Ik lees eigenlijk al bijna vijftien jaar ieder jaar hetzelfde over de Slimste Mens. "Het niveau is bedroevend laag", "Dit is het seizoen te veel" en "Hoe is het mogelijk dat ze niks konden antwoorden op die vraag".
Thuis heb ik meerdere edities van het gezelschapspel van de Slimste Mens liggen, en dat wordt jaarlijks eigenlijk best wel vaak gespeeld tijdens de feestdagen. In mijn familie zitten er ook meerdere mensen die dezelfde uitspraken doen als hierboven. Maar als ze dan zélf het spel moeten spelen en de vragen moeten beantwoorden, kunnen ze ook dikwijls amper een juist trefwoord geven op al bij al "makkelijke" vragen.
Er zijn maar weinig vragen in de Slimste Mens waar je écht het antwoord niet op weet, behalve dan misschien in die 3-6-9 ronde. Op veel vragen weet je ergens wel het antwoord, of heb je er ooit wel van gehoord, maar het is niet altijd even vanzelfsprekend om effectief zelf op alle trefwoorden te komen. Als je dan op tv kijkt en de goede antwoorden hoort die vaak toch heel snel gegeven worden, denk je uiteraard "dat wist ik ook wel", maar echt zelf die antwoorden geven, is helemaal niet hetzelfde. Zeker als je daar dan nog eens in die stoel moet zitten met een groot publiek en allerlei camera's in je gezicht. Naar een quiz kijken geeft vaak de illusie dat je het zelf allemaal beter weet, terwijl dat niet altijd het geval is.
Daarnaast is het ook een typisch fenomeen dat je veel waarde hecht aan vragen waar een deelnemer het antwoord niet op weet en waar jij het wel onmiddellijk wist, maar hecht je onbewust weinig belang aan alle keren dat een deelnemer sneller een antwoord kon geven op een vraag, waar jij misschien niet eens het antwoord zou kunnen geven hebben.
Dat een jongere generatie minder weet over personen als Pol Pot, vind ik nu ook niet schokkend. Ikzelf ging ook maar twee correcte antwoorden kunnen geven hebben op de vraag, en ik zit in de leeftijdscategorie 35-45. In mijn middelbaar is die ook NOOIT aan bod gekomen, laat staan in het onderwijs van vandaag.