Thuis blijven wonen op lange termijn als volwassene?

Hopen dat het bod niet aanvaard wordt.
Hoeft zelfs niet, zolang het bod niet aanvaard is kun je het altijd intrekken. Als een bod aanvaard is, dan is het pas een andere kwestie. (Maar ook niet onoverkomelijk, zeker als er nog geen voorschot betaald is)
 
Om Falafel bij te vallen hier, je bent 29, dat thuis wonen enzo doet er niet zo toe, doe gewoon wat jij liefst zou willen doen. Maar het feit dat je dit soort reactie hebt op wat uiteindelijk relatief normale levenszaken zijn wijst er toch wel op dat je mss wel professionele hulp kan gebruiken. Ipv een forum als dit
 
Om Falafel bij te vallen hier, je bent 29, dat thuis wonen enzo doet er niet zo toe, doe gewoon wat jij liefst zou willen doen. Maar het feit dat je dit soort reactie hebt op wat uiteindelijk relatief normale levenszaken zijn wijst er toch wel op dat je mss wel professionele hulp kan gebruiken. Ipv een forum als dit
Ik begrijp je reactie, maar is het echt ‘normaal’ of gebruikelijk dat je ouders scheiden terwijl je al volwassen bent en je een half jaar later terwijl er nog niets zeker is dan uit huis gaat en mijn moeder dan hele dag alleen zit?
 
Ik heb net via mail een bod gedaan op een appartement op 5 minuten van thuis. Maar ben volledig in paniek geschoten en wil hier niet weg. Ik zou toch graag thuis willen wonen. Ik ben helemaal in paniek en er is serieuze ruzie tussen mij en mama nu (ze heeft mij financieel geholpen). Ik kan niet meer en weet even niet wat te doen. Iemand advies aub?
Zolang je geen antwoord krijgt dat je bod aanvaard is kan je nog altijd een nieuwe mail sturen dat je je bod intrekt.

Ik begrijp je reactie, maar is het echt ‘normaal’ of gebruikelijk dat je ouders scheiden terwijl je al volwassen bent en je een half jaar later terwijl er nog niets zeker is dan uit huis gaat en mijn moeder dan hele dag alleen zit?
Scheiden kan jammer genoeg op elke leeftijd voorvallen. Je hebt soms mensen die 60-70 jaar oud zijn en toch nog beslissen om uit elkaar te gaan. En er is absoluut niets mis dat dit emotioneel een slag kan geven, of in elk geval gevoelens van twijfel geeft. Wat je wilt beslissen is geen kleine keuze en het is begrijpelijk dat je daarvoor een meer geruste gemoedstoestand voor wilt.
 
Ik begrijp je reactie, maar is het echt ‘normaal’ of gebruikelijk dat je ouders scheiden terwijl je al volwassen bent en je een half jaar later terwijl er nog niets zeker is dan uit huis gaat en mijn moeder dan hele dag alleen zit?
Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan vlak nadat ik alleen ben gaan wonen. Dat was dertig jaar geleden. Het gebeurt nogal vaak. Maar dit is jouw situatie en het moet zwaar zijn om er eigenlijk middenin te zitten.
Je zit vol emoties en twijfel. Misschien niet het beste moment om grote beslissingen te nemen alhoewel het leven natuurlijk ook verder gaat.
In een ander topic gaf je aan op een lijst te staan voor professionele hulp. Ik zou je willen aanraden om toch iemand te zoeken die je nu kan helpen om met je twijfels en emoties om te gaan want zoals ik je topics lees, heb je dat nodig. Dat is ook ok. Lees het mentaal welzijn topic en je merkt dat veel mensen in een bepaalde fase in hun leven nodig hadden.
Je kan ook hier gerust verder je ontwikkelingen vertellen, maar niemand gaat de keuzes voor jou kunnen maken, of je paniekaanvallen onder controle krijgen. Enkel een (professionele) persoon waar je live mee kan praten gaat je de tools kunnen geven om dat te doen
 
Maar op het eind van de dag, moet jij wel kiezen en kiezen is ook verliezen.
Iedereen kan tips geven, maar jij moet gewoon is diep nadenken, maak anders is een grote wandeling.
Het is uw keuze, hoe dan ook zijn alle keuzes niet desastreus hoor.
Er zijn erger zaken in het leven, zit er niet te veel mee in.
Veel succes....
 
Mijn enige optie die ik nu denk, is het toch te kopen, goedkope meubels kopen en een jaar proberen. Als het na een jaar niet lukt (moet er minimum een jaar wonen), zou ik nog terug naar huis kunnen komen wonen. Het is een mooie ligging en dichtbij, nieuw,… een kans die ik niet meer ga krijgen, vandaar dat ik ook ‘impulsief’ een bod heb gedaan. Het idee dat mama haar huis moet verkopen omdat ik weg ga vind ik verschrikkelijk. En vooral het feit dat ze zeer veel alleen zit. Ze heeft hier 30 jaar gewoond, maar is een groot huis.
 
Hoe komt het dat je niet reageert op de adviezen die hier worden aangedragen maar enkel voortborduurt op je eigen gedachten? Welke meerwaarde heeft voor jou het delen van dit alles op dit forum?
 
Zolang je geen antwoord krijgt dat je bod aanvaard is kan je nog altijd een nieuwe mail sturen dat je je bod intrekt.


Scheiden kan jammer genoeg op elke leeftijd voorvallen. Je hebt soms mensen die 60-70 jaar oud zijn en toch nog beslissen om uit elkaar te gaan. En er is absoluut niets mis dat dit emotioneel een slag kan geven, of in elk geval gevoelens van twijfel geeft. Wat je wilt beslissen is geen kleine keuze en het is begrijpelijk dat je daarvoor een meer geruste gemoedstoestand voor wilt.
Ja, ik had liever in een rustigere gemoedstoestand zo’n beslissing genomen, maar dit is een unieke kans zo dichtbij, nieuw, volledig in orde. Letterlijk op 5 minuten van mama.

Nu denk ik dat ik er 1 jaar ga wonen om te proberen. Als het niet lukt kan ik het daarna verhuren?
 
Ga ervoor, je moet zelf ook nog leven. Je kan je ma nog altijd bezoeken. Niets doen met je geld is veel slechter, want vastgoed wordt toch maar duurder op termijn.
Valt het dan tegen dan kan je het nog altijd verhuren of verlopen later.

Misschien heb je ook al eens graag uw privacy in plaats van dat uw ma daar altijd rondloopt.
Als je iemand zou hebben of wanneer er vrienden langskomen is dat toch ook maar ambetant.
 
Laatst bewerkt:
En toch raak ik helemaal in paniek. Is het zo’n schaamte om op je 35-40 of voor altijd bij je moeder te blijven wonen die ook alleen is? Zo houden we elkaar nog gezelschap. Anders is het zij alleen en ik alleen. Ik werk voltijds dus ben ook veel niet thuis natuurlijk. Kan ik beter het bod annuleren?

Waarom rust er zo’n schaamte op in de maatschappij? Waarom ben ik zo anders?

Ja, ik zoek professionele hulp, maar ik ga daar niet zo snel terecht kunnen. Zal vandaag moeten belsissen of ik bod intrek of niet
 
Bod niet intrekken. Verkoop het grote huis, en laat je mama met dat geld het andere appartement kopen. Dan ben je nog samen maar toch apart.
 
Mijn enige optie die ik nu denk, is het toch te kopen, goedkope meubels kopen en een jaar proberen. Als het na een jaar niet lukt (moet er minimum een jaar wonen), zou ik nog terug naar huis kunnen komen wonen. Het is een mooie ligging en dichtbij, nieuw,… een kans die ik niet meer ga krijgen, vandaar dat ik ook ‘impulsief’ een bod heb gedaan. Het idee dat mama haar huis moet verkopen omdat ik weg ga vind ik verschrikkelijk. En vooral het feit dat ze zeer veel alleen zit. Ze heeft hier 30 jaar gewoond, maar is een groot huis.

De optie die je nog hebt is het bod in te trekken. Uw bod was toch nog niet aanvaard.
Op die manier moet jij niets.

Als je op dit moment bij uw moeder woont, een deftige job hebt en goed spaart dan komen er in de toekomst ook nog opportuniteiten op u af hoor.

Denk er wel aan dat de prijs die men adverteert niet noodzakelijk de eindprijs van uw aankoop is. Niet de eerste persoon die bij een promotor koopt en 10 - 40% meer betaalt omdat ze de woning willen pimpen en meer hun eigen maken. Waarbij de voorziene budgetten ontoereikend zijn.

Jij moet doen waar je u goed in voelt. Maar als de mogelijkheid er is en de afspraak is haalbaar met uw moeder. Dan is de meest logische beslissing uiteindelijk om het huis van u moeder op te delen in 2 (richting kangeroewoning). Toch indien er geen andere redenen zijn om te verhuizen.

Belangrijker lijkt mij dat je een leven hebt naast uw moeder. En dat je toch ook andere mensen leert kennen om relaties op te bouwen.
Het moment dat je een partner hebt is er geen enkele garantie dat je dan ook nog eindigt in de geburen van uw moeder doordat je met uw partner ook rekening dient te houden.

Daarnaast, als het enkel draait rond ik wil dat op mij zelve wonen. En er is twijfel, dan is een appartementje huren mogelijks een logischer idee. En of het nut heeft hangt echt af van hoe je ermee omgaat.
Het nut is beperkter als je uw eigen woning koopt, van 8 - 5 op uw werk bent. Dan om 5h30 thuis bent, om 6h naar uw moeder vertrekt om dan om 22 - 23u naar uw eigen huis te gaan en te gaan slapen om de volgende dag om 7h op te staan en om 7h30 te vertrekken.
Als je de aanwezigheid bij uw moeder gaat beperken tot 30minuten tot een uurtje of iets in die trend, om echt meer op uw eentje te zijn zonder inmenging van uw moeder dan misschien. Maar hoe ga je ermee omgaan indien uw moeder om de 4 botten aan uw deur staat? Alles begint met goede afspraken en echt weten wat uw intenties ermee zijn. Anders is en blijft het een gok.

En ik houd niet van gokken.
 
De optie die je nog hebt is het bod in te trekken. Uw bod was toch nog niet aanvaard.
Op die manier moet jij niets.

Als je op dit moment bij uw moeder woont, een deftige job hebt en goed spaart dan komen er in de toekomst ook nog opportuniteiten op u af hoor.

Denk er wel aan dat de prijs die men adverteert niet noodzakelijk de eindprijs van uw aankoop is. Niet de eerste persoon die bij een promotor koopt en 10 - 40% meer betaalt omdat ze de woning willen pimpen en meer hun eigen maken. Waarbij de voorziene budgetten ontoereikend zijn.

Jij moet doen waar je u goed in voelt. Maar als de mogelijkheid er is en de afspraak is haalbaar met uw moeder. Dan is de meest logische beslissing uiteindelijk om het huis van u moeder op te delen in 2 (richting kangeroewoning). Toch indien er geen andere redenen zijn om te verhuizen.

Belangrijker lijkt mij dat je een leven hebt naast uw moeder. En dat je toch ook andere mensen leert kennen om relaties op te bouwen.
Het moment dat je een partner hebt is er geen enkele garantie dat je dan ook nog eindigt in de geburen van uw moeder doordat je met uw partner ook rekening dient te houden.

Daarnaast, als het enkel draait rond ik wil dat op mij zelve wonen. En er is twijfel, dan is een appartementje huren mogelijks een logischer idee. En of het nut heeft hangt echt af van hoe je ermee omgaat.
Het nut is beperkter als je uw eigen woning koopt, van 8 - 5 op uw werk bent. Dan om 5h30 thuis bent, om 6h naar uw moeder vertrekt om dan om 22 - 23u naar uw eigen huis te gaan en te gaan slapen om de volgende dag om 7h op te staan en om 7h30 te vertrekken.
Als je de aanwezigheid bij uw moeder gaat beperken tot 30minuten tot een uurtje of iets in die trend, om echt meer op uw eentje te zijn zonder inmenging van uw moeder dan misschien. Maar hoe ga je ermee omgaan indien uw moeder om de 4 botten aan uw deur staat? Alles begint met goede afspraken en echt weten wat uw intenties ermee zijn. Anders is en blijft het een gok.

En ik houd niet van gokken.
Ik heb nu bodformulier ontvangen. Hier staat niets op wat het me kost als ik het niet doe. Had via mail al een soort bod gedaan maar krijg nu bodformulier. Anderzijds is vastgoed bezitten en heb lage lening dankzij financiële steun van mama. Maar ze heeft het er begrijpelijk ook moeilijk mee dat zowel ik als mijn vader op een jaar tijd vertrekken.

Een kangoeroewoning maken is niet mogelijk met het huidige huis. Ik heb wel de mogelijkheid om een ruimte van 20 m2 een living/tafel te zetten als ik mensen wil ontvangen, maar geen eigen keuken/badkamer/water/…

Ik zie me inderdaad zo goed als iedere avond en in het weekend langsgaan. Zij heeft zeer veel voor mij gedaan en ze verdient dit niet, maar weet niet hoe dit gaat voelen als ik 35, 40 of ouder ben. Een relatie zie ik me helaas niet meteen hebben om andere redenen.
 
Ik heb nu bodformulier ontvangen. Hier staat niets op wat het me kost als ik het niet doe. Had via mail al een soort bod gedaan maar krijg nu bodformulier. Anderzijds is vastgoed bezitten en heb lage lening dankzij financiële steun van mama. Maar ze heeft het er begrijpelijk ook moeilijk mee dat zowel ik als mijn vader op een jaar tijd vertrekken.

Indien je een aangenomen bod op wil terugkomen zal dit tot 10% kosten. Meestal is dat gekoppeld aan het bedrag van de waarborg. En verlies je dan ook de waarborg als je terugkomt op uw bod.

30k verliezen bij een bod van 300k vind ik niet niets. Daar moet toch even voor gewerkt worden.
Ik zie persoonlijk weinig meerwaarde aan het alleen wonen indien je van plan bent om er veel te zijn en toch niet van plan bent om meteen of op langere termijn een relatie te hebben.
Of anders gezegd, dan zie ik niet direct iets dat echt dringend is. Of iets wat je niet voorlopig op een andere manier kan oplossen met afspraken te maken. Toch zeker als je uw zelfstandigheid kan hebben in die woning. En uw moeder niet controlerend is in hetgeen je er kan doen en laten.

Ook omdat uw moeder u financiële steun geeft.
Ik zal eerlijk zijn eigen keuken, badkamer, water,... is echt niet zo belangrijk. Toch niet als je met 2 bent. Natuurlijk zolang uw moeder niet bij u komt zitten als je bezoek ontvangt of... al begrijp ik wel dat het wel leuk kan zijn om een eigen stek te hebben. Maar het hangt echt af van de afspraken die je maakt. Maar als het is zoals ik schetste, dat je enkel een eigen stek hebt om te slapen dan zie ik, maar dat is persoonlijk, niet echt de meerwaarde.

Maar uiteindelijk ben jij degene die erover beslist. Mij lijkt het echter logischer als je onzeker bent of dat iets voor u is, zeker als je zelf twijfels hebt.
Als je overtuigd wil alleen wonen en meer uw eigen ding doen en gewoon eens een uurtje of een paar uurtjes passeert bij uw ouder(s) dan lijkt mij dat helemaal anders.
 
Indien je een aangenomen bod op wil terugkomen zal dit tot 10% kosten. Meestal is dat gekoppeld aan het bedrag van de waarborg. En verlies je dan ook de waarborg als je terugkomt op uw bod.

30k verliezen bij een bod van 300k vind ik niet niets. Daar moet toch even voor gewerkt worden.
Ik zie persoonlijk weinig meerwaarde aan het alleen wonen indien je van plan bent om er veel te zijn en toch niet van plan bent om meteen of op langere termijn een relatie te hebben.
Of anders gezegd, dan zie ik niet direct iets dat echt dringend is. Of iets wat je niet voorlopig op een andere manier kan oplossen met afspraken te maken. Toch zeker als je uw zelfstandigheid kan hebben in die woning. En uw moeder niet controlerend is in hetgeen je er kan doen en laten.

Ook omdat uw moeder u financiële steun geeft.
Ik zal eerlijk zijn eigen keuken, badkamer, water,... is echt niet zo belangrijk. Toch niet als je met 2 bent. Natuurlijk zolang uw moeder niet bij u komt zitten als je bezoek ontvangt of... al begrijp ik wel dat het wel leuk kan zijn om een eigen stek te hebben. Maar het hangt echt af van de afspraken die je maakt. Maar als het is zoals ik schetste, dat je enkel een eigen stek hebt om te slapen dan zie ik, maar dat is persoonlijk, niet echt de meerwaarde.

Maar uiteindelijk ben jij degene die erover beslist. Mij lijkt het echter logischer als je onzeker bent of dat iets voor u is, zeker als je zelf twijfels hebt.
Als je overtuigd wil alleen wonen en meer uw eigen ding doen en gewoon eens een uurtje of een paar uurtjes passeert bij uw ouder(s) dan lijkt mij dat helemaal anders.
Maar is het niet raar om voor altijd thuis te wonen?

Verkoper heeft nog niet getekend. Ik moet eerst tekenen.
 
Maar is het niet raar om voor altijd thuis te wonen?

Als je dat zelf niet zo ervaart zou ik niet weten waarom dat raar zou zijn, in de ogen van anderen kan dat anders zijn - maar dat kan je evengoed zeggen van mensen met een niet standaard kapsel, hobby, .. er zijn ook heel veel mensen die alleen wonen - in de ogen van een samenwonend koppel kan dat ook raar zijn - maar punt is dat geen van die zaken raar zijn als je dat zelf niet zo ervaart.

Zo goed als elke situatie heeft ergens wel voordelen of nadelen.
 
Terug
Bovenaan