Wel, dat is dus onmogelijk voor mij. Dit is gewoon zonder weerstand op crosstrainer he (aan 60rpm), er is geen lager niveau ofzo. Mijn hartslag schiet altijd zo snel omhoog, onafhankelijk van welke activiteit doe.
Body positivity, gezondheid, discriminatie: een balans
- Onderwerp starter Polle32
- Startdatum
Je moet echt niet puur in die zone blijven om vet te verbranden. Tijdens het sporten ga je altijd een mengeling van vet en koolhydraten verbranden. Als je te fel focust op die zone ga je op een gegeven moment de bomen door het bos niet meer zien. Op hogere intensiteit ga je misschien een klein percentage minder vet verbranden, maar wel een hoger aantal calorieën. Waardoor je eigenlijk meer vet gaat verbranden tijdens die hogere intensiteit sessie dan even lang met lagere intensiteit te trainen.
Eigenlijk wel een beetje schrijnend dat het al pagina’s dezelfde ping-pong is.
Iedereen is akkoord met hetzelfde basisidee dat overgewicht gepaard gaat met het ontbreken aan daadkracht/ wilskracht. Dat het in de basis aan de persoon zelf ligt, hij heeft het zelf in de handen.
Maar het is vooral dat sommige het te hard een kwestie van zeer persoonlijke schuld willen maken.
En dat het allemaal zeer simpel is. Terwijl er al door meerdere mensen is aangehaald dat het in de praktijk altijd iets complexer is en dat er talloze redenen zijn waarom mensen er niet in slagen of zelfs aan beginnen.
Het liefst bied je de mensen een oplossing die wel duurzaam is. Een oplossing die mensen zonder overgewicht, en geen super stofwisseling hebben, ook toepassen.
Ergens is het ook een beetje vreemd dat mensen die kritisch zijn enr dan bijvoegen “ja maar ik weeg ook iets te veel” of “ik ben ook slecht bezig”.
Dus onrechtstreeks zeg je over jezelf dat je wilskracht mankeert. Of misschien is dat het wel beste voorbeeld dat het vaak toch iets complexer is en veel factoren meespelen.
Als ik kijk naar mezelf, gezonde kerel van 30 met een eerder laag gewicht/ BMI, dan besef ik dat mijn situatie zeker niet voor iedereen haalbaar is.
Ik ben in de mogelijkheid om heel veel te sporten, mijn lichaam bouwt niet super snel vet op en het verdwijnt ook zeer snel terug, wij hebben geen kinderen en voeding is in ons gezin zeer belangrijk en we spenderen daar veel tijd aan en steken daar veel energie in.
Maar ik snap donders goed dat ik in een positie zit die niet voor iedereen realistisch is.
Maar lagere intensiteit is vooral interessant omdat dit minder belastend is voor u lichaam en je dit langer kan volhouden. Je kan dus meer doen op een week tijd.
Als je echt zeer time crunched ben mag de intensiteit inderdaad gerust hoger want zo haal je het meeste uit je beperkte aantal uren.
@anders.
Met alle respect maar als je echt bij het minste inspanning al naar zo een hoge hartslag gaat dan is uw conditie echt zeer zeer laag.
Of je onderschat de intensiteit van amper iets doen. Of combinatie van beide.
Maar ik denk dat je sowieso gebaat bent bij elke mogelijkheid voor beweging te grijpen, hoe klein ook. Ga desnoods twee verdiepingen lager naar het toilet met de trap of weet ik veel.
En probeer echt eens op de trainer nog minder intensief te gaan, zo laag mogelijke weerstand, lagere cadans, …
Iedereen is akkoord met hetzelfde basisidee dat overgewicht gepaard gaat met het ontbreken aan daadkracht/ wilskracht. Dat het in de basis aan de persoon zelf ligt, hij heeft het zelf in de handen.
Maar het is vooral dat sommige het te hard een kwestie van zeer persoonlijke schuld willen maken.
En dat het allemaal zeer simpel is. Terwijl er al door meerdere mensen is aangehaald dat het in de praktijk altijd iets complexer is en dat er talloze redenen zijn waarom mensen er niet in slagen of zelfs aan beginnen.
Het liefst bied je de mensen een oplossing die wel duurzaam is. Een oplossing die mensen zonder overgewicht, en geen super stofwisseling hebben, ook toepassen.
Ergens is het ook een beetje vreemd dat mensen die kritisch zijn enr dan bijvoegen “ja maar ik weeg ook iets te veel” of “ik ben ook slecht bezig”.
Dus onrechtstreeks zeg je over jezelf dat je wilskracht mankeert. Of misschien is dat het wel beste voorbeeld dat het vaak toch iets complexer is en veel factoren meespelen.
Als ik kijk naar mezelf, gezonde kerel van 30 met een eerder laag gewicht/ BMI, dan besef ik dat mijn situatie zeker niet voor iedereen haalbaar is.
Ik ben in de mogelijkheid om heel veel te sporten, mijn lichaam bouwt niet super snel vet op en het verdwijnt ook zeer snel terug, wij hebben geen kinderen en voeding is in ons gezin zeer belangrijk en we spenderen daar veel tijd aan en steken daar veel energie in.
Maar ik snap donders goed dat ik in een positie zit die niet voor iedereen realistisch is.
In grote lijnen heb je hier gewoon gelijk. Vetverbranding is er altijd.
Maar lagere intensiteit is vooral interessant omdat dit minder belastend is voor u lichaam en je dit langer kan volhouden. Je kan dus meer doen op een week tijd.
Als je echt zeer time crunched ben mag de intensiteit inderdaad gerust hoger want zo haal je het meeste uit je beperkte aantal uren.
@anders.
Met alle respect maar als je echt bij het minste inspanning al naar zo een hoge hartslag gaat dan is uw conditie echt zeer zeer laag.
Of je onderschat de intensiteit van amper iets doen. Of combinatie van beide.
Maar ik denk dat je sowieso gebaat bent bij elke mogelijkheid voor beweging te grijpen, hoe klein ook. Ga desnoods twee verdiepingen lager naar het toilet met de trap of weet ik veel.
En probeer echt eens op de trainer nog minder intensief te gaan, zo laag mogelijke weerstand, lagere cadans, …
Spooky
Well-known member
Tja, je bent nog maar 30… we gaan binnen 15 jaar nog eens een klapke doen ;-)
Je zal merken dat je dan iets meer discipline zal nodig hebben om op gewicht te blijven
Goh, dan zou ik het ook geen half uur (en langer, moest ik meer tijd hebben) kunnen volhouden he. Mijn conditie nu is zeker niet goed, maar 2 jaar (en 15kg) geleden was die wel echt goed, en dan was dat exact hetzelfde patroon hoor. Net zoals je mensen hebt met een extreem lage hartslag, zal ik wel de andere kant van het spectrum zijn ofzo.
En dit was al zonder weerstand he, het enige dat ik kan doen is vertragen, maar dan kom ik op wandelen uit (en zit ik weer onder die juiste hartslagzone...). Mijn hart lijkt eerder als een aan/uit-knop te werken. Ofwel is het hartslag in rust (die ook hoog is) ofwel is het Maximum. Als je wat googlet, vind je ook snel mensen die heel fit zijn die hetzelfde hebben.
NemesisBE
Well-known member
Dr. Iñigo San Millán is het niet eens met u. Zone 2 is dé allerbelangrijkste zone om uw verbrandingssysteem te optimaliseren.
#201 - Deep dive back into Zone 2 | Iñigo San-Millán, Ph.D. (Pt. 2) - Peter Attia
“You can accomplish very important mitochondrial adaptations and very important metabolic adaptations by exercising one hour.” —Iñigo San-Millán
peterattiamd.com
Luister, lees & verdiep u in San Millán z'n onderzoek en sta versteld.
Je kan uw hartslagzones ook laten bepalen natuurlijk @anders. Dat geeft u mss meer info over waarom je zo snel piekt en wat er specifiek aan te doen valt.
Tijdloos
Active member
Ik gok dat je het hier ook over mij had. En ja, ik zeg deels dat ik de wilskracht ontbreek. Door de sector liggen op mijn werk veel suikerproducten, en ik kan er moeilijk vanaf blijven als ze langs mijn neus liggen. Dat is puur wilskracht, zelfbeheersing en prioriteiten.
Maar hey, sinds een week of 2 geleden is het ochtendcakeje vervangen door een appel, drink ik geen frisdrank meer en kook ik meer zelf. En om eerlijk te zijn, heb ik de wilskracht nog steeds niet. Ik wil niet koken, ik heb ENORM veel zin om een fles cola en een zak chips te nemen en me in de zetel te gooien met een goede film. Maar dat mag nu gewoon niet en dan moet ik mezelf ook maar dwingen om dat niet te doen.
Ik vind dat dit het probleem en hoe de meeste mensen er tegenoverstaan netjes opsomt. Ik ben te dik. Hoewel ik soms ook achter excuses kruip, weet ik goed genoeg dat dit mijn eigen schuld is. De meeste dikke mensen weten echt wel hoe het komt dat ze te dik zijn.
Waar voor mij het probleem ligt met overgewicht is dat dikke mensen vaak als minderwaardig gezien worden en dat er weinig empathie is. Het stigmatisering van overgewicht helpt niemand. Constant mensen er op wijzen dat het hun eigen schuld is, helpt ook niet.
Ik vind bodypostivity zeer goed, zolang het maar niet als excuus wordt gebruikt om te doen alsof overgewicht geen (negatieve) invloed heeft op uw lichaam. Ik wil niet minderwaardig behandeld worden omdat ik dik ben, maar ik verwacht ook geen absurde dingen zoals rollercoaster die aan mij worden aangepast (ik ben niet zo dik, maar het was het eerste voorbeeld dat in mij opkwam). Gewoon een beetje empathie inplaats van de "het is je eigen schuld" "steek minder in je mond" "wees minder lui" bullshit naar mijn hoofd geslingerd krijgen.
Ik vind afvallen super moeilijk. Ik heb een moeilijke relatie met eten die langzaam aan aan het beteren is, ik ben lui en ik ben mentaal niet zo sterk. En als ik me slecht voel, grijp ik gemakkelijk naar eten.
Uiteindelijk, wat maakt het uit als iemand niet wil vermageren? Wat heeft iemand anders daar nu last van.
Ik ben volledig akkoord, op dit hier na misschien:
Vanuit het oogpunt van volksgezondheid lijkt het me nu wel correct dat er campagnes worden opgezet, en beter nog acties worden ondernomen, om mensen die te zwaar zijn te laten vermageren. Ja, je kan dat reduceren tot een individuele keuze, maar uiteindelijk lijkt er mij toch niemand gebaat bij een hogere % van de bevolking dat ongezonder wordt. Eenmaal er kinderen in het spel zijn kan je ook het argument aanhalen dat kinderen doen wat ze zien.
Beetje een filosofische insteek:
Het culpabiliseren van mensen die te zwaar zijn is verkeerd, maar (zoals je zelf aangeeft) moet er niet gedaan worden alsof het hetzelfde is als je haarstijl of je kledij veranderen, en moet het ook niet aangemoedigd worden. Eerlijk gezegd lijkt het me moeilijk om als maatschappij iets tegelijkertijd "af te keuren" en te bekomen dat niemand scheef wordt bekeken. Kijk al maar gewoon naar roken: van een soort van "hip" imago lijkt dat nu vaker en vaker geassocieerd te worden met marginaliteit. Volgens mij is dat ook een mechanisme dat het % rokers doet dalen.
Squidward
Well-known member
Als kind van de jaren negentig zeg ik u: de enige manier om af te vallen is gewoon heel, heel weinig eten. Heel weinig. In mijn twintiger jaren kon ik weken gaan met doorheen de dag één flesje cola en ‘s avonds twee bruine boterhammen met ham. Zo verloor ik 3kg per week. Jonger metabolisme natuurlijk en niet van het gezondste, maar ik wou slank zijn en enige lichaamsbeweging kon de boom in. Zelfs nu zou dat de enige manier zijn waarmee ik zou proberen gewicht te verliezen. Alleen is het met de diabetes een lastige om dat relatief ‘suboord’ te kunnen doen.
**statement gemaakt als kind van de jaren negentig, dit is geen advies maar een mening.
**statement gemaakt als kind van de jaren negentig, dit is geen advies maar een mening.
apzoeir
Well-known member
Sinds eind 2019 40kg afgevallen, dus zeker en vast een ervaringsdeskundige in wilskracht hier.
Maar eerlijk, het zal toch altijd een strijd blijven en ik ben soms toch behoorlijk jaloers op mensen met een goed metabolisme.
Sommige mensen mogen toch een pak meer (en ongezonder) eten dan ikzelf hoor.
Collega in mijn team heeft echt een mooi model, maar wat ze allemaal binnenspeelt op een dag... Ze start elke ochtend met twee koffiekoeken, tussendoor gaat er een blikje redbull door, 's middags meestal een broodje (regelmatig met frituurvleesje) en in de namiddag steekt ze nog een snickers of 2 binnen. 's Avonds ofwel gewoon avondeten (groentjes, aardappelen, vlees) maar zeer vaak ook afhaal food (chinees, frietjes, pizza, ...).
Heel eerlijk, dat steekt soms wel hoor. Heel af en toe eet'k intussen ook eens het koekje op bij de koffie, maar ik kan je zeggen, dat plakt er meteen aan.
Soms ook wel moeilijk dat mensen op feestjes blijven aanmoedigen om toch eens dessertje te eten, want eentje kan toch geen kwaad....Believe me, in mijn geval kan dat dus wel kwaad. Zelfs een appel teveel kan kwaad.
Maar eerlijk, het zal toch altijd een strijd blijven en ik ben soms toch behoorlijk jaloers op mensen met een goed metabolisme.
Sommige mensen mogen toch een pak meer (en ongezonder) eten dan ikzelf hoor.
Collega in mijn team heeft echt een mooi model, maar wat ze allemaal binnenspeelt op een dag... Ze start elke ochtend met twee koffiekoeken, tussendoor gaat er een blikje redbull door, 's middags meestal een broodje (regelmatig met frituurvleesje) en in de namiddag steekt ze nog een snickers of 2 binnen. 's Avonds ofwel gewoon avondeten (groentjes, aardappelen, vlees) maar zeer vaak ook afhaal food (chinees, frietjes, pizza, ...).
Heel eerlijk, dat steekt soms wel hoor. Heel af en toe eet'k intussen ook eens het koekje op bij de koffie, maar ik kan je zeggen, dat plakt er meteen aan.
Soms ook wel moeilijk dat mensen op feestjes blijven aanmoedigen om toch eens dessertje te eten, want eentje kan toch geen kwaad....Believe me, in mijn geval kan dat dus wel kwaad. Zelfs een appel teveel kan kwaad.
Wat @Carrion bedoelde is dat je in absolute waarde nog steeds meer gram vet zal verbranden als je een uur lang maximaal sport in vergelijking met een uur in ‘zone 2’.Dr. Iñigo San Millán is het niet eens met u. Zone 2 is dé allerbelangrijkste zone om uw verbrandingssysteem te optimaliseren.
#201 - Deep dive back into Zone 2 | Iñigo San-Millán, Ph.D. (Pt. 2) - Peter Attia
“You can accomplish very important mitochondrial adaptations and very important metabolic adaptations by exercising one hour.” —Iñigo San-Millán
Luister, lees & verdiep u in San Millán z'n onderzoek en sta versteld.
In die zone 2 zal je wel efficienter leren sporten en het vetmetabolisme zo efficiënt mogelijk laten werken en relatief gezien meer vet dan suikers verbranden.
Sorry, maar uw post slaagt echt nergens op.
Rub1nho
Well-known member
't Is inderdaad een moeilijk evenwicht, maar het als maatschapppij afkeuren met het risico dat overdreven zware mensen al eens scheef worden bekeken is alleszins te verkiezen boven het verheerlijken van mensen zoals Lizzo als zijnde een rolmodel. Wie dat ooit een goed idee heeft gevonden...
Squidward
Well-known member
Ik geef enkel maar mee hoe er twintig jaar geleden gewicht werd verloren door de meerderheid van de vrouwen. Het was een ongezonde bezigheid en hoe harder men aan de crash ging, hoe beter. Het was een afstraffen van kilo’s te veel want toen was overgewicht nog echt iets om beschaamd over te zijn. Tegenwoordig moet dat met campagnes en vriendelijke woordjes en vooral niet verplicht, laat het je eigenwaarde niet aantasten enzo. Terwijl het wel beschamend is, want de maatschappij kijkt gewoon wel op je neer, al proberen ze te sussen van niet.
Gonzo the Great
Active member
Het is wel een nuttige post als je eruit geleerd hebt: dat je zonder lichaamsbeweging tot 3kg spieren per week kan verliezen als je crashdieet. Spieren verliezen maakt op korte termijn de weegschaal blij, maar dat is inderdaad een heel slecht plan. De perfecte aanzet voor een jojo waar men daarna 5kg de week bijkomt als men weer een beetje normaal eet.
En de meeste mannen beseffen denk ik wel dat het voor vrouwen meer moeite kost: vrouwen hebben minder spiermassa, en spieren maken gewichtsverlies makkelijker. Ook de pil is een boosdoener soms... Voor vrouwen is het dus nog belangrijker om het slim aan te pakken.
"enige lichaamsbeweging kon de boom in" is heel eerlijk. Dan liever totaal niet eten, was inderdaad een tactiek (eerder bij vrouwen?) dan gedaan werd. Heel vreemd die totale afkeer van bewegen (hopelijk niet altijd
). Gewoon eten en het ontbijt overslaan en om de 2 dagen een kwartiertje pilates ofzo zou al veel verschil gemaakt hebben. En zou vol te houden zijn. Er zijn ook vrouwen die bang zijn van krachttraining om niet op Jerommeke te gaan lijken. En dat is in feite niet erg, want als vrouw zou ik toch meer focussen op squads of tegen de muur zitten ipv liggend te gewichtheffen. De grootste spiermassa bij een vrouw zit denk ik toch in het onderlichaam, dus het lijkt me slimmer daarmee de verbranding te activeren.Ik heb ook al eens iemand horen zeggen: "ik let nu even niet op, eerst dit of dat afwerken nog 6 maand of een jaar, niet erg moest ik dan nog wat bijkomen, en dan ga ik serieus aan mijn gewicht beginnen werken". Ook een zwak plan: ons lichaam heeft geen machanismes om overwicht te stoppen (in de natuur vond men geen overvloed), maar veel mechanismes om gewichtsverlies tegen te gaan bij gebrek aan voedsel: trager gaan verbranden, spieren verbranden als men niet oplet, enz... Dat maakt op gewicht blijven veel makkelijker dan gewicht verliezen. Als je dat moeilijkere gewichtsverlies mixt met de jojo, kan je zo in een jojo-runaway geraken, ook al deed/doet men heel veel moeite, maar helaas op een verkeerde manier.
Laatst bewerkt:
Général Zantas
Well-known member
Probleem is dat je van een uur in zone 2 veel minder honger krijgt achteraf dan een uur in zone 4/5. En voor de meer ervaren sporter, of iemand met meer discipline, is dat op zich geen probleem. Maar voor Jan met de pet die aangeraden wordt 3x per week een uur te gaan sporten omdat het te gortig wordt met zijn BMI, is dat misschien wel een belangrijke context. "Ga 3x per week lichtjes (zone 2) sporten voor maximaal effect".
Er is dan ook niks mis met uw glycogeen voorraden terug bij te vullen en dus inderdaad te eten na het sporten. En hogere intensiteit is meer om bij te vullen.
Die sport puur als een extra deficit zien is niet de weg die je moet inslaan.
Maar het is vooral belangrijk wat je eet.
Laatst bewerkt:
En hoeveel van die mensen op een crash dieet houden dat vol? Bij hoeveel komen de kilo's er nadien niet terug bij? En bij hoeveel mensen heeft dat gedrag een eetstoornis veroorzaakt waar ze nog maar moeilijk vanaf kunnen geraken? Ik vond uw post eerlijk gezegd erg aanstootgevend.
Str8_6
Well-known member
Klopt ook gewoon niet wat ze zegt. Een kleine minderheid zal het zo gedaan hebben. En die heb je nu nog steeds en ga je ook altijd hebben.
Om dat nu als tip en enige manier te geven hoop ik toch ook dat er geen naïeve 16 jarige puber deze post ooit tegen komt.