Body positivity, gezondheid, discriminatie: een balans

[Spooky]

Ik zit ook in die categorie. Maar ik zit ook nog in die andere categorie van mensen die zich afvraagt waarom dat toch altijd met van die stigmatiserende opmerkingen moet. 'Frituurhapjes schrokken,' (alsof dat iets is wat enkel dikke mensen doen), 'geen drie taartjes eten als dessert,' ... Dat kan toch zonder?

apero-hapjes "schrokken" is iets wat ik mijn kinderen altijd op zal wijzen als onbeleefd, dus maakt voor mij niet uit of het dunne of dikke mensen zijn die dit doen, ik heb zelfs 1 "anorexia-type" vriendin die ook aperohapjes schrokt en stoor me daar even erg aan (zij heeft wel een chronische ziekte waardoor ze heel veel kan eten en toch mager zal blijven)

 

[Spooky]

Maar als jij je zou laten gaan op een receptie, spreek je jezelf dan niet tegen?
Allez, het zijn maar anekdotes, maar ik heb evengoed een collega waar mee wordt gelachen als "X komt, er gaat toch genoeg eten zijn?" en dat is een boomlange, afgetrainde basketter.

als ik me laat gaan dan is het niet te veel eten op 1 apero maar gewoon te veel keer apero in de week, typisch in de zomermaanden, maar ik geniet daar dan ook echt van.

 

[Lafayette]

het is nooit zwart/wit 0 of 100%, maar in mijn familie/vriendenkringen is het meestal de dikke mens die zich overeet aan de hapjes en de dunnere mens die je de bloemkool of snoeptomaatjes ziet eten.

Ik laat me soms ook gaan, en dan is het de paar weken nadien gewoon terug wat opletten om terug op je normaal gewicht te geraken en dat doe je niet door apero-hapjes te schrokken of 3 taartjes te eten.

Dus het spijt me (allé, eigenlijk niet maar soit), maar ik zit toch in de categorie die denkt dat 9 op de 10 dikke mensen eigenlijk perfect zouden kunnen afvallen als ze het zouden willen en er wat moeite voor zouden willen doen

Bijna iedereen van ons maakt constant keuzes die op lange termijn suboptimaal zijn en waarvan we weten dat ze suboptimaal zijn. We weten dat ons huishouden doen, je werk niet uitstellen, goed studeren, op tijd gaan slapen, eerlijk zijn tegen je partner, vriendelijker zijn tegen de mensen,... ons op lange termijn gelukkiger gaat maken en toch doen we het niet. We prioriteren bijna allemaal regelmatig korte termijn voldoening tegenover lange termijn geluk tegen beter weten in. Mensen met overgewicht doen dat op een vlak dat heel zichtbaar is maar daarom niet meer dan andere mensen. Het probleem is niet dat dikke mensen niet willen afvallen, het probleem is dat mensen in het algemeen vanalles willen maar er op korte termijn niet in slagen daar de bijhorende inspanning voor te leveren.

 

[Sylverscythe]

Ik kan me hier bijna helemaal bij aansluiten, hoor. Maar met toch een paar belangrijke nuances.
Je post staat er volgens mij wel nog (terug) na de heropening, trouwens. Waarschijnlijk kun je diepvriesgroenten, rijst in bulk en bonen bijna even goedkoop kopen als diepvriesfrikandellen en speelt de voedselgeletterdheid daar een grote rol in. Maar er zijn echt wel nog veel gezinnen, en meer waar er echte armoede is, waar mensen

Je houdt me in spanning

Ik denk echt niet dat psychische problemen (waarvan burn-outs, depressies), armoede en voedselgeletterdheid extremen zijn. Die zijn allemaal heel duidelijk gelinkt aan elkaar. Maar er is inderdaad natuurlijk een groot verschil tussen "gewoon wat overgewicht" en (haast structureel) "morbide obees". Maar over dat eerste gaat het niet bij de rollercoaster en gaat het niet als het gaat om als maatschappij gezonder te zijn. Of rond het probleem rond discriminatie, gezondheid en body positivity, toch? Bij die eerste zijn er makkelijk veel stappen die je kunt ondernemen. Bij dat tweede héél veel minder.

Ik weet het niet, we zijn begonnen met het sensatieartikel rond die Madeleine, en daar waar morbide obese mensen zoals je ze op een avond kan zien in een uitlach-programma van TLC wel zichtbaarder zijn, dacht ik dat we voor de bredere discussie ook wel naar "enkel overgewicht" keken. Zeker wanneer je spreekt over als maatschappij gezonder te zijn, zullen die mensen met morbide obesitas cru gezegd minder doorslaggevend zijn dan de grotere meerderheid die "gewoon te zwaar is" en hierdoor een groter risico heeft op allerhande aandoeningen.

Het was ook mijn indruk dat het de laatste pagina's meer ging over die tweede groep.

Ik vind het daarom jammer dat het moet gaan om "excuses". En zeker als daarbij de melding moet komen dat de excuses zogezegd komen van iemand die te lui is of die het zelf niet geprobeerd heeft. Ik, en mensen in mijn omgeving hebben er rechtstreeks ervaringen mee. Met zowel de "gewoon wat overgewicht" (ik) en obesitas (anderen). En ik zie hoe moeilijk het is voor die tweede groep om dat zelf op te lossen. Dan is een post die stelt dat psychisch niet fysiek is, en het dus een kwestie is van willen, best zuur.

Ik ga voor mezelf spreken, en ik denk dat het ook voor andere posters opgaat, dat veel van die praat over excuses toch veeleer gebruikt wordt voor mensen die geen speciale aandoeningen hebben, gemengd met reacties op posts die (IMO) nogal overdreven met hun argumentatie over de complexiteit van zaken.

 

[Tijdloos]

Oké, als je denkt dat de maatschappelijke oplossing voor obesitas er eigenlijk al is, maar dat iedereen gewoon in een schriftje alle verpakkingslabels moet overschrijven, uitrekenen en optellen, zijn we natuurlijk klaar.

Natuurlijk staat het erop. Natuurlijk is het mogelijk om het zo te doen. Natuurlijk kun je arm zijn en ook gewoon beter koken. Maar aangezien je voedselongeletterdheid "schrapt" is dat helemaal geen probleem natuurlijk. En weet iedereen dat het geen probleem is dat je je kind met honger naar bed stuurt. Iedereen weet dat, en doet dat dan ook liever dan ze een diepvriesfrikandel te geven (en daarbij zelf niks te eten in de plaats). Plots heeft iedereen tijd om z'n kinderen alles bij te brengen wat ze zelf nooit geleerd hebben, maar wel hadden kunnen leren omdat ze internettoegang hebben, en zijn alle aangeleerde gewoontes van in de kindertijd ook totaal geen probleem meer eens ze wél voedselgeletterd worden, net als de tactieken van supermarkten en de ongebreidelde winsten van producenten van suikerrijk en ongezond eten. Want je kunt dat ook gewoon negeren.

Ik vind het een beetje een wereldvreemde post, hoor. Want natuurlijk gebeurt dat ook allemaal nooit, zal dat ook nooit gebeuren en is dat daarom geen maatschappelijke oplossing. Het bewijs is wel dat je zegt dat alles er nu al is, en er toch alleen maar meer overgewicht is. Lijkt me dan toch niet zo te werken.

Ik ben er standvast van overtuigd dat door mensen als jou, overgewicht een ding is.

Mensen zijn ongecontroleerde varkens als het op eten aan komt. We zijn inderdaad van onze kindertijd zo fout in omgang met voeding (bv "Eet je bord leeg" ipv "Voldaan? Okay"), en dit blijft maar duren. Alle middelen zijn om er om te weten wat gezond is en wat niet (smartphone, internet, labels op voeding) en het duurt je maar enkele minuten om het uit te zoeken. Neem de tijd van een gemiddelde Thuis-aflevering om research te doen en je gaat (als je je kennis volgt) de rest van je leven veel gezonder kunnen leven. Maar nee, want iedereen heeft wel een reden waarom dit voor hun onmogelijk is en waarom zij net de persoon zijn die dit niet kunnen doen.

Er is altijd iemand, die uit een veel slechtere situatie als jou komt, die het al gelukt is. Dus waarom jou niet?

Je moet het schrappen nu ook niet in het belachelijk trekken, eerst is het dat niet iedereen toegang heeft tot de kennis, dan blijkt dat 95% dat wel heeft en nu is het te tijdrovend.

Je diepvriesfrikandel is ook bs tot je kan bewijzen dat er geen gelijkgeprijzde gezonde alternatieven zijn.

Als we jouw bericht nu moeten nemen, moet iedereen maar blijven doen, want hun ouders deden het, en op google lezen duurt te lang en de gemene supermarkt wil je dik houden. Newsflash, de supermarkt wil je zo veel mogelijk laten de kopen, de boekuitgever wil je zo veel mogelijk boeken laten kopen en de personal trainer om de hoek wil dat je zo veel mogelijk sessies bij hem neemt. Het is aan de persoon om zich door de jungle van sales en marketing te begeven. Helaas is dat de wereld.

Jouw post toont echt gewoon hoe zwak je mensen hun karakter schat. Alles is een probleem, iedereen heeft een excuus en niemand kan hier bovenop geraken.

Tot dat hier iemand een alomvattende oplossing neerpent die voor ELKE persoon op aarde werkt, ben jij niet tevreden. En grappig genoeg is die alomvattende oplossing eigenlijk calories in -> Calories out voor 99,9% van de mensen.

 

[Guazala]

het is nooit zwart/wit 0 of 100%, maar in mijn familie/vriendenkringen is het meestal de dikke mens die zich overeet aan de hapjes en de dunnere mens die je de bloemkool of snoeptomaatjes ziet eten.

Dat lijkt mij gewoon een groot probleem in dit topic. Dat er wordt gekeken vanuit het eigen beperkte kader. Want de grote meerderheid hier bevindt zich in een omgeving van hoger opgeleide, intelligent mensen, met een bovengemiddeld inkomen.
Maar dat is geen doorsnede van de bevolking. Het probleem is dan ook veel ruimer, dan wat wij allemaal in onze nabije omgeving zien.

Obesitas is maatschappelijk gezien net zo'n complex probleem, omdat het een enorme diversiteit aan oorzaken heeft, die dan ook nog eens in allerhande combinaties voorkomen:

• gebrek aan wislkracht en/of motivatie
• medische oorzaken + invloed van bepaalde geneesmiddelen
• mentale problemen, met daaruit volgend
  • te weinig energie voor beweging/gezonde maaltijden bereiden
  • stress eten
  • emo-eten
  • verslaving aan vet of suiker
  • .....
• Gebrek aan intelligentie
  • niet in staat om etiketten te lezen, apps te gebruiken...
  • de juiste info niet kunnen onderscheiden van alle bagger en onwaarheden die je op het internet kan vinden
  • fout toepassen van info, bv. te veel smoothies drinken omdat fruit toch gezond is, te grote porties van op zich gezonde dingen (zoals volkoren pasta of noten)
  • Gebrek aan kennis over ingrediënten: ik heb nog les gegeven in het deeltijds beroeps onderwijs en het aantal leerlingen dat daar geen selder of courgette kent, is best wel hoog.
  • ....
• Kans)armoede:
  • geen internetverbinding en dus beperktere toegang tot info en apps
  • vervoersarmoede: pak de fiets ipv de tram is moeilijk als je geen fiets hebt
  • Veel sporten kosten geld, waardoor je minder opties hebt om iets te vinden dat je leuk vindt en kan volhouden
  • meerdere jobs om rond te komen, waardoor tijd een groot probleem wordt
• Tijd: lange werkdagen eventueel aangevuld met lange pendeltijd, een gezin dat veel tijd opslorpt, nog moeten zorgen voor ouders/grootouders of ziek familielid, vaak aangevuld met een algemene vermoeidheid door overbevraagd te zijn waardoor vrije momenten al snel gewoon rustmomenten worden ipv bewegingsmomenten en kant-en-klare ongezonde maaltijden lonken.
  (En bij de ene zal dit een uitvlucht zijn, bij de andere zal dat zijn omdat die op de rand van een burnout zit en het echt gewoon op is)
  + veel mensen met een zittend beroep, waardoor dit buiten het werk gecompenseerd moet worden
• Marketing: ongezonde producten zijn te makkelijk beschikbaar, vaak te goedkoop en worden te veel gepromoot.
• Opvoeding: ouders die een ongezonde levensstijl meegeven met hun kinderen

Ik ben er vrij zeker van dat dit lijstje verre van compleet is. En een probleem met zo veel verschillende oorzaken is gewoon niet evident om aan te pakken op maatschappelijk vlak. En waar je de gegoede BG-burger perfect op zijn individuele verantwoordelijkheid kan aanspreken, is dat niet voor alle maatschappelijke groepen even evident, gewoon al omdat diëtisten, psychologen, fitnesscentra.... niet gratis zijn. En het zijn net die groepen die hier minder toegang toe hebben, die het waarschijnlijk ook niet alleen zullen kunnen.
Daarnaast is er een groep mensen waarbij obesitas slechts één van de problemen is en verre van het prioritaire om op te lossen.

Ik denk niet dat ik een vrouw ken die er nog nooit eentje geproefd heeft.

Hoi, aangenaam.

 

[Loser]

Dus het spijt me (allé, eigenlijk niet maar soit), maar ik zit toch in de categorie die denkt dat 9 op de 10 dikke mensen eigenlijk perfect zouden kunnen afvallen als ze het zouden willen en er wat moeite voor zouden willen doen

- Is het nodig dat ze afvallen? Waarom?
- Ik denk dat bijna iedereen dat wil. Maar niet voor iedereen is het op dat moment een optie.

Je houdt me in spanning

Haha, always leave them wanting more. Waar mensen dus 's avonds niet heel veel tijd over hebben, omdat ze vaak alleenstaande ouder zijn en zijn gaan werken. Niet het budget hebben om rijst in bulk te kopen, maar eerder moeten kijken naar dagporties, en dan iets willen geven aan het kindje dat dat ook graag naar binnen speelt. Vanuit hun eigen beleving is dat dan geen rijst met wat groenten, waar een diepvriesfrikandel of een Happy Meal bij de McDonalds, en er dan voor kiezen om zelf niet te eten. Voor allebei ongezond natuurlijk, maar geven wat de ander nodig heeft vs geven waar je dénkt dat je hem/haar mee verwent is niet altijd hetzelfde. Zeker niet in zulke gevallen. Dat zie je ook bij andere luxeproducten. Geen geld "kunnen" uitgeven aan de advocaat om de slaande papa weg te houden, maar wel een burberry-sjaal als kerstcadeau geven aan de vijfjarige (een letteriljk voorbeeld).

Dat is een combinatie van alles, en uiteraard een verkeerde keuze. Maar niet eentje waarbij je zomaar zegt: maak eens de goeie, opgelost.

Ik ga voor mezelf spreken, en ik denk dat het ook voor andere posters opgaat, dat veel van die praat over excuses toch veeleer gebruikt wordt voor mensen die geen speciale aandoeningen hebben, gemengd met reacties op posts die (IMO) nogal overdreven met hun argumentatie over de complexiteit van zaken.

Ik denk dat het verschil vooral zit in het feit dat het de laatste pagina's blijkbaar al gaat over mensen die soms frituursnacks schrokken op een feestje, en een tikkeltje boven hun ideale BMI zitten. Terwijl ik het telkens heb over heel andere gevallen, met 50+kg overgewicht tov dat ideale BMI. En ook dat die excuses nogal eens stropoppen zijn, dat je ze in het echt zeker niet zo vaak tegenkomt (bij die groep waarover ik het heb) als dat ze in grappige anekdotes zitten à la: "ik heb dikke botten". Of "het is genetisch bij mij".

Getuige maar de misinformatie over operaties, dat dat iets is voor mensen die de wilskracht niet hebben om op een "gewone" manier af te vallen. Of even terug, over psychische aandoeningen. Dat ze geen fysieke blokkade vormen, en je er je dus gewoon over moet zetten en beslissen van het wél te doen. Opnieuw, dat gaat me over die groep van zwaar obese personen. Ik denk dat het onnoemelijk veel gemakkelijker is (ik weet dat wel zeker, want ik heb het gezien) om die paar kilootjes extra kwijt te raken, dan om met 30kg overgewicht, een fout voedingspatroon en een depressie een paar kilootjes kwijt te raken. Laat staan 50.

Waar ik wel absoluut in mee kan gaan, is dat het voor die paar kilootjes zinnig is om het wel te doen. Je zult veel gezonder zijn, het is absoluut geen rocket science en iedereen die een béétje gegoed is en belezen weet makkelijk hoe eraan te beginnen. Dan is het een kwestie van doen. Meestal. Maar zelfs zij worden actief tegengewerkt door voedselproducenten/verkopers die veel te weinig in de weg worden gelegd, reclames die het omgekeerde willen bereiken en een beleid dat daar heel weinig rekening mee houdt.

 

[Spooky]

Dat lijkt mij gewoon een groot probleem in dit topic. Dat er wordt gekeken vanuit het eigen beperkte kader. Want de grote meerderheid hier bevindt zich in een omgeving van hoger opgeleide, intelligent mensen, met een bovengemiddeld inkomen.
Maar dat is geen doorsnede van de bevolking. Het probleem is dan ook veel ruimer, dan wat wij allemaal in onze nabije omgeving zien.

Obesitas is maatschappelijk gezien net zo'n complex probleem, omdat het een enorme diversiteit aan oorzaken heeft, die dan ook nog eens in allerhande combinaties voorkomen:

• gebrek aan wislkracht en/of motivatie
• medische oorzaken + invloed van bepaalde geneesmiddelen
• mentale problemen, met daaruit volgend
  • te weinig energie voor beweging/gezonde maaltijden bereiden
  • stress eten
  • emo-eten
  • verslaving aan vet of suiker
  • .....
• Gebrek aan intelligentie
  • niet in staat om etiketten te lezen, apps te gebruiken...
  • de juiste info niet kunnen onderscheiden van alle bagger en onwaarheden die je op het internet kan vinden
  • fout toepassen van info, bv. te veel smoothies drinken omdat fruit toch gezond is, te grote porties van op zich gezonde dingen (zoals volkoren pasta of noten)
  • Gebrek aan kennis over ingrediënten: ik heb nog les gegeven in het deeltijds beroeps onderwijs en het aantal leerlingen dat daar geen selder of courgette kent, is best wel hoog.
  • ....
• Kans)armoede:
  • geen internetverbinding en dus beperktere toegang tot info en apps
  • vervoersarmoede: pak de fiets ipv de tram is moeilijk als je geen fiets hebt
  • Veel sporten kosten geld, waardoor je minder opties hebt om iets te vinden dat je leuk vind en kan volhouden
  • meerdere jobs om rond te komen, waardoor tijd een groot probleem wordt
• Tijd: lange werkdagen eventueel aangevuld met lange pendeltijd, een gezin dat veel tijd opslorpt, nog moeten zorgen voor ouders/grootouders of ziek familielid, vaak aangevuld met een algemene vermoeidheid door overbevraagd te zijn waardoor vrije momenten al snel gewoon rustmomenten worden ipv bewegingsmomenten en kant-en-klare ongezonde maaltijden lonken.
  (En bij de ene zal dit een uitvlucht zijn, bij de andere zal dat zijn omdat die op de rand van een burnout zit en het echt gewoon op is)
  + veel mensen met een zittend beroep, waardoor dit buiten het werk gecompenseerd moet worden
• Marketing: ongezonde producten zijn te makkelijk beschikbaar, vaak te goedkoop en worden te veel gepromoot.
• Opvoeding: ouders die een ongezonde levensstijl meegeven met hun kinderen

Ik ben er vrij zeker van dat dit lijstje verre van compleet is. En een probleem met zo veel verschillende oorzaken is gewoon niet evident om aan te pakken op maatschappelijk vlak. En waar je de gegoede BG-burger perfect op zijn individuele verantwoordelijkheid kan aanspreken, is dat niet voor alle maatschappelijke groepen even evident, gewoon al omdat diëtisten, psychologen, fitnesscentra.... niet gratis zijn. En het zijn net die groepen die hier minder toegang toe hebben, die het waarschijnlijk ook niet alleen zullen kunnen.
Daarnaast is er een groep mensen waarbij obesitas slechts één van de problemen is en verre van het prioritaire om op te lossen.


Hoi, aangenaam.

Ja tuurlijk, ik ben maar gewoon een IT-er dus ik ken niets over de globale problematiek van obesitas (en dat beweer ik ook helemaal niet). Wel zie ik in "mijn" omgeving de mensen almaar dikker worden en almaar vindingrijker worden met excuses waarom ze geen normaal gewicht "kunnen" behouden.

Dus ondanks het feit dat dit maar een subgroep is van alle mensen met overgewicht denk ik toch dat deze groep redelijk substantieel is -> mensen die slim genoeg zijn om gezond te eten, tijd genoeg hebben om gezond te kopen, geen onderliggende ziekte hebben, geld genoeg hebben om er iets aan te doen.... en bij deze groep is het volgens mij toch vooral een gebrek aan wilskracht en het niet echt willen ervoor gaan om af te vallen.

Je noemt het een probleem van dit topic, maar waarom zou er in dit topic geen plaats zijn voor meningen van mensen vanuit hun eigen omgeving en leefwereld?

 

[Loser]

Ik ben er standvast van overtuigd dat door mensen als jou, overgewicht een ding is.

Mensen zijn ongecontroleerde varkens als het op eten aan komt. We zijn inderdaad van onze kindertijd zo fout in omgang met voeding (bv "Eet je bord leeg" ipv "Voldaan? Okay"), en dit blijft maar duren. Alle middelen zijn om er om te weten wat gezond is en wat niet (smartphone, internet, labels op voeding) en het duurt je maar enkele minuten om het uit te zoeken. Neem de tijd van een gemiddelde Thuis-aflevering om research te doen en je gaat (als je je kennis volgt) de rest van je leven veel gezonder kunnen leven. Maar nee, want iedereen heeft wel een reden waarom dit voor hun onmogelijk is en waarom zij net de persoon zijn die dit niet kunnen doen.

Er is altijd iemand, die uit een veel slechtere situatie als jou komt, die het al gelukt is. Dus waarom jou niet?

Je moet het schrappen nu ook niet in het belachelijk trekken, eerst is het dat niet iedereen toegang heeft tot de kennis, dan blijkt dat 95% dat wel heeft en nu is het te tijdrovend.

Je diepvriesfrikandel is ook bs tot je kan bewijzen dat er geen gelijkgeprijzde gezonde alternatieven zijn.

Als we jouw bericht nu moeten nemen, moet iedereen maar blijven doen, want hun ouders deden het, en op google lezen duurt te lang en de gemene supermarkt wil je dik houden. Newsflash, de supermarkt wil je zo veel mogelijk laten de kopen, de boekuitgever wil je zo veel mogelijk boeken laten kopen en de personal trainer om de hoek wil dat je zo veel mogelijk sessies bij hem neemt. Het is aan de persoon om zich door de jungle van sales en marketing te begeven. Helaas is dat de wereld.

Jouw post toont echt gewoon hoe zwak je mensen hun karakter schat. Alles is een probleem, iedereen heeft een excuus en niemand kan hier bovenop geraken.

Tot dat hier iemand een alomvattende oplossing neerpent die voor ELKE persoon op aarde werkt, ben jij niet tevreden. En grappig genoeg is die alomvattende oplossing eigenlijk calories in -> Calories out voor 99,9% van de mensen.

Opnieuw superaanvallend, hè. Je hebt geen idee van mijn persoonlijke situatie, dus ik zou mijn mond maar houden daarover als ik jou was.

Je wilt alles in vakjes zien, maar Gua legt het goed uit: het zijn geen vakjes, het is een combinatie van factoren. Zoals ik ook al de hele tijd zeg. Van in het begin haal ik aan dat het mij niet om schuld of verantwoordelijkheid gaat, en nu zie je waarom: Zogezegd schuif ik de schuld af van de persoon zelf en daardoor zeg ik dat het oké is en die niks hoef te doen.

Nee, ik wijs op oorzaken. Een lijst die Gua hier ook aanhaalt. Jij gaat elke spijl apart analyseren en dan zeg je: Kijk, niks aan de hand. Terwijl je in de praktijk ziet dat iedereen ertegenaan botst, in verschillende mate. Dat er meer en meer obesitas is, maar (kans)armoede is geen probleem hierbij, pyschische problemen zijn een uitvlucht, het zit allemaal in ons hoofd. Raar genoeg ook op de weegschaal dan.

Het enige wat jij doet, is wijzen op schuld. Je newsflash is geen newsflash, maar je schrijft gewoon "helaas is dat de wereld". Maar dat hoéft de wereld niet te zijn. Je kunt ook verregaande suikertaksen opleggen als regering, je kunt ook supermarkten verplichten om hun ergste rotzooi verstopt achteraan te leggen, om hun groenten goedkoper aan te bieden. Je kunt ook producenten verplichten om voor elk D- of E-labelproduct een A- of B-labelproduct te voorzien dat ze op dezelfde manier moeten marketen. Je kunt meer inzetten in scholen op zulke praktische geletterdheid, zoals economische en voedselgerichte geletterdheid. Je zou psychologen en diëtisten terugbetaalbaar kunnen maken. Er zijn talloze regels en aanpakken die je zou kunnen hanteren, zonder dat je hoeft te zeggen "helaas is dat de wereld" en dan te zien hoe de zwakkeren zich volvreten en ze dan nog eens beschuldigend aan te kunnen wijzen.

Zoals ik een paar posts geleden al heb gezegd: Goed, je hebt gewezen op de schuld. Die ligt bij de persoon die de calorieën in zijn mond steekt. En nu? Opgelost?

 

[Tijdloos]

Opnieuw superaanvallend, hè. Je hebt geen idee van mijn persoonlijke situatie, dus ik zou mijn mond maar houden daarover als ik jou was.

Je wilt alles in vakjes zien, maar Gua legt het goed uit: het zijn geen vakjes, het is een combinatie van factoren. Zoals ik ook al de hele tijd zeg. Van in het begin haal ik aan dat het mij niet om schuld of verantwoordelijkheid gaat, en nu zie je waarom: Zogezegd schuif ik de schuld af van de persoon zelf en daardoor zeg ik dat het oké is en die niks hoef te doen.

Nee, ik wijs op oorzaken. Een lijst die Gua hier ook aanhaalt. Jij gaat elke spijl apart analyseren en dan zeg je: Kijk, niks aan de hand. Terwijl je in de praktijk ziet dat iedereen ertegenaan botst, in verschillende mate. Dat er meer en meer obesitas is, maar (kans)armoede is geen probleem hierbij, pyschische problemen zijn een uitvlucht, het zit allemaal in ons hoofd. Raar genoeg ook op de weegschaal dan.

Het enige wat jij doet, is wijzen op schuld. Je newsflash is geen newsflash, maar je schrijft gewoon "helaas is dat de wereld". Maar dat hoéft de wereld niet te zijn. Je kunt ook verregaande suikertaksen opleggen als regering, je kunt ook supermarkten verplichten om hun ergste rotzooi verstopt achteraan te leggen, om hun groenten goedkoper aan te bieden. Je kunt ook producenten verplichten om voor elk D- of E-labelproduct een A- of B-labelproduct te voorzien dat ze op dezelfde manier moeten marketen. Je kunt meer inzetten in scholen op zulke praktische geletterdheid, zoals economische en voedselgerichte geletterdheid. Je zou psychologen en diëtisten terugbetaalbaar kunnen maken. Er zijn talloze regels en aanpakken die je zou kunnen hanteren, zonder dat je hoeft te zeggen "helaas is dat de wereld" en dan te zien hoe de zwakkeren zich volvreten en ze dan nog eens beschuldigend aan te kunnen wijzen.

Zoals ik een paar posts geleden al heb gezegd: Goed, je hebt gewezen op de schuld. Die ligt bij de persoon die de calorieën in zijn mond steekt. En nu? Opgelost?

Ik reageer dan ook enkel op de woorden die je hier op het forum typt. Niet op je irl situatie. Niets om mijn mond over te houden dus.

Gua zijn bericht was inderdaad zeer terecht. Al die factoren zijn echter dingen die op te lossen vallen. En ik geef ook al heel de tijd oplossingen, voorbeelden etc waarom bepaalde van jouw punten gewoon niet kloppen. Maar die negeren we dan weer.


Armoede is geen probleem om gezond te eten. Heb het net even voor je opgezocht trouwens: Voor €5 euro heb je genoeg rijst om 30 porties mee te maken.

Mijn nieuwsflash is helemaal geen nieuwsflash, maar jij wilt heel de wereld veranderen eer je ooit gaat erkennen dat een individu verantwoordelijk is voor zijn eigen acties. Ik heb hier eerder ook al geschreven dat ik momenteel zelf slecht bezig ben, en dat is puur mijn schuld. Ja mentaal heb ik een klotedag en zit ik er door werkdruk wat onderdoor, maar als ik in de winkel kom maakt dat het moeilijker om geen zak chips mee te nemen. Niet onmogelijk. Het is voor NIEMAND onmogelijk om geen ongezonde snacks te kopen.

Zoals ik een paar posts geleden al heb gezegd: Goed, je hebt gewezen op de schuld. Die ligt bij de persoon die de calorieën in zijn mond steekt. En nu? Opgelost?

En nu bouw je als maatschappij een cultuur waar gezonde voeding en beweging er in zit. Net zoals eerlijkheid. Waar je als persoon enkel nog kan zeggen "Paar kilotjes meer, ik ben inderdaad iets vaker langs de mcdo geweest dan zou moeten. Komende weken even extra op de voeding letten en misschien eens een extra wandeling maken!"

Er zijn meer en meer goede mogelijkheden om gezond te leven, informatie is ons meer en meer toegankelijk, gezonde lekkere recepten staan bij stortvloed online, als je dan toch uit wil gaan eten ga naar de Foodmaker ipv de Mcdo, eet ipv die frikandel rijst met erwten, tijd terkot? Mealprep. Voor de meeste van die obstakels die jij benoemt zijn makkelijke oplossingen. Makkelijk in de zin van "niet moeilijk om te bedenken dat dat de betere oplossing is". Maar ze vragen vaak een enorme inzet of motivatie, maar die moeten we de mensen net helpen verkrijgen. Niet de praatbubbel van "je kan er niets aan doen".

En dat het vaak mentaal is WEET ik. Om maar een voorbeeld aan te halen: 1 van mijn zeer goede vriendinnen is al jaren zwaarlijvig. Ze probeerde meerdere diëten maar stopte uiteindelijk, ging naar de fitness maar stopte uiteindelijk, dan was ze eens goed bezig en dan ging ze (als student) een paar keer uit, veel drank, kebap, ... ja....

Nu heeft ze een jaar geleden besloten om een maagring te nemen, maar ze moest eerst x-kilo afvallen en dan net voor de maagring een bepaald dieet volgen. Ze was al aanzienlijk afgevallen voor die maagring er was? Objectief gezien was er niets veranderd, omgeving was hetzelfde, socio-economische status was hetzelfde, noem maar op. Het enige verschil was de motivatie, want nu had ze een short-term reward aka de maagring. En zo zijn er veel.

 

[Loser]

maar jij wilt heel de wereld veranderen eer je ooit gaat erkennen dat een individu verantwoordelijk is voor zijn eigen acties.

Ik denk dat het een kwestie is van crossed wires. De inhoud van mijn posts komt duidelijk niet over zoals die bedoeld is. Dat zal vast liggen aan mijn verwoording, maar ook omdat je me al in een hokje hebt gestopt en elke post van me op die manier wilt lezen. Nochtans:

Hm. Ik zie niemand zeggen dat de schuld bij de maatschappij ligt.

Ik zeg ook niet dat overgewicht hetzelfde is als griep. Ik zeg dat je het in de meeste gevallen geen keuze is om het te krijgen. Dat het een gevolg is van je daden, akkoord. Maar er is heel veel wat een gevolg is van je daden. Doen alsof een verslaving, medische problemen, geneesmiddelen, psychische problemen... gewoon neerkomt op "een keuze" is niet juist.

Maar dat is het verschil waar ik hier -en trouwens in andere discussies- vaak op uitkom: schuld heeft niks te maken met oorzaak.
Oorzaak zoeken: uitstekend en belangrijk. Maar als je een oorzaak ergens wilt aanduiden, zijn er veel mensen die dat opvatten als excuses zoeken voor en negeren van individuele verantwoordelijkheid of schuld. Goed, is het je eigen schuld (tot op zekere hoogte). En dan? Hoe zijn we daarmee verder geholpen?

Is het niet zinniger om te kijken naar oorzaken?

Veel letterlijker kan ik het toch niet zeggen, hè. Overal schrijf ik dat een individu verantwoordelijk is voor zijn acties. Maar daar ben je niks mee als je een maatschappelijk probleem wilt oplossen. Ik weet nog altijd niet goed waar je oplossingen op neerkomen precies, behalve "het is er al, leer ermee omgaan op jezelf, want het was ook je eigen fout". Want alle makkelijke oplossingen zijn er en toch is er nu meer obesitas dan ooit.

 

[Tijdloos]

Ik denk dat het een kwestie is van crossed wires. De inhoud van mijn posts komt duidelijk niet over zoals die bedoeld is. Dat zal vast liggen aan mijn verwoording, maar ook omdat je me al in een hokje hebt gestopt en elke post van me op die manier wilt lezen. Nochtans:






Veel letterlijker kan ik het toch niet zeggen, hè. Overal schrijf ik dat een individu verantwoordelijk is voor zijn acties. Maar daar ben je niks mee als je een maatschappelijk probleem wilt oplossen. Ik weet nog altijd niet goed waar je oplossingen op neerkomen precies, behalve "het is er al, leer ermee omgaan op jezelf, want het was ook je eigen fout". Want alle makkelijke oplossingen zijn er en toch is er nu meer obesitas dan ooit.

Ik snap wel wat je hier zegt, en ik heb inderdaad wel bepaalde posts met een andere toon gelezen dat dat ze geschreven zullen zijn.

In mijn ogen komt het vaak over alsof we zeggen "Ja jij doet het maaaaar, dat is toch omdat je ouders je fout hebben opgevoed hé?".
Waar ik dan naartoe wil is: Puur in de breedst mogelijk zin, is het verdikken een gevolg van meer eten dan je verbruikt. En er zullen factoren zijn die je veel minder laten verbruiken, of die je net sneller ongezond zullen doen eten, ... en dat begrijp ik allemaal en ik heb oprecht enorm te doen met mensen die dit meemaken. Ookal kom ik hier waarschijnlijk vaak als extreem "Andrew Tate-ig" over, ik heb irl wel meer zachtheid voor mensen en probeer ze dan ook te helpen.

Maar hier komt het dan ook: Als ik merk dat een vriend van me het moeilijk heeft met zijn/haar gewicht, dan kan dit inderdaad zijn door foute gewoontes van thuis, mentale moeilijkheden,... maar de beste oplossing in mijn ervaring (en dat zijn er al redelijk wat ondertussen) is toch rechtstreeks de eetgewoontes en bewegingsgewoontes aanpakken. De rest proberen we on the side ook te behelpen, maar dit zijn vaak grotere complexere problemen. Als vriend/vriendin kan je vaak meer doen aan het eten/sporten dan aan de rest.

Ik nodig vrienden uit en laat ze zien hoe ze super makkelijk (en goedkoop) gezonde wraps kunnen maken. Geef ze voorbeelden van gezonde snacks. Zeg ze om bv "minder slechte" snacks dichter in bereik te leggen en de zak chips bv verder in huis op een moeilijkere plek te leggen en ik vraag ze mee om te gaan wandelen, samen te sporten, als het zonnig is wat te voetballen in een park etc. En zo dingen helpen gewoon, zowel met het gewicht als met andere dingen.

Mijn frustratie (en die uit ik misschien fout naar jou) ligt er in dat meestal als ik mensen hoor zeggen "Maar dit of dat", dan zijn dat dezelfde mensen die andere enabelen om zo slecht mogelijk te leven. En ondanks al die extra factoren die zeker reëel zijn en bestaan, zouden we nog altijd ons best moeten doen om gezond te zijn, hoe moeilijk ons best ook is.

 

[Marsu]

Enfin, ik ben het eigenlijk volledig eens met @Sylverscythe's laatste post, maar ik reageer maar omdat ik dit weer zo'n opmerking vind die richting de 'eet gewoon geen drie taartjes als dessert' gaat. 'Misschien moeten de dikkere medemensen wat minder frituurhapjes schrokken,' alsof enkel dikke mensen los gaan op kroketten en frituurhapjes. Ik vind dat weer wat kort door de bocht.

Als je die uitspraak nu al dagenlang zo dermate schokkend vindt, is de simplistische algemene redenering die je er zelf uit abstraheert even gek tbh. Die uitspraak is kort door de bocht, maar doorgaans ben je niet te dik om in een attractie te passen omdat je goed op je eten hebt gelet de laatste jaren, toch? Je hebt te veel gevreten, maar dan is er ook niets gezegd over de reden waarom je dat hebt gedaan. Er wordt ook niet gezegd dat enkel dikke mensen te veel vreten. Er wordt ook niet gezegd dat morbide obees hetzelfde is als iemand die tijdens de zomer iets te veel loempia's heeft geserveerd als er bezoek langskwam en dus een beetje gezelliger oogt dan anders.

Echter, algemeen zal het ongetwijfeld zijn dat dikkere mensen vaker en meer ongezond voedsel naar binnen werken relatief met hun niveau van verbranding. Dat kan je toch gewoon niet ontkennen met je gezond verstand, denk ik?

En behoudens gekke toestanden steek je nog steeds zelf je voedsel in je mond. Jij gooit die koeken in je kar, jij eet ze erna te snel op. Je baas dwingt je niet om steak béarnaise met frieten te pakken op zakendiner, de verzorgsters van de kindercrèche begroeten je niet met een curryrol in de hand. Alleen als de bomma u een speculoosje aanbied moet je dat opeten uit elementaire beleefdheid. Maar verder? Alle redenen waarom je graag meer en vettiger eet ten spijt, jij eet het nog steeds zelf op. Dat is de bittere (of zoete?) waarheid. En nogmaals : dat zegt niets over het begrip dat men kan hebben voor de achterliggende redenen/predisposities. Want dat heb ik, voor alle duidelijk. Alle begrip in de wereld zal er echter niets aan veranderen dat je minder moet eten om af te vallen.

 

[RidderBauknecht]

Als je die uitspraak nu al dagenlang zo dermate schokkend vindt, is de simplistische algemene redenering die je er zelf uit abstraheert even gek tbh. Die uitspraak is kort door de bocht, maar doorgaans ben je niet te dik om in een attractie te passen omdat je goed op je eten hebt gelet de laatste jaren, toch? Je hebt te veel gevreten, maar dan is er ook niets gezegd over de reden waarom je dat hebt gedaan. Er wordt ook niet gezegd dat enkel dikke mensen te veel vreten. Er wordt ook niet gezegd dat morbide obees hetzelfde is als iemand die tijdens de zomer iets te veel loempia's heeft geserveerd als er bezoek langskwam en dus een beetje gezelliger oogt dan anders.

Echter, algemeen zal het ongetwijfeld zijn dat dikkere mensen vaker en meer ongezond voedsel naar binnen werken relatief met hun niveau van verbranding. Dat kan je toch gewoon niet ontkennen met je gezond verstand, denk ik?

En behoudens gekke toestanden steek je nog steeds zelf je voedsel in je mond. Jij gooit die koeken in je kar, jij eet ze erna te snel op. Je baas dwingt je niet om steak béarnaise met frieten te pakken op zakendiner, de verzorgsters van de kindercrèche begroeten je niet met een curryrol in de hand. Alleen als de bomma u een speculoosje aanbied moet je dat opeten uit elementaire beleefdheid. Maar verder? Alle redenen waarom je graag meer en vettiger eet ten spijt, jij eet het nog steeds zelf op. Dat is de bittere (of zoete?) waarheid. En nogmaals : dat zegt niets over het begrip dat men kan hebben voor de achterliggende redenen/predisposities. Want dat heb ik, voor alle duidelijk. Alle begrip in de wereld zal er echter niets aan veranderen dat je minder moet eten om af te vallen.

Ik vind jouw uitspraak niet 'dermate schokkend,' ik vind het (zoals ik al in mijn antwoord toen op jouw bericht; ik begrijp niet goed waarom je de nood voelt om het zo op flessen te trekken en te doen alsof ik hier mijn parelketting vastneem) een voorbeeld van een heel simplistische uitspraak die ook nog eens onnodig stigmatiserend is. Ik zie niet in waarom mijn mening over die simplistische uitspraak na een paar dagen zou moeten veranderd zijn. Ik ben ook niet de enige die jouw uitspraak er wat over vond; ik heb anderen woorden als 'walgelijk' in de mond zien nemen.

In ieder geval: zeggen 'misschien moet Madeleine wat meer op haar eten letten' brengt exact dezelfde boodschap, toch voelde je de nood om naar hyperbolen te gaan met 'misschien moet Madeleine geen drie taartjes als dessert eten'. Ook dat vorige bericht (niet van jou) past daar in: de dikkerdjes schrokken op de familiefeesten de frituurhapjes binnen, en 'gezonde mensen' doen dat niet. Dat klopt trouwens niet eens, zoals ook al gezegd.

Voor de rest herhaal je in je betoog gewoon nogmaals waarop er nu al pagina's lang repliek komt: dat het inderdaad in de essentie op iets simpel neerkomt, maar dat het (volgens sommigen) in het echte leven niet zo simpel is. Net zoals het niet zo simpel is als 'stop gewoon met sigaretten in je mond steken' en 'neem dan geen drugs'. Je mag dat zeggen, die zinnen, en dat klopt ergens ook wel, maar vaak is de praktijk wel net iets anders. En ik merk gewoon dat er bij overgewicht nog altijd heel vaak lacherig wordt gedaan en alsof die zwaardere mensen losers zijn omdat ze dik zijn, en dat vind ik jammer. En zulke zinnetjes (ook al is het misschien niet de bedoeling van de poster) helpen daar dus niet bij, en daar ga ik op in.

Voorts ben ik het er gewoon volmondig mee eens dat het voor veel mensen gewoon een gebrek aan wilskracht en daadkracht is (en dat is OK; een beetje molliger zijn mag ook gewoon, niet iedereen moet het perfecte lichaam als ambitie hebben en ik vind er niks mis mee dat mensen geen tijd vrijmaken om te sporten als dat voor hun niet belangrijk is) dat ze niet 'kunnen' afvallen en dat heel die discussie over wiens 'schuld' het is soms wat ver gaat, maar je kan EN dat vinden EN ook vinden dat commentaren als 'misschien moet Madeleine geen drie taartjes eten als dessert' boertig en simplistisch vinden. Ook nog na drie, vier, of vijf dagen. Die uitspraak was boertig en simplistisch.

 

[Spooky]

Ik vind jouw uitspraak niet 'dermate schokkend,' ik vind het (zoals ik al in mijn antwoord toen op jouw bericht; ik begrijp niet goed waarom je de nood voelt om het zo op flessen te trekken en te doen alsof ik hier mijn parelketting vastneem) een voorbeeld van een heel simplistische uitspraak die ook nog eens onnodig stigmatiserend is. Ik zie niet in waarom mijn mening over die simplistische uitspraak na een paar dagen zou moeten veranderd zijn. Ik ben ook niet de enige die jouw uitspraak er wat over vond; ik heb anderen de woorden 'walgelijk' in de mond zien nemen.

In ieder geval: zeggen 'misschien moet Madeleine wat meer op haar eten letten' brengt exact dezelfde boodschap, toch voelde je de nood om naar hyperbolen te gaan met 'misschien moet Madeleine geen drie taartjes als dessert eten'. Ook dat vorige bericht (niet van jou) past daar in: de dikkerdjes schrokken op de familiefeesten de frituurhapjes binnen, en 'gezonde mensen' doen dat niet. Dat klopt trouwens niet eens, zoals ook al gezegd.

Voor de rest herhaal je in je betoog gewoon nogmaals waarop er nu al pagina's lang repliek komt: dat het inderdaad in de essentie op iets simpel neerkomt, maar dat het (volgens sommigen) in het echte leven niet zo simpel is. Net zoals het niet zo simpel is als 'stop gewoon met sigaretten in je mond steken' en 'neem dan geen drugs'. Je mag dat zeggen, die zinnen, en dat klopt ergens ook wel, maar vaak is de praktijk wel net iets anders. En ik merk gewoon dat er bij overgewicht nog altijd heel vaak lacherig wordt gedaan en alsof die zwaardere mensen losers zijn omdat ze dik zijn, en dat vind ik jammer. En zulke zinnetjes (ook al is het misschien niet de bedoeling van de poster) helpen daar dus niet bij, en daar ga ik op in.

Voorts ben ik het er gewoon volmondig mee eens dat het voor veel mensen gewoon een gebrek aan wilskracht en daadkracht is (en dat is OK; een beetje molliger zijn mag ook gewoon, niet iedereen moet het perfecte lichaam als ambitie hebben en ik vind er niks mis mee dat mensen geen tijd vrijmaken om te sporten) dat ze niet 'kunnen' afvallen en dat heel die discussie over wiens 'schuld' het is soms wat ver gaat, maar je kan EN dat vinden EN ook vinden dat commentaren als 'misschien moet Madeleine geen drie taartjes eten als dessert' boertig en simplistisch vinden. Ook nog na drie, vier, of vijf dagen. Die uitspraak was boertig en simplistisch.

Je zegt dus zelf dat bij de meerderheid het probleem vooral wilskracht en daadkracht is -> dan is de oplossing toch wel simpel?

Neem verantwoordelijkheid voor je eigen daden en stop je niet weg achter flauwe excuses.

 

[Lafayette]

Specifiek over die Madeleine is het natuurlijk ook wel zo dat die naar de pers gestapt is om dat pretpark zwart te maken alsof zij er niet genoeg energie en moeite in steken, dat ze dan een harde reactie terugkrijgt zou ik niet zo snel durven veralgemenen naar alsof dit de houding zou zijn tegenover mensen met overgewicht in het algemeen, dit lijkt me eerder een "wie de bal kaatst moet hem terug verwachten" ( of dat hoop ik toch).

 

[RidderBauknecht]

Je zegt dus zelf dat bij de meerderheid het probleem vooral wilskracht en daadkracht is -> dan is de oplossing toch wel simpel?

Neem verantwoordelijkheid voor je eigen daden en stop je niet weg achter flauwe excuses.

Ik begrijp echt niet wat zo moeilijk is aan te snappen dat het alletwee waar kan zijn. Ja, niet kunnen afvallen is in veel gevallen een gebrek aan wilskracht/daadkracht, maar er zijn vaak veel factoren die meespelen in dat gebrek aan wilskracht. Het is gewoon voor heel veel mensen niet zo simpel als 'let op je eten en sport'. Zaken als eetpatronen, andere gewoontes, (gebrek aan) atletisch vermogen, ... gaan er echt niet uit door een zinnetje of twee te lezen hoor. Mensen doen hier soms alsof het gewoon een kwestie is van aan een of ander 'wilskracht' knopje te draaien.

Gewoon al lopen: voor iemand die dat al jaren doet is dat leuk en uitdagend, maar denk je dat iemand die nog geen 400 meter kan lopen zonder bijna tegen de grond te gaan daar plezier uit haalt? Denk je niet dat dat pijnlijk (mentaal zowel als fysiek) kan zijn voor iemand die dat niet gewend is? Denk je niet dat de grens om te stoppen en te denken 'laat maar' veel lager ligt als je nog geen halve kilometer vooruit raakt? En ja, dan zit je weer bij 'dan heb je niet genoeg wilskracht' maar zoals ik al zei: dan kan je echt wel bijna alles in het leven gaan kapot distilleren.

Dus ja: het ligt vooral bij de persoon zelf inderdaad, en ik vind dat dikke mensen (die daar een probleem mee hebben; van mij mag iedereen zo veel of weinig wegen als ze willen, maar dan moeten de Madeleines van de wereld niet gaan zagen wanneer er geen accomodatie voor extremen voorzien is) daar bijna altijd iets aan kunnen doen (ik heb elders in de thread al gezegd dat ik vind dat iedereen 30 minuten tijd per dag kan vrijmaken om -al dan niet thuis- te sporten) maar ik heb gewoon een probleem met de manier waarop er vaak over dikke mensen gesproken wordt. Alsof dat allemaal onnozelaars zijn die maar niet doorhebben hoe ongelofelijk simpel en eenvoudig het is om niet dik te zijn.

Ik heb trouwens zelf een perfect normaal gewicht en ben een actieve sporter. Ik zeg het maar vooraleer iemand de nood voelt om met onnozeliteiten jegens mij af te komen.

 

[Spooky]

Ik begrijp echt niet wat zo moeilijk is aan te snappen dat het alletwee waar kan zijn. Ja, niet kunnen afvallen is in veel gevallen een gebrek aan wilskracht/daadkracht, maar er zijn vaak veel factoren die meespelen in dat gebrek aan wilskracht. Het is gewoon voor heel veel mensen niet zo simpel als 'let op je eten en sport'. Zaken als eetpatronen, andere gewoontes, (gebrek aan) atletisch vermogen, ... gaan er echt niet uit door een zinnetje of twee te lezen hoor. Mensen doen hier soms alsof het gewoon een kwestie is van aan een of ander 'wilskracht' knopje te draaien.

Gewoon al lopen: voor iemand die dat al jaren doet is dat leuk en uitdagend, maar denk je dat iemand die nog geen 400 meter kan lopen zonder bijna tegen de grond te gaan daar plezier uit haalt? Denk je niet dat dat pijnlijk (mentaal zowel als fysiek) kan zijn voor iemand die dat niet gewend is? Denk je niet dat de grens om te stoppen en te denken 'laat maar' veel lager ligt als je nog geen halve kilometer vooruit raakt? En ja, dan zit je weer bij 'dan heb je niet genoeg wilskracht' maar zoals ik al zei: dan kan je echt wel bijna alles in het leven gaan kapot distilleren.

Dus ja: het ligt vooral bij de persoon zelf inderdaad, en ik vind dat dikke mensen (die daar een probleem mee hebben; van mij mag iedereen zo veel of weinig wegen als ze willen, maar dan moeten de Madeleines van de wereld niet gaan zagen wanneer er geen accomodatie voor extremen voorzien is) daar bijna altijd iets aan kunnen doen (ik heb elders in de thread al gezegd dat ik vind dat iedereen 30 minuten tijd per dag kan vrijmaken om -al dan niet thuis- te sporten) maar ik heb gewoon een probleem met de manier waarop er vaak over dikke mensen gesproken wordt. Alsof dat allemaal onnozelaars zijn die maar niet doorhebben hoe ongelofelijk simpel en eenvoudig het is om niet dik te zijn.

Ik heb trouwens zelf een perfect normaal gewicht en ben een actieve sporter. Ik zeg het maar vooraleer iemand de nood voelt om met onnozeliteiten jegens mij af te komen.

Ik denk dat we het op zich wel met elkaar eens zijn hoor -> Ik spreek niet over uitzonderingen met medische aandoeningen, maar de grote groep met overgewicht die wil afvallen maar het niet doet en dan wel met excuses afkomt is door gebrek aan wilskracht. Uiteraard is het niet 'simpel' om even je wilskracht-optie aan te zetten, maar het is wel iets wat je zelf in eigen hand hebt.
Het probleem (bij die mensen die ik persoonlijk ken) trekt zich ook door in de andere aspecten van hun leven -> die hebben dikwijls ook geen wilskracht om die extra mile te doen op hun werk, hebben ook geen wilskracht om te sparen/beleggen en geven het geld vrolijk allemaal uit etc.

Op zich vind ik ook dat zij met overgewicht die zich er goed bij voelen helemaal niet hoeven af te vallen, maar het valt gewoon ontzettend op hoeveel meer dikke mensen je nu in het straatbeeld ziet tov pakweg 20 jaar geleden. Langs de kant van mijn schoonfamilie heeft letterlijk iedereen een BMI boven de 25 behalve ons gezin dan... en dan krijg je natuurlijk elk familiefeest debiele opmerkingen alsof wij niet van het leven zouden genieten

Mijn eigen ouders zijn trouwens geen haar beter -> 20 jaar geleden op rondreis in de USA maar lachen met al die dikke Amerikanen maar ondertussen allebei flink voorbij BMI 30...

 

[RidderBauknecht]

Het probleem (bij die mensen die ik persoonlijk ken) trekt zich ook door in de andere aspecten van hun leven -> die hebben dikwijls ook geen wilskracht om die extra mile te doen op hun werk, hebben ook geen wilskracht om te sparen/beleggen en geven het geld vrolijk allemaal uit etc.

Dat is nu niet iets wat ik per se zie in mijn omgeving. Van de mensen die vroeger een gemiddeld gewicht hadden die nu overgewicht hebben zijn er eigenlijk meer bij die vrij succesvol zijn in hun werk en 'in het leven'. Zo ken ik ook wel een paar koppels die getrouwd zijn en nu toch al enkele jaren (lichtjes) samen gewicht aankomen, of die kinderen hebben en aankomen. Of het typische: het goed doen op het werk maar zo dus geen tijd meer hebben om te sporten. Goed, dat is allemaal anekdotisch natuurlijk.

Dat er nu meer dikke mensen zijn dan vroeger verbaast mij eigenlijk niks. Veel beroepen zijn zittende geworden, je krijgt voor het minste een bedrijfswagen onder je reet, je kan met twee drukken van een knop een pak frieten aan je deur laten leveren, de traditionele huismoeder/huisvader heeft nu ook een loopbaan dus uitgebreid koken zit er vaak niet in, het stijgende aanbod aan baggereten, ... Het is een zorgwekkende evolutie.

 

[NemesisBE]

Welja, dat is bij mij dus absoluut het probleem nu. Vroeger wandelde ik nog wat rond tussen meetingrooms etc, maar in mijn huidige functie is dat veel minder. Dat is ook wat ik zeg, ik kan quasi niet "wat gezonder eten", bij mij is het probleem letterlijk te weinig beweging en daar kan ik door tijdsgebrek niet echt veel aan doen momenteel.
Ben trouwens effectief ooit naar een diëtist geweest voor te hoge cholesterol (heeft nu niet rechtstreeks iets met overgewicht te maken), en die zei letterlijk dat ik qua voeding niks meer kon doen om dat te verbeteren.

FF de zones uit mijn smartwatch opgevraagd:
resting: 50% of max
warm up: 50-60%
fat burn: 60-70%
cardio: 70-80%
anaerobic: 90-100%
en max is berekend door 220-leeftijd (dus 185)
En dit is de grafiek van de andere training van vorige week bvb:

Als gewichtsverlies je doel is, train je volledig fout. Je zit veel te lang in de oranje/rode zone. Of nog beter: je zit veel te kort in je geel/groene zone. Aan zo'n hoge hartslag ga je nooit vetverbranden, maar onmiddellijk naar de koolhydratenverbranding (en eigenlijk nog erger, want ge gaat nog eens onnodig veel lactaat produceren in uw heel korte training).
Als ge dan toch cardio wil doen en maar 30' de tijd hebt, train daarvan minstens 25' in de vetverbrandingszone.