de kost aan de begunstigde doorrekend moet je dan eerlijk zijn en ook de voordelen (hoger inkomen in dit geval) niet extra belasten. Dan kom je toch gewoon in een systeem waar je mensen moet laten bijdragen per kop ipv te kijken naar het ganse plaatje.
 
Natuurlijk is onderwijs nuttig, maar is dit een kost die je zomaar aan iedereen mag doorrekenen? Nu heb je hier bijv. arbeiders die vroeger niet mochten studeren van thuis uit omdat ze moesten gaan werken en zij mogen nu jarenlang belastingen mee betalen om het onderwijs van anderen te financiëren. Dan zie ik liever een systeem waarbij de kost aan de verbruiker wordt doorgerrekend.

Het tegenargument is dat die arbeider er ook bij welvaart dat er goed onderwijs is in de maatschappij is, ookal heeft hij er zelf niet rechtstreeks van genoten.

Hij geniet er onrechtstreeks van door een beter economische en sociale omgeving gebracht door goed onderwijs in de maatschappij.
 
Natuurlijk is onderwijs nuttig, maar is dit een kost die je zomaar aan iedereen mag doorrekenen? Nu heb je hier bijv. arbeiders die vroeger niet mochten studeren van thuis uit omdat ze moesten gaan werken en zij mogen nu jarenlang belastingen mee betalen om het onderwijs van anderen te financiëren. Dan zie ik liever een systeem waarbij de kost aan de verbruiker wordt doorgerrekend.
Daarom dat je onderwijs goedkoop maakt zodat je geen idiote ouders hebt die hun kinderen niet laten studeren. Uw voorbeeld is perfect om te illustreren waarom het algemeen niveau omhoog moet.
 
Het tegenargument is dat die arbeider er ook bij welvaart dat er goed onderwijs is in de maatschappij is, ookal heeft hij er zelf niet rechtstreeks van genoten.
Als dat het criterium is kan je quasi elke publieke kost gaan justifiëren en pleiten om het te verdelen over iedereen in de maatschappij :)
Ik zie niet in waarom een arbeider hier in België er meer voordeel aan zou hebben dan een arbeider in pakweg Zwitserland die niet de studiekost moet financiëren van iemand die hij niet kent.
 
Als dat het criterium is kan je quasi elke publieke kost gaan justifiëren en pleiten om het te verdelen over iedereen in de maatschappij :)
Ik zie niet in waarom een arbeider hier in België er meer voordeel aan zou hebben dan een arbeider in pakweg Zwitserland die niet de studiekost moet financiëren van iemand die hij niet kent.
Zwitsers onderwijs is toch ook gratis dus die arbeider betaalt daar toch ook voor mee.? Tis goedkoper dan België zelfs als ik dat snel lees :p. De boeken zijn zelfs gratis. :p

Kinderopvang is anders geregeld lijkt het maar als ik dat snel lees, dan is dan ook meegesubsideerd.


Childcare

Parents or legal guardians have to pay to use childcare. The services are mainly funded by parental contributions. The public sector pays a share of funding. In some French-speaking cantons, employers also participate in the financing via a fund.


Compulsory education (primary and lower secondary level)
In the public sector compulsory education and pre-school are free for pupils (this includes teaching materials and consumables as a rule). The cantons and communes assume the state funding.

Hogere opleidingen lijken daar ook gesubsidieerd

Students must pay tuition fees at higher education institutions. The tuition fees vary between CHF 1000 (917 €) and CHF 4,000 (3,670 €) per year depending on the institution and type of higher education institution.27 Nov 2023

In geen enkel geval dek je de kost met 917 tot 3.600 euro alleszins :p.


Ik denk dat je je beeld over Zwitserland overdreven is met dat ene element. Daar is er ook kinderbijslag bijvoorbeeld.
 
Laatst bewerkt:
In Vlaanderen gaat bijv. 1/3 van de overheidsuitgaven naar onderwijs, wat heeft nu de gemiddelde vrijgezel hier aan?
Ik snap niet zo goed wat er moeilijk aan te snappen is. Stel, jij bent 65 en wilt op pensioen, en leven van je opgebouwd kapitaal. Wie gaat dat kapitaal omzetten in diensten en goederen voor jouw levensonderhoud? Het antwoord: Jongere mensen, die tegen dat ze in staat zijn om jou en je geld ten dienste te staan, 18 tot 25 jaar van hun leven opgevoed, gekleed, gehuisvest, en opgeleid zijn geweest, en dat vooral door mensen die daar zeer veel tijd, moeite, liefde maar ook geld in investeerden. Waardoor die mensen niet op dezelfde manier kapitaal konden opbouwen als jij. En door compound interest gaat dat verschil, zelfs voor mensen met gelijkaardig loon, immens zijn tegen de pensioenleeftijd.

Terwijl traditioneel het krijgen van kinderen bijna een must was als je je eigen zorg als oudere wilde verzekeren, is vandaag het omgekeerde waar: In onze steeds individualistischere consumptiemaatschappij is ouderenzorg geen familiale kwestie meer maar een transactionele. De uitgebreidere familie heeft plaatsgemaakt voor het kerngezin, en het is helemaal geen gegeven meer dat kinderen later willen instaan voor de zorg van hun ouders. De regel is nu dat hoe meer kapitaal je vergaart; hoe beter je zorg kunt krijgen. Da's het dystopische scenario waar we vandaag al inzitten. Er is dus een letterlijke incentive voor mensen om vooral niet veel kinderen te krijgen.
 
Laatst bewerkt:
Ik snap niet zo goed wat er moeilijk aan te snappen is. Stel, jij bent 65 en wilt op pensioen, en leven van je opgebouwd kapitaal. Wie gaat dat kapitaal omzetten in diensten en goederen voor jouw levensonderhoud? Het antwoord: Jongere mensen, die tegen dat ze in staat zijn om jou en je geld ten dienste te staan, 18 tot 25 jaar van hun leven opgevoed, gekleed, gehuisvest, en opgeleid zijn geweest.
Die diensten worden even goed voorzien als je geen kinderen krijgt, zeker met de sterke bevolkingsgroei die we nu hebben in België en W-Europa. Mochten we hier nu in een extreem scenario zitten waar slechts 1/10 nog kinderen krijgt en de bevolking massaal afneemt zou ik je nog volgen, maar nu is het omgekeerde aan de gang.
 
Die diensten worden even goed voorzien als je geen kinderen krijgt, zeker met de sterke bevolkingsgroei die we nu hebben in België en W-Europa. Mochten we hier nu in een extreem scenario zitten waar slechts 1/10 nog kinderen krijgt en de bevolking massaal afneemt zou ik je nog volgen, maar nu is het omgekeerde aan de gang.
Het totale vruchtbaarheidscijfer daalde van 1,81 in 2010 naar 1,53 in 2022. Om de bevolking op peil te houden moeten we naar 2,1. Alleen immigratie zorgt ervoor dat de bevolking groeit.
 
Zwitsers onderwijs is toch ook gratis dus die arbeider betaalt daar toch ook voor mee.? Tis goedkoper dan België zelfs als ik dat snel lees :p. De boeken zijn zelfs gratis. :p

Kinderopvang is anders geregeld lijkt het maar als ik dat snel lees, dan is dan ook meegesubsideerd.

...
Ik denk dat je je beeld over Zwitserland overdreven is met dat ene element. Daar is er ook kinderbijslag bijvoorbeeld.
Average tax rate in Belgium: 52.7%
Average tax rate in Switzerland: 23.4%

Van die enorme inkomsten gaat er in België 1/3 naar onderwijskosten en in Zwitserland slechts 18%. Wij geven hier in België veel meer proportioneel uit aan onderwijs met alle publieke middelen. Ik zeg niet dat onderwijs niet belangrijk is, maar we mogen wel eens vragen beginnen te stellen of we deze kosten niet beter aan de verbruikers kunnen doorrekenen. Ik heb indertijd genoeg kameraden gehad die gingen studeren zonder te weten wat ze echt wilden, nog een manama/banaba erbij deden en dan achteraf een job zijn gedaan die niets te maken heeft met hun studies. Is het nu echt fair en opportuun dat die kosten over een hele maatschappij verdeeld worden? Ik zou zeggen van niet.
 
Ik doe eigenlijk best wel wat dingen alleen terwijl we ook gewoon een kind hebben. Hetzelfde geldt voor mijn partner. Het is maar wat voor afspraken je maakt, maar vooral ook hoe makkelijk je kind is.

Niet zozeer eenzaam. Maar het leven zou wel fijner zijn met een grotere vriendengroep om op terug te vallen. Al is dat in onze individualistische maatschappij niet altijd makkelijk te vinden.
Idem, oké, ik ga niet meer elke week op stap zoals vroeger. Dat was ook al gedaan toen ik een relatie had en heb er nu gewoon geen zin meer in. Maar toen we aan kinderen begonnen, heb ik wel duidelijk gezegd dat ik die week skivakantie elk jaar met mijn vrienden wil blijven doen en opnieuw nu we twijfelen over een tweede. Uiteraard is de vrijheid niet meer 100% hetzelfde, maar voor mij valt het allemaal wel mee vind ik. Wil ik ergens naartoe gaan zonder kinderen val ik terug op (schoon)ouders of de vrouw en anders gaat ze gewoon mee.
 
Terug
Bovenaan