Niet echt, in theorie kunnen ze dat nog invoeren op 25 december 2026 en toch vanaf 1/1/2026 laten ingaan.
Zal wel moeilijk zijn sinds ze een fictieve snapshot willen op 31/12/2025 en er daarover ook nog niets bekend is.
Dat lijkt me hoe dan ook onmogelijk om dat ietwat serieus te doen allemaal nu, er zijn gewoon niet genoeg specialisten om die oefening te doen voor elk bedrijf in België binnen het bestek van pakweg 1 jaar. Ik vermoed dat ze gewoon een soort forfaitaire regeling gaan uitwerken die heel gunstig is voor de belastingsplichtige en de uitzonderingen waar die forfaitaire waardering toch nadelig uitkomt zullen dan de mogelijkheid hebben om een reële valuatie te laten doen. Ik vermoed dat ze die mogelijkheid ook later gaan geven, als je binnen 5 jaar je bedrijf verkoopt is het nog steeds mogelijk een waardering proberen te maken over de toestand 5 jaar geleden, da's wat moeilijker maar zo'n waarderingsoefeningen zijn hoe dan ook extreem vaag, die paar extra jaar in de tijd terugkeren gaan niet zoveel impact hebben.
Da's ook wel omdat België in het algemeen eigenlijk een voordeliger systeem heeft voor de belastingsplichtige. De meeste landen vermijden dubbele belastingen door inwoner de buitenlandse belastingen te laten verrekenen: De persoon wordt gewoon belast op zijn wereldwijd inkomen in het land waar ie woont, maar ie mag de reeds betaalde belastingen in het buitenland aftrekken van de te betalen belasting, Die persoon betaalt dus evenveel belastingen als ie zou betalen moest ie enkel binnelands inkomen hebben. België gebruikt de vrijstellingsmethode: Belastbare basis is ofwel belastbaar in het buitenland, ofwel in het woonland (België) belast, dus als het buitenland belast, belast België niets meer. En aangezien Belgische belasting meestal hoger is dan buitenlandse is dat goed voor de belastingplichtige.
trends.levif.be
Interessant, en schandalig, als ik het juist begrijp worden meerwaarden dus reeds belast voordat deze uit de portefeuille gehaald worden?Onderstaand artikel van prof Bruno Colmant maakt alle bedenkingen die ik eerder al had bij deze belasting.
Als belegger heb je dus de keuze tussen de fameuze opt-in of de opt-out. Bij een opt-in gaat elke meerwaarde tegen 10% belast worden en de 15de van de volgende maand naar de overheid gestort worden, zonder rekening te houden met de vrijstelling of minwaarden. Op het einde van het jaar krijg je dan een documentje van je broker met alle gerealiseerde meer- en minwaarden, waarmee je dan een klein jaar later via je aangifte het te veel betaalde geld kan recupereren. Risico van deze recuperatie is dat je in focus van de fiscus loopt en richting >33% belasting gaat (die je dan via rechtbank moet aanvechten) als een controleur oordeelt dat je transacties niet kaderen in beheer als "goede huisvader". Een hol begrip waar geen enkele definitie van bestaat.
Andere optie is om het zelf te doen, de opt-out, en je eigen boekhouding op te maken. Volgens Colmant gaan de banken dat blijkbaar niet zo makkelijk toestaan? Voordeel is dat dan alles via de aangifte loopt en je niet tot twee jaar lang geld gaat lenen aan de overheid. Nadeel is natuurlijk de boekhouding hiervan die vrij complex kan worden en het feit dat je dan nog extra in de kijker van de fiscus gaat lopen.
Colmant zijn conclusie is dan ook dat deze belasting vooral de kleine belegger viseert en dat meer vermogende personen of gezinnen andere opties hebben.
Inloggen
Die 33% regel is eigenlijk schandalig. Spijtig dat men dat niet gewoon afschaft en overal consequent 10% meerwaardebelasting vraagt. Gewoon 1 regel die duidelijk is voor iedereen.Onderstaand artikel van prof Bruno Colmant maakt alle bedenkingen die ik eerder al had bij deze belasting.
Als belegger heb je dus de keuze tussen de fameuze opt-in of de opt-out. Bij een opt-in gaat elke meerwaarde tegen 10% belast worden en de 15de van de volgende maand naar de overheid gestort worden, zonder rekening te houden met de vrijstelling of minwaarden. Op het einde van het jaar krijg je dan een documentje van je broker met alle gerealiseerde meer- en minwaarden, waarmee je dan een klein jaar later via je aangifte het te veel betaalde geld kan recupereren. Risico van deze recuperatie is dat je in focus van de fiscus loopt en richting >33% belasting gaat (die je dan via rechtbank moet aanvechten) als een controleur oordeelt dat je transacties niet kaderen in beheer als "goede huisvader". Een hol begrip waar geen enkele definitie van bestaat.
Andere optie is om het zelf te doen, de opt-out, en je eigen boekhouding op te maken. Volgens Colmant gaan de banken dat blijkbaar niet zo makkelijk toestaan? Voordeel is dat dan alles via de aangifte loopt en je niet tot twee jaar lang geld gaat lenen aan de overheid. Nadeel is natuurlijk de boekhouding hiervan die vrij complex kan worden en het feit dat je dan nog extra in de kijker van de fiscus gaat lopen.
Colmant zijn conclusie is dan ook dat deze belasting vooral de kleine belegger viseert en dat meer vermogende personen of gezinnen andere opties hebben.
Inloggen
Was altijd al de insteek dat het om gerealiseerde meerwaarde gaat, dus elke verkoop is een belastbaar event. Ook bepaalde zaken die niet in een broker portefeuille zitten zoals bv fysiek goud vallen onder de belasting.
Er lijkt me vanuit een administratieve vereenvoudiging juist heel wat te zeggen om het doen bij 'opname'? En 'bij meerwaarde' is toch ook geen hard afgelijnd begrip? Als je in een beleggingsfonds belegt, dan gebeuren er op de achtergrond toch ook aankopen en verkopen, ergo 'gerealiseerde meerwaardes'?
Jup verkoopprijs min de aankoopprijs, zonder rekening te houden met beurstaksen en kosten.
