De voorbije decennia is er heel wat bewogen op vlak van emancipatie voor de vrouw, zowel op seksueel vlak, als professioneel vlak, als 'individualistisch' vlak, ... en gelukkig maar, want dat was broodnodig. En ook voor vrouwen zijn we er nog lang niet.
Ik denk dat er voor mannen ook wel nood is aan een evolutie. Alleen vrees ik niet dat dit het moment is. De (witte) man heeft nu wel vaker de 'bonen gefret' tegenwoordig, dus het ligt moeilijk om nu op de barricades te gaan staan. Daarnaast leeft heel hard de perceptie dat (witte) mannen het véél makkelijker hebben, dus ja 'wat hebben wij nu te klagen'... Alleen zijn heel veel mannen nu ook eenmaal niet zo stoer, zijn ze wél onzeker, zijn ze wél gevoelig, worstelen ze ook vaak met zichzelf of hebben ze het ook moeilijk om hun rol te vinden...
Veel van de problemen die mannen nog hebben (zowel op seksueel vlak, professioneel vlak, emotioneel vlak, ...) worden helaas ook wel mee in stand gehouden door mannen zelf (iets wat we bij vrouwen ook wel eens zien).
Het beeld van de stoere alfa-man, die in het slechtste geval ook nog eens weinig respect heeft voor vrouwen, minderheidsgroepen, ..., dekt natuurlijk niet de lading voor allemaal, maar dat beeld haalt helaas wel de bovenhand.
Bepaalde figuren (Of het nu een Dutroux is, of een Trump of een Weinstein, of ...) verkloten het nu eenmaal ook voor de rest. Eerlijk is eerlijk, de grote rampen en drama's in de geschiedenis zijn nu eenmaal ook toe te wijzen aan mannen...
Ik wil het ook niet dramatiseren. De reden dat wij 'laatst aan de beurt zijn' is natuurlijk ook omdat bij andere groepen de situatie veel schrijnender was (en heelaas vaak ook nog is).
Wel dat is nu net het probleem.
Er wordt gefocust op een heel kleine minderheid mannen die bovenaan staan maar voor elk van dat soort mannen zijn er miljoenen die onderaan de ladder staan.
Dat is ook net hetgeen we proberen vermijden in deze samenleving dacht ik. Dat enkele rotte appels het beeld bepalen voor de grote meerderheid die zich wel gedraagt.
Wel, dat ontbreekt.