Ik hecht ook niet veel belang aan wat Poetin denkt. Als Finland tot de NAVO wilt toetreden, dan laten we ze gewoon toe. We werken al nauw samen en het land maakt sowieso al deel uit tot onze invloedssfeer. Poetin heeft deze reactie uitgelokt. We moeten ons niet laten afschrikken omdat Poetin iets niet wilt. Als Poetin de oorlog verklaart aan een NAVO-land omdat Finland of Zweden wilt toetreden, dan is het simpelweg oorlog hoe cru dat ook mag klinken. Ik denk niet dat we ons moeten laten afschrikken door hun. De tijd van appeasement is voorbij, Rusland heeft zelf de diplomatische kanalen afgesloten en een stevige knauw toegediend waardoor weinig mensen diplomatie met Rusland nog heel erg aux serieus zullen nemen, en heeft veel mensen - ook mensen die maar een softe voor-of tegenstander waren van NAVO - tegen zich in het harnas gejaagd. Het is een logisch gevolg van acties die leidt tot consequenties. Poetin heeft aangetoond dat er niet te praten valt, en ik neem daar akte van. Finland en Zweden voelen zich op dit moment terecht bedreigd, en een logische actie is dat ze bescherming zoeken, en die bescherming moeten we bieden. Samen staan we sterker. Ik ben de eerste die gelooft in diplomatie en praten (en het uiten van mutual respect), maar dan is dat iets dat gedeeld moet worden door beide kampen aan tafel, en dat is niet het geval hier. Poetin heeft aangetoond waarom NAVO vandaag nog steeds relevant is, en dat was mijn grote kritiekpunt wat betreft NAVO in de voorbije jaren en Poetin heeft dat argument met één actie volledig tenietgedaan (misschien wel meer, maar de inval was de spreekwoordelijke druppel dan, en op zich was die druppel al een volle emmer water).
Laatst bewerkt:
. Toch niet toevallig dat het net de aspirant-dictators zijn in zowel de EU als NATO die steeds dwars liggen.