Nee, tuurlijk niet. De oorlog overschaduwde alles en het moraal primeerde, maar feit was wel dat mensen toen sowieso veel meer "gewoon" waren.
De dood was een veel minder abstract iets dan wat het tegenwoordig is. Idk of dat jouw definitie van een "softie" zijn is.
Daarbij komt dan nog eens dat de Spaanse griep veel dodelijker voor vooral jongere, gezondere mensen was, terwijl de maatregelen eigenlijk minimaal waren en die pandemie even snel vergeten was dan dat ze is gekomen.
Nog nooit is er zoveel inspanning geweest voor een virus met zo'n lage procentuele mortaliteit dat dan nog vnl. enkelen ouderen doodt.
Natuurlijk een post-factum analyse, maar ik denk dat de gemiddelde mens uit de vroege 20e-eeuw héél grote ogen zou trekken als hij/zij moest zien wat voor draconische maatregelen en schade wij ons opleggen voor dit - in vergelijking - virusje.
Maarja, we doen het natuurlijk allemaal om het zorgsysteem niet te laten imploderen, ook al is de gemiddelde coronadode een 85-jarige met vanzelfsprekend een boek aan aandoeningen.
Ik hoop vooral dat de vaccinaties doen wat ze beloven (tegen omicron en de andere varianten to come), en dat deze tragikomische film na 2 jaar eindelijk mag beginnen aftitelen.
Obligatoir: ik zeg niet dat we altijd in een kramp moeten schieten bij de minste stijging van de cijfers, en ik ben helemaal geen fan van nodeloze verstrengingen en avondklokken en al van dat, maar:
Ik vind dat echt een compleet scheve vergelijking. Dat de dood nu iets veel abstracter is en veel 'ongewoner' (iedereen gaat nog steeds dood natuurlijk) is, is toch net goed? No shit dat de dood honderd jaar geleden een veel 'gewoner deel van het leven was,' toen stond de medische wetenschap nog helemaal niet zo ver en moest je er niet raar van op kijken dat iemand de pijp uit ging na een infectie die nu te behandelen valt met drie dagen pilletjes nemen bij wijze van spreken. Ik weet dat BDW heel graag pronkt met zijn historische kennis maar ik begrijp hoegenaamd niet waarom een pandemie die honderd jaar geleden plaatsvond (een eeuwigheid in medische termen, en niemand die toen leefde, leeft nu nog) en de respons daarop moet vergeleken worden met nu.
- Het is nu enorm veel gemakkelijker om maatregelen in te voeren. Je doet een persconferentie en het hele land heeft dat enkele uren later gezien. Dat ging toen natuurlijk niet, dus het is nogal logisch dat er toen relatief weinig maatregelen waren. Ook al omdat:
- De medische wetenschap toen nog echt in zijn kinderschoenen stond in vergelijking met de mogelijkheden die we vandaag op dat vlak hebben.
- De controle op het naleven van de maatregelen gaat veel gemakkelijker in deze periode, met georganiseerde politiediensten die gemakkelijk onderling kunnen communiceren en vele technologische hulpmiddelen om alles in goede banen te leiden.
- Dit is gewoon een compleet andere set mensen. Wie maalt er om hoeveel de mensen toen 'gewoon waren'? Niemand die dat toen bewust heeft meegemaakt loopt nu nog op de aarde rond. De maatschappij, en de mensen die er in leven, is veranderd.
'Tijdens een pandemie
een eeuw geleden in oorlogstijd reageerde men anders,' wow zeg. Geniaal, Bart. Honderd jaar geleden wasten dokters hun handen nog niet voor ze 'operaties' uitvoerden en ramde men scherpe objecten in de hersenen van 'mentaal zieken' om die beter te maken. Shit, wat een belachelijke vergelijking.
Maarja, we doen het natuurlijk allemaal om het zorgsysteem niet te laten imploderen, ook al is de gemiddelde coronadode een 85-jarige met vanzelfsprekend een boek aan aandoeningen.
Wat doet die 'ook al' daar bij? We doen het inderdaad (deels) om het zorgsysteem niet te laten imploderen. Waarom dat typische 'laat de ouderen sterven' riedeltje (want daar komt het wel op neer he, laten we eerlijk zijn) daar achter moet begrijp ik niet goed want dat staat eigenlijk bijna los van elkaar.
Het is een feit dat er zorg wordt/werd uitgesteld die idealiter niet werd uitgesteld, dus dat heeft niks te maken met oudere mensen die de pijp uit gaan, ook al vind ik dat nog steeds een ongelofelijk zelfzuchtige houding, dat we die zwakkeren met hun 'boek aan aandoeningen' maar moeten laten sterven, maar die discussie is hier al ontelbaar keren gevoerd.
Ik hoop vooral dat de vaccinaties doen wat ze beloven (tegen omicron en de andere varianten to come), en dat deze tragikomische film na 2 jaar eindelijk mag beginnen aftitelen.
Dat hoop ik ook.
Hoe dan ook: ik vind dat Bart de Wever vaak zinnige dingen zegt (ook al ben ik het helemaal niet eens met zijn manier van politiek voeren en het merendeel van zijn standpunten) maar in dat filmpje maakt hij zich gewoon onsterfelijk belachelijk. Als je echt 'verbijsterd was' toen je las dat de overheid in tijden van oorlog waarbij er nog geen massacommunicatie mogelijk was en de medische wetenschap nog in zijn kinderschoenen stond niet zo snel schakelde, communiceerde, en reageerde op een pandemie als de overheid nu dan ben je nogal een kut historicus, Bart de Wever. Maar hij weet dat goed genoeg, zo slim is hij nu ook wel. Het is niet de eerste keer dat hij in dit COVID verhaal met 'interessante' soundbites afkomt om zich wat in de kijker te spelen.
Misschien moet hij zich bezig houden met zijn kornuiten uit te sturen als cannon fodder omdat hij zelf de politieke blowback van een sluiting van het Sportpaleis niet wilde incasseren in plaats van met compleet misplaatste historische vergelijkingen over de brug te komen.
Sciensano
) - blijft groeien.
