Mr.Anderson
Well-known member
Ik denk dat de leeftijd ook een grote rol speelt in hoe snel mensen het bed induiken.
Heb jij een lief?
- Onderwerp starter glashelder
- Startdatum
-
- Tags
- break-ups lief relatie vriend(in)
Put_met_keren
Active member
In de zin van hoe jonger, hoe sneller of omgekeerd?
Sir WarCry III
Well-known member
Daar is niks mis mee in tegenstelling tot uw username.
Mulan
Well-known member
Hangt er van af of de ene dom is en de ander slim, of net totaal niet.
Niet iedereen met een hoog diploma is slim. Ze hebben SOMS enkel bewezen van buiten te kunnen blokken of op 1 specifiek domein inzicht en talent te hebben.
Ik ken dan weer in mijn directe omgeving meerdere mensen die nauwelijks geschoold zijn. Niet omdat ze dom zijn, maar omdat ze niet in het schools systeem pasten (add/adhd/dyslexie/geen geld om verder te studeren/ grote druk van thuis uit om direct aan 18j te gaan werken omwille van het geld,...).
Wie zich ENKEL focust op diploma om te zien of iemand "gepast" is of niet, is de grootste dommerik
Op zich niks mis mee toch? Als de ene partner zijn passie vindt in het vermoeden van Hodge te bewijzen en de andere enkel geïnteresseerd is in het verzamelen van champagnekurkflessen, dan kan het goed zijn dat er geen goeie relatie is, maar misschien vinden ze elkaar wel in de passie rond reizen, mountainbiken, koken etc en is die relatie net top. Belangrijk is dan gewoon dat de ene de beperkingen van de andere kan aanvaarden etc als die er al zijn, want hoopopgeleid zegt niet alles over slim/verstandig zijn.
Mijn vriendin aanvaard ook dat ik de grootste sloddervos van het westelijk halfrond ben en kijkt eens meewarig als ik wééral met cijfers bezig ben, maar we hebben genoeg dat ons wél bindt. Zo za dat bij hoogopgeleiden en laagopgeleiden ook zijn.
Bart Versluys (Versluys Group) is tot zijn 18e naar school geweest, houtbewerking.
=> laaggeschoold
Of hij overweg zou kunnen met een hoogopgeleide master sinologie die geen job vindt en dan maar vakken vult bij de Delhaize of verkoopster is in de wereldwinkel?
Of een master Geschiedenis die als stoffige bibliothecaris werkt in een kleine stad en stipt de werkuren volgt?
Geen idee. Misschien wel niet.
(ik trek het nu in het belachelijke om mijn punt te maken).
Kunt u ook wel afvragen wat “hoogopgeleid” nog betekent in een wereld van diploma-inflatie?
Mijn sanitairman is master in de taal-en letterkunde. Maar is na paar jaar begonnen in de chauffage/zonnepanelen/airco/domotica.
Resultaat? Een BV met eigen vermogen, cashflow en jaarlijkse winstuitkering om u tegen te zeggen.
Hij doet als hoogopgeleide het werk van een “laagopgeleide”.
Maar is hij minder aantrekkelijk als partner omdat hij niet gaat werken als vertaler tegen 2500 netto? Of is hij net méér aantrekkelijk omdat hij passie toonde en in de bouw ging en elk jaar 100.000 eur uitkeert aan zichzelf bovenop zijn loon?
=> laaggeschoold
Of hij overweg zou kunnen met een hoogopgeleide master sinologie die geen job vindt en dan maar vakken vult bij de Delhaize of verkoopster is in de wereldwinkel?
Of een master Geschiedenis die als stoffige bibliothecaris werkt in een kleine stad en stipt de werkuren volgt?
Geen idee. Misschien wel niet.
(ik trek het nu in het belachelijke om mijn punt te maken).
Kunt u ook wel afvragen wat “hoogopgeleid” nog betekent in een wereld van diploma-inflatie?
Mijn sanitairman is master in de taal-en letterkunde. Maar is na paar jaar begonnen in de chauffage/zonnepanelen/airco/domotica.
Resultaat? Een BV met eigen vermogen, cashflow en jaarlijkse winstuitkering om u tegen te zeggen.
Hij doet als hoogopgeleide het werk van een “laagopgeleide”.
Maar is hij minder aantrekkelijk als partner omdat hij niet gaat werken als vertaler tegen 2500 netto? Of is hij net méér aantrekkelijk omdat hij passie toonde en in de bouw ging en elk jaar 100.000 eur uitkeert aan zichzelf bovenop zijn loon?
Laatst bewerkt:
Mr.Anderson
Well-known member
Niet per sé. Misschien zelfs omgekeerd.
Ik zie oudere mensen die daten sneller het bed induiken vanaf de eerste date, omdat ze er sneller willen achterkomen of het op alle vlakken klikt.
In contrast van elkaar tegenovergesteld hmm, dat is een doordenker
Voor mij is een zekere vorm van gedrevenheid en openheid van geest belangrijker dan diploma. En uiteraard zoals al gezegd, een diploma zal misschien in grote lijnen correleren met intelligentie maar het is niet zaligmakend. De kans dat iemand intelligent is wanneer het hoogste diploma een master is, zal groter zijn dan bij een 7de jaar sanitair. Maar dat wil niet zeggen dat jij als individu betere gesprekken gaat hebben met die eerste persoon en dat die intelligenter is.
D
Deleted member 95
Guest
Ik baseer mij op postgedrag op BG, een veel betere indicator van intelligentie (helaas wel een kleinere vijver).Wie zich ENKEL focust op diploma om te zien of iemand "gepast" is of niet, is de grootste dommerik
Hoe langer de posts in politiek en actua hoe meer kans op hooggeschoolden. Zeg in 25 lijnen wat je ook in 3 zinnetjes kan zeggen, dan ben je echt een topper en lukt de relatie zeker!Ik baseer mij op postgedrag op BG, een veel betere indicator van intelligentie (helaas wel een kleinere vijver).
En extra punten als je met uitspraken gooit als “non pun intended” en aanverwanten.
Ah, de elitaire Latijnse uitspraak "non pun intended", inderdaad een topper.
Ik denk dat ik vooral problemen zou hebben, moest mijn partner heel kortzichtig zijn, geen kritisch vermogen zou hebben, elke goedkope complottheorie voor waar aannemen, weinig empathie hebben, ...
Of ze dan een master, een bachelor of geen diploma zou hebben, maakt me dan weinig uit.
Iemand met een brede kijk, die ook een 'normale' interesse heeft voor alles wat er zich in de wereld afspeelt, vind ik wel belangrijk. En dan hoef je echt geen doctoraat te hebben of een hele essay te kunnen schrijven over de problematiek in Zuid-Soedan.
Of ze dan een master, een bachelor of geen diploma zou hebben, maakt me dan weinig uit.
Iemand met een brede kijk, die ook een 'normale' interesse heeft voor alles wat er zich in de wereld afspeelt, vind ik wel belangrijk. En dan hoef je echt geen doctoraat te hebben of een hele essay te kunnen schrijven over de problematiek in Zuid-Soedan.
Dit heel hard ja. Toen ik aankondigde dat ik snel zou trouwen met mijn toenmalige vriendin ook wel verschoten van sommige reacties binnen mijn kennissenkring die voornamelijk bestaat uit bachelors en masters. Compleet geen besef van de wereld buiten België, leek wel of alles buiten de EU was Somalië.
Nu tijdens de corona-situatie ook zo iemand van vroeger waar ik nog een boon voor heb gehad die de gekste theoriëen kwam verkondigen op facebook, dan gaat de aantrekkelijkheid ook sterk achteruit.
Dusja, diploma...het kan een indicatie zijn, maar als je het gebruikt als criterium voor een partner zodat die intelligent genoeg is, lijkt het me kortzichtig.
iamhollywood
Well-known member
Eerst en vooral is het belangrijk dat je met iemand kan communiceren en elkaar begrijpt. Net daarom zou ik op het eerste zicht neigen naar iemand die wel hooggeschoold is. Ik heb evenzeer vrienden zonder enig diploma en tot op zeker niveau lukt dat goed maar er zijn toch punten waarop ik in de gesprekken 'begrijpend' van ja knik maar in mijn hoofd mijn ogen paar keer laat ronddraaien (zoals inderdaad heel de vaccinatiecampagne, dat zijn de vriendinnen die om de wildste redenen niet op hun uitnodiging ingaan).
Van mijn partner verwacht ik niet dat we steeds over alles dezelfde mening hebben maar wel dat we elkaars mening kunnen verstaan en met elkaar constructief in discussie kunnen gaan. Op dat vlak speelt natuurlijk wel meer dan louter scholingsgraad.
Daarnaast speelt op latere leeftijd imo toch ook wel de inkomensverhouding. Na enkele vertrouwensbreuken is MIJN geld niet meer ONS geld. Ik zal evengoed het inkomen (bezittingen en erfenis) van mijn partner nooit als het onze beschouwen.
Ergens is het aangenaam als je beide op een vergelijkbaar niveau zit en uw weekendplannen niet continu moet afstemmen op iemand die het financieel significant minder heeft. Mijn vriend en ikzelf zijn beide bon vivants, wij gaan beide graag weg, bestellen al eens makkelijk een goei fles wijn, gaan graag uit eten etc, ik vind het rustgevend dat we daarin niet moeten kibbelen wie wat betaalt, ons intern niet moeten opvreten dat de andere duurdere smaak heeft of ons moeten inhouden omdat de andere niet kan volgen. Dat zijn net de punten waarop ik vrienden wel vaker hoor klagen en op elkaar fitten.
Vertrouwen is essentieel, maar hoezeer ik mijn partner ook vertrouw, ik heb doorheen de jaren geleerd (zowel uit eigen ervaring als de scheidingen rondom mij) dat mensen veranderen, dat een mens continu geconfronteerd wordt met kantelpunten in het leven waarop alle efforts van de anderen niet meer van tel zijn en schaamteloos worden aan kant geschoven. Ik zal daarom nooit significant meer dan andere aan het gezinsbudget bijdragen, tenzij om bijvoorbeeld tijdelijke/ernstige redenen zoals ziekte.
Van mijn partner verwacht ik niet dat we steeds over alles dezelfde mening hebben maar wel dat we elkaars mening kunnen verstaan en met elkaar constructief in discussie kunnen gaan. Op dat vlak speelt natuurlijk wel meer dan louter scholingsgraad.
Daarnaast speelt op latere leeftijd imo toch ook wel de inkomensverhouding. Na enkele vertrouwensbreuken is MIJN geld niet meer ONS geld. Ik zal evengoed het inkomen (bezittingen en erfenis) van mijn partner nooit als het onze beschouwen.
Ergens is het aangenaam als je beide op een vergelijkbaar niveau zit en uw weekendplannen niet continu moet afstemmen op iemand die het financieel significant minder heeft. Mijn vriend en ikzelf zijn beide bon vivants, wij gaan beide graag weg, bestellen al eens makkelijk een goei fles wijn, gaan graag uit eten etc, ik vind het rustgevend dat we daarin niet moeten kibbelen wie wat betaalt, ons intern niet moeten opvreten dat de andere duurdere smaak heeft of ons moeten inhouden omdat de andere niet kan volgen. Dat zijn net de punten waarop ik vrienden wel vaker hoor klagen en op elkaar fitten.
Vertrouwen is essentieel, maar hoezeer ik mijn partner ook vertrouw, ik heb doorheen de jaren geleerd (zowel uit eigen ervaring als de scheidingen rondom mij) dat mensen veranderen, dat een mens continu geconfronteerd wordt met kantelpunten in het leven waarop alle efforts van de anderen niet meer van tel zijn en schaamteloos worden aan kant geschoven. Ik zal daarom nooit significant meer dan andere aan het gezinsbudget bijdragen, tenzij om bijvoorbeeld tijdelijke/ernstige redenen zoals ziekte.
Ik begrijp dit allemaal ... todat ge samen een huis en vooral kinderen koopt ...
Dit herken ik wel.
Zelf een relatie gehad met de dochter van een specialist en die sprak over 500 eur op de manier dat ik over 50 euro sprak (en ik heb een deftig inkomen vind ik zelf).
Bij (dure) restaurants steeds het duurste, op reis was naar Dubai, Possitano, Bahamas, wou steeds weekentripkes doen etc. En steeds 5* natuurlijk en all incl.
Kosten werden gedeeld, maar ik kon niks meer sparen want madam ging steeds voor het duurste en bij haar was het de papa die sponsorde.
Als ik er iets op zei was ik “gierig”.
Ergerlijk. Het is uitgegaan omwille van andere reden, maar die geldkwestie gaf mij enorm veel stress.
Laatst bewerkt:
Mijn vrouw haar spaargeld was hier weinig waard en voor een groot deel weg door eens naar hier te vliegen. Voor we trouwden, en zij terug thuis was, heeft ze daar een echte rotjob aangenomen om zogezegd aan mij te bewijzen dat ze niet verwachtte dat ik haar ging sponsoren. Ik heb er dan ook nooit een probleem van gemaakt dat ik ongeveer alles betaalde het eerste jaar, tot ze werk had. Niet iedereen komt uiteindelijk uit dezelfde situatie. Nu is het wel mooi verdeeld.
