Mijn belangrijkste punt is toch vooral dat je op deze manier niet veel bijdraagt en uw tijd nuttiger kunt besteden dan met dit soort fratsen.
Is voor mij nu al wel een eeuwigheid geleden, maar ik vond dat aanschuiven vroeger ergens wel deel van de charme. Uiteraard was dit het pre-GSM tijdperk, dus je moest wel interageren met je gezelschap. Én je had uitgebreid de tijd om met uw lief te muilen
Na een ritje van 1 minuut begon je weer opnieuw.
Die artikels over bepaalde ziektes, seks en wat betekent het gele lampje op je dashboard? komen gewoon elke 4 maand eens terug. Als je de pagina's beetje in het oog houdt zie je dezelfde artikels elke zoveel weken wel eens terug komen. En gelijk HLN is er zelfs niet discreet over. Zetten ze redactie: 17/4/24. Laatste update: 2/8/24. Die over Alzheimer waarschijnlijk zelfs elke 2 maand 3 keer.
daar zie ik nu wel de logica van in.Die over Alzheimer waarschijnlijk zelfs elke 2 maand 3 keer.
Ik begrijp het volledig. Mijn man is een tijdje thuis geweest omwille van overspanning/burn-out en ik vond dat extreem lastig. Je moet nog fulltime gaan werken en doet thuis ook het grootste deel. Daarnaast is het mentaal belastend want je wil wel een luisterend oor zijn maar tegelijkertijd hou je dan je eigen zaken wat meer voor jezelf om je partner niet te belasten.Die van mij zit nu bijna 6 weken in de gips door breukjes in haar middenvoetsbeentjes.
Een kennis van ons is enkele dagen geleden na 6 weken ook uit de gips gehaald en dat meiske moet nog enkele weken door met krukken en kan nog altijd amper steunen.
Goed, ik wil hier nu niet zelf de grote dramaqueen uithangen want ik wil niet met haar ruilen.
Maar gvd dat zijn voor mij ook al 6 zware weken geweest en ik hoop dat ze er volgende week écht uit mag, wat mag steunen op haar voet en een handje kan helpen hier.
Op zich doe ik altijd al makkelijk 80% van het huishouden, wat ik ook niet erg vind. Ik werk goed door als ik poets en ik kan dat vaak ook doen op dagen dat ik thuiswerk of als ik snel 's middags eens thuis kom. Al is het de laatste weken bij ons ook nog eens érg druk op het werk.
Maar nu is dat dus 100% alle huishoudtaken doen (al plooit ze wel al eens de was bijvoorbeeld, ze doet haar best wel) én daarboven komt dat ze voor veel zaken hulp nodig heeft.
Tot overmaat van ramp is het afwasmachine al 2 weken stuk, laat die hersteller op zich wachten en zit de kat in haar ruifperiode (de hond is dat al heel het jaar door) dus dat is elke dag poetsen om het wat netjes te houden.
Ik kan die van mij ook niet heel de dag in de zetel laten zitten, want logischerwijs is die nogal down van heel de dag niets te kunnen doen. Dus ik duw die dan ook bijna elke dag naar het stad zodat ze wat buitenlucht en ziens heeft, wat toch best stevig is want dat is best een wandeling.
Maar ik bezie het positief want mijn cardio opties zijn beperkter door een blessure dus zo heb ik nog wat cardio ook en zij komt buiten tegelijk.
Het leuke is dan wel dat ze mij geregeld wat masseert wat helpt voor mijn blessure maar ook gewoon deugd doet. Al voel ik me slecht als ik dat te veel vraag. Soms heeft ze dan echt eens ne slechte dag en voelt ze zich erg down wat ze dan uitwerkt op mij (want ik ben de enige waar ze dan bij terecht kan).
Ze verveelt haar dan, maar niets wat ik voorstel is goed en het minste wat ik zeg dat verkeerd kan geïnterpreteerd kan worden is reden om dat op mij af te reageren. Nogmaals, ik snap dat ook allemaal ik zal dan ook dat niet terug op haar uitwerken. Maar het enige wat ik wil als ik es niets moet doen is even wat rust.
Maar zeker gisteren kwam dat toch zwaar aan, ik had al echt héél drukke dagen dagen achter de rug met minder slaap en was gisteren al om 5u30 uit miserie opgestaan en dan maar beginnen werken.
Speciaal 's avonds niet naar de gym gegaan om bij haar te zijn, dus kon mijn hoofd ook niet eens leegmaken én dan nog op mijne kop krijgen voor niets.
Soit, na een tijdje snapt ze dat dan wel en opnieuw ik kan haar niets verwijten, maar fijn is dat toch niet en gisteren kon ik er toch echt niet tegen.
Maar als ge dan volk tegenkomt is het altijd over hoe het met haar gaat, maar niemand staat daar eigenlijk bij stil wat ne impact dat op de partner heeft (dus mad props voor mensen die hulpbehoevende familieleden helpen)
Opnieuw, ik neem dat niemand kwalijk en ik wil haar "spotlight" ook niet stelen se , maar ik hoop nu toch écht wel dat ik vanaf woensdag een beetje gas kan terugnemen.
En dat ze dat klote afwasmachine komen maken
Het is ondertussen bijna avond.Die van mij zit nu bijna 6 weken in de gips door breukjes in haar middenvoetsbeentjes.
Een kennis van ons is enkele dagen geleden na 6 weken ook uit de gips gehaald en dat meiske moet nog enkele weken door met krukken en kan nog altijd amper steunen.
Goed, ik wil hier nu niet zelf de grote dramaqueen uithangen want ik wil niet met haar ruilen.
Maar gvd dat zijn voor mij ook al 6 zware weken geweest en ik hoop dat ze er volgende week écht uit mag, wat mag steunen op haar voet en een handje kan helpen hier.
Op zich doe ik altijd al makkelijk 80% van het huishouden, wat ik ook niet erg vind. Ik werk goed door als ik poets en ik kan dat vaak ook doen op dagen dat ik thuiswerk of als ik snel 's middags eens thuis kom. Al is het de laatste weken bij ons ook nog eens érg druk op het werk.
Maar nu is dat dus 100% alle huishoudtaken doen (al plooit ze wel al eens de was bijvoorbeeld, ze doet haar best wel) én daarboven komt dat ze voor veel zaken hulp nodig heeft.
Tot overmaat van ramp is het afwasmachine al 2 weken stuk, laat die hersteller op zich wachten en zit de kat in haar ruifperiode (de hond is dat al heel het jaar door) dus dat is elke dag poetsen om het wat netjes te houden.
Ik kan die van mij ook niet heel de dag in de zetel laten zitten, want logischerwijs is die nogal down van heel de dag niets te kunnen doen. Dus ik duw die dan ook bijna elke dag naar het stad zodat ze wat buitenlucht en ziens heeft, wat toch best stevig is want dat is best een wandeling.
Maar ik bezie het positief want mijn cardio opties zijn beperkter door een blessure dus zo heb ik nog wat cardio ook en zij komt buiten tegelijk.
Het leuke is dan wel dat ze mij geregeld wat masseert wat helpt voor mijn blessure maar ook gewoon deugd doet. Al voel ik me slecht als ik dat te veel vraag. Soms heeft ze dan echt eens ne slechte dag en voelt ze zich erg down wat ze dan uitwerkt op mij (want ik ben de enige waar ze dan bij terecht kan).
Ze verveelt haar dan, maar niets wat ik voorstel is goed en het minste wat ik zeg dat verkeerd kan geïnterpreteerd kan worden is reden om dat op mij af te reageren. Nogmaals, ik snap dat ook allemaal ik zal dan ook dat niet terug op haar uitwerken. Maar het enige wat ik wil als ik es niets moet doen is even wat rust.
Maar zeker gisteren kwam dat toch zwaar aan, ik had al echt héél drukke dagen dagen achter de rug met minder slaap en was gisteren al om 5u30 uit miserie opgestaan en dan maar beginnen werken.
Speciaal 's avonds niet naar de gym gegaan om bij haar te zijn, dus kon mijn hoofd ook niet eens leegmaken én dan nog op mijne kop krijgen voor niets.
Soit, na een tijdje snapt ze dat dan wel en opnieuw ik kan haar niets verwijten, maar fijn is dat toch niet en gisteren kon ik er toch echt niet tegen.
Maar als ge dan volk tegenkomt is het altijd over hoe het met haar gaat, maar niemand staat daar eigenlijk bij stil wat ne impact dat op de partner heeft (dus mad props voor mensen die hulpbehoevende familieleden helpen)
Opnieuw, ik neem dat niemand kwalijk en ik wil haar "spotlight" ook niet stelen se , maar ik hoop nu toch écht wel dat ik vanaf woensdag een beetje gas kan terugnemen.
En dat ze dat klote afwasmachine komen maken
Hij heeft wel nen blacked out Merc eh... Maar geen zwarte velgen
Anders gezegd: je betaalt opdat andere mensen langer moeten wachten.
of geothermische warmtepomp via inversie.
Verhuizen en ergens op een berg of het platteland gaan wonen, dan heb je daar allemaal geen lastIntussen in onze multiculturele stadsomgeving. Een paar jaar geleden heel ons huis verbouwd volgens de regels van de kunst. Alles potdicht, supergoed geïsoleerd en ventilatiesysteem C+.
Maar regelmatig begint een Turk 2 huizen verder (afstand tot ons huis 5 a 10 meter) zijn Turks stoofpotje te bereiden van ‘s morgens vroeg op een geïmproviseerd kampvuur van chemisch bewerkt hout. Omdat dat goedkoper is dan een pot op een elektrisch vuur te zetten. Stinkt als de pest. In een dichte stadsomgeving, in zijn stadstuintje van 5x8 meter.
Hier zitten we dan. Wil je ‘s morgens eens goed uw huis verluchten en afkoelen, moet je alles potdicht houden omwille van de stank en gezondheid.
