cege
Well-known member
Hier was dat toch wel in het midden van de zak. in het midden links/rechts en het midden boven/onder. Misschien sneetje van 1 cm en na 1 week volledig dichtgegroeid en niks meer van te zien.
Vasectomie
- Onderwerp starter nestorius
- Startdatum
Hier was dat toch wel in het midden van de zak. in het midden links/rechts en het midden boven/onder. Misschien sneetje van 1 cm en na 1 week volledig dichtgegroeid en niks meer van te zien.
Ednolb
Active member
Mijn moeder heeft haar baarmoeder moeten laten verwijderen vanwege kanker en zij is toch anderhalve maand werkonbekwaam geweest en heeft veel pijn gehad. Als ik dan kijk naar de “last” die ik had van mijn vasectomie…
Het is toch compleet logisch dat een ingreep die onder plaatstelijke verdoving kan, waarvoor mensen met een bureaujob geen ziektedagen krijgen, in niets te vergelijken valt met een heel orgaan verwijderen onder volledige verdoving of minstens epidurale. Ik vind het een beetje crazy dat die in deze thread worden vergeleken.
https://en.wikipedia.org/wiki/Hysterectomy onder "risks and adverse effects". Als de eierstokken behouden blijven kan dat meevallen, al functioneren die vaak niet meer optimaal erna. Als de eierstokken verwijderd worden, wat kennelijk ook vaak "per ongeluk" gebeurt, dan zijn de hormonale effecten kennelijk zwaar.
Michster
Well-known member
Een jaar geleden ook de ingreep laten doen. Slechts een paar dagen last gehad en het was rap geregeld in het ziekenhuis. Dik 5 jaar samen met Ms. Michster en allebei sinds het begin al geen kinderen gewild.
Als ik door dit topic ga, is het wel fijn om te zien dat het geen zeldzaamheid is en dat veel mannen de mening delen dat het een kleine ingreep is die zowel voor zichzelf als vrouwlief gewoon gemoedsrust brengt.
Een kameraad van mij heeft het afgelopen zomer ook laten doen, met enige argwaan omdat ze "in hem gingen snijden", maar hij aarzelde uiteindelijk niet lang. Gelijk hier nog al mensen beaamd hebben: de pil wordt door sommige mannen nog vaak als een gemaksmiddel beschouwd. Een onschuldig iets wat niets betekent tegenover een beschadiging van het mannelijk lichaam / een zware ingreep.
Ergens is het verleidelijk om die redenering van vasectomie-schuwe mannen af te wimpelen als kleinzerigheid. Als ge er echter een beetje langer bij nadenkt, dan komt ge gewoon uit bij het gegeven dat die mannen het vaak maar normaal vinden dat hun vrouw de pil pakt en meestal geen benul hebben van de invloed van voornoemde pil. Ergens kunt ge het hen niet eens verwijten omdat zo weinig mensen bij seksuele opvoeding te horen krijgen over de impact van de pil op vrouwen hun hormonen/mood/lichaam/sexdrive. Zelden/nooit wordt er gedacht gegeven aan het idee van tientallen jaren met uw hormonen te spelen. Allez, breedgenomen is de pil "safe" als medicatie, maar mogelijke bijwerkingen worden makkelijk afgewimpeld of genegeerd door sommigen. Hoe zou de gemiddelde man reageren als hij te horen kreeg dat hij vanaf een morgen een pil moest nemen om zwangerschap te voorkomen want condooms werken niet meer en btw de pil kan met uw gemoed/lijf klooien en geeft u een +% kans op trombose.
De keuze tussen nog geen halfuur onder het mes wat geen enkele invloed heeft op uw sexdrive of de rest van uw lichaam
versus
Uw vrouw die haar hele (jonge) leven aan de pil zit met alle biologische gevolgen waar ge niet bewust van zijt of gewoon niet om geeft...
Uiteindelijk is het klassiek seksisme wat we misschien iets rapper kunnen vergeven omdat het vaak gekoppeld is aan onwetendheid. Dit alles gezegd zijnde, heb ik nog niet eens gesproken over vrouwen die quasi verplicht zijn om de pil te pakken owv huidsproblemen/migraines/..., maar ik vrees dat sommigen dat nog als een argument zouden zien tegen vasectomie "aaah ja, ma schatteke, ge moet het toch pakken hé"
Als ik door dit topic ga, is het wel fijn om te zien dat het geen zeldzaamheid is en dat veel mannen de mening delen dat het een kleine ingreep is die zowel voor zichzelf als vrouwlief gewoon gemoedsrust brengt.
Een kameraad van mij heeft het afgelopen zomer ook laten doen, met enige argwaan omdat ze "in hem gingen snijden", maar hij aarzelde uiteindelijk niet lang. Gelijk hier nog al mensen beaamd hebben: de pil wordt door sommige mannen nog vaak als een gemaksmiddel beschouwd. Een onschuldig iets wat niets betekent tegenover een beschadiging van het mannelijk lichaam / een zware ingreep.
Ergens is het verleidelijk om die redenering van vasectomie-schuwe mannen af te wimpelen als kleinzerigheid. Als ge er echter een beetje langer bij nadenkt, dan komt ge gewoon uit bij het gegeven dat die mannen het vaak maar normaal vinden dat hun vrouw de pil pakt en meestal geen benul hebben van de invloed van voornoemde pil. Ergens kunt ge het hen niet eens verwijten omdat zo weinig mensen bij seksuele opvoeding te horen krijgen over de impact van de pil op vrouwen hun hormonen/mood/lichaam/sexdrive. Zelden/nooit wordt er gedacht gegeven aan het idee van tientallen jaren met uw hormonen te spelen. Allez, breedgenomen is de pil "safe" als medicatie, maar mogelijke bijwerkingen worden makkelijk afgewimpeld of genegeerd door sommigen. Hoe zou de gemiddelde man reageren als hij te horen kreeg dat hij vanaf een morgen een pil moest nemen om zwangerschap te voorkomen want condooms werken niet meer en btw de pil kan met uw gemoed/lijf klooien en geeft u een +% kans op trombose.
De keuze tussen nog geen halfuur onder het mes wat geen enkele invloed heeft op uw sexdrive of de rest van uw lichaam
versus
Uw vrouw die haar hele (jonge) leven aan de pil zit met alle biologische gevolgen waar ge niet bewust van zijt of gewoon niet om geeft...
Uiteindelijk is het klassiek seksisme wat we misschien iets rapper kunnen vergeven omdat het vaak gekoppeld is aan onwetendheid. Dit alles gezegd zijnde, heb ik nog niet eens gesproken over vrouwen die quasi verplicht zijn om de pil te pakken owv huidsproblemen/migraines/..., maar ik vrees dat sommigen dat nog als een argument zouden zien tegen vasectomie "aaah ja, ma schatteke, ge moet het toch pakken hé"
dat het afwimpelen van vasectomie omdat je niemand kan dwingen om moedwillig onder het mes te gaan een beetje respectloos overkomen tegenover je partner als je bewust geen enkele vorm van intelligente nuance aan de conversatie kan koppelen
cege
Well-known member
Ik vind de medicijnisering (is dat een woord ?) in het algemeen problematisch. Ik heb geen expliciete mening over de pil. Ik ben geen hormoon freakje die per definitie vindt dat de pil slecht is. Maar als je met een snee in de zak die pil kunt besparen bij je madam, is dat niet gemakkelijk ? Kunt het nooit vergeten te pakken, geen stress om op reis te gaan en die niet mee te hebben, geen stress als je die kwijtspeelt, etc - los van de hormonale effecten op zich.
Maar hetzelfde zie je bij velen met pijnstillers, slaappillen, antidepressiva, antibiotica, ozempic, bloeddruk remmers, cholestrol regulators ... Een pilletje uit gemak ipv minimale aanpassingen aan je levensstijl. Ga op tijd slapen, doe geen thriatlons op je 40 zonder training, beweeg wat, eet wat minder koeken en je kunt in veel gevallen een hele hoop van die pillen uitsparen. Het leven is een pak gemakkelijker.
Staat bij mij ook nog op de planning om eens te laten doen. Momenteel heeft de vrouw een spiraal. Dus heb nog even de tijd. Maar ga het zeker laten doen. Heb dit jaar ook al verschillende vlekken moeten laten wegsnijden, binnen 2 weken nog eentje. Uiteindelijk valt dat allemaal wel mee. Kleine lokale verdoving en de ingrepen zijn snel achter de rug. Dus vasectomie ga ik ook lokaal laten doen
Zhiii
Member
Zolang je niet over mijn circumcisie begint is het goed...
polar bear
Well-known member
10 jaar terug 'de knip' laten uitvoeren.
Helaas was het bij minder goed verlopen.
Ik was enkel plaatselijk verdooft en ik was aan het babbelen met de dokter die constant aan het uitleggen was wat hij juist aan het doen was. Eerst de rechtse kant knippen, knobbel en toebranden (je ruikt echt verbrand vlees
)
Daarna linkse kant. Hij zegt ik ga nu knippen... en dan een helse pijn gewoon door de verdoving door en door mijn ganse lichaam een gevoel/trekking die ik nog nooit voelde. Soit dat gevoel was direct over en niet meer over gesproken aangezien ik geen pijn had. Maar wel raar en rechts niets gevoeld. Eens thuis en uitgewerkt de "normale" pijn en uitstortingen zoals alle anderen dacht ik. Niet speciaals. Maar die pijn bleef in mijn linkerkant. Alles bleef hetzelfde. Dikke harde linkerbal. Dan terug geweest naar de dokter na een tweetal weken en die wuifde het probleem weg. Ik weet niet maar mogelijks heb ik dan cortisone gehad maar ik ben niet zeker. Het beterde, de pijn ging over in een zindering en blijvende harde bal. Gelukkig tijdens de daad had ik weinig pijn wel een raar apart gevoel die ik moeilijk kan beschrijven maar gelukkig na enkele weken wel weg ging. Ik fiets wel regelmatig en dat was wel de hel. Ik terug na enkele weken en ja opnieuw wat praatjes dat 98% wel lukt en dat ik jammer genoeg bij die 2% zit en veel bla bla bla.
Blijkbaar na verder onderzoek was mijn bijbal van mijn linker teelbal ontstoken. Jah dan zullen we die maar verwijderen was zijn antwoord. Ola dacht ik nog even 2nd opinion gaan vragen. Dan bij een collega geweest en verder medicatie genomen (wat precies allemaal weet ik niet meer) maar beetje bij beetje verbeterde de situatie wel. Pas na een jaar kon ik zeggen dat ik bijna geen last meer had. De zindering was er nog zelden en het gevoel bij het vrijen was terug compleet normaal. Fietsen ging ook pijnvrij. Na 2 jaar kon ik zeggen dat alles terug 100% normaal was.
Voor degene die op het punt staan om het te doen laat je niet overhalen door dit verhaal om het niet te doen! Ik ben tevreden dat ik het gedaan heb en zou het morgen opnieuw doen. Ja ik was jammer genoeg die zeer kleine minderheid die last gehad heeft, door wie of wat zal ik nooit weten en de dokter is ondertussen op pensioen. Net nog eens gecheckt op de site van het ziekenhuis
Helaas was het bij minder goed verlopen.
Ik was enkel plaatselijk verdooft en ik was aan het babbelen met de dokter die constant aan het uitleggen was wat hij juist aan het doen was. Eerst de rechtse kant knippen, knobbel en toebranden (je ruikt echt verbrand vlees
)Daarna linkse kant. Hij zegt ik ga nu knippen... en dan een helse pijn gewoon door de verdoving door en door mijn ganse lichaam een gevoel/trekking die ik nog nooit voelde. Soit dat gevoel was direct over en niet meer over gesproken aangezien ik geen pijn had. Maar wel raar en rechts niets gevoeld. Eens thuis en uitgewerkt de "normale" pijn en uitstortingen zoals alle anderen dacht ik. Niet speciaals. Maar die pijn bleef in mijn linkerkant. Alles bleef hetzelfde. Dikke harde linkerbal. Dan terug geweest naar de dokter na een tweetal weken en die wuifde het probleem weg. Ik weet niet maar mogelijks heb ik dan cortisone gehad maar ik ben niet zeker. Het beterde, de pijn ging over in een zindering en blijvende harde bal. Gelukkig tijdens de daad had ik weinig pijn wel een raar apart gevoel die ik moeilijk kan beschrijven maar gelukkig na enkele weken wel weg ging. Ik fiets wel regelmatig en dat was wel de hel. Ik terug na enkele weken en ja opnieuw wat praatjes dat 98% wel lukt en dat ik jammer genoeg bij die 2% zit en veel bla bla bla.
Blijkbaar na verder onderzoek was mijn bijbal van mijn linker teelbal ontstoken. Jah dan zullen we die maar verwijderen was zijn antwoord. Ola dacht ik nog even 2nd opinion gaan vragen. Dan bij een collega geweest en verder medicatie genomen (wat precies allemaal weet ik niet meer) maar beetje bij beetje verbeterde de situatie wel. Pas na een jaar kon ik zeggen dat ik bijna geen last meer had. De zindering was er nog zelden en het gevoel bij het vrijen was terug compleet normaal. Fietsen ging ook pijnvrij. Na 2 jaar kon ik zeggen dat alles terug 100% normaal was.
Voor degene die op het punt staan om het te doen laat je niet overhalen door dit verhaal om het niet te doen! Ik ben tevreden dat ik het gedaan heb en zou het morgen opnieuw doen. Ja ik was jammer genoeg die zeer kleine minderheid die last gehad heeft, door wie of wat zal ik nooit weten en de dokter is ondertussen op pensioen. Net nog eens gecheckt op de site van het ziekenhuis
Vierkant
Well-known member
Ik had een afspraak maar uiteindelijk toch gekozen om het niet te laten doen. Reden is dat mijn moeder vroeg is gestorven en mijn vader heeft dan op latere leeftijd nog een kind gekregen. Nu ben ik wel gelukkig met mijn gezin maar ik weet niet wat er in de komende 20 jaar gaat gebeuren. Een vasectomie is in principe onomkeerbaar en dat vind ik best een moeilijke gedachte met dit in het achterhoofd.
Voor mij mag mijn vrouw per direct stoppen met de pil want we gebruiken om praktische redenen toch al een condoom.
Voor mij mag mijn vrouw per direct stoppen met de pil want we gebruiken om praktische redenen toch al een condoom.
Ik overweeg het zelf ook al even. Wel kinderloos en ook geen kinderwens, maar wel een zeer grondige hekel aan condooms.
Enige wat me toch wat tegenhoud is het feit dat de toekomst nooit echt vast ligt. Maar bon, ik ben er al 39... dus hoeveel toekomst zit daar nog in denk ik dan.
Enige wat me toch wat tegenhoud is het feit dat de toekomst nooit echt vast ligt. Maar bon, ik ben er al 39... dus hoeveel toekomst zit daar nog in denk ik dan.
RB26DETT
Active member
Ik heb 40 euro zelf betaald. Daar heb ge nog geen doosje pillen voor.
Verder ook geen spijt van. We hebben 2 kinderen en dat was meer dan genoeg. Operatie stelde ook niet veel voor, na de operatie een uurtje slapjes en een paar dagen rustig houden.
Goesting is ook niet minder geworden in tegendeel zelfs.
Philharmoniker
Active member
Hall pass for life 
De discussie is natuurlijk of je nog een kind wilt op een bepaalde leeftijd.
43 kan misschien nog. Maar op uw 50ste nog aan kinderen beginnen, heb je daar echt zin in en haal je daar dan echt nog volle vreugde uit?
Op een gegeven moment moet je ook kunnen berusten dat het bij x of geen kinderen blijft. Er is ook niks mis met geen kinderen hebben.
Maar het blijft een keuze die je gewoon zelf moet maken, maar het kan uw vrouw alvast wel veel levensvreugde geven als ze geen hormonen meer moet nemen.
Ednolb
Active member
Mijn vader kreeg op zijn 62ste nog een kind bij zijn huidige (veel jongere) vrouw. En alhoewel ik zelf ook heel wat vragen heb bij de morele keuzes die hij hierbij maakt, moet ik wel zeggen dat ik die mens sinds lang niet zo content en betrokken in het opvoedingsproces gezien heb.
kaydoh
Well-known member
Zeker akkoord, ik vond zelfs 43 al te oud. Maar uiteindelijk toch laten overhalen, en, al zeg ik het zelf, denk dat ik het toch redelijk goed doe. Op elk vlak.
