Publieke vs. privésector

Wel een kanttekening erbijzetten natuurlijk.

Vlaams is het 36 vakantiedagen en ik dacht de week tussen kerstmis en nieuwjaar + de normale feestdagen.
Federaal is het redelijk recent : 26 dagen + 12 forfaitaire ADV dagen wegens 40h week + de feestdagen en eventuele brugdagen (max 2 à 3 per jaar), waarbij de feestdagen die op een zaterdag of een zondag vallen gerecupereerd worden om de dagen tussen kerst en nieuw op te vangen, zodanig dat je dan een week vrij hebt.
Dat is het principe van de bluts met de buil. Of zo heeft men het mij toch ooit gezegd, met name dat je in tegenstelling zoals in de privé (naar mijn ervaring) zo'n feestdag niet gegeven wordt op de eerstvolgende maandag, maar dat men die dagen recupereert maar wel niet zelf mag kiezen. Zo heb ik het in de private sector toch zelf ervaren dat dit gedaan wordt.

Kortom er zijn wel wat extra verlofdagen. Maar het is niet zo exceptioneel als je doet overkomen. Grootste verschil zit zich in die 6 basisdagen. En de flexibele omgang van goedkeuring van verlof. Al is dat ook niet overal het geval (politie, gevangeniswezen, NMBS,...).
Maar overal waar de vakbond sterk aanwezig is, vind je dergelijke correct geregelde procedures. Waar er geen vakbond is, is de kans groter dat je als werknemer als een citroen gezien wordt.
Bij ons is het inderdaad zo:
26 + 12 ADV + 4 extra feestdagen + 10 dagen flexverlof (dat laatste kies je zelf want die koop je eigenlijk) = 52 dagen. Mààr, ook tot 3 dagen/ jaar verlof als je kind ziek is, doktersbezoek tijdens de uren en nog wel enkele zaken waardoor verlof ook echt als verlof kan ingezet worden. Zo goed als volledig vrij op te nemen en omdat ik mijn agenda zelf invul, vrij in te plannen. Zelfs retroactief.

Dat en in mijn geval onbeperkt werken van thuis (tenzij voor enkele vergaderingen/meetings al is dat ook vaak via Teams) en dus wanneer uren erop zitten, ik vrij ben. Geen woon/werk en dergelijke.

In mijn functie moeten er soms 's avonds eens presentaties gegevens worden en dan tellen die uren dubbel. Gewone overuren moeten in de glijtijden opgenomen worden. Hierdoor komen er nog wel een 5-tal dagen bij.

Nu, het grote verschil bij de privé is dat er gewoon overuren zijn. 40 uren week waarbij je wekelijks zelf moet registreren. Hoeveel is het niet zo in de privé dat overuren 'horen bij de functie' en 'dat ge dat op een ander moment maar eens moet terugpakken'. Waarbij dat laatste uiteraard nooit gebeurt of je zou het eens moeten doen en dan toevallig je gsm eens niet opnemen.

Nee, op dat vlak zit, bij ons althans, alles snor.
 
Niet zeker of het juiste topic is maar zijn er hier mensen die in de startup wereld werken?
Heb nu een kameraad die als marketeer in een aantal startups heeft gewerkt en de verhalen die ge daar hoort...

Ceo ontslaat helft van de werknemers via een slack berichtje.
Investeerders die met geld smijten (1miljoen+) maar voor de rest zeggen "trekt uw plan" en het ook niet uitmaken als de startup tenonder gaat.
Het befaamde "work hard play hard" uiteraard.

Sommige van die startups lijken wel cults.
 
De overheid staat dan ook niet bepaald bekend als een toonbeeld van efficiëntie :)

Maar dat hoeft me er op een forum niet van te weerhouden om een eenvoudige waarheid als de inefficiëntie van de overheid aan te stippen.
Inderdaad een "eenvoudige" waarheid, ontdaan van alle nuances die maken dat een overheid in een democratisch bestel nu eenmaal volgens andere regels moet handelen en functioneren dan private entiteiten. Er zijn landen waarvan de overheden op bepaalde domeinen waarschijnlijk bijzonder efficiënt zijn (genre de juiste partijkaart is het halve werk), moeten we die misschien als voorbeeld nemen?

elke vorm van inefficiëntie bij de overheid, wordt cash betaald met extra werkdruk in de privé.
Ocharme toch. Als er mij ooit nog eens een baaldag gegund is en ik met de voeten omhoog lig, zal ik voorzeker een traantje wegpinken, jouw betreurenswaardige lot en dat van al die andere uitgebuite loonslaven in de privé contemplerend.

Als je geen algemene openstelling van een vacante plaats doet, ga je sowieso de schijn wekken van vriendjespolitiek en ons-kent-ons. Dat wil je als overheid sowieso vermijden, dus kan je niet anders dan die plek algemeen open te stellen.
Exact. Ik ga niet beweren dat dergelijke procedures niet vatbaar zijn voor verbetering, maar ze volledig als nutteloos en inefficiënt afdoen, getuigt vooral van veel simplisme.

Ik heb het in praktijk wel al meermaals zien gebeuren dat het uiteindelijk niet de interne kandidaat is die de job krijgt. Want ook die wervingsprocedure ligt volledig vast. Dus je kan de eigen kandidaat een voorsprong geven in het puur technische gedeelte, maar dat staat ook maar op een deeltje van de punten. Als die in dat hele STAR-gebeuren dan niet zo goed is, kan die perfect nog worden voorbij gestoken door iemand anders.
Idem, heb het zelfs niet zo lang geleden weten gebeuren voor een positie van A3. De gedoodverfde "interne" en nochtans allesbehalve ongeschikte kandidaat die het moet afleggen tegen een complete outsider, die toevallig net wat competenter bleek (en dat op langere termijn ook heeft waargemaakt).

Een vriendin van ons is vorig jaar ook gepromoveerd naar statutair. Dat is de persoon die na een dagje "thuiswerken" doodleuk vertelt dat ze haar laptop nog niet heeft open gedaan die dag. Nul komma nul controle(mechanismen). Dat is de persoon die bij de overheid ging werken omdat haar man als zelfstandig aannemer zou beginnen en dus geen tijd meer zou hebben om voor de kinderen te zorgen. Om u maar een beeld te schetsen van haar algemene motivatiegraad. Of om het in overheidstermen uit te drukken: "ze kiest voor een betere work/life balance!".
De manier waarop ze dan toch statutair kon worden was heel herkenbaar voor mij als ex-ambtenaar. Eerst worden de hardst-werkenden gepromoveerd met een statutaire functie. Ok, fair enough zou je denken. Maar dan ontstaat er onvrede in het team. "Niet eerlijk!", "Ik wil dat ook!", "Als het zo zit, dan ben ik niet meer gemotiveerd om te werken!", enzovoort. Dit in combinatie met zwak leiderschap die daaraan toegeeft en je krijgt uiteindelijk dat heel het team wordt gepromoveerd. Alles gelijk, om de vrede te bewaren. :sarcastic:
En beschouw je die persoon dan nog echt als een vriendin? Want zelf heb ik me altijd beleefd gedistancieerd van dergelijke types die de kanten eraf lopen. Mensen die niet het zelfinzicht hebben om te beseffen dat dergelijk gedrag in feite helemaal niet OK is, vertrouw ik niet.

Verder heb ik nooit gesnapt hoe je als enigszins ontwikkeld mens kan "aanvaarden" om je dagen in dergelijke ledigheid te slijten. Op dit forum zitten er ook een paar die niets anders doen dan verkondigen hoe weinig werk ze hebben. Waarbij ik denk: zoek dan ander werk? Maar nee, het is makkelijker om deel te zijn van het probleem (dat uiteraard volledig de schuld is van "de anderen" of "het systeem" :sarcastic:). Tja.

Het kan dus perfect dat er een 21 jarig kind met een onbenullig masterdiploma (pak geschiedenis, journalistiek of taal en letterkunde) dat in de verste verte niets te maken heeft met de vereiste kennis van de vacature (maar je hebt wel een juiste diploma) meedoet aan de selectie en de job heeft
Klinkt als een typische uitspraak van mensen die denken dat hun praktijkgerichte hogeschooldiploma het nec-plus-ultra is, omdat ze daar toevallig al iets over concreet onderwerp X of Y hebben geleerd. Alsof het voor een gemiddelde universitair onmogelijk is om bepaalde domeinkennis op te bouwen, zelfs al komt daar dan wat wetgeving bij kijken. Geschiedkundigen of filosofen zijn vaak generalisten die de bigger picture zien. Er zijn gewoon veel functies waar je ver komt met een goed stel hersenen, de nodige interesse en het vermogen om hoofdzaak van bijzaak te onderscheiden. Dat is ook zo in de privé. Ik herinner me nog dat we in het middelbaar een bedrijfsbezoek deden aan de hoofdzetel van KBC, waarbij toen tot verbazing van mijn klasgenoten en mezelf bleek dat lang niet iedereen die werkzaam was in financiële functies daartoe "diplomagewijs" was opgeleid.

Maar om dezelfde reden ben ik ook geen fan van diplomafetisjisme en vind ik dat ervaring en inzet na verloop van tijd als minstens even belangrijk zouden moeten kunnen worden beschouwd, toch in jobs waar je ervan uit kan gaan dat de nodige kennis en kunde op die manier kan worden verworven. En dat het al dan niet beschikken over een bepaald diplomaniveau voor dergelijke jobs ook geen maatstaf zou mogen zijn voor je loon.

Tussen kerst en nieuwjaar thuis. (Voor mensen die treinen rijdend houden etc., geldt dat natuurlijk anders. Die mensen zijn echt nuttig, dus pech voor hun.)
M.a.w. heb je verlof tussen Kerstmis en Nieuwjaar, dan ben je niet echt nuttig?? :laugh:
 
Inderdaad een "eenvoudige" waarheid, ontdaan van alle nuances die maken dat een overheid in een democratisch bestel nu eenmaal volgens andere regels moet handelen en functioneren dan private entiteiten. Er zijn landen waarvan de overheden op bepaalde domeinen waarschijnlijk bijzonder efficiënt zijn (genre de juiste partijkaart is het halve werk), moeten we die misschien als voorbeeld nemen?

Eenvoudige waarheden hebben zelden nood aan uitgebreidde nuances, zeker niet als die nuances weinig meer zijn dan een zoveelste smokescreen en excuus om een gebrek aan actie te verdoezelen.

De vraag die je stelt is dan ook behoorlijk overbodig: het is de verdomde plicht van welke overheid dan ook om op zoek te gaan naar maximale efficiëntie.
 
Laatst bewerkt:
Ocharme toch. Als er mij ooit nog eens een baaldag gegund is en ik met de voeten omhoog lig, zal ik voorzeker een traantje wegpinken, jouw betreurenswaardige lot en dat van al die andere uitgebuite loonslaven in de privé contemplerend.

Ten eerste levert dit ironisch gezwam geen enkele bijdrage aan de discussie. Ten tweede kun jij er alleen maar zo lacherig over doen omdat je aan de goede kant van de geldstroom zit.

En beschouw je die persoon dan nog echt als een vriendin? Want zelf heb ik me altijd beleefd gedistancieerd van dergelijke types die de kanten eraf lopen. Mensen die niet het zelfinzicht hebben om te beseffen dat dergelijk gedrag in feite helemaal niet OK is, vertrouw ik niet.

Verder heb ik nooit gesnapt hoe je als enigszins ontwikkeld mens kan "aanvaarden" om je dagen in dergelijke ledigheid te slijten. Op dit forum zitten er ook een paar die niets anders doen dan verkondigen hoe weinig werk ze hebben. Waarbij ik denk: zoek dan ander werk? Maar nee, het is makkelijker om deel te zijn van het probleem (dat uiteraard volledig de schuld is van "de anderen" of "het systeem" :sarcastic:). Tja.

Dat bewijst gewoon dat je niemand kan vertrouwen om op basis van zijn eergevoel hard te werken. Dus stop met die doelbewuste naïviteit.
 
Eenvoudige waarheden hebben zelden nood aan uitgebreidde nuances, zeker niet als die nuances weinig meer zijn dan een zoveelste smokescreen en excuus om een gebrek aan actie te verdoezelen.

De vraag die je stelt is dan ook behoorlijk overbodig: het is de verdomde plicht van welke overheid dan ook om op zoek te gaan naar maximale efficiëntie.

Eerder te omschrijven als dit

het is de verdomde plicht van welke overheid dan ook om op zoek te gaan naar maximale efficiëntie binnen zijn wettelijk kader.

En dat is het probleem vaak voor het "gebrek aan efficiëntie". Dat wettelijk kader laat het soms niet toe.
 
Alweer een grove versimpeling. In het beste geval wordt de administratie betrokken bij regelgevende initiatieven en heeft ze daar enige zeg in. Maar dat is lang niet altijd het geval. Heb al vaak genoeg gezien dat nieuwe "machthebbers" radicaal ingaan tegen de adviezen van de eigen administratie. Voorts ook een versimpeling omdat bepaalde regels kunnen voortvloeien uit internationaal of supranationaal recht. Of is dat ook allemaal "één overheid" voor jou?

Verder is het een evidentie dat overheden moeten streven naar efficiëntie en vereenvoudiging - en wat mij betreft als ondersteuning van die beide zaken - digitalisering. Maar verwachten dat een overheid in alle gevallen op exact dezelfde wijze te werk gaat als een privébedrijf slaat gewoon nergens op.
 
Alweer een grove versimpeling.

Ook daar: het is eenvoudigweg de simpele waarheid zoals die is. Een continue poging om de dingen complexer voor te stellen dan ze de facto zijn, is zelden meer dan excuus- en uitvlucht-gedrag. Al moet gezegd: het ondersteunt uiteraard wel het punt dat de overheid zelden het toonbeeld van efficiëntie is. Het ondersteunt ook het beeld dat ze zichzelf vooral graag blijven wentelen in dat gebrek aan efficiëntie.

In het beste geval wordt de administratie betrokken bij regelgevende initiatieven en heeft ze daar enige zeg in. Maar dat is lang niet altijd het geval. Heb al vaak genoeg gezien dat nieuwe "machthebbers" radicaal ingaan tegen de adviezen van de eigen administratie. Voorts ook een versimpeling omdat bepaalde regels kunnen voortvloeien uit internationaal of supranationaal recht. Of is dat ook allemaal "één overheid" voor jou?

Wat is dit meer dan één langerekt "het zijn niet wij, het zijn anderen en wij kunnen er niets aan doen"? Je onderbouwt er enkel het beeld van de inefficiëntie mee.

En, ja, uiteraard, dat wordt uiteindelijk geïmplementeerd, vormgegeven en uitgevoerd door één overheid (in BE weliswaar een collectief van overheden, maar hier is geen enkele internationale of supranationale uitvoerende macht actief, last time I checked).

Verder is het een evidentie dat overheden moeten streven naar efficiëntie en vereenvoudiging - en wat mij betreft als ondersteuning van die beide zaken - digitalisering. Maar verwachten dat een overheid in alle gevallen op exact dezelfde wijze te werk gaat als een privébedrijf slaat gewoon nergens op.

Dat moet het een eitje zijn dat te onderbouwen. Talk is cheap immers; een dergelijk statement mag je sterk maken met concrete redenen.

Dat het land bestuurd wordt door een bende waarvan op een aantal enkelingen na, de overgrote meerderheid er niet eens in zou slagen een kleinde afdeling te beheren, laat staan een heel bedrijf (KMO of andere), is er wellicht mee de oorzaak aan dat de Belgische overheidsfinanciën, overheidsorganisatie en dienstvelening zo ondermaats is.
 
Idem, ben al heel de week 10u aan het draaien. De maand is nog maar begonnnen en tegen eind deze maand heb ik sowieso al 43 overuren volgens ons programma. En dan mag er geen collega uitvallen die weekendshift heeft. Ik vond het al ambetant dat ik geen boterhammen mee had en een broodje moest halen over de middag en zo een extra half uur kwijt was.
Gisteren/deze nacht gewerkt tot 00:00
Nu weer op pad sinds 08:30. Zijn een aantal zieken
En morgen begint weer een gewone werkweek

Zou zeggen pak een dag of 2 recup mja dan schuift die naverwerking ook gewoon op
 
Al moet gezegd: het ondersteunt uiteraard wel het punt dat de overheid zelden het toonbeeld van efficiëntie is. Het ondersteunt ook het beeld dat ze zichzelf vooral graag blijven wentelen in dat gebrek aan efficiëntie.
Als iemand die zelf in de publieke sector werkt: volledig dit, hoor.

We kunnen er eindeloos in cirkeltjes heen draaien en altijd wel ergens een manier vinden om de oorzaken van de inefficiëntie buiten de administratie te leggen, maar als het de bazen niet zijn die initiatieven geen kans willen geven, dan zijn het de medewerkers zelf die alle verandering van bovenaf tegenhouden.

Ik werk op een dienst die al jaren onderbemand is. Niet omdat we met te weinig mensen zijn, maar omdat de manier van werken zodanig archaïsch is dat je eigenlijk 2-3 VTE extra moet rekenen om alle bureaucratische waanzin uit te voeren. Als we die regels willen afschaffen? "We gaan dat nu niet doen, want X gaat bijna op pensioen." Initiatieven van de medewerkers komen er niet, die zagen enkel maar dat er meer middelen en mensen nodig zijn, en dat er te veel werkdruk is. Oplossingen moeten maar van de directie komen. Als de directie concrete voorstellen vraagt, is het steevast "wij worden daar niet voor betaald."

Als er soms dan eens een dommekloot afkomt die wél tijd en energie steekt in optimalisatie van diensten en processen (zoals ik :unsure: ), dan raken die verslagen, analyses en aanbevelingen ondergesneeuwd bij een of andere manager of directeur want "we waarderen het werk, maar er zijn momenteel andere prioriteiten."

Zo raak je nergens. Punt. Dat is niet (altijd) de schuld van de wetgever in Brussel.
 
Gisteren/deze nacht gewerkt tot 00:00
Nu weer op pad sinds 08:30. Zijn een aantal zieken
En morgen begint weer een gewone werkweek

Zou zeggen pak een dag of 2 recup mja dan schuift die naverwerking ook gewoon op
Ja dat is idd ook mijn probleem. Ik heb nog een pak papierwerk liggen dat anders ook gewoon blijft liggen.
Normaal was ik dit weekend vrij, maar met die overstromingen hebben we het allemaal vlaggen. Weer 16u erbij.

Dusja meeste uren laten uitbetalen, maar degene die er echt gelukkig van wordt is de schatkist. Want 2/3de gaat naar vadertje staat ervan.
 
Ook daar: het is eenvoudigweg de simpele waarheid zoals die is. Een continue poging om de dingen complexer voor te stellen dan ze de facto zijn, is zelden meer dan excuus- en uitvlucht-gedrag. Al moet gezegd: het ondersteunt uiteraard wel het punt dat de overheid zelden het toonbeeld van efficiëntie is. Het ondersteunt ook het beeld dat ze zichzelf vooral graag blijven wentelen in dat gebrek aan efficiëntie.
Simpele waarheden bestaan zelden.
Wat is dit meer dan één langerekt "het zijn niet wij, het zijn anderen en wij kunnen er niets aan doen"? Je onderbouwt er enkel het beeld van de inefficiëntie mee.
Ik geef de factuele en genuanceerde waarheid. Dat dat niet in jouw zwart-wit denkkader past, is niet mijn zorg.

Verder beweer ik niet dat elke overheid optimaal werkt en er nergens inefficiëntie is. Ik verzet me alleen tegen het simplistische beeld dat jij en anderen hier ophangen.
En, ja, uiteraard, dat wordt uiteindelijk geïmplementeerd, vormgegeven en uitgevoerd door één overheid (in BE weliswaar een collectief van overheden, maar hier is geen enkele internationale of supranationale uitvoerende macht actief, last time I checked).
Hoe kan een collectief van overheden nu "één overheid" zijn? Quid federale staat? Quid onderscheid tussen wetgevende en uitvoerende macht? En binnen die laatste tussen het politieke leiderschap (ministers en kabinetten) en de feitelijke administratie (ambtenaren)?

En waar heb ik gesproken over een internationale of supranationale uitvoerende macht? De regelgeving op zich is voldoende om een impact te hebben. Europese regelgeving is daar het beste voorbeeld van.

Dat moet het een eitje zijn dat te onderbouwen. Talk is cheap immers; een dergelijk statement mag je sterk maken met concrete redenen.
Dat zoiets nog moet verduidelijkt worden, dat is toch om te lachen mag ik hopen? Al vermoed ik gezien de algemene toon van je posts eerder een combinatie van kwade wil en gebrek aan kennis.

Maar goed dan, een voorbeeld op verzoek: overheidsopdrachtenprocedures. In vergelijking met een privé-bedrijf of persoon dat/die iets wil aankopen verloopt dat gemiddeld gezien ongetwijfeld trager en logger, ook al optimaliseer je het proces. Maar wat is het alternatief? Een overheid die géén moeite moet doen om de concurrentie te laten spelen? Eentje die niet hoeft te motiveren waarom ze afneemt van X en niet van Y of Z? Een overheid die jarenlang inkoopt bij firma X, ook al hebben Y en Z ondertussen betere prijzen en producten? Dat laatste hoeft nog niet eens uit corruptie te zijn, kan evengoed "gemak" zijn (X kent onze business, overschakelen naar Y of Z zou te veel moeite zijn). Hoe zou dat uiteindelijk op lange termijn efficiënt zijn, laat staan een gezonde situatie geven voor de privé-sector, voor de civiele samenleving in het algemeen?

De analogie met HR-beleid - waarover het hier oorspronkelijk ging - hoef ik hopelijk niet uit te leggen?

Soit, laat de populistische verhaaltjes à la "jamaar dat is toch allemaal al vooraf bekonkeld, die regelgeving is zinloos, ..." nu maar aanrukken. :sarcastic:
 
Simpele waarheden bestaan zelden.

Daar kreeg je eerder al reactie op. Het is fijn dat je je mordicus achter een vermeende complexiteit moet verschuilen, maar je ondersteunt er enkel mee wat ik al zei, je ondergraaft er niets mee.

Ik geef de factuele en genuanceerde waarheid. Dat dat niet in jouw zwart-wit denkkader past, is niet mijn zorg.

Verder beweer ik niet dat elke overheid optimaal werkt en er nergens inefficiëntie is. Ik verzet me alleen tegen het simplistische beeld dat jij en anderen hier ophangen.

Edoch slaag je er ook in deze post niet in om wat dan ook van dat simplistische beeld te weerleggen. Dat zou nochtans doodeenvoudig moeten zijn, moest het echt niet zo simpel zijn. Quod non.

Overschat je eigen bijdragen trouwens niet; jij claimt nuance en factuele waarheden, maar je geraakt factueel weinig verder dan "het is niet zo simpel allemaal" en "het is anderen hun fout".

Hoe kan een collectief van overheden nu "één overheid" zijn? Quid federale staat? Quid onderscheid tussen wetgevende en uitvoerende macht? En binnen die laatste tussen het politieke leiderschap (ministers en kabinetten) en de feitelijke administratie (ambtenaren)?

En waar heb ik gesproken over een internationale of supranationale uitvoerende macht? De regelgeving op zich is voldoende om een impact te hebben. Europese regelgeving is daar het beste voorbeeld van.

Hence: ja, het is één overheid (of zoals gezegd, in België een collectief van overheden). Dat die overheid gevoed wordt door lokale, regionale, nationale en internationale wetgeving, doet daar niets aan af, en het is al evenmin een excuus voor inefficiëntie.

Zelfs dat overheden inefficiënt georganiseerd zijn, is voor onderdelen van die overheid geen excuus voor inefficiëntie; het is hun verdomde plicht er iets aan te doen, linksom of rechtsom. Aan het werk dus!

Dat zoiets nog moet verduidelijkt worden, dat is toch om te lachen mag ik hopen? Al vermoed ik gezien de algemene toon van je posts eerder een combinatie van kwade wil en gebrek aan kennis.

Amuse me, of niet, jouw keuze. Je poneert hier zaken als evidenties en vaststaande feiten (cq, je kan en mag van overheden niet hetzelfde verwachten als van private bedrijven), dan mag je dat ook onderbouwen en verduidelijken. Met die vraag eens lachen, is geen onderbouw, het is het verderzetten van het excuusgedrag dat hier intussen al wel enkele posts duurt.

Maar goed dan, een voorbeeld op verzoek: overheidsopdrachtenprocedures. In vergelijking met een privé-bedrijf of persoon dat/die iets wil aankopen verloopt dat gemiddeld gezien ongetwijfeld trager en logger, ook al optimaliseer je het proces. Maar wat is het alternatief? Een overheid die géén moeite moet doen om de concurrentie te laten spelen? Eentje die niet hoeft te motiveren waarom ze afneemt van X en niet van Y of Z? Een overheid die jarenlang inkoopt bij firma X, ook al hebben Y en Z ondertussen betere prijzen en producten? Dat laatste hoeft nog niet eens uit corruptie te zijn, kan evengoed "gemak" zijn (X kent onze business, overschakelen naar Y of Z zou te veel moeite zijn). Hoe zou dat uiteindelijk op lange termijn efficiënt zijn, laat staan een gezonde situatie geven voor de privé-sector, voor de civiele samenleving in het algemeen?

Vreemd; zelfs het meeste doorsnee private bedrijf koopt ook aan, schrijft daar ook tenders voor uit, vraagt ook om prijzen, vergelijkt die ook, laat ook de markt spelen en, very shocking, die hebben daar geen logge structuren, trage procedures, gigantische overhead of ettelijk papiergeschuif voor nodig, en zelfs zij kunnen je bij navraag aangeven waarom ze uiteindelijk voor bedrijf X ipv Y gaan. Ik heb zo projecten en de bijhorende tenders gaande van 1mio tot 0,5miljard mee beheerd, en daar is nooit bijster veel inefficiëntie of tijdverlies bij nodig geweest. Hoezo dus, ik mag niet hetzelfde verwachten van de overheid in dergelijke processen?

Je lijkt niet alleen niet te weten wat er wel of niet gebeurt in de privé, je gebruikt bovendien drogredeneringen om iets dat krom is recht te praten. De nood om iets correct en juist uit te voeren, is geen vrijgeleidde voor noch een oorzaak van inefficientie. De manier waarop je iets opzet, is dat wel, maar daar kan je iets aan doen.

De analogie met HR-beleid - waarover het hier oorspronkelijk ging - hoef ik hopelijk niet uit te leggen?

Want in de privé zijn er geen vacatures, aanwervingen, selecties en what not?
 
Als iemand die zelf in de publieke sector werkt: volledig dit, hoor.

We kunnen er eindeloos in cirkeltjes heen draaien en altijd wel ergens een manier vinden om de oorzaken van de inefficiëntie buiten de administratie te leggen, maar als het de bazen niet zijn die initiatieven geen kans willen geven, dan zijn het de medewerkers zelf die alle verandering van bovenaf tegenhouden.

Ik werk op een dienst die al jaren onderbemand is. Niet omdat we met te weinig mensen zijn, maar omdat de manier van werken zodanig archaïsch is dat je eigenlijk 2-3 VTE extra moet rekenen om alle bureaucratische waanzin uit te voeren. Als we die regels willen afschaffen? "We gaan dat nu niet doen, want X gaat bijna op pensioen." Initiatieven van de medewerkers komen er niet, die zagen enkel maar dat er meer middelen en mensen nodig zijn, en dat er te veel werkdruk is. Oplossingen moeten maar van de directie komen. Als de directie concrete voorstellen vraagt, is het steevast "wij worden daar niet voor betaald."

Als er soms dan eens een dommekloot afkomt die wél tijd en energie steekt in optimalisatie van diensten en processen (zoals ik :unsure: ), dan raken die verslagen, analyses en aanbevelingen ondergesneeuwd bij een of andere manager of directeur want "we waarderen het werk, maar er zijn momenteel andere prioriteiten."

Zo raak je nergens. Punt. Dat is niet (altijd) de schuld van de wetgever in Brussel.
Het gaat niet enkel over bazen of bureaucratie maar ook gewoon de mentaliteit bij de ganse arbeidsketen. Ik probeer al enkele jaren enkele bedrijven hun werkplaats/magazijn bij te staan om alles te optimaliseren en zo efficiënt mogelijk te laten werken gezien de actuele problemen op de arbeidsmarkt omtrent technische profielen en ik heb het gevoel dat hoe meer je zorg dat mensen effectief de tijd die ze hebben kunnen benutten om hun effectieve werk te doen, hoe meer die er hun kloten aan vegen. Ik geloof toch meer en meer dat er een probleem is om verantwoordelijkheid op te nemen dan dat er een probleem is met regels/ bureaucratie.
 
Ja dat is idd ook mijn probleem. Ik heb nog een pak papierwerk liggen dat anders ook gewoon blijft liggen.
Normaal was ik dit weekend vrij, maar met die overstromingen hebben we het allemaal vlaggen. Weer 16u erbij.

Dusja meeste uren laten uitbetalen, maar degene die er echt gelukkig van wordt is de schatkist. Want 2/3de gaat naar vadertje staat ervan.
Waarvoor dank, ik geloof toch dat veel mensen onderschatten hoe hard de openbare diensten zich momenteel inzetten om al het bijkomend werk gedaan te krijgen. We kunnen wel eens lachen met brandweer, politie en gemeentepersoneel maar je mag ook wel zeggen dat die momenteel echt wel het beste van zichzelf geven om de actuele toestand zo goed mogelijk aan te pakken.
 
Daar kreeg je eerder al reactie op. Het is fijn dat je je mordicus achter een vermeende complexiteit moet verschuilen, maar je ondersteunt er enkel mee wat ik al zei, je ondergraaft er niets mee.



Edoch slaag je er ook in deze post niet in om wat dan ook van dat simplistische beeld te weerleggen. Dat zou nochtans doodeenvoudig moeten zijn, moest het echt niet zo simpel zijn. Quod non.

Overschat je eigen bijdragen trouwens niet; jij claimt nuance en factuele waarheden, maar je geraakt factueel weinig verder dan "het is niet zo simpel allemaal" en "het is anderen hun fout".



Hence: ja, het is één overheid (of zoals gezegd, in België een collectief van overheden). Dat die overheid gevoed wordt door lokale, regionale, nationale en internationale wetgeving, doet daar niets aan af, en het is al evenmin een excuus voor inefficiëntie.

Zelfs dat overheden inefficiënt georganiseerd zijn, is voor onderdelen van die overheid geen excuus voor inefficiëntie; het is hun verdomde plicht er iets aan te doen, linksom of rechtsom. Aan het werk dus!



Amuse me, of niet, jouw keuze. Je poneert hier zaken als evidenties en vaststaande feiten (cq, je kan en mag van overheden niet hetzelfde verwachten als van private bedrijven), dan mag je dat ook onderbouwen en verduidelijken. Met die vraag eens lachen, is geen onderbouw, het is het verderzetten van het excuusgedrag dat hier intussen al wel enkele posts duurt.
Oei ik wist niet dat ik hier persoonlijk terecht stond? :')

Ik beweer nergens dat "de overheid" (die niet bestaat, maar alla als dat het voor u behapbaarder maakt) 100% efficiënt is of dat het een geoliede machine is waarbinnen geen enkel proces verbeterd kan worden, laat staan dat ik onze federale staatsstructuur persoonlijk erg efficiënt vind. Enkel dat er goede redenen zijn waarom een overheid niet dezelfde vrijheden geniet als privé-partijen en bijgevolg ook niet op dezelfde manier te werk kan gaan. En ik verzet mij tegen het beeld dat jij en anderen ophangen waarbij dat verschil uitsluitend wordt verklaard als moedwillige inefficiëntie. Het hieronder besproken voorbeeld is wat mij betreft duidelijk genoeg, meer woorden verspil ik daar niet aan.

Vreemd; zelfs het meeste doorsnee private bedrijf koopt ook aan, schrijft daar ook tenders voor uit, vraagt ook om prijzen, vergelijkt die ook, laat ook de markt spelen en, very shocking, die hebben daar geen logge structuren, trage procedures, gigantische overhead of ettelijk papiergeschuif voor nodig, en zelfs zij kunnen je bij navraag aangeven waarom ze uiteindelijk voor bedrijf X ipv Y gaan. Ik heb zo projecten en de bijhorende tenders gaande van 1mio tot 0,5miljard mee beheerd, en daar is nooit bijster veel inefficiëntie of tijdverlies bij nodig geweest. Hoezo dus, ik mag niet hetzelfde verwachten van de overheid in dergelijke processen?

1) Ik betwijfel sterk dat dat de standaardprocedure is voor elke aankoop in elk bedrijf. Ja, hoe groter het bedrijf en hoe groter de aankoop, des te waarschijnlijker dat er met een min of meer geformaliseerde tenderingprocedure wordt gewerkt. Maar dat elk bedrijf standaard op die manier te werk gaat, no way.

2) Behalve intern heb je als privé-bedrijf geen enkele motiverings- of transparantieplicht. Schrijf je maar drie mogelijke kandidaten aan terwijl er honderden actief zijn op de markt? Nobody cares. Hanteer je een redelijke termijn voor je RFQ of niet? Nobody cares. Geef je deze of gene partij nog een dag of twee extra om een offerte op te stellen omdat je verwacht dat die voor jou voordelig zal zijn, ook al is de deadline verstreken? Nobody cares. Wijzig je last minute de gunningscriteria omdat je eigen behoefte licht gewijzigd is en verandert daardoor ook de gunningsbeslissing? Nobody cares. Schrijf je de volgende keer geen RFQ uit, louter omdat je tevreden was over de prestatie bij het vorige contract? Nobody cares.

Allemaal vrijheden die je flexibiliteit en efficiëntie enorm zullen verhogen, maar die je je als overheid niet kan en mag permitteren. Als privé-entiteit ga je uiteindelijk in zee met wie je wil en een vermeend benadeelde partij heeft weinig tot geen mogelijkheden om dat aan te vechten. Zet daarentegen als overheid een komma verkeerd, wek nog maar de minste schijn van benadeling of van het niet bieden van gelijke kansen, en voor je het weet wordt je gunningsbeslissing aangevochten bij een administratief rechtsorgaan en ligt je hele aankoopproces voor onbepaalde tijd stil.

3) Een privé-bedrijf kijkt in eerste instantie naar het eigen economische belang, minder naar maatschappelijke belangen. Ook hier: hoe groter het bedrijf, des te groter dat ze ook daar enige maatschappelijke verantwoordelijkheid zullen willen opnemen, maar het is sowieso veel minder dwingend dan voor een overheid en aan het einde van de rit telt de winst, weinig anders. Dit terwijl er van een overheid verwacht wordt dat ze ook rekening houdt met duurzaamheidscriteria, dat ze elke potentiële opdrachtnemer grondig screent op het naleven van allerhande wettelijke verplichtingen, enz.

Al de hierboven zaken creëren onvermijdelijk extra overhead en vragen meer tijd - ook al organiseer je ze op een zo efficiënt mogelijke manier, wat absoluut het doel moet zijn. Mij prima als je dat wil ontkennen, of als je vindt dat de we beter af zouden zijn met overheden die al die zaken evengoed naast zich neer kunnen leggen, maar dan hebben wij een radicaal andere maatschappijvisie (ik twijfel er eerlijk gezegd niet aan).

Want in de privé zijn er geen vacatures, aanwervingen, selecties en what not?
Dat was toch nooit het punt? Wel dat een overheid het áltijd volgens een uitgebreidere regelset moet spelen en moet laten zien dat die regels gevolgd worden, ook al vinden sommigen dat hier inefficiënte schijnvertoningen.
 
Oei ik wist niet dat ik hier persoonlijk terecht stond? :')

Dit is een internetforum, iedereen en niemand staat hier terecht ;-)

Ik beweer nergens dat "de overheid" (die niet bestaat, maar alla als dat het voor u behapbaarder maakt) 100% efficiënt is of dat het een geoliede machine is waarbinnen geen enkel proces verbeterd kan worden, laat staan dat ik onze federale staatsstructuur persoonlijk erg efficiënt vind. Enkel dat er goede redenen zijn waarom een overheid niet dezelfde vrijheden geniet als privé-partijen en bijgevolg ook niet op dezelfde manier te werk kan gaan. En ik verzet mij tegen het beeld dat jij en anderen ophangen waarbij dat verschil uitsluitend wordt verklaard als moedwillige inefficiëntie. Het hieronder besproken voorbeeld is wat mij betreft duidelijk genoeg, meer woorden verspil ik daar niet aan.

Je hebt dat statement intussen al enkele keren herhaald inderdaad, maar je maakt dat nergens hard. Als er goede redenen zijn, dat mag het niet zo moeilijk zijn die ook te duiden, en verder te geraken dan "het is nu eenmaal zo", "dat zijn de regels en daar kunnen we niets aan doen" of het zijn niet wij, het zijn de anderen".

1) Ik betwijfel sterk dat dat de standaardprocedure is voor elke aankoop in elk bedrijf. Ja, hoe groter het bedrijf en hoe groter de aankoop, des te waarschijnlijker dat er met een min of meer geformaliseerde tenderingprocedure wordt gewerkt. Maar dat elk bedrijf standaard op die manier te werk gaat, no way.

Dat noemen ze delegation of authority, dat zorgt ervoor dat je niet moet gaan tenderen om pakweg een stylo aan te kopen zodat het efficient blijft, en dat is redelijk standaard in zowat elk bedrijf dat het niveau "den baas en zijn 5 onderdanen" overstijgt.
Het is geen argument om je eigen gebrek aan efficiëntie dan maar te vergoelijken door op andere partijen een vermeend gebrek aan controle te gaan projecteren.

2) Behalve intern heb je als privé-bedrijf geen enkele motiverings- of transparantieplicht. Schrijf je maar drie mogelijke kandidaten aan terwijl er honderden actief zijn op de markt? Nobody cares. Hanteer je een redelijke termijn voor je RFQ of niet? Nobody cares. Geef je deze of gene partij nog een dag of twee extra om een offerte op te stellen omdat je verwacht dat die voor jou voordelig zal zijn, ook al is de deadline verstreken? Nobody cares. Wijzig je last minute de gunningscriteria omdat je eigen behoefte licht gewijzigd is en verandert daardoor ook de gunningsbeslissing? Nobody cares. Schrijf je de volgende keer geen RFQ uit, louter omdat je tevreden was over de prestatie bij het vorige contract? Nobody cares.

Dat zijn een flinke boel assumpties op een hoopje, die duidelijk niet gevoed zijn door enige kennis of ervaring ter zake :). Nobody cares, tot je een procedure aan je broek hebt door één van die partijen, tot audit je eens helemaal doorlicht of tot externe controle je eens helemaal doorlicht.
Het verschil met de overheid blijft dat die processen efficiënt opgezet en afgehandeld worden, en dat ze afhankelijk van scope, budget en tijdslijnen op het juiste niveau ingezet en opgezet worden.

Allemaal vrijheden die je flexibiliteit en efficiëntie enorm zullen verhogen, maar die je je als overheid niet kan en mag permitteren. Als privé-entiteit ga je uiteindelijk in zee met wie je wil en een vermeend benadeelde partij heeft weinig tot geen mogelijkheden om dat aan te vechten. Zet daarentegen als overheid een komma verkeerd, wek nog maar de minste schijn van benadeling of van het niet bieden van gelijke kansen, en voor je het weet wordt je gunningsbeslissing aangevochten bij een administratief rechtsorgaan en ligt je hele aankoopproces voor onbepaalde tijd stil.

3) Een privé-bedrijf kijkt in eerste instantie naar het eigen economische belang, minder naar maatschappelijke belangen. Ook hier: hoe groter het bedrijf, des te groter dat ze ook daar enige maatschappelijke verantwoordelijkheid zullen willen opnemen, maar het is sowieso veel minder dwingend dan voor een overheid en aan het einde van de rit telt de winst, weinig anders. Dit terwijl er van een overheid verwacht wordt dat ze ook rekening houdt met duurzaamheidscriteria, dat ze elke potentiële opdrachtnemer grondig screent op het naleven van allerhande wettelijke verplichtingen, enz.

Al de hierboven zaken creëren onvermijdelijk extra overhead en vragen meer tijd - ook al organiseer je ze op een zo efficiënt mogelijke manier, wat absoluut het doel moet zijn. Mij prima als je dat wil ontkennen, of als je vindt dat de we beter af zouden zijn met overheden die al die zaken evengoed naast zich neer kunnen leggen, maar dan hebben wij een radicaal andere maatschappijvisie (ik twijfel er eerlijk gezegd niet aan).

Ongetwijfeld wel, maar als dat verschil in maatschappijvisie je belangrijkste argument wordt, dan sta je er niet al te goed voor :).

Jij stelt dat ze onvermijdelijk meer overhead en tijd vragen, maar je onderbouwt dat opnieuw nergens. Je geraakt opnieuw niet verder dan een langgerekt "het is allemaal zo moeilijk, daar is niets aan te doen", terwijl bedrijven uit de privé dag in dag uit met heel gelijkaardige problemen, uitdagingen en verwachtingen geconfronteerd worden, en zij daar wel elke dag opnieuw goed mee overweg kunnen. Zij verstoppen zich niet achter "jamaar, wij doen iets maatschappelijk" of "jamaar, de regels die we zelf mee maken, maken het ons lastig"-redeneringen, zij doen gewoon omdat ze verder moeten en geen oneindige putten achter zich kunnen laten, in tegenstelling tot de overheid (of de overheden, als je dat zo graag wil).

Zij checken trouwens ook op duurzaamheid, zij checken ook op solvabiliteit, nemen ook maatschappelijke verantwoordelijkheden op, dus de slachtofferrol die je hier aanneemt is nogal ongepast.

Dat was toch nooit het punt? Wel dat een overheid het áltijd volgens een uitgebreidere regelset moet spelen en moet laten zien dat die regels gevolgd worden, ook al vinden sommigen dat hier inefficiënte schijnvertoningen.

Dat zijn ze ook; genoeg voorbeelden in dit eigenste topic die dat ondersteunen.

Het lollige blijft: die uitgebreidere regelset gebruik je nu al enkele pagina's lang als HET excuus, terwijl het punt ook blijft dat je zelf aan het stuur zit om die uitgebreidere regelset aan te passen, aan te vechten, efficiënter te maken en what not. Iemand anders deelde eerder in zijn post al dat je dan vaak de reactie "daar worden wij niet voor betaald" krijgt; dat illustreer je met dergelijke posts.
 
Het lollige blijft: die uitgebreidere regelset gebruik je nu al enkele pagina's lang als HET excuus, terwijl het punt ook blijft dat je zelf aan het stuur zit om die uitgebreidere regelset aan te passen, aan te vechten, efficiënter te maken en what not. Iemand anders deelde eerder in zijn post al dat je dan vaak de reactie "daar worden wij niet voor betaald" krijgt; dat illustreer je met dergelijke posts.

Wie ben 'je'?

Ik leid een team van 40 mensen in een overheidsdienst. Dus ik sta niet volledig onderaan de piramide. Binnen mijn team kan ik dingen organiseren hoe ik wil, uiteraard binnen het wettelijk kader en zolang de doelstellingen behaald worden.

Maar zodra er een probleem hogerop wordt aangekaart kan ik wel wat roepen en spartelen, maar daar stopt het wel bij. Want er zitten nog zo veel niveautjes boven mij, dat het al zot is als mijn geroeptoeter ver genoeg rijkt. En dan gaat het nog niet over dingen die wetswijzigingen vereisen.

Dus ik weet dat ik 'je' niet ben. Want ik kan een idee hebben, dat op mail zetten, me al eens in een of andere werkgroepje wringen om toch een beetje het gevoel te hebben te mogen mee denken, maar daar stopt het wel. En ik kan dat aanvaarden of ik kan blijven spartelen en doodongelukkig worden door constant op een muur te botsen.

Maar dat wil dus zeggen dat 'je' al boven mij op de piramide zit. En ik vermoed wel meer dan 1 niveautje, want mijn chef roeptoeterd al eens mee en dat heeft ook gelijk niet verl effect.

Ik ben echt wel benieuwd hoe jij dat ziet. Als ik 'je' ben, wat moet ik dan in praktijk doen? Mij vastketenen aan de deur van het kabinet tot er geluisterd wordt?
 
Terug
Bovenaan