Ik heb onlangs een marginale kerel keihard zijn kar zien gooien tegen een andere kar omdat die onbemand in de weg stond. En maar roepen en doen. Ik ben het zelf ook al tegengekomen dat ik vlug weg en weer loop met mijne kop verzonken in gedachten en mijn kar staat in iemand zijn weg. Met mij te verontschuldigen is het opgelost. 't Moet zijn dat die mens geen grotere zorgen heeft zeker.
Of het is een dwaze kloot die zich geen hol aantrekt van iets en zijn kar laat staan en dus niet in gedachten verzonken is. Ik bedoel alleen maar: ik snap die marginale kerel zijn ergernis.
Mocht ik in een lastige bui zijn, ik zou de kar een rayon of 2 verder zetten als ze echt in de weg staat.