Publieke vs. privésector

Ik heb ook al twee keer gesolliciteerd op een functie waar ze mij eigenlijk al voor gevraagd hadden. Maar ik ben 100% zeker dat als ik toen niet overtuigend was geweest (en idd ook mijn best had gedaan met CV, motivatiebrief en mijn beste beentje voorgezet tijdens het gesprek) ze mij niet hadden aangenomen voor die functie. Waarom zou mijn baas dat in godsnaam doen, daar is hij toch zelf ook niks mee? Dan lever ik slecht werk, neem ik zelf ontslag of val uit na een tijd. Wie is daar nu mee gebaat? Daarmee dat ze ook kritische vragen stellen op dat soort gesprekken, je huidige functie vergelijken met die waarvoor je solliciteert, waarom je wil veranderen, etc.
 
De overheid staat dan ook niet bepaald bekend als een toonbeeld van efficiëntie :)
Wetgeving is dan ook niet altijd efficiënt of gemakkelijk. Maar dat wil nog altijd niet zeggen dat je daarom de wetgeving zomaar langs u neer kan leggen.

Wil je dat dit veranderd, dan moet je de wetgeving maar veranderen. Maar zaag dan ook niet over het feit dat de overheid aan ons kent ons doet.
 
Vorige week een taakje gekregen, het is nogal kalm de laatste tijd, en het zal nog lang zo zijn....

"Zo nu heb je toch weer wat werk gekregen he"

Werkelijk, 5 minuten werk of zo.

Moet weten dat ik eigenlijk het werk doe van 2 FTE's. (En eigenlijk nog meer ....)
(Ik heb de functie bijgenomen waar iemand ooit full time opzat voor jaren, met nog een achterstand aan werk dan ook.
Een compleet raadsel dat die daar full-time mee bezig kon zijn. Uiteraard niet...gewoon drukte acteren, that's it. )

Soms durf ik al niks meer vragen, want dan denken ze ook: "daar is 'em weer".

Waar is de tijd dat ik ooit zat te multitasken tegen de sterren op.
En nu is het taakjes zodanig rekken om de tijd gevuld te krijgen.

Ik ben ooit op een vacature gesprongen met in het achterhoofd net de vooroordelen en clichés.
Denkende: "en nu is het mijne toer."

Wel. Wel. Awel sé.

(ja, dat betekent niet dat het overal zo is... maar is in het algemeen toch iets grondig mis is ja.)
 
Wetgeving is dan ook niet altijd efficiënt of gemakkelijk. Maar dat wil nog altijd niet zeggen dat je daarom de wetgeving zomaar langs u neer kan leggen.

Wil je dat dit veranderd, dan moet je de wetgeving maar veranderen. Maar zaag dan ook niet over het feit dat de overheid aan ons kent ons doet.

Verkeerd been uit bed gestapt of zo? :)

Ik werk niet voor de overheid en ben dat ook niet van plan, dus al laten ze daar iedereen 100 interviews afleggen om uiteindelijk toch deze of gene fils-à-papa te selecteren, I couldn't care less (en daar reageerde ik in de eerste plaats ook niet op, for the record).

Maar dat hoeft me er op een forum niet van te weerhouden om een eenvoudige waarheid als de inefficiëntie van de overheid aan te stippen.
 
Omdat ik dit een non-discussie vind, wat ik al eerder zei. Privé is zo breed en divers en overheid is zo breed en divers dat je discussieert in het niets, want niets is van toepassing voor heel de privé of heel de overheid.

Maar ik geloof ook niet dat je persé een wortel aan een touwtje (opslag of promo) of een stok achter de deur (snel ontslag mogelijk) nodig hebt om gemotiveerde mensen te hebben. Dat zijn extrinsieke motivaties die tijdelijk en op korte termijn werken, maar die verankerd zitten in de organisatie en niet in de personen die er werken.

Ik vind mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn om hun job goed te doen belangrijk. En dat krijg je door het creëren van een positieve werksfeer, teamspirit, zorgzaamheid voor elkaar in een team, open communicatie, goed opgeleide mensen die weten wat ze doen en waarom ze dat moeten doen, betrokkenheid bij de job, waardering geven en krijgen.... want dan willen mensen gewoon goed werk leveren ipv dat ze het enkel moeten.
En dat zijn dingen die meer afhangen van een goeie teamlead, dan van de ruimere organisatie. En zowel binnen privé als overheid heb je mensen die dat kunnen creëren en mensen die daar totaal in falen.

En op beide plaatsen heb je teams waar verdeel en heers, angst en terreur de dagelijkse realiteit zijn. En ook dat werkt voor een tijdje. Maar op een bepaald moment haken mensen af en als er dan geen intrinsieke redenen zijn om hun job te doen, ben je de volledig kwijt. Je krijgt dan personeelsverloop, slechte sfeer, burn outs, stress.....

Jij pleit duidelijk voor dat tweede. Dus daar verschillen wij essentieel. Dus wij gaan elkaar nooit vinden, waardoor ingaan argumenten gewoon zinloos is. Nog los van dat je zo overtuigd bent van de veralgemeningen die je spuit, dat geen enkel argument je kan overtuigen. Dus waarom proberen?

Uw post is opnieuw doorspekt met opnieuw diezelfde dooddoener: "privé is divers, overheid is divers, je hebt overal werkpaarden, je hebt overal luie kloten, ... ERGO: er valt niets over te zeggen." Daar ga ik logischerwijs niet langer op reageren, omdat mijn argumenten net daarover handelen.

Die argumenten probeer je dan in zekere zin te ontkrachten met uw (in mijn ogen naïeve) geloof dat je geen wortels en stokken nodig hebt om mensen te doen bewegen. Daarmee ontken je dus eigenlijk dat de mens in essentie een wezen is die in de eerste plaats zichzelf wil verbeteren/bevoordelen. Ik denk dat er genoeg (sociale) experimenten zijn gebeurd om die gedachte te ontkrachten. En ik vind dat ook bijzonder jammer, maar het is wel de realiteit. En daarmee wil ik niet ontkennen dat er, naast zichzelf verbeteren, ook geen ruimte kan zijn voor altruïsme. Maar dat zal altijd ondergeschikt blijven aan zelfverbetering. Kijk maar naar alle situaties waarin het broze laagje vernis van "beschaving" van een maatschappij wordt gehaald.

Als je toch zo weinig geloof hecht aan wortels en stokken, vind je dus ook dat onze volledige fiscaliteit op de schop mag (vooral wortels)? Onze volledige justitie (vooral stokken)?
Ik vind dat een héél bizarre en bijna schokkende gedachte, dat je denkt dat je geen wortels of stokken zou nodig hebben. Dat staat ook helemaal niet gelijk aan "verdeel en heers" en "angst en terreur". Vind je de fiscale aftrek voor goede doelen (wortel) en een geldboete voor fiscale fraude (stok) dan ook "verdeel en heers" en "angst en terreur"?

Je haalt daar dan zaken aan als "teamspirit", "positieve werksfeer", "open communicatie", ... maar:
1) Dat zijn ook allemaal zaken waar je vooral ook eigen voordeel uit haalt en niet gestoeld zijn op altruïsme.
2) Bovendien kan ik u ook verklappen dat zaken als "teamspirit" en "positieve werksfeer" verdwijnen als sneeuw voor de zon wanneer je elke dag geconfronteerd wordt met collega's die geen hol uitsteken (waardoor andere collega's dus dubbel werk moeten doen) en daar allemaal mee wegkomen wegens "vastbenoemd". Been there, done that. Nou, top werksfeertje hoor, het betere groepsgevoel! :thumb:
Weet je welk sfeertje dat creëert? Een sfeertje van "als die dat mag, mag ik dat ook" waarbij iedereen zoveel mogelijk het grote, logge, anonieme systeem wil uitzuigen. Het enige wat veel overheidsdiensten recht houdt is dan ook de oneindige geldstroom, waar iedereen zich kan aan laven. Het is een kunstmatige wereld.

En tot slot wil ik ter nuance nog eens meegeven dat ik ook kritiek heb op het systeem waar ik nu in meedraai hoor, dat is namelijk het andere uiterste. Het kan namelijk inderdaad leiden tot een race to the bottom met reëel gevaar voor burnouts. Ik voel dat aan den lijve. Ik ga er dan ook niet blijven werken.
Maar ter verdediging van het bedrijf waarvoor ik werk: wij draaien geen giga-winstmarges. Onze voornaamste kost is loonkost. Bij de vorige zware indexatie, hebben ze bij ons de efficiëntiegraad nog moeten aanscherpen om winstgevend te blijven. De loonkost in België is zo hoog omdat ons overheidsbeslag zo hoog is. Voor elk loon in de privé moet er méér dan 1 loon betaald worden met overheidsmiddelen. Ik druk het dan ook graag als volgt uit: elke vorm van inefficiëntie bij de overheid, wordt cash betaald met extra werkdruk in de privé. En je kunt dan als buitenstaander kritiek geven op de prestatiedrang van de privé, maar dan vergis je je van vijand. Je schiet op de hand die u (royaal) eten geeft.
 
Laatst bewerkt:
Dat was verdiend maar ga nu toch niet verkondigen dat het ok is om xx-aantal kandidaten te laten afkomen (verlof nemen, voorbereiden, jury samenstellen...) als het een vacature is waar de uitkomst op voorhand bekend was.
Jouw verhaal bevestigt dat ook. Je promotie was een beloning voor je inzet maar tegelijk heeft daar weer een hele hoop mensen komen opdagen voor de vorm.
Achter ik heb dat verdiend zit natuurlijk altijd wel een portie subjectiviteit verscholen.
(zonder hier iemand specifiek aan te wijzen)

Als we de overige kandidaten afgingen, waar heus ook wel enige competentie tussen zit, er zullen er nog wel geweest zijn die meenden dat ze het verdienden want ze hadden er zo hard voor voorbereid.
Mss hadden die personen op termijn een grotere meerwaarde betekend.
(alleen dikke pech, want spelregels)

--
Gwendolyn Rutten vindt ook dat ze die post verdiend heeft, en al de rest mag oprotten
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Netwerken yes, uiteraard.
Maar daar komen verder geeneens vacatures of andere kandidaten aan te pas. Waarom veel tijd verdoen als de juiste kandidaat al gekend is?

Ik denk dat daar niet echt een goede oplossing voor is.

Als je geen algemene openstelling van een vacante plaats doet, ga je sowieso de schijn wekken van vriendjespolitiek en ons-kent-ons. Dat wil je als overheid sowieso vermijden, dus kan je niet anders dan die plek algemeen open te stellen.

Maar soms zit je in een positie waar iemand die job al een tijd doet, als contractueel, als rosetta (startbaanovereenkomst) of als interim in een hogere functie. En eigenlijk wil je dan die persoon daar houden, als die die job goed doet. Want dat is iemand die niet meer moet ingewerkt worden, waarvan je weet dat het klikt met de rest van het team, die de job kan en goed doet....
Maar ook in die gevallen moet je dan een algemene openstelling doen, omdat dat nu eenmaal zo verankerd zit in de wetgeving, die bestaat om die vriendjespolitiek te vermijden. En dan heb je dus al je perfecte kandidaat en moet het showtje worden opgevoerd.

Ik heb het in praktijk wel al meermaals zien gebeuren dat het uiteindelijk niet de interne kandidaat is die de job krijgt. Want ook die wervingsprocedure ligt volledig vast. Dus je kan de eigen kandidaat een voorsprong geven in het puur technische gedeelte, maar dat staat ook maar op een deeltje van de punten. Als die in dat hele STAR-gebeuren dan niet zo goed is, kan die perfect nog worden voorbij gestoken door iemand anders.
 
Achter ik heb dat verdiend zit natuurlijk altijd wel een portie subjectiviteit verscholen.
(zonder hier iemand specifiek aan te wijzen)

Als we de overige kandidaten afgingen, waar heus ook wel enige competentie tussen zit, er zullen er nog wel geweest zijn die meenden dat ze het verdienden want ze hadden er zo hard voor voorbereid.
Mss hadden die personen op termijn een grotere meerwaarde betekent.
(alleen dikke pech, want spelregels)

--
Gwendolyn Rutten vindt ook dat ze die post verdiend heeft, en al de rest mag oprotten

Klopt als een bus natuurlijk. Het moet al ver gekomen zijn vooraleer mensen van zichzelf denken dat ze een bepaalde vorm van promotie niet verdiend hebben.
Zo van: "Bedankt voor het aanbod, maar ik verdien dat eigenlijk niet hoor. Geef dat win-for-life ticketje maar aan mijn collega hiernaast, wetende dat het volgend jaar kan afgeschaft worden! #TeamSpirit". Sure.

Ik dacht indertijd ook dat ik dat "verdiend" had. Maar als ik dat nu achteraf bekijk... Ik werkte inderdaad niet tegen. Wauw, applausje voor mezelf. Maar als ik mijn output van toen zou vergelijken met nu, het zou gênant worden. Ofwel ligt de lat danig laag ofwel heeft het maar weinig met "een verdiende promotie" te maken. Hieronder beschrijf ik hoe het in elkaar zit volgens mij.

Een vriendin van ons is vorig jaar ook gepromoveerd naar statutair. Dat is de persoon die na een dagje "thuiswerken" doodleuk vertelt dat ze haar laptop nog niet heeft open gedaan die dag. Nul komma nul controle(mechanismen). Dat is de persoon die bij de overheid ging werken omdat haar man als zelfstandig aannemer zou beginnen en dus geen tijd meer zou hebben om voor de kinderen te zorgen. Om u maar een beeld te schetsen van haar algemene motivatiegraad. Of om het in overheidstermen uit te drukken: "ze kiest voor een betere work/life balance!".
De manier waarop ze dan toch statutair kon worden was heel herkenbaar voor mij als ex-ambtenaar. Eerst worden de hardst-werkenden gepromoveerd met een statutaire functie. Ok, fair enough zou je denken. Maar dan ontstaat er onvrede in het team. "Niet eerlijk!", "Ik wil dat ook!", "Als het zo zit, dan ben ik niet meer gemotiveerd om te werken!", enzovoort. Dit in combinatie met zwak leiderschap die daaraan toegeeft en je krijgt uiteindelijk dat heel het team wordt gepromoveerd. Alles gelijk, om de vrede te bewaren. :sarcastic:

Ik herken daar de eeuwige socialistische denkfout in: het geven van gelijke kansen verwarren met het (bizar) streven naar absolute gelijkheid. Want met dat laatste ontneem je alle incentives (ja hoor, daar ben ik weer met mijn "wortel" en de "stok") om mensen in beweging te krijgen. Dat is zo in de maatschappij en dat is zo op de werkvloer.

Eindresultaat: naast het algemene negatieve effect van statutaire benoemingen, worden zelfs mensen met zeer lage motivatiegraad en zeer lage performance gepromoveerd tot statutair. Dat is gewoon geïnstitutionaliseerd profitariaat waarvan gans de maatschappij het slachtoffer is, en al zeker de goed-werkende performante ambtenaren die opnieuw tegen de (vaak terechte) cliché's moeten vechten.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik denk dat daar niet echt een goede oplossing voor is.

Als je geen algemene openstelling van een vacante plaats doet, ga je sowieso de schijn wekken van vriendjespolitiek en ons-kent-ons. Dat wil je als overheid sowieso vermijden, dus kan je niet anders dan die plek algemeen open te stellen.

Maar soms zit je in een positie waar iemand die job al een tijd doet, als contractueel, als rosetta (startbaanovereenkomst) of als interim in een hogere functie. En eigenlijk wil je dan die persoon daar houden, als die die job goed doet. Want dat is iemand die niet meer moet ingewerkt worden, waarvan je weet dat het klikt met de rest van het team, die de job kan en goed doet....
Maar ook in die gevallen moet je dan een algemene openstelling doen, omdat dat nu eenmaal zo verankerd zit in de wetgeving, die bestaat om die vriendjespolitiek te vermijden. En dan heb je dus al je perfecte kandidaat en moet het showtje worden opgevoerd.

Als je showtjes moet opvoeren van de wetgeving, dan lijkt het me dat er iets heel verkeerd zit in de wetgeving. Mensen weten immers in no-time dat die show opgevoerd wordt, en dat gaan verdedigen onder het mom van "de wet", voedt alleen wetenschap (aangezien het dan al geen perceptie meer is) dat de overheid een inefficiënt zootje zelfbedruipers zijn.

De schijn van vriendjespolitiek kan je trouwens prima vermijden; in mijn nieuwe COO rol heb ik ook twee vacatures openstaan, waarvan ik nu al weet wie op die posities moet komen, al was het maar omdat die twee personen exact de skills en expertise hebben om te doen wat moet gebeuren. Ook al zijn dat allebei +10k per maand/+1k/dag functies, daar gaan geen selecties meer aan te pas komen, maar dat is dan ook alleen maar mogelijk omdat mijn CEO de logica, strategie en kennis achter die twee mannen mee onderschrijft. Als dat niet zich niet zou materialiseren, dan gaan die (en wellicht mezelf ook) er als eersten terug uit. Moesten er intern wel geschikte kandidaten zijn, dan zou ik die move ook nooit kunnen doen zonder extra checks.
 
Als je showtjes moet opvoeren van de wetgeving, dan lijkt het me dat er iets heel verkeerd zit in de wetgeving. Mensen weten immers in no-time dat die show opgevoerd wordt, en dat gaan verdedigen onder het mom van "de wet", voedt alleen wetenschap (aangezien het dan al geen perceptie meer is) dat de overheid een inefficiënt zootje zelfbedruipers zijn.

De schijn van vriendjespolitiek kan je trouwens prima vermijden; in mijn nieuwe COO rol heb ik ook twee vacatures openstaan, waarvan ik nu al weet wie op die posities moet komen, al was het maar omdat die twee personen exact de skills en expertise hebben om te doen wat moet gebeuren. Ook al zijn dat allebei +10k per maand/+1k/dag functies, daar gaan geen selecties meer aan te pas komen, maar dat is dan ook alleen maar mogelijk omdat mijn CEO de logica, strategie en kennis achter die twee mannen mee onderschrijft. Als dat niet zich niet zou materialiseren, dan gaan die (en wellicht mezelf ook) er als eersten terug uit. Moesten er intern wel geschikte kandidaten zijn, dan zou ik die move ook nooit kunnen doen zonder extra checks.

Die showtjes zijn schering en inslag bij de overheid.

Toen ik ging doctoreren had ik 2 ijzers in het vuur. Een bursaalaanvraag dat in oktober begon en een bursaalaanvraag dat in januari begon. Mijn promotor wou me vanaf oktober. De resultaten van de aanvraag waren er pas ergens in september.

Er was ook net een assistent vertrokken met completed PhD, dus die zijn rol op de unif payroll kwam ook vrij. Om het risico af te dekken, werd een vacature uitgeschreven. Die was zo gepimpt dat ik de enige valabele kandidaat was (of toch zeker best ging scoren). Dat was dus op het ultieme groundlevel voetsoldaat niveau.

Oktober comes en ik had plots 2 bursalen en een assistent mandaat... Assistent mandaag is neergelegd per 1 oktober, bursaal 1 behouden, bursaal 2 geweigerd. Nieuwe assistent vacature op maat van een andere in onze vakgroep. Volledig anders, zelfde positie. 1 maand later zat iemand anders op die stoel.

Ik heb niks anders geweten dan vacatures op maat om voorgedefinieerde mensen binnen te halen. Heel soms eens farcen omdat de onafhankelijke jury enkel vacature en CV matcht en er bij toeval een externe beter gerankt wordt dan de voorziene kandidaat. Maar ook daar werd telkens een mouw aangepast met een of andere interne koehandel van 'jij krijgt een groter lokaal in ruil voor abc en xyz'.
 
Volgens mij heeft Mac toch een ander beeld bij de promotie mogelijkheden bij de (federale)overheid.
Zal nog eens even schetsen hoe het hier is gegaan:

Misses Silence heeft een Bachlor diploma, werkt bijgevolg als niveau B. Doet haar werk graag en goed.
Overheid/regering beslist "voor die functie gaan we enkel nog niveau A's aanwerven" maar huidige mensen krijgen ook "de kans" om door te groeien naar niveau A. Lees: 100% dezelfde functie blijven uitvoeren, maar beter betalen

Wat verstaat men onder "de kans geven"
Stap 1: Je legt een examen af bij Selor (wat je al hebt gedaan voor je indiensttreding maar soit) Geslaagd -> ga naar stap 2
Niet geslaagd? Helaas je mag nu 6 maanden wachten voor je je opnieuw kan inschrijven. Met wat pech is de einddatum van de volgende inschrijvingsperiode 5 maand en 25 dagen later dus ja wacht nog maar tot wij zin hebben om opnieuw deze testen uit te schrijven

Stap 2: Ga 4 master vakken van minimum 4 studiepunten volgen aan de unief (in overeenstemming met je P&O die liefst iets heeft ivm je vakgebied - logisch, maar dan zijn de meeste wel meer dan 4 studiepunten)
Stap 3: Zoek naar een unief om die vakken te volgen als werkstudent (ze staan hier niet allemaal voor te springen)
Stap 4: unief gevonden? proficiat! Hier zijn 120 vrijstellingsuren per jaar om uw vakken te gaan volgen incl verplaatsing en te studeren voor uw examen. Niet voldoende? Pakt wat verlof. Inschrijving betalen we terug als je geslaagd bent, cursus en wetboeken is op eigen kost.
Uw werkdruk? die blijft uiteraard gewoon hetzelfde

Alle vakken geslaagd? Proficiat! Je mag nu wachten tot er een vergelijkend examen wordt uitgeschreven om promotie naar niveau A te maken.
Ben je voor deze test geslaagd -> Ga door naar het gesprek -> geslaagd? -> Proficiat je bent nu eigenlijk niveau A, maar wacht nu tot we een vacature uitschrijven voor deze functie (meestal is dat wachten tot volgend jaar want er moet opnieuw budget zijn) -> Vacature daar -> Geef je voorkeur door waar je wil werken -> Heb het geluk dat er voldende plaatsen zijn op je huidige werkplek of je kan A. verkassen naar een andere provincie of B. blijven zitten als niveau B
Uiteraard als men weet dat er in Limburg 2 interne dat hele traject doorlopen gaat men niet 1 maar 2 plaatsen open stellen. Heb je echter pech dat er in Leuven op Antwerpen ééntje zegt van "Ah ma ik verhuis binnenkort naar Limburg dus dat spreekt me wel aan" en die staat hoger als u op de laureaten lijst. Dan kan je er alsnog naar fluiten en mag je opnieuw wachten.

Langs de andere kant heb je wel de externe vacatures (waar je niet aan mag deelnemen omdat je geen niveau A bent of geen masterdiploma hebt) voor mensen met een master diploma.
Het kan dus perfect dat er een 21 jarig kind met een onbenullig masterdiploma (pak geschiedenis, journalistiek of taal en letterkunde) dat in de verste verte niets te maken heeft met de vereiste kennis van de vacature (maar je hebt wel een juiste diploma) meedoet aan de selectie en de job heeft

Best of all is dan nog dat men tegen jou als niveau B met kennis en ervaring komt zeggen "Kan jij de eerste maanden deze stagiair onder je hoede nemen en opleiden"
 
Volgens mij heeft Mac toch een ander beeld bij de promotie mogelijkheden bij de (federale)overheid.
Zal nog eens even schetsen hoe het hier is gegaan:

Misses Silence heeft een Bachlor diploma, werkt bijgevolg als niveau B. Doet haar werk graag en goed.
Overheid/regering beslist "voor die functie gaan we enkel nog niveau A's aanwerven" maar huidige mensen krijgen ook "de kans" om door te groeien naar niveau A. Lees: 100% dezelfde functie blijven uitvoeren, maar beter betalen

Wat verstaat men onder "de kans geven"
Stap 1: Je legt een examen af bij Selor (wat je al hebt gedaan voor je indiensttreding maar soit) Geslaagd -> ga naar stap 2
Niet geslaagd? Helaas je mag nu 6 maanden wachten voor je je opnieuw kan inschrijven. Met wat pech is de einddatum van de volgende inschrijvingsperiode 5 maand en 25 dagen later dus ja wacht nog maar tot wij zin hebben om opnieuw deze testen uit te schrijven

Stap 2: Ga 4 master vakken van minimum 4 studiepunten volgen aan de unief (in overeenstemming met je P&O die liefst iets heeft ivm je vakgebied - logisch, maar dan zijn de meeste wel meer dan 4 studiepunten)
Stap 3: Zoek naar een unief om die vakken te volgen als werkstudent (ze staan hier niet allemaal voor te springen)
Stap 4: unief gevonden? proficiat! Hier zijn 120 vrijstellingsuren per jaar om uw vakken te gaan volgen incl verplaatsing en te studeren voor uw examen. Niet voldoende? Pakt wat verlof. Inschrijving betalen we terug als je geslaagd bent, cursus en wetboeken is op eigen kost.
Uw werkdruk? die blijft uiteraard gewoon hetzelfde

Alle vakken geslaagd? Proficiat! Je mag nu wachten tot er een vergelijkend examen wordt uitgeschreven om promotie naar niveau A te maken.
Ben je voor deze test geslaagd -> Ga door naar het gesprek -> geslaagd? -> Proficiat je bent nu eigenlijk niveau A, maar wacht nu tot we een vacature uitschrijven voor deze functie (meestal is dat wachten tot volgend jaar want er moet opnieuw budget zijn) -> Vacature daar -> Geef je voorkeur door waar je wil werken -> Heb het geluk dat er voldende plaatsen zijn op je huidige werkplek of je kan A. verkassen naar een andere provincie of B. blijven zitten als niveau B
Uiteraard als men weet dat er in Limburg 2 interne dat hele traject doorlopen gaat men niet 1 maar 2 plaatsen open stellen. Heb je echter pech dat er in Leuven op Antwerpen ééntje zegt van "Ah ma ik verhuis binnenkort naar Limburg dus dat spreekt me wel aan" en die staat hoger als u op de laureaten lijst. Dan kan je er alsnog naar fluiten en mag je opnieuw wachten.

Langs de andere kant heb je wel de externe vacatures (waar je niet aan mag deelnemen omdat je geen niveau A bent of geen masterdiploma hebt) voor mensen met een master diploma.
Het kan dus perfect dat er een 21 jarig kind met een onbenullig masterdiploma (pak geschiedenis, journalistiek of taal en letterkunde) dat in de verste verte niets te maken heeft met de vereiste kennis van de vacature (maar je hebt wel een juiste diploma) meedoet aan de selectie en de job heeft

Best of all is dan nog dat men tegen jou als niveau B met kennis en ervaring komt zeggen "Kan jij de eerste maanden deze stagiair onder je hoede nemen en opleiden"

Tja, een diploma mag toch nog altijd wat waarde hebben? Of moet tegenwoordig de lat nog lager gelegd worden zodat iedereen er onderdoor valt ?
Zo een bevorderingstraject is een gedoe. Een masterdiploma halen is dat echter ook, dat wordt gemakkelijkheidshalve nogal graag vergeten.
 
Tja, een diploma mag toch nog altijd wat waarde hebben? Of moet tegenwoordig de lat nog lager gelegd worden zodat iedereen er onderdoor valt ?
Zo een bevorderingstraject is een gedoe. Een masterdiploma halen is dat echter ook, dat wordt gemakkelijkheidshalve nogal graag vergeten.
Uiteraard mag een diploma nog wat waarde behouden, maar als je enkel gaat selecteren op diploma is het ook niet correct natuurlijk
En een masterdiploma halen is uiteraard ook een gedoe. Als je echter in een sector terecht komt met sociale wetgeving en arbeidswetgeving en je hebt 3-4-5 jaar unief gevolgd in een richting geschiedenis/journalistiek met 0 lessen recht of wetgeving is je diploma voor die job gewoon een kladpapiertje en heeft het geen enkele meerwaarde.

Als je dan op diploma wil selecteren zorg dan dat de mensen met een master diploma ook grotere/moeilijkere dossiers of meer een expertenrol krijgen. Nu is die 100% dezelfde jobinhoud maar gewoon meer cash op het eind van de maand dan mensen die er jaren werken met kennis van zaken.

Als je wil dat je goede medewerkers met ervaring/kennis blijven en gemotiveerd blijven moet je het hen niet zo moeilijk mogelijk maken om te "bevorderen/promoveren"
 
Als je echter in een sector terecht komt met sociale wetgeving en arbeidswetgeving en je hebt 3-4-5 jaar unief gevolgd in een richting geschiedenis/journalistiek met 0 lessen recht of wetgeving is je diploma voor die job gewoon een kladpapiertje en heeft het geen enkele meerwaarde.
Een diploma in de richting van de job (sociale en arbeidswetgeving in uw voorbeeld) is uiteraard beter dan een diploma in een andere richting. Maar een diploma in het andere geval zomaar wegzetten als een kladpapiertje zonder enige meerwaarde is totale onzin.

Een universitair diploma bewijst dat iemand in staat is om grote hoeveelheden informatie eigen te maken op relatief korte tijd op een relatief zelfstandige manier. Dat is voor eender welke werkgever erg interessant.

Ervaring buiten beschouwing gelaten is een diploma een enorme grote troef, zelfs als het niet in de richting van de job is. Bij mij in het team heb ik 2 handelsingenieurs zitten, een universitair wiskundige, een ITer en een psycholoog. Allemaal universitaire diploma's, en die werken alleen binnen een specifieke tak in IT.
 
Een diploma in de richting van de job (sociale en arbeidswetgeving in uw voorbeeld) is uiteraard beter dan een diploma in een andere richting. Maar een diploma in het andere geval zomaar wegzetten als een kladpapiertje zonder enige meerwaarde is totale onzin.

Een universitair diploma bewijst dat iemand in staat is om grote hoeveelheden informatie eigen te maken op relatief korte tijd op een relatief zelfstandige manier. Dat is voor eender welke werkgever erg interessant.

Ervaring buiten beschouwing gelaten is een diploma een enorme grote troef, zelfs als het niet in de richting van de job is. Bij mij in het team heb ik 2 handelsingenieurs zitten, een universitair wiskundige, een ITer en een psycholoog. Allemaal universitaire diploma's, en die werken alleen binnen een specifieke tak in IT.
Ga ik ook mee akkoord.
Alleen is de jobinhoud voor iemand met een bachelor of master diploma 100% hetzelfde (enkel heeft men nu beslist enkel nog A-niveau's aan te werven)

Allé soit ik wou maar gewoon uitleggen dat het niet zo simpel is als Mac hier wil laten uitschijnen en dat je je promotie op een dienblad krijgt aangereikt
 
Uiteraard mag een diploma nog wat waarde behouden, maar als je enkel gaat selecteren op diploma is het ook niet correct natuurlijk
En een masterdiploma halen is uiteraard ook een gedoe. Als je echter in een sector terecht komt met sociale wetgeving en arbeidswetgeving en je hebt 3-4-5 jaar unief gevolgd in een richting geschiedenis/journalistiek met 0 lessen recht of wetgeving is je diploma voor die job gewoon een kladpapiertje en heeft het geen enkele meerwaarde.
fout. Typische redenering die vaak gemaakt wordt door mensen die dat diploma niet hebben.

Dat is helemaal geen kladpapiertje. Dat diploma staat garant voor een zeker denkniveau dat je in huis haalt.

Is dat zaligmakend? nee, zeker niet. Maar het is wel in belangrijke mate richtinggevend voor het niveau dat je in huis haalt.
 
Ga ik ook mee akkoord.
Alleen is de jobinhoud voor iemand met een bachelor of master diploma 100% hetzelfde (enkel heeft men nu beslist enkel nog A-niveau's aan te werven)
dat kan uiteraard ook niet de bedoeling zijn, tenzij ze daarmee aangeven dat de B-niveaus boven hun niveau werken.

Is in ieder geval niet de maatstaf voor "de overheid".
 
dat kan uiteraard ook niet de bedoeling zijn, tenzij ze daarmee aangeven dat de B-niveaus boven hun niveau werken.

Is in ieder geval niet de maatstaf voor "de overheid".
Komkom

Ik heb het bij Financiën meegemaakt dat een A - B en C niveau inhoudelijk gewoon hetzelfde werk deden hoor.
Uiteraard was het dan dat de C en de B niveau's boven hun niveau werkte, maar dat was door de jaren heen zo gegroeid en men deed het nu toch al.

+ Ik maak het nu mee en bij mijn partner maak ik het nu mee.
Allé bij ons is het nog beter geregeld (je werkt op A niveau, je hebt de graad A niveau, maar je krijgt betaald op B niveau lol - en vol verbazing reageren als weer iemand het afbolt)
 
Terug
Bovenaan