Wat migratie betreft, denk ik eigenlijk dat de realiteit uitwijst dat je als land alleen net meer kan verwezenlijken dan als "unie", cynisch genoeg.
Het lukt ons maar niet om samen de buitengrenzen te bewaken, om de lasten eerlijk te verdelen, waardoor individuele lidstaten dan maar zelf de boel dichtgooien, vaak op vrij drieste wijze, en het probleem voor al de buren zo nog wat erger maken.
Wat het klimaat betreft, zit je denk ik met het omgekeerde probleem, namelijk dat dat echt iets is dat wereldwijd moet worden aangepakt, en waar zelfs de meest daadkrachtige en eensgezinde EU relatief weinig in kan betekenen. Wat niet wil zeggen dat we het niet moeten doen, want bijvoorbeeld het milieu (lucht- en waterkwaliteit, pesticiden etc...) gaat er wél op vooruit dankzij diezelfde inspanningen. Daar kan je zeer lokaal een grote impact hebben op het leven van je burgers.
Voor oorlog hebben we de NAVO, ondanks Trump geloof ik daar nog steeds in. Handel is waar de echte winst te boeken is. Onze premier hamert er de laatste tijd nogal stevig op (ik kan iedereen zijn recente en uitmuntende
lezing voor EW in Amsterdam aanbevelen): de verschillende barrières die nu binnen de EU bestaan kosten ons een veelvoud van de Amerikaanse tarieven. Dat is compleet ridicuul en zou voor de EU een topprioriteit moeten zijn.
Zolang de EU energie blijft verspillen aan vaste flesdoppen, dystopische surveillance-wetgeving, en andere zaken waar eigenlijk niemand op zit te wachten, zal het altijd makkelijk blijven om als anti-Europese partij te scoren. Dat diezelfde partijen dan ook nog eens de macht hebben om de EU van binnenuit te saboteren als het over Oekraïne gaat, of migratie, doet daar uiteraard ook geen deugd aan. We moeten heel de EU dringend herdenken: het is een gedrocht dat handenvol geld kost, veel te weinig resultaten boekt, en waar eerlijk gezegd ook gewoon bitter weinig politiek talent te bespeuren is. Ook dat heb je nodig, als je een tegengewicht wil vormen voor de VS, China, Rusland en co.
Ik pleit voor een EU die op de vlakken waar ze voor
allen een
reëel verschil kan maken daadkrachtig kan ageren, weliswaar mét een legitiem democratisch mandaat maar zonder dat unanimiteit vereist is over alle lidstaten heen, bijvoorbeeld. Maar evenzeer pleit ik voor individuele autonomie van de lidstaten op vlakken die hen in het bijzonder aanbelangen, waar de rest zich niet mee te moeien heeft. Denk aan onderwijs, welzijn, cultuur, ruimtelijke ordening, economische specialisatie, etc...
Als ik het heel cru mag stellen: wat kan het ons schelen of ze in Hongarije wel of geen regenboogzebrapaden installeren?
Begrijp me niet verkeerd, ik vind Orban een verschrikkelijke kwal en ik wil die daar zo snel mogelijk weg. Het gebrek aan persvrijheid, holebirechten, en de algemeen kreupele staat van de democratie daar is uiteraard zorgwekkend en te betreuren, maar het is voor ons enkel en alleen daadwerkelijk een probleem omdat we van hen afhankelijk zijn om andere zaken goedgekeurd te krijgen. Het is dankzij de EU dat hij zich populair kan maken bij zijn bevolking, en de interne democratie verder kan uithollen. Neem dat weg, en laat ze wat hun intern beleid aangaat hun eigen boontjes doppen. We drijven handel met veel ergere regimes dan dat, dus de moralistische kaart moeten we niet trekken, maar die landen hebben tenminste niets te zeggen over ons.