Corona: Maatregelen, Updates & Algemene discussie

Status
Niet open voor verdere reacties.
Maar hoe kan dit nu nog altijd een argument zijn?
- Geen enkel land doet het op die manier, dat zou al iets moeten zeggen.
- Dan kijk je naar wat je echt zegt: Enkel de risicogroepen. De officiële risicogroepen? Dat zijn er wel een paar, zoals al oneindig veel keer is aangegeven. Dan zit je met een groep die je écht in lockdown gaat zetten die groter is dan wat je nu hebt. Diabetes, overgewicht, hartproblemen, leeftijd, immuniteitsziektes, kankerpatiënten, chemopatiënten, astmapatiënten...
- Dan kijk je naar wat je eigenlijk oplost: Met die lockdown van alleen risicopatiënten blijft het virus de ronde doen. Je ziet nu al overal dat het nergens écht buiten te houden is. Dus waarom zou je een strategie uitrollen die als énige steunpilaar heeft om het uit sommige stukken van het land te houden. Dat gaat niet. Zolang het virus hier rondwaart, zal het ergens binnen raken. Dus ook in woonzorgcentra.
- En dan moet je nog eens verder kijken dan "gemiddeld", want als de gemiddelde coronadode 85j is, wil dat niet zeggen dat 30-jarigen veilig zijn. Ze gaan minder vaak dood, maar hebben vaak (langdurige en) ernstige symptomen.
Had misschien /s achter mijn post moeten zetten
 
Je ziet niet in hoe het feit dat wij als één van de correctste landen onze oversterfte kunnen verklaren de telwijze goedpraat?
Het ging om het tellen van Covid-19 overlijdens. Niet om het inschatten van oversterfte, zie ook het artikel waar ik hierboven naar verweest.

Dat is toch logisch. Dankzij onze telwijze zitten wij véél dichter bij het realistische cijfer dan andere landen. Aangezien zij een onverklaarbare oversterfte hebben. Dat "praat het wel goed" denk ik?
Neen, sorry, hier ben ik voor geen meter mee akkoord. Die praktijk die hier door Sciensano werd gebruikt sloeg nergens op en zou in pakweg Duitsland niet eens aanvaard zijn geweest. Die telwijze om Covid-19 doden mee vast te stellen was ronduit onwetenschappelijk.
Dat het totaal aantal doden uiteindelijk de oversterfte benaderde staat daar los van.

Nationale veiligheid is nooit per referendum beslist. Voor iets waar de hele maatschappij voor moet opdraaien, kan geen totale individuele keuzevrijheid zijn, zeker niet op die schaal.
Hiervoor zou er van mij gerust een referendum mogen komen. Ook als de uitslag dan bevestigt dat we verder moeten doen of zelfs overstappen naar een veel strengere lockdown zou het veel meer legitimiteit bevatten dan nu het geval is.
 
Had misschien /s achter mijn post moeten zetten
😒

Het ging om het tellen van Covid-19 overlijdens. Niet om het inschatten van oversterfte, zie ook het artikel waar ik hierboven naar verweest.


Neen, sorry, hier ben ik voor geen meter mee akkoord. Die praktijk die hier door Sciensano werd gebruikt sloeg nergens op en zou in pakweg Duitsland niet eens aanvaard zijn geweest. Die telwijze om Covid-19 doden mee vast te stellen was ronduit onwetenschappelijk.
Dat het totaal aantal doden uiteindelijk de oversterfte benaderde staat daar los van.


Hiervoor zou er van mij gerust een referendum mogen komen. Ook als de uitslag dan bevestigt dat we verder moeten doen of zelfs overstappen naar een veel strengere lockdown zou het veel meer legitimiteit bevatten dan nu het geval is.
Nee, de legitimiteit is er al: We hebben democratisch verkozen volksvertegenwoordigers, die in onze naam mogen beslissen. Bij elke beslissing die afvaardiging weer in vraag stellen is niet hoe het werkt. Maar alle polls geven aan dat de (grote) meerderheid van de mensen achter de maatregelen staat, dus ik weet niet waarom je denkt dat dat iets zou veranderen.
 
https://www.hln.be/binnenland/brits...izer-effectief-tegen-nieuwe-mutatie~a349fc44/

Het is wel zo dat - net zoals voor de andere varianten die we in Engeland hebben- kinderen het vaakst besmet zijn in absolute zin”, klinkt het. “Dat betekent dat de meeste infecties plaatsvinden bij kinderen. Meer dan bij ouderen. Echt ouderen worden het minst geïnfecteerd momenteel, maar dat is ook zo voor de andere varianten.”

“Kinderen brengen vaak het virus binnen in het huishouden”, zegt Pouwels. “Zo kan het virus zich verder verspreiden.

Als ik dit lees is mijn conclusie dat kinderen toch de motor zijn, of lees ik dit mis?
 
Van mij mag het nu ook wel stoppen, we hebben in 2020 nu wel lang genoeg meegedaan met al die Covid regeltjes (horeca dicht, reizen quasi onmogelijk, geen festivals, fitnessen dicht, .... Van mij mag iedereen gerust zijn persoonlijke lockdown verderzetten als hij/zij dat wilt, maar geef ook dezelfde keuzevrijheid aan mensen die hier niet mee akkoord zijn. Laat de horeca bijv. terug open vanaf 01/03/2021 en dan kan nog iedereen voor zichzelf uitmaken of hij al die niet er naartoe wilt gaan.

Van u mocht het al in het begin stoppen. Daarnaast werkt het virus zo niet... als je keuzevrijheid geeft aan bepaalde mensen dan zet je de deur open om anderen te besmetten.
Het feit dat Zweden die zo lang die keuzevrijheid heeft gekozen en geloofde in zijn eigen bevolking OOK overstag is gegaan. Wil toch zeggen dat hetgeen wat jij zegt gewoon klinkklare nonsens is. Of waar zitten we dan verkeerd in onze logica ?

Het is alvast een illusie te denken dat je deze curve naar 800, laat staan 0 krijgt. Dit virus gaat nooit meer weg, dus ziekenhuizen bereiden zich beter voor ook ondertussen. Ik herinner me trouwens een artikel van X jaar terug over hoe België heel laag staat wat betreft verplegend personeel per bed/patiënt. Dat is een systeemfout die we al heel lang meeslepen en die uitvergroot wordt door deze crisis. En die moet dus ook aangepakt worden.

Maar toch herhaal ik mijn vraag: welke prijs zijn we bereid te betalen? Wat als geen enkel vaccin effectief blijkt tegen mutant X of Y? We gaan toch niet jaren aan een stuk in een lockdown, de economie kapot maken en mensen laten wegkwijnen mentaal om, en ik zeg dit met het grootst respect want ik ben zelf mijn oma aan covid verloren, de hele oude generatie tot het oneindige te blijven ontzien en zo mondjesmaat tot groepsimmuniteit te komen?

De prijs die nodig is om onze zorg niet te laten instorten. Op 0 kun je het zoals je zegt niet krijgen. Maar zolang als we het op een niveau kunnen houden waarop wij onze normale zorg voldoende kunnen voortzetten en er sterven dan mensen aan COVID dan is het maar zo. En als die maatregelen dan oneindig moeten aangehouden worden tgv mutaties dan is het maar zo. Dat is dan de nieuwe normaal. De vroegere normaal mag je in dat geval dan op uw buik schrijven. En daar moet je u dan aan aanpassen ipv uw utopie dat we het gewoon laten razen.

Hiervoor zou er van mij gerust een referendum mogen komen. Ook als de uitslag dan bevestigt dat we verder moeten doen of zelfs overstappen naar een veel strengere lockdown zou het veel meer legitimiteit bevatten dan nu het geval is.
er is perfecte legitimiteit. Dat die legitimiteit u niet aanstaat is niet van tel. Wil je dat veranderen start een partij op die de overgang voorziet naar een systeem met referenda. Maar zolang dat er niet is, moet je u conformeren aan het systeem dat er wel is en aan dewelke wij de legitimiteit hebben verschaft.
 
https://www.hln.be/binnenland/brits...izer-effectief-tegen-nieuwe-mutatie~a349fc44/
Als ik dit lees is mijn conclusie dat kinderen toch de motor zijn, of lees ik dit mis?
Ik lees zo'n dingen op twitter ook (Zoe Hyde bvb, best interessant), maar merk dan wel dat die zaken vaak (niet exclusief) over angelsaksische landen gaat.

Daar evolueren dezelfde soort cijfers op een andere manier dan die van ons. Ooit positiviteitsratio's daar per leeftijd gezien en da's helemaal anders, ook VOOR november (dus voor Britse variant).

Mijn idee, hoewel niet bewezen voor alle duidelijkheid, is dat de cijfers én de besmettingen daar anders liggen omwille van o.a.:
- andere mobiliteit naar scholen (véél meer gezamelijk op schoolbussen/openbaar vervoer), minder via mama/papa en fiets
- grotere scholen dan in Vlaanderen (dus meer onderlinge contacten)
- méér naschoolse activiteiten OP school (sport na school, ...)
- minder aandacht voor mondmaskerplicht/bubbels in middelbaar onderwijs
 
Brengt ons tot de onvermijdelijke vraag welke prijs we bereid zijn te betalen om een oudere generatie (de gemiddelde covid dode is 84 dacht ik?) te redden of net niet. De gehele bevolking zit nu al bijna een jaar in lockdown, een jaar zonder fun en plezier. Werken en thuiszitten mogen we nog. Het spijt me maar ik houd dat niet nog eens een half jaar, laat staan een jaar uit.

Er zijn wel wat gradaties in wat je beschrijft. Als het puur is omdat je minder fun of plezier hebt gehad dit jaar zou ik zeggen dat dat sneu is. Maar als je zegt, en zo ken ik mensen in mijn omgeving, ik sta op het punt om failliet te gaan en geen eten meer op tafel te kunnen zetten dan is het een ander paar mouwen.
 
Ik snap dat zonder fun en plezier ook niet. Alsof we allemaal gevangen zitten in huis en elke vorm van entertainment is verdwenen.
Ok, het aanbod is veel beperkter, maar kom zeg, het is een soft lockdown. Je mag nog steeds naar de zee, naar de ardennen, naar de Kempen, ... gaan wandelen, fietsen, etc. Alleen gaat ge uwe picknick moeten meenemen ipv op restaurant te gaan.
Vrienden van mij spelen boardgames via zoom. Mijn vrouw heeft onlangs zelfs een knutselnamiddag via zoom gedaan. Het is niet hetzelfde als fysiek aanwezig zijn, maar nog even goed fun.

Sommigen doen alsof ze enkel mogen slapen en werken of Anne Frank style zijn afgesneden van de buitenwereld. Zeker voor jonge, gezonde mensen valt er nog redelijk wat te doen. Moest ge een alleenstaande 80 jarige of invalide zijn, dan kan ik begrijpen dat het leven ineens heel saai is geworden, maar voor anderen is het toch enkel een aanpassing, maar toch nog geen isolatie? Of zie ik dat verkeerd (als aso die geen behoefte heeft aan buitenkomen en blij is dat hij kan gamen en niet aan sociale verplichtingen moet voldoen)
 
Ik kijk ook echt het hele jaar uit naar mijn vakantie. Ga vaak ook een keer of 2/3 per jaar, maar heb gewoon het beste ervan gemaakt en eigenlijk ook echt genoten van de zomer en eigen streek.
 
Jij leeft nog in 2020? Als je echt heel die discussie opnieuw wilt voeren, zou ik snel, nu het nog gaat, de 8 corona-topics op 9lives nog eens gaan overlopen.

Botomline: Er is geen enkel land dat zo accuraat telt als Belgie.
Imo mogen mods echt wel eens beginnen optreden op de continue circle jerk die hier aanwezig is. Zaken die continue weerlegd worden met feiten en gegevens verdwijnen en opeens is men daar de week erachter opnieuw om dezelfde zever te verkondigen. Gaande van hoe men telt, hoeveel slechter belgie het wel doet, aantal vaccinaties en alles ertussen. Dat men zaken slecht vind, dom of wat dan ook maar ze mogen stoppen met te doen alsof men over de feiten spreekt.
 
Ik kijk ook echt het hele jaar uit naar mijn vakantie. Ga vaak ook een keer of 2/3 per jaar, maar heb gewoon het beste ervan gemaakt en eigenlijk ook echt genoten van de zomer en eigen streek.
dit, het is toch gewoon omdat we het steeds vergelijken met wat we gewoon zijn? Terwijl dat niet echt nodig is om plezier te hebben. Voor mijn grootouders (en mijn vader als kind) was eens naar het stad gaan een uitstap waar men zich voor opmaakte want dat was een echte gebeurtenis. Veel van hun generatie hebben zelfs nooit de zee gezien.. Mensen kwamen gedurende eeuwen niet verder dan hun dorp of directe omgeving.
Uitstapjes, festivals (zoals wij ze kennen he, vroeger had men ook wel oogstfeesten e.d.), etc... dat is pas allemaal echt begonnen na de tweede oorlog. Ge vraagt u bijna af of dat daarvoor het leven wel de moeite waard was :p Ga eens naar Bokrijk of de steenbakkerijen : het toont direct hoe goed we het nog altijd hebben. Allez, niet dat ik vind dat men niet mag zagen over hetgeen men allemaal kwijt is, want eenmaal ge iets hebt gekend kan je het natuurlijk ook missen, maar we moeten nu ook niet doen of we aan een ketting in onze living zitten en enkel moeten werken.
 
Ik snap dat zonder fun en plezier ook niet. Alsof we allemaal gevangen zitten in huis en elke vorm van entertainment is verdwenen.
Ok, het aanbod is veel beperkter, maar kom zeg, het is een soft lockdown. Je mag nog steeds naar de zee, naar de ardennen, naar de Kempen, ... gaan wandelen, fietsen, etc. Alleen gaat ge uwe picknick moeten meenemen ipv op restaurant te gaan.
Vrienden van mij spelen boardgames via zoom. Mijn vrouw heeft onlangs zelfs een knutselnamiddag via zoom gedaan. Het is niet hetzelfde als fysiek aanwezig zijn, maar nog even goed fun.

Sommigen doen alsof ze enkel mogen slapen en werken of Anne Frank style zijn afgesneden van de buitenwereld. Zeker voor jonge, gezonde mensen valt er nog redelijk wat te doen. Moest ge een alleenstaande 80 jarige of invalide zijn, dan kan ik begrijpen dat het leven ineens heel saai is geworden, maar voor anderen is het toch enkel een aanpassing, maar toch nog geen isolatie? Of zie ik dat verkeerd (als aso die geen behoefte heeft aan buitenkomen en blij is dat hij kan gamen en niet aan sociale verplichtingen moet voldoen)
Ik denk zolang ge thuis een partner hebt rondlopen, dat ge u niet kunt uitspreken over de mensen die helemaal alleen wonen. Online met vrienden spreken is niet hetzelfde als in't echt. Dan is't letterlijk "afleggen" en zit ge terug in de stilte.
 
Ik snap dat zonder fun en plezier ook niet. Alsof we allemaal gevangen zitten in huis en elke vorm van entertainment is verdwenen.
Ok, het aanbod is veel beperkter, maar kom zeg, het is een soft lockdown. Je mag nog steeds naar de zee, naar de ardennen, naar de Kempen, ... gaan wandelen, fietsen, etc. Alleen gaat ge uwe picknick moeten meenemen ipv op restaurant te gaan.
Vrienden van mij spelen boardgames via zoom. Mijn vrouw heeft onlangs zelfs een knutselnamiddag via zoom gedaan. Het is niet hetzelfde als fysiek aanwezig zijn, maar nog even goed fun.

Sommigen doen alsof ze enkel mogen slapen en werken of Anne Frank style zijn afgesneden van de buitenwereld. Zeker voor jonge, gezonde mensen valt er nog redelijk wat te doen. Moest ge een alleenstaande 80 jarige of invalide zijn, dan kan ik begrijpen dat het leven ineens heel saai is geworden, maar voor anderen is het toch enkel een aanpassing, maar toch nog geen isolatie? Of zie ik dat verkeerd (als aso die geen behoefte heeft aan buitenkomen en blij is dat hij kan gamen en niet aan sociale verplichtingen moet voldoen)

Ik kan niet namens de bevolking spreken maar als jonge dertiger die alleen woont is het echt schrijnend. Ik zit al quasi een jaar alleen in mijn kot tussen vier muren. Ik zie geen vrienden of familie (buiten mijn ouders) meer, er is niks te doen van activiteiten of ontspanning. Wat heb ik nog: mijn pc, mijn tv en internet. Dat was leuk de eerste paar weken want het was allemaal spannend, maar sorry na 9 maand in mijn kot snak ik naar een normaal leven: mensen zien, op café kunnen gaan, op restaurant gaan, een normale daguitstap of reis kunnen boeken, een festival of concert kunnen boeken, in groep samenkomen binnen of buiten, mij na 00.00 nog mogen verplaatsen, etc.

Ik werk hele dagen vol overgave, maar heb gewoon niks van perspectief of positief om naar uit te kijken. Mijn leven bestaat letterlijk uit slapen, eten, werken en af en toe eens buiten naar de winkel, en gelukkig af en toe nog eens iets van sport. Om depressief van te worden.
 
Ik denk zolang ge thuis een partner hebt rondlopen, dat ge u niet kunt uitspreken over de mensen die helemaal alleen wonen. Online met vrienden spreken is niet hetzelfde als in't echt. Dan is't letterlijk "afleggen" en zit ge terug in de stilte.
ja, dat weet ik, maar dat is toch ook zo als ge echt samen hebt gezeten? Ge hebt samen gaan wandelen, ge komt thuis: stilte. Ge zijt op cafe geweest, ge komt thuis: stilte. Wat is dan het verschil?
 
Goh, anderzijds thuis werken op je eentje, met nauwelijks contact met collega's, in een job die je sowieso al niet supergraag deed, en 's avonds ook nog eens geen mensen zien, voelt wel degelijk aan als een straf waar ik zwaar van afzie.

Dit komt van iemand die de voorbije jaren omwille van een combinatie van redenen (geen vaste job, aankoop/inrichten appartement, kosten aan auto) ook geen verre reizen gemaakt heeft. In 2020 wou ik daar verandering in brengen, maar dat is jammer genoeg ook niet gelukt. Dat ervaar ik echter nog altijd niet als het grote gemis van 2020, en hoe het er nu naar uit ziet, zal die verre reis zelfs eerder voor 2022 zijn...

Eenzaamheid vreet aan je. Meer dan niet kunnen reizen dat doet. Ik denk niet dat er in "de tijd van Bokrijk" situaties geweest zijn waarin mensen dermate geïsoleerd werden. Nu goed ik houd me zoveel mogelijk aan de maatregelen uit respect voor de zorgsector, maar voor de politiek zou: respect: 0,0. Ik zou daar graag andere historische parallellen trekken dan Bokrijk voor de gevolgen die ik daar graag zou zien. Op z'n minst een figuurlijke guillotine waarbij mensen als Beke, Coens, De Crem, Lachaert, De Croo, De Block nooit nog een overheidsambt kunnen uitoefenen. Helaas...

Plus ik denk dat ik op dit moment een fysieke job met wat meer sociaal contact meteen zou ruilen voor de mijne, vast achter een laptop in m'n eigen huis... jammer genoeg kan ik er zo geen vinden waarvan je op je eentje nog comfortabel kan leven (met woonlening).

De situatie als alleenstaande in deze lockdowns valt ook niet te vergelijken van die van (gelukkige) koppeltjes/gezinnen wat mij betreft.

EDIT: Soeplepel was me voor
 
Ik denk zolang ge thuis een partner hebt rondlopen, dat ge u niet kunt uitspreken over de mensen die helemaal alleen wonen. Online met vrienden spreken is niet hetzelfde als in't echt. Dan is't letterlijk "afleggen" en zit ge terug in de stilte.
Idd, ik zie ook bijv. sommigen die gezellig in de zomer vanuit hun tuin op de laptop aan het thuiswerken zijn en dan niet snappen dat iemand klaagt over de lockdown. Veel mensen zitten ook gewoon vast op een klein appartement met 3 of 4 kinderen die gek worden omdat ze niet naar school/sportvereniging kunnen. Het is gemakkelijk om je eigen situatie te bekijken en dan te zeggen "het valt best nog wel mee", maar er zijn echt veel mensen voor wie het al lang niet meer zo goed meevalt.
 
Ik kan niet namens de bevolking spreken maar als jonge dertiger die alleen woont is het echt schrijnend. Ik zit al quasi een jaar alleen in mijn kot tussen vier muren. Ik zie geen vrienden of familie (buiten mijn ouders) meer, er is niks te doen van activiteiten of ontspanning. Wat heb ik nog: mijn pc, mijn tv en internet. Dat was leuk de eerste paar weken want het was allemaal spannend, maar sorry na 9 maand in mijn kot snak ik naar een normaal leven: mensen zien, op café kunnen gaan, op restaurant gaan, een normale daguitstap of reis kunnen boeken, een festival of concert kunnen boeken, in groep samenkomen binnen of buiten, mij na 00.00 nog mogen verplaatsen, etc.

Ik werk hele dagen vol overgave, maar heb gewoon niks van perspectief of positief om naar uit te kijken, om depressief van te worden.
Maar ge moogt toch nog buiten? Je kan toch nog in een park gaan wandelen met eender welke vriend? Je mag toch bij familie in hun tuin gaan zitten. Je mag toch met 4 gaan fietsen of wandelen? Dat van die 0,0 nog mogen verplaatsen is toch gewoon lariekoek?
 
ja, dat weet ik, maar dat is toch ook zo als ge echt samen hebt gezeten? Ge hebt samen gaan wandelen, ge komt thuis: stilte. Ge zijt op cafe geweest, ge komt thuis: stilte. Wat is dan het verschil?

De duur van de eenzaamheid? Dat is niet verwaarloosbaar. Alsof alleen het einde van de dag...
 
ja, dat weet ik, maar dat is toch ook zo als ge echt samen hebt gezeten? Ge hebt samen gaan wandelen, ge komt thuis: stilte. Ge zijt op cafe geweest, ge komt thuis: stilte. Wat is dan het verschil?
Normaal gezien spreken wij in't weekend altijd 's avonds af en dan komt ge pas thuis tegen 1 uur. Of ik ben gaan trainen, wedstrijd gaan spelen of ik zit in de fitness. Dat valt allemaal weg en dan kunt ge ineens tegen niemand spreken.

Mijn vrienden zijn ook niet het type dat elke dag gaat zoomen of skypen
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan